Marcos 15
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 Pa pöstakah rakah no o teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to vatötönun me o Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ. Ee to nohnoh poë, pare me e peꞌ manuh pe Paëlat.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ke Paëlat hi en peꞌ pan, “Eën kov e sunön po Jiuꞌ, ha?” Ke Ieesuꞌ piun a soe peꞌ, pareꞌ soe pan, “Eën koman to soe va eom nën.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ pokaꞌ poë pa ma soe peo.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ivëh, ke Paëlat hi hahha kov en peꞌ pan, “Eën hikta pinpiun nom ta pah soe toh? Ep e nom oh, ee to vateen e pën pa ma vu soe.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta piun ta pah soe. Ivëh, ke Paëlat pah toksean rakah en.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Pa ma kirismas kurus manih pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ, ne Paëlat to vavatvus taneꞌ hah non sih a pah teꞌ manih pa nohnoh, pa ö no a napan se hin poë.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Manih pa ma poen poë varih nee to vahoꞌ voh a ma pah teꞌ manih pa nohnoh. Suk ataeah, a ma teꞌ poë varih to kunkuin voh o vapus, kee vapus me a kaman va Rom, ko ip vamët rakah ee pa ma pah teꞌ va Room. Ka paeh va pa napan poë varih to kunkuin o vapus ivëh, e Barabas.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 A nap peo to tavus maꞌ, pare taneo ee pa hin e Paëlat pan, eꞌ se nok vamanih pa ö neꞌ to nonok moaan vavoh non manih pee. Eꞌ to vavatvus taneꞌ voh non sih a ma pah teꞌ manih pa nohnoh.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ke Paëlat hi en pee pan, “Eöm iu nem a ö ne eöꞌ se vatvus nös e sunön po Jiuꞌ, ha?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 E Paëlat to soe vamanih, suk eꞌ to nat e non po teꞌ susunön ësës heꞌ to puhioꞌ ne e Ieesuꞌ, ivëh, nee to vahoꞌ suk maꞌ poë manih pa koreneah.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ivëhkëk, o teꞌ susunön ësës heꞌ to kunkuin e ne pa ma kokoman pa napan, pan e Paëlat se vahah ke maꞌ raoe e Barabas, ke Ieesuꞌ mët varoe.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ke Paëlat hi hah en pee pan, “Keöꞌ se poꞌ nok ataeah manih pa teꞌ vëh ne eöm to popokaꞌ nem eah e sunön po Jiuꞌ?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ka napan taoa maꞌ, pare pët soe maꞌ pan, “Ni öm eah pa kuruse.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Ke Paëlat hi hah en pee pan, “Suk ataeah, a hat taeah neꞌ to nok?” Ivëhkëk, a napan to taoa suntan rakah ee ko soe ke Paëlat pan, “Ni öm eah pa kuruse.”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 E Paëlat to kehkeh vamanman vah non a napan, ivëh, keꞌ vanö toꞌtoꞌ hah en maꞌ pe Barabas. Ivëhkëk, eꞌ to heꞌ e Ieesuꞌ manih pa nap vëvënsun, pan ee se rëp poë po uris rëprëp teꞌ, pare ni poë pa kuruse.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ka nap vëvënsun me ho ee pe Ieesuꞌ manuh pa ö vavahutët manuh pa iuun pa kaman, pare vaoe ununun na a ma meh pee, kee tönun ee maꞌ.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Pare ohop ee pe Ieesuꞌ po ohop rë ereraꞌ, pare nok o uvan po uris toꞌtoꞌ, ko uvan ee peꞌ. Ee to nok va nën marën a hinën in poë, vamanih peꞌ e sunön.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Pare taneo ee pa vaeö me a kë vapikpiuk poë, ee to soe pan, “Potan avih Sunön po Jiuꞌ.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ee to navuh ee pa pasuneah po toknon. Pare teteo poë, pare vatokon, ko vavövöneꞌ in poë.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Kee vahik kö poë, pare ihan këh poë o ohop rë ereraꞌ vëh nee to ohop moaan vu poë, pare ohop hah ee peꞌ po ohop koman peꞌ, ko me ee peꞌ pan ee se ni poë manih pa kuruse.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Manuh hanan nee to akeh a pah teꞌ va Saëriniꞌ to vovos nö non Jerusalëm, to taneꞌ maꞌ muhin, a ëhnaneah e Saëmon eꞌ e taman, ere Alëksantaꞌ, pen e Rufus. Ka nap vëvënsun ep poë, pare toon vakis rakah ee peꞌ pan eꞌ se teꞌ vaꞌaus e Ieesuꞌ pa kuruse.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Kee me ee pe Ieesuꞌ manuh pa tope nee to popokaꞌ ne a Gölgötaꞌ, a pusun in a ö soe pamëh to soe va non manih pan, “A ö no a ma kahoꞌ teꞌ to pet ne.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Manuh nën nee to kehkeh vakaak ne e Ieesuꞌ po voaën nee to hovën pa ëtoꞌ vatö kamis, Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to hikta kaak a ëtoꞌ pamëh.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ee to vahan ee pe Ieesuꞌ pa kuruse, pare ki vakëkëh a ma ohop peꞌ manih topniire, pare vi a saatuꞌ, ko ut ne peteh ivëh se kon a ma papaeh va pa ma ohop peꞌ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Pa 9 kirök pa pöstakah, nee to ni ee pe Ieesuꞌ pa kuruse.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ka manuh kin pa pasun in a kuruse ne Paëlat to kiun a soe to vataare non ataeah nee to vateꞌ suk voh poë pa hat. Eꞌ to kiun vavoh manih pan, “IVAꞌIH A TEꞌ SUNÖN PO JIUꞌ.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Manih pa havin e Ieesuꞌ nee to ni a meh poa teꞌ kakaveo, a paeh to han ke non pa papmatö, ka meh han ke non pa papkiruk pe Ieesuꞌ.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Keꞌ a tah pamëh to vapuh en pa pah soe va po Puk Vapenpen, keꞌ tavus vaman en. Ka soe pamëh, to teꞌ va non manih pan, “Ee to ëh vaꞌpeh me e Ieesuꞌ pa nap hat.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ka napan to vaoah ne, pare vavövöneꞌ ne poë, ko vaviivi pasun, pare soe pan, “Hahah! Eën kov ivëh to sosoe voh nom pan, eën se kök a Iuun Hinhin Apuh, parën eok hah eom peꞌ po kukön poen ro, ha?
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Varuꞌ rakah vakomanih sën këh kunah maꞌ a kuruse parën vaꞌaus koman hah eo.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to vavövöneꞌ e ne pe Ieesuꞌ, pare vavaasoe aven e ne pan, “Eꞌ to vavaꞌaus voh non o upöm teꞌ, ivëhkëk, eꞌ to hikta onöt non a vaꞌaus koman hah ea.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Ka ep voh no pe Kristo vëh e sunön pa napan va Israël, kuru neꞌ se këh kunah maꞌ a kuruse, ka ep, para vaman poꞌ eah.” A poa teꞌ kakaveo varih nee to ni sinten a teꞌ kuruse pe Ieesuꞌ. Ee me to vavövöneꞌ e ne peꞌ.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Pa topnin potan pa 12 kirök no a popoen to kopös avoes en pa muhin, ko hik pa 3 kirök pa matanpoen.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Pa 3 kirök ne Ieesuꞌ to tötö suntan rakah va en manih pan, “Eloi, Eloi, rama sapaktani?” Eꞌ to sosoe va non manih pan, “Sosoenën peöꞌ, Sosoenën peöꞌ, eën varakah ka neoꞌ toh?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Ka napan to sun vatët ne manih pa ö ne Ieesuꞌ to han non to pënton a ö neꞌ sosoe va non, pare soe pan, “Eꞌ to vavaoe non e Elaëjaꞌ pan eꞌ se vaꞌaus poan.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ka pah teꞌ vavaveo, pareꞌ vahoꞌ na ta tah rö ötöt ruen manih po vinikaꞌ, pareꞌ vakapis poan po noton a tanaon, pareꞌ heꞌ e Ieesuꞌ, pan eꞌ se kaak, ka teꞌ pamëh soe en pan, “Anoeh voh, ka ep voh no, e Elaëjaꞌ se pöꞌ ihan en peꞌ keꞌ këh kunah en maꞌ pa kuruse, keꞌ ahik.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ke Ieesuꞌ pah tötö suntan en, ka apeneah këh en peꞌ, keꞌ mët en.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ko rara vëh to han non koman a Iuun Hinhin Apuh tasi taneꞌ maꞌ manuh po pasun, pareꞌ öök en manih po kusin, pareꞌ tavus en a poa tan.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ke susun pa nap vëvënsun to sun non matan in a kuruse ep in a ö ne Ieesuꞌ to mët vah ava, pareꞌ soe en pan, “A teꞌ vëh eꞌ vamaman rakah e Koaꞌ pe Sosoenën.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 A ma meh köövo me to sun varo amot e ne maꞌ, pare ut ne, ka paeh va pee ivëh, e Mariaꞌ va pa vöön va Makdalaꞌ, me Mariaꞌ e sinan e Jëmis, e kea soneꞌ pe Jeosëp, pen Salomeꞌ.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Moaan voh ne Ieesuꞌ to teꞌ voh non Galiliꞌ, ko köövo poë varih nönö vaꞌpeh vah me voh ne poë, pare vavaꞌaus ne poë, o köövo peo rakah me to teꞌ ne nën to nö vaꞌpeh me voh e Ieesuꞌ manuh Jerusalëm.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Pa matanpoen, po vatönim, eꞌ o poen nee to vamatop ne a ma taëën va po Poen Apaapo.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 E Jeosëp va Arimatiaꞌ, eꞌ a teꞌ va po Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ no a napan to ta ne sih poë. Eꞌ me to anoeh non sih a Matop Vih pe Sosoenën, eꞌ to hikta nanaöp non, pareꞌ nö manuh pe Paëlat, ko hinhin non a sionin e Ieesuꞌ pan eꞌ se herep taneꞌ maꞌ pa kuruse.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 E Paëlat to pah kokoman vörep e non, pareꞌ hi e Jeosëp pan, “Eꞌ kës to mët en, ha?” Eꞌ to vaoe en na pa teꞌ susun pa nap vëvënsun, pareꞌ hi eah pan, “E Ieesuꞌ mët en, keꞌ ahik?”
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 E Paëlat to tënan vahik en pa ma vahutët pa teꞌ susun po teꞌ vëvënsun, pareꞌ taꞌ en pe Jeosëp pan eꞌ se herep taneꞌ maꞌ a sionin e Ieesuꞌ manih pa kuruse.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 E Jeosëp to voen maꞌ o pöh rara kakaare, pareꞌ herep en pa sionin e Ieesuꞌ këh a kuruse, pareꞌ pöm poan po rara kakaare. Eꞌ to teꞌ hop en pa sionineah po vapeepe nee to top voh a pa vös apuh. Ke Jeosëp vahuk a meh vös to teꞌ va non manih po ipapanih, pareꞌ sunpip en pa matan a top pamëh ne Ieesuꞌ to pet non.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 E Mariaꞌ va Makdalaꞌ, me e Mariaꞌ sinan e Jeosëp, ee pon to ut me e ne, pare ep e ne pa ö vëh nee to vahoꞌ a sionin e Ieesuꞌ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.