Marcos 2
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NAA
1 Ka ma siꞌ poen oah ee, ke Ieesuꞌ vos hah en maꞌ manih Kapaneam, ka napan pënton a soe to soe non pan, e Ieesuꞌ to teꞌ non pa iuun kokoroh peꞌ.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Ka nap peo tönun maꞌ, ka koman iuun puh rakah en, ka hikta siꞌ ö to teꞌ akuk non, o matan hopaꞌ me o puh rakah, manih po poen ne Ieesuꞌ to vavaasis non raoe.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ka taanaꞌ teꞌ, teꞌ ee maꞌ pa teꞌ tëtënkun manih pe Ieesuꞌ.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Suk ataeah, a napan to peo, ivëh, kee hikta antoen ne a teꞌ ho a teꞌ tëtënkun pamëh manuh pe Ieesuꞌ. Ivëh, kee teꞌ peah ee pa teꞌ tëtënkun pamëh manuh pa tonun iuun vëh ne Ieesuꞌ to teꞌ non. Pare tai ee pa ma si vös in a tonun iuun pamëh, pare vöknah totoopin ee na pa teꞌ pamëh to koroh non po pan peꞌ manuh pe Ieesuꞌ.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 E Ieesuꞌ to inan o vaman pee, ivëh, keꞌ soe ke a teꞌ tëtënkun pamëh pan, “Koaꞌ peöꞌ, a ma hat pën nöꞌ to ihan anoe eoꞌ pee.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Ka ma teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to pët ihoꞌ e ne nën, ka manih pa ma kokoman pee nee to koman aven e ne pan,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Eꞌ teꞌ vah va non nih, ka teꞌ vëh sosoe va non manih? A teꞌ vëh to sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën, ahikta pah teꞌ to onöt non a ihan anoe a hat pa meh teꞌ. E Sosoenën varoe to antoen non a ihan anoe a ma hat po teꞌ.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 E Ieesuꞌ to nat ohoꞌ en na pa ma kokoman vakoaan pee, ivëh, keꞌ soe ke raoe pan, “Suk ataeah nöm to teꞌ me nem a ma vu kokoman varih?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Eꞌ hikta teꞌ hivaꞌ non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘A ma hat pën nöꞌ to ihan anoe’. Suk ataeah, o upöm teꞌ hikta antoen ne a inan vamanih pan a ma hat peꞌ to hik ee. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah e non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘Eën se sun, parën kon o pan pën, ko nö eom’. Suk ataeah, a ma napan se ep ne pan a teꞌ pamëh to toꞌ hah en.
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Ivëhkëk, eöꞌ se vamaaka ka neöm ta pah tah, köm se vaman, ko nat ka neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to teꞌ me noꞌ pa tasun manih po oeh marën a ihan anoe a ma hat.”
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 Ivëh, keꞌ soe ke a teꞌ tëtënkun pamëh pan, “Eöꞌ to soe ka oah, sun ah, parën kon o pan pën, ko nö eom manuh pa iuun pën.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Manih pa matëëra napan varih to ep ne, no a teꞌ tëtënkun pamëh to sun vëvëhöꞌ rakah en, pareꞌ kon o pan peꞌ ko nö en. Ka napan kurus varih to ep ne to pah töhkak vahat rakah ee. Ko kë ee pa ëhnan e Sosoenën, pare soe pan, “Ea to hikta ep moaan voh no ta ma meh tah to matan va ne manih!”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 E Ieesuꞌ to këh en maꞌ pa vöön va Kapaneam, pareꞌ hëhë vah non pa sinten a tonon va Galiliꞌ, ka nap peo nö ee maꞌ manih peꞌ, keꞌ taneo en pa vavaasis raoe.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Ko poen neꞌ to nönö nö non, pareꞌ ep in a teꞌ kokon takis to ihoꞌ non pa iuun kokon takis. A ëhnaneah e Livaë, eꞌ e koaꞌ pe Apias. Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Suk a maꞌ neoꞌ ah.” Keꞌ sun, ko vatet en pe Ieesuꞌ
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 O poen ne Ieesuꞌ to ënëën non pa koman iuun pe Livaë, a nap kokon takis o pöh peo rakah, me ro upöm teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat, eꞌe to ënëën vaꞌpeh me ne Ieesuꞌ me ra ma teꞌ vamomhë peꞌ. Ee a ma napan poë varih to vavatet tamoaan vah ne e Ieesuꞌ.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 O teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, eꞌe o Parësiꞌ, ee to ep in e Ieesuꞌ, me ra napan no a ma taateꞌ pee to hat to ënëën vaꞌpeh me ne e Ieesuꞌ. Ivëh, kee hi a ma teꞌ vamomhë peꞌ pan, “Eꞌ teꞌ vah va non nih ke Ieesuꞌ ënëën vaꞌpeh me e non pa nap kokon takis, me ro teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 E Ieesuꞌ to tënan a soe pe pareꞌ piun a soe pee ko soe pan, “O teꞌ varih to hikta haraꞌ ne a mët, eꞌe to hikta onöt ne a nönö pa ep e röktaꞌ. Ahik. A napan varoe varih to haraꞌ ne a mët to nönö ne sih pa ep pe röktaꞌ. Eöꞌ to hikta nö voh maꞌ pa vaꞌaus o teꞌ varih to koman ne pan ee ro totoopin. Ahik. Eöꞌ to nö voh maꞌ pa vaꞌaus o teꞌ varih to nat va ne manih pan ee ro teꞌ hat.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 O pöh poen no a ma vamomhë pe Jon Tövapupui, me ro Parësiꞌ to vapenpen ne pa ëën. Ka ma pah to Parësiꞌ me a ma pah teꞌ vamomhë pe Jon Tövapupui to nö maꞌ pe Ieesuꞌ, ko hi poë pan, “Vahvanih, ko teꞌ vamomhë pe Jon Tövapupui me ro teꞌ vamomhë po Parësiꞌ vapenpen e ne pa ëën, ivëhkëk, o teꞌ vamomhë pën to kök ee pa taateꞌ pea, pare hikta vapenpen ne pa ëën a taëën, suk ataeah?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Ke Ieesuꞌ piun, ko soe ke raoe pan, “Eꞌ kës to vih e non pa ö no a ma teꞌ pe voe tövaen vavoon se vapenpen e ne pa ëën? Ahik rakah. E voe tövaen vavoon se keh teꞌ vaꞌpeh me non raoe, eꞌe hikta se vapenpen ne pa ëën. Suk ataeah, ee to vaeö me e ne pe voe tövaen vavoon.
19 Jesus respondeu:
20 Ivëhkëk, a ma poen se tavus maꞌ no upöm teꞌ se me ke ee pe voe tövaen vavoon keꞌ këh en pa ma teꞌ peꞌ. Manih po poen pamëh eꞌe se vapenpen ee pa taëën. Suk ataeah, eꞌe to tamak e ne poë.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 “Ke Ieesuꞌ heꞌ a meh poa soe manih koman a soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “Manih po vavaasis vamoaan ea se nat no vahovën me no o vavaasis voon peöꞌ.” Pareꞌ soe pet en pan, “A teꞌ to hikta onöt non a ö seꞌ kon a ta rara voon marën a kun pip a töhkoꞌ vëh to teꞌ non po rara vamoaan. Eꞌ se keh nok va nën, o rara voon se kurus vaꞌpuh en pa töhkoꞌ va po rara vamoaan, suk o rara voon se soneꞌ en.”
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Ke Ieesuꞌ vavaato avoeꞌ e non pareꞌ soe pan, “A hikta teꞌ me se isu o voaën voon manih po pëk vamoaan nee to kun po kap sipsip. Eꞌ se keh isu en po voaën voon o voaën voon se kurus en po pëk vamoaan. Suk o pëk vamoaan to hikta onöt non a tëptot. Ivëh, ko pëk se tökrus en, ko voaën takoꞌ en. Ahik. Eöm se isu o voaën voon manih po pëk voon nee to kun po kap sipsip.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Po pöh Poen Apaapo ne Ieesuꞌ to nönö vah non manih pa koman a rak vëh nee to nep voh a kon. A ma vamomhë pe Ieesuꞌ to nönö vaꞌpeh vah me e ne peꞌ, ka ma vamomhë peꞌ kökök a ma voaꞌ kon pan ee se ëën.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Ivëh, ko Parësiꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Ep ah, a taateꞌ pea to vapenpen e non pa nok vamanih po Poen Apaapo. Eöm nonok suk va nem manih ataeah?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöm kës to ëh voh em po vahutët va pa tah ne Devit to nok voh me ra ma vamomhë peꞌ, pa ö nee to maë voh, ha?
25 Ele lhes respondeu:
26 O poen neꞌ to ho voh pa koman iuun vapenpen pe Sosoenën, e Abaëataꞌ he teꞌ non e susun po teꞌ ësës heꞌ, pareꞌ ëën voh en pa taëën pamëh. E Devit to ëën a taëën pamëh no teꞌ ësës heꞌ varoe to ënëën ne, pareꞌ heꞌ me en pa ma vamomhë peꞌ to teꞌ me ne poë. A taëën pamëh nee to heꞌ voh ee na pe Sosoenën.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “E Sosoenën to hikta nok voh a napan marën a vaꞌaus o Poen Apaapo, ahik, eꞌ to nok voh o Poen Apaapo marën a vaꞌaus a napan.
27 E Jesus acrescentou:
28 Ivëh, keöꞌ koman e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to Sunön ke noꞌ po Poen Apaapo.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.