Marcos 2

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka ma siꞌ poen oah ee, ke Ieesuꞌ vos hah en maꞌ manih Kapaneam, ka napan pënton a soe to soe non pan, e Ieesuꞌ to teꞌ non pa iuun kokoroh peꞌ.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Ka nap peo tönun maꞌ, ka koman iuun puh rakah en, ka hikta siꞌ ö to teꞌ akuk non, o matan hopaꞌ me o puh rakah, manih po poen ne Ieesuꞌ to vavaasis non raoe.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Ka taanaꞌ teꞌ, teꞌ ee maꞌ pa teꞌ tëtënkun manih pe Ieesuꞌ.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Suk ataeah, a napan to peo, ivëh, kee hikta antoen ne a teꞌ ho a teꞌ tëtënkun pamëh manuh pe Ieesuꞌ. Ivëh, kee teꞌ peah ee pa teꞌ tëtënkun pamëh manuh pa tonun iuun vëh ne Ieesuꞌ to teꞌ non. Pare tai ee pa ma si vös in a tonun iuun pamëh, pare vöknah totoopin ee na pa teꞌ pamëh to koroh non po pan peꞌ manuh pe Ieesuꞌ.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 E Ieesuꞌ to inan o vaman pee, ivëh, keꞌ soe ke a teꞌ tëtënkun pamëh pan, “Koaꞌ peöꞌ, a ma hat pën nöꞌ to ihan anoe eoꞌ pee.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Ka ma teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to pët ihoꞌ e ne nën, ka manih pa ma kokoman pee nee to koman aven e ne pan,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Eꞌ teꞌ vah va non nih, ka teꞌ vëh sosoe va non manih? A teꞌ vëh to sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën, ahikta pah teꞌ to onöt non a ihan anoe a hat pa meh teꞌ. E Sosoenën varoe to antoen non a ihan anoe a ma hat po teꞌ.”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 E Ieesuꞌ to nat ohoꞌ en na pa ma kokoman vakoaan pee, ivëh, keꞌ soe ke raoe pan, “Suk ataeah nöm to teꞌ me nem a ma vu kokoman varih?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Eꞌ hikta teꞌ hivaꞌ non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘A ma hat pën nöꞌ to ihan anoe’. Suk ataeah, o upöm teꞌ hikta antoen ne a inan vamanih pan a ma hat peꞌ to hik ee. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah e non pa soe ke a teꞌ tëtënkun pan, ‘Eën se sun, parën kon o pan pën, ko nö eom’. Suk ataeah, a ma napan se ep ne pan a teꞌ pamëh to toꞌ hah en.
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Ivëhkëk, eöꞌ se vamaaka ka neöm ta pah tah, köm se vaman, ko nat ka neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to teꞌ me noꞌ pa tasun manih po oeh marën a ihan anoe a ma hat.”
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 Ivëh, keꞌ soe ke a teꞌ tëtënkun pamëh pan, “Eöꞌ to soe ka oah, sun ah, parën kon o pan pën, ko nö eom manuh pa iuun pën.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Manih pa matëëra napan varih to ep ne, no a teꞌ tëtënkun pamëh to sun vëvëhöꞌ rakah en, pareꞌ kon o pan peꞌ ko nö en. Ka napan kurus varih to ep ne to pah töhkak vahat rakah ee. Ko kë ee pa ëhnan e Sosoenën, pare soe pan, “Ea to hikta ep moaan voh no ta ma meh tah to matan va ne manih!”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 E Ieesuꞌ to këh en maꞌ pa vöön va Kapaneam, pareꞌ hëhë vah non pa sinten a tonon va Galiliꞌ, ka nap peo nö ee maꞌ manih peꞌ, keꞌ taneo en pa vavaasis raoe.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Ko poen neꞌ to nönö nö non, pareꞌ ep in a teꞌ kokon takis to ihoꞌ non pa iuun kokon takis. A ëhnaneah e Livaë, eꞌ e koaꞌ pe Apias. Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Suk a maꞌ neoꞌ ah.” Keꞌ sun, ko vatet en pe Ieesuꞌ
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 O poen ne Ieesuꞌ to ënëën non pa koman iuun pe Livaë, a nap kokon takis o pöh peo rakah, me ro upöm teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat, eꞌe to ënëën vaꞌpeh me ne Ieesuꞌ me ra ma teꞌ vamomhë peꞌ. Ee a ma napan poë varih to vavatet tamoaan vah ne e Ieesuꞌ.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 O teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, eꞌe o Parësiꞌ, ee to ep in e Ieesuꞌ, me ra napan no a ma taateꞌ pee to hat to ënëën vaꞌpeh me ne e Ieesuꞌ. Ivëh, kee hi a ma teꞌ vamomhë peꞌ pan, “Eꞌ teꞌ vah va non nih ke Ieesuꞌ ënëën vaꞌpeh me e non pa nap kokon takis, me ro teꞌ no a ma taateꞌ pee to hat?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 E Ieesuꞌ to tënan a soe pe pareꞌ piun a soe pee ko soe pan, “O teꞌ varih to hikta haraꞌ ne a mët, eꞌe to hikta onöt ne a nönö pa ep e röktaꞌ. Ahik. A napan varoe varih to haraꞌ ne a mët to nönö ne sih pa ep pe röktaꞌ. Eöꞌ to hikta nö voh maꞌ pa vaꞌaus o teꞌ varih to koman ne pan ee ro totoopin. Ahik. Eöꞌ to nö voh maꞌ pa vaꞌaus o teꞌ varih to nat va ne manih pan ee ro teꞌ hat.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 O pöh poen no a ma vamomhë pe Jon Tövapupui, me ro Parësiꞌ to vapenpen ne pa ëën. Ka ma pah to Parësiꞌ me a ma pah teꞌ vamomhë pe Jon Tövapupui to nö maꞌ pe Ieesuꞌ, ko hi poë pan, “Vahvanih, ko teꞌ vamomhë pe Jon Tövapupui me ro teꞌ vamomhë po Parësiꞌ vapenpen e ne pa ëën, ivëhkëk, o teꞌ vamomhë pën to kök ee pa taateꞌ pea, pare hikta vapenpen ne pa ëën a taëën, suk ataeah?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Ke Ieesuꞌ piun, ko soe ke raoe pan, “Eꞌ kës to vih e non pa ö no a ma teꞌ pe voe tövaen vavoon se vapenpen e ne pa ëën? Ahik rakah. E voe tövaen vavoon se keh teꞌ vaꞌpeh me non raoe, eꞌe hikta se vapenpen ne pa ëën. Suk ataeah, ee to vaeö me e ne pe voe tövaen vavoon.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Ivëhkëk, a ma poen se tavus maꞌ no upöm teꞌ se me ke ee pe voe tövaen vavoon keꞌ këh en pa ma teꞌ peꞌ. Manih po poen pamëh eꞌe se vapenpen ee pa taëën. Suk ataeah, eꞌe to tamak e ne poë.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 “Ke Ieesuꞌ heꞌ a meh poa soe manih koman a soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “Manih po vavaasis vamoaan ea se nat no vahovën me no o vavaasis voon peöꞌ.” Pareꞌ soe pet en pan, “A teꞌ to hikta onöt non a ö seꞌ kon a ta rara voon marën a kun pip a töhkoꞌ vëh to teꞌ non po rara vamoaan. Eꞌ se keh nok va nën, o rara voon se kurus vaꞌpuh en pa töhkoꞌ va po rara vamoaan, suk o rara voon se soneꞌ en.”
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Ke Ieesuꞌ vavaato avoeꞌ e non pareꞌ soe pan, “A hikta teꞌ me se isu o voaën voon manih po pëk vamoaan nee to kun po kap sipsip. Eꞌ se keh isu en po voaën voon o voaën voon se kurus en po pëk vamoaan. Suk o pëk vamoaan to hikta onöt non a tëptot. Ivëh, ko pëk se tökrus en, ko voaën takoꞌ en. Ahik. Eöm se isu o voaën voon manih po pëk voon nee to kun po kap sipsip.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Po pöh Poen Apaapo ne Ieesuꞌ to nönö vah non manih pa koman a rak vëh nee to nep voh a kon. A ma vamomhë pe Ieesuꞌ to nönö vaꞌpeh vah me e ne peꞌ, ka ma vamomhë peꞌ kökök a ma voaꞌ kon pan ee se ëën.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Ivëh, ko Parësiꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Ep ah, a taateꞌ pea to vapenpen e non pa nok vamanih po Poen Apaapo. Eöm nonok suk va nem manih ataeah?”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöm kës to ëh voh em po vahutët va pa tah ne Devit to nok voh me ra ma vamomhë peꞌ, pa ö nee to maë voh, ha?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 O poen neꞌ to ho voh pa koman iuun vapenpen pe Sosoenën, e Abaëataꞌ he teꞌ non e susun po teꞌ ësës heꞌ, pareꞌ ëën voh en pa taëën pamëh. E Devit to ëën a taëën pamëh no teꞌ ësës heꞌ varoe to ënëën ne, pareꞌ heꞌ me en pa ma vamomhë peꞌ to teꞌ me ne poë. A taëën pamëh nee to heꞌ voh ee na pe Sosoenën.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “E Sosoenën to hikta nok voh a napan marën a vaꞌaus o Poen Apaapo, ahik, eꞌ to nok voh o Poen Apaapo marën a vaꞌaus a napan.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Ivëh, keöꞌ koman e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to Sunön ke noꞌ po Poen Apaapo.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.