Marcos 3

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E Ieesuꞌ to ho hah en pa iuun hinhin soneꞌ manuh pa ö no a pah teꞌ tënkun koren to teꞌ non nën.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 A napan to ut vavih rakah e ne pe Ieesuꞌ, pan eꞌ se nok vavih a teꞌ tënkun koren pamëh po Poen Apaapo, ivëh, kee se pokaꞌ poë pa hat, ko vahoꞌ poë po vahutët.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Ke Ieesuꞌ soe ken pa teꞌ vëh no koreneah to tënkun pan, “Maꞌ ah manih.”
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Ivëh, ke Ieesuꞌ hi en pa napan pan, “Ea se nok a taateꞌ vih po Poen Apaapo, keꞌ ea se nok a taateꞌ hat? Eꞌ to vih pöꞌ e non pea se vaꞌaus ro teꞌ, kee teꞌ vavih ne, keꞌ ea se koe a vaꞌaus eah, keꞌ mët en?” Ivëhkëk a napan to hikta soe ta soe.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 E Ieesuꞌ to kuteꞌ i ra napan, ko pah heve en, ko tamak en pee, suk a ö nee to paraꞌ vatö vaasis, pare kokoman pinpiun. E Ieesuꞌ to taꞌ a teꞌ tënkun koren pamëh pan, “Putot a koreomah.” Keꞌ putot en pa koreneah, keꞌ totoopin, ko vih hah en.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Ko Parësiꞌ këh ee pa iuun hinhin soneꞌ, pare tönun ohoꞌ me ee po teꞌ kum teꞌ pe Hëërot, kee vavaiu vah këh e ne ta hanan nee se ip vamët koe in e Ieesuꞌ.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 — ausente —
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Ke Ieesuꞌ taꞌ a ma vamomhë peꞌ pan, eꞌe se rëh vatët maꞌ to paröꞌ, keꞌ se tok, suk a napan to peo tomaꞌ tot vavah in poë.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 E Ieesuꞌ to vavatoꞌ a nap peo, ko teꞌ varih to teꞌ me ne a ma mët iu hariun ne e Ieesuꞌ. Ivëh, kee pipihih nö e ne maꞌ pa napan, suk eꞌe to iu hariun ne e Ieesuꞌ pan a ma mët pee se hik.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Ka napan varih no oraꞌ hat to teꞌ hop ne pee, to ep i na e Ieesuꞌ, pare pah vatokon ee manih pa mataneah, pare sosoe ne pan, “Eën e Koaꞌ pe Sosoenën.”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Ke Ieesuꞌ vuhvuh vakis rakah en po oraꞌ hat pan, o oraꞌ hat poë varih se nat ne vatvus vateeraꞌ a ëhnaneah manih po upöm teꞌ.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 E Ieesuꞌ to peah en manuh pa tope, pareꞌ vaoe ununun koman en na pa ma teꞌ neꞌ to iu non. Ka ma teꞌ poë varih nö ee maꞌ manih peꞌ.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Ke Ieesuꞌ vateꞌ en po havun teꞌ me a pöök, pareꞌ vëhnan raoe o aposol. E Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöꞌ to kon a neöm pan eöm se teꞌ vaꞌpeh me a no neoꞌ. Eöꞌ se vanö a neöm, köm vatvus a soe manuh pa ma napan.”
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 E Ieesuꞌ to heꞌ raoe a tasun peꞌ, marën a nok a kiu va pa veo këh a napan po oraꞌ hat.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Eꞌe varih o havun teꞌ me a pöök neꞌ to vateꞌ, e Saëmon vëh ne Ieesuꞌ to vëhnan poan e Pitaꞌ,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 ke Jëmis pen kea peꞌ Jon, ee a poa sunaiꞌ Sëbëdiꞌ, e Ieesuꞌ to vëhnan raoe pon e Poaanesis, a pusun in o ëhnan pamëh to teꞌ va non manih pan, “A poa koaꞌ to toto va ne manih pa kara”.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 Ke Ëndruꞌ, ke Filip, ke Batromioꞌ, ke Matiu, ke Tömas, ke Jëmis e sunaiꞌ Apias, ke Tëdius, ke Saëmon, a teꞌ vëh to taneꞌ voh maꞌ po kum nee to popokaꞌ ne o Sërat.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 Ke Jiutas Iskariot, to taneꞌ maꞌ Kariot, eꞌ a teꞌ pamëh se vikuh e Ieesuꞌ manuh pa koreera napan varih to hat ov e ne poë.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 E Ieesuꞌ to vos hah en Kapaneam, me ra ma vamomhë peꞌ. A nap peo rakah to tönun haha kov ee maꞌ, ke Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ hikta onöt rakah ne a ëën, suk eꞌe to posean ne pa vaꞌaus a napan.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Ka ma poan e Ieesuꞌ nat in a tah vaꞌih, pare nö ee maꞌ, pan eꞌe se me poë, suk ataeah, a napan to sosoe ne pan, “E Ieesuꞌ to papön.”
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Ka ma teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to taneꞌ maꞌ Jerusalëm to sosoe ne pan, “Eꞌ to teꞌ me non e Belsebu, e susun po oraꞌ hat, ivëh to heꞌ kikis non poan, keꞌ veveo këh non o teꞌ po oraꞌ hat.”
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Ke Ieesuꞌ vaoe huk en maꞌ pa napan varih to nat ne pa taateꞌ, pareꞌ vahutët ken pee pa ma soe vapipinoꞌ. Eꞌ to soe ke raoe pan, “Eꞌ teꞌ vah va non nih ke susun po oraꞌ hat antoen e non pa veo e susun po oraꞌ hat?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Ka ma napan to teꞌ ne paan a matop pa paeh susun, eꞌe se keh taki vakëh ko nok o pöök vuteꞌ, pare vapus koman hah, a matop pamëh hikta onöt rakah non a teꞌ vakis.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Keꞌ teꞌ pet me va e non manih po vutom taman varih to teꞌ ne sih koman a paeh iuun. Eꞌe se keh taki vakëh, pare vapus koman hah, o vutom taman poë varih to hikta se teꞌ kikis ne.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Ivëh, ke susun po oraꞌ hat se keh vakihat koman hah me a non, ko kum peꞌ takök vakëkëh, kee hikta onöt ne a teꞌ vaꞌpeh tamoaan, eꞌe se hik rakah ee.”
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, pareꞌ soe suk e susun po oraꞌ hat, pareꞌ soe pan, “A pah teꞌ to hikta onöt rakah non a ho akuk manuh pa iuun pa teꞌ söë, pareꞌ kokon a ma tah peꞌ, ahik, eꞌ se këk nohnoh vavih momoaan a teꞌ söë po uris, pareꞌ pah kokon poꞌ a ma tah kurus va pa koman iuun peꞌ.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 Eöꞌ se soe vaman rakah keoꞌ peöm, e Sosoenën se ihan anoe a ma hat me a ma soe viivi kurus rakah varih no a napan to nonok ne.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Ivëhkëk, a teꞌ se keh soe viivi a Tuvuh Vasioꞌ, e Sosoenën to hikta se ihan anoe non a hat peꞌ, suk ataeah, eꞌ to nok en pa hat teꞌteꞌ tamoaan.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 E Ieesuꞌ to soe va nën suk a ma teꞌ varih to nat ne pa taateꞌ, eꞌe to sosoe ne pan, “Eꞌ to teꞌ me non a oraꞌ hat.”
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Ke sinan me a ma kea pe Ieesuꞌ nö ee maꞌ. Ee to sun ne maꞌ mahën, pare vanö na a soe pan e Ieesuꞌ se nö maꞌ, eꞌe to iu ep i ne poë.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 A napan o pöh peo rakah to ihoꞌ me ne e Ieesuꞌ ka napan poë varih soe kee peꞌ pan, “E sinömah, me a ma kea pën, me a ma vameomah, to teꞌ ne mahën, ee to iu ne maꞌ oah.”
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eteh e sinaneoꞌ, me eteh e kea peöꞌ?”
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Keꞌ kukuteꞌ en pa ma napan varih to ihoꞌ tatavi ne poë, pareꞌ soe pan, “A ma napan varih, eꞌe to teꞌ va e ne manih pe sinaneoꞌ, me a ma kea peöꞌ.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 A napan varih to nonok ne a ma tah ne Sosoenën to iu non sih, eꞌe a ma kea peöꞌ, me a ma vameneoꞌ, me e sinan vamaman neoꞌ.”
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.