Marcos 14
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs BKJ
1 O pöök poen to meꞌ avoeꞌ e ne ko Poen Vapenpen va pa Taëën Hikto Is, me o poen va pa Taëën Apuh eꞌ o Pasovaꞌ se tavus en. O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to vavaiu vah këh e ne ta hanan nee se öt vakoaan vah va in e Ieesuꞌ, pare ip vamët poë.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Ee to soe pan, “Ea se nat no nok vamanih, eꞌ hikta teꞌ vih non pa ö ne ea se öt e Ieesuꞌ manih komön a ma poen va po Pasovaꞌ pa ö ne ea to vatötönun no pa Taëën Apuh pamëh. Suk ataeah, a nap peo varih tomeꞌ ep a tah na to nok, pare kunkuin ee po to vapus, ko vapus me ee pea.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 E Ieesuꞌ to nö en manuh pa vöön va Bëtaniꞌ, pareꞌ tavus en pa iuun pe Saëmon, e Saëmon pamëh to teꞌ me voh non a mët vëh a töpaꞌ. E Ieesuꞌ to ënëën vaꞌpeh me non o upöm teꞌ, ka köövo teꞌ maꞌ o vanom o pöh voen vaꞌpuh rakah, pareꞌ teꞌ non po puto nee to nok voh pa vös nee to popokaꞌ ne a arapasta, e köövo to kon o vanom, pareꞌ puit ko koꞌkoꞌ en peꞌ manih pa pasun e Ieesuꞌ.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Eꞌ to nok vamanih marën a vasunön e Ieesuꞌ. Ivëhkëk, o upöm teꞌ to teꞌ ne nën to ep a tah vaꞌih, pare pah heve ee, ko vavasoe koman e ne pan, “Vahvanih ke köövo koꞌ vakit akuk o vanom vëh?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Eꞌ to vih non pea se vavoen o vanom pamëh, para kon a 300 voaꞌ moniꞌ, para heꞌ a moniꞌ pamëh manih pa nap arus.”
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Koe öm eah, eöm vatamak suk eah ataeah? Eꞌ to nok vu ka neoꞌ a tah to parin a vih vörep.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 A ma tamoaan no teꞌ arus se teꞌ vaꞌpeh me e ne peöm, ne eöm se vavaꞌaus tamoaan e nem pee. Ivëhkëk, eöꞌ hikta se teꞌ tamoaan me a noꞌ neöm.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 A tah neꞌ to onöt non a nok, neꞌ to nok vahik vur en peꞌ manih peöꞌ, eꞌ to uh a neoꞌ po vanom, to soe va non manih pan, eꞌ to vamatop non a ö nöꞌ se mët, kee pe ee peöꞌ.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, manih po oeh avoes no a napan se keh vavatvus ne a Soe Vih pe Sosoenën. Ee se vavasoe suk vaviꞌ e ne pa tah ne köövo vëh to nok manih peöꞌ, ka napan sih koman hah ne poë.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Manih po poen pamëh ne Jiutas Iskariot, eꞌ a paeh va pa havun me ra poa vamomhë pe Ieesuꞌ, to nö en manuh po teꞌ susunön ësës heꞌ. Eꞌ to kehkeh vikuh non e Ieesuꞌ manih pee.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, ee to pënton a soe vaꞌih, pare pah vaeö suntan rakah ee. Ko nok ee pa soe vaman pee pa ö nee se heꞌ poë ta ma moniꞌ. Ivëh, ke Jiutas iu vah këh e non ta hanan neꞌ se vikuh vah va in e Ieesuꞌ.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 O poen vamomoaan in a Taëën Apuh va pa Taëën Hikto Is va po Pasovaꞌ to tavus en, manih po poen pamëh nee to ipip a ma soneꞌ sipsip ov in a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ. Ka ma vamomhë pe Ieesuꞌ hi ee peꞌ pan, “Eën iu nom a ö nemöm se vamatop maꞌ a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ nih?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ke Ieesuꞌ vanö en pa poa vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm pom se nö ko vos manuh Jerusalëm, paröm taum a pah teꞌ to teꞌteꞌ nö non a ruen to teꞌ non pa nöh. Eꞌ se vatatan me a neöm, köm vatet eah.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Manuh pa iuun neꞌ to ho, eöm soe va in e tövaneah pa iuun pamëh manih pan, ‘E Apuh to ihi no maꞌ oah pan, a piprom poanheh neöꞌ se vaënëën vaꞌpeh me a ma vamomhë peöꞌ a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ka teꞌ pamëh se vataare en peöm pom pa piprom apuh vöh kin to teꞌ me non a pok ënëën, me a ma ö ihihoꞌ to teꞌ vamatop keon e non. Köm vamatop maꞌ a taëën pea manih pa piprom apuh pamëh.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ko vamomhë vos ee manuh Jerusalëm, pare taum ee pa ma tah vamanih pa ö ne Ieesuꞌ to soe a maꞌ, ko vamatop ee pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 A muhin to matanpoen vahik en, ke Ieesuꞌ nö vaꞌpeh me en maꞌ pa havun me ra poa vamomhë peꞌ. Kee ho ee koman iuun, pare taum e pa piprom nee se ëën a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Ee to ihoꞌ ee manih pa ma ö ihihoꞌ, pare ënëën poꞌ e ne, ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a paeh koman va peöm varih o vamomhë peöꞌ ivëh se vikuh ka neoꞌ manih pa napan varih to hat ov a no neoꞌ, a teꞌ pamëh to ënëën vaꞌpeh me e non peöꞌ manih.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 A soe vaꞌih to vatamak rakah en pa ma vamomhë peꞌ, kee taneo ee pa hi papaeh poë pan, “Eöꞌ pöꞌ, ha?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “Eꞌ to teꞌ non a paeh va peöm varih a havun me a poa vamomhë koman peöꞌ. A teꞌ pamëh to se pët vahoꞌ hop vaꞌpeh me a neoꞌ a ö taëën manuh pa koman a tis.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Oman, eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se mët eoꞌ, vamanih pa ö no Puk Vapenpen to soe va non. Ivëhkëk, varenan rakah pa teꞌ vëh to vikuh ka neoꞌ po teꞌ varih to hat ov a no neoꞌ sih. Eꞌ to vih non pa ö no e sinan a teꞌ pamëh se hikta vahuh voh poan.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 O poen nee to ënëën ne, ke Ieesuꞌ kon a ö taëën, pareꞌ hin na e Sosoenën, ko soe vavihvih ke na eah, pareꞌ kök a ö taëën pamëh, ko ki vakëkëh ken po vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Kon öm a ö taëën vëh. A ö taëën vaꞌih eꞌ a sionineoꞌ.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Pareꞌ kon pet en na pa kap voaën, pareꞌ soe vavihvih ke na e Sosoenën, pareꞌ heꞌ raoe, kee kaak kurus taneꞌ ee manih pa kap peꞌ.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “Eꞌ ivaꞌih o eraꞌ peöꞌ, o eraꞌ pamëh to vataare non o vatompoan voon, o eraꞌ pamëh se takoꞌ marën a voen hah a neöm a ma napan kurus.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, eöꞌ to hikta onöt noꞌ a kaak hah o voaën vaꞌih, keꞌ onöt rakah non po poen ne eöꞌ se kaak o voaën voon manuh pa Matop Vih pe Sosoenën.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Kee nok o vaëhëh, ko no ee Tope Öliv.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ke Ieesuꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm kurus se rusin këh em peöꞌ, suk ataeah, manih pa soe pe Sosoenën, no a teꞌ vanënën soe vëh e Sakarias to kiun vavoh manih pan,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Ivëhkëk, eöꞌ se sun taneꞌ hah po vapeepe, paröꞌ vovoh keoꞌ peöm manuh Galiliꞌ.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ivëh, ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Eöꞌ to hikta onöt rakah noꞌ a rusin këh oah vamanih pa ö no upöm vamomhë pën se keh rusin këh oah.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Ke Ieesuꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Nös pa popoen e toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa poa tö, eën se kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Ivëh, ke Pitaꞌ soe vakis en pan, “Oman rakah, eöꞌ hikta onöt rakah noꞌ a soe vamanih pan, ‘Eöꞌ to hikta nat noꞌ pën.’ Eꞌ to onöt e non pa napan se ip vamët ee peöꞌ, köꞌ mët vaꞌpeh me eoꞌ pën.” Ka ma upöm vamomhë peꞌ pët soe va ee nën.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Ke Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ tavus ee manuh pa ö muhin va Gëtsëmaniꞌ, ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Ihoꞌ nem manih. Köꞌ nö, ko hin.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ke Ieesuꞌ me en pe Pitaꞌ, ke Jëmis ke Jon, kee nö vaꞌpeh ee, ko kokoman pe Ieesuꞌ punis rakah en.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Ke Ieesuꞌ soe ke ra kukön vamomhë peꞌ pan, “O kupu peöꞌ to puh rakah non po tamak, köꞌ haraꞌ ke noꞌ pan eöꞌ se mët eoꞌ. Teꞌ nem manih, ko hinhin nem.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Keꞌ nö a siꞌ ö, pareꞌ vuꞌ po oeh, ko hinhin non na e Tamaneah Sosoenën, pareꞌ soe vamanih pan, eꞌ se non iu non, ka punis vëh, oah en peꞌ.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Eꞌ to hinhin va non manih pan, “Aba, Tamaneoꞌ, a ma tah kurus nën to onöt e nom pa nok, eöꞌ to iu noꞌ a ö ne eën se kon këh a neoꞌ po kamis vëh. Ivëhkëk, Tamön eën se nat nom suk o iu peöꞌ, ahik, eën se vatet varoe o iu koman pën.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Ke Ieesuꞌ taneꞌ hah maꞌ pa ö neꞌ to hinhin non, pareꞌ ep in a ma vamomhë peꞌ to koroh, pareꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Saëmon, eën a koroh oh? Eën hikta onöt rakah ko nom a ut pa ta pah aoaꞌ, ha?”
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Eꞌ to soe ken pa kukön vamomhë peꞌ pan, “Ut nem, paröm hinhin nem, eöm tomeꞌ kuꞌ em pa ö no a punöꞌ se tavus a neöm. O apen to iu e non pa vatet a ma taateꞌ vih, ivëhkëk, o sionin to susunë e non pa vatet.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ke Ieesuꞌ hah en, pareꞌ vapöök hin en.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Eꞌ to hah taneꞌ maꞌ pa hin, pareꞌ nö en manuh pa ma vamomhë peꞌ. Pareꞌ taum raoe to koroh ne, suk ee to mët rakah ee po mamaasoe. Ee to hikta nat ne pataeah nee se soe ke Ieesuꞌ.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Vasuksuk poꞌ ne Ieesuꞌ to vakön hah en maꞌ manih pa kukön vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eöm koroh vavuriah avoeꞌ e nem, ha? Onöt en! Ep këk öm, o poen peöꞌ to tavus en no a napan se heꞌ ee peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus manih pa koreera nap hat.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Sun öm, ka nö ee. A teꞌ vëh to vikuh a neoꞌ to nö en maꞌ pa öt a neoꞌ.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, ke Jiutas a paeh va pa ma vamomhë peꞌ öök en maꞌ. Eꞌ to me maꞌ a nap peo rakah to pët öt nö ne maꞌ a ma rapis rë, me a ma tanaon. O teꞌ sunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, me ra ma teꞌ susunön po Jiuꞌ, to vanö maꞌ raoe.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Ke Jiutas a teꞌ vëh to vikuh in e Ieesuꞌ pa koreera nap hat, to heꞌ maꞌ o vëknöm manih pa napan pan, “A teꞌ vëh, nöꞌ se keh umaꞌ eah, eꞌ kuru a teꞌ pamëh, söm öt eah.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Ke Jiutas öök maꞌ, pareꞌ nö vëvëhöꞌ en manuh pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Apuh!” Pareꞌ umaꞌ en peꞌ.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Ka nap hat nat ee peꞌ e Ieesuꞌ, ko nö maꞌ, pare öt ee peꞌ, ko nohnoh ee peꞌ.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ivëhkëk, e Pitaꞌ a paeh va pa kukön teꞌ varih to sun vatët ne pe Ieesuꞌ to rëh taneꞌ o rapis rë pa ö pepet peꞌ, ko moes kurus en pa tenan a teꞌ kikiu pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Ke Ieesuꞌ hi en pee pan, “Eöm nö maꞌ pa öt a neoꞌ, paröm teꞌ em maꞌ pa ma rapis rëërë, me a ma tanaon ke pan eöꞌ a teꞌ kakaveo, toh?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 A ma poen kurus ne eöꞌ to teꞌ me voh a noꞌ neöm, paröꞌ vavaasis a noꞌ neöm koman a Iuun Hinhin Apuh, köm hikta öt poꞌ voh a neoꞌ nën, toh? Ivëh, ka soe va po Puk Vapenpen puh en”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Ka ma vamomhë pe Ieesuꞌ rusin këh ee peꞌ.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Ka pah teꞌ sekaꞌ to rara non o rara kakaare to suksuk nö non e Ieesuꞌ, kee kehkeh öt ne poë, ivëhkëk, ee to öt varoe ee po rara peꞌ,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 keꞌ rusin pehpeah en, ko këh en po rara peꞌ.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Ka nap hat me ee pe Ieesuꞌ manuh pa iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, manih pa iuun pamëh no teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ susunön po Jiuꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës, to teꞌ tönun e ne nën.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Ke Pitaꞌ suksuk amot nö e non maꞌ pa napan to meeme nö ne e Ieesuꞌ. Eꞌ to nö, pareꞌ teꞌ e non pa havin in a iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, pareꞌ ihoꞌ vaꞌpeh me e non po teꞌ utut, ko maꞌkis e non po suraꞌ.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ vaoe ee na pa ma meh teꞌ, kee nö ee maꞌ, pare vavaꞌaus ee pa vatvus a ma tah ne Ieesuꞌ to nok voh. Suk ee to kehkeh taum ne ta hanan nee se ip vamët koe vah va in poë. Ivëhkëk, eꞌe to hikta taum ta pah hat manih pe Ieesuꞌ.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 A nap peo rakah to pët heꞌ maꞌ a ma vahutët piuk manih pe Ieesuꞌ, ivëhkëk, a ma vahutët pee to hikta teꞌ man ne, pare nun.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ka ma upöm teꞌ sun, pare soe a ma soe piuk manih pe Ieesuꞌ, pare soe pan,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Emöm to pënton voh nem eah to soe pan, ‘Eöꞌ se miröꞌ eoꞌ pa Iuun Hinhin Apuh vëh no a napan to eok voh pa ma koreere, ko murin in o kukön poen, eöꞌ se eok hah a meh Iuun Hinhin Apuh na to hikta onöt no a eok pa koreera.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Ivëhkëk, a ma vahutët nee to pokaꞌ e Ieesuꞌ to hikta teꞌ man rakah ne.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ sun manih pa matëëre kurus pareꞌ hi e Ieesuꞌ pan, “Eën hikta pinpiun suk nom a ma soe varih ataeah no a napan to popokaꞌ a nom oah?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to teꞌ vasup e non, pareꞌ hikta soe ta pah tah. Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ hi hah en peꞌ pan, “Eën kov e Kristo e Koaꞌ pe Sosoenën vëh na to kë no sih a ëhnaneah, ha?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Eöꞌ kuru ivëh. Amot nöm se ep ka neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus to se ihoꞌ noꞌ pa papmatö pe Sosoenën a Kikis Vi. Paröꞌ nö vaꞌpeh me maꞌ a unöh va akis.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ sisi en po ohop peꞌ, pareꞌ soe pan, “Ea hikta se vaiu hah no ta ma meh teꞌ se vatvus maꞌ ta ma meh soe.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Suk ataeah, eöm to pënton koman e nem peꞌ to sosoe oꞌoah e non pe Sosoenën. O kokoman taeah poꞌ nöm to teꞌ me nem?” Ee kurus to pët soe vaonöt ee, pare soe pan, “Eꞌ to teꞌ me e non pa hat, ko se mët en.”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Ka ma upöm pee taneo ee pa teteo e Ieesuꞌ, pare nohpip ee pa mataneah po rara, ko töstös ee peꞌ, pare hi poë pan, “Pokaꞌ oon voh ah, eteh to tös a oah?” Ko teꞌ utut me poë, pare tatapan ee peꞌ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Manih po poen avoeꞌ pamëh ne Pitaꞌ to ihoꞌ non manuh vakunah koman a eean, ka pah köövo kikiu po Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ nö maꞌ.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 E köövo pamëh to ep e Pitaꞌ to maꞌkis non po suraꞌ, pareꞌ ves rakah non pa matan e Pitaꞌ, pareꞌ soe pan, “Eën me poꞌ to teꞌ vaꞌpeh me voh nom e Ieesuꞌ va Nasarët toh?”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih en, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to hikta nat noꞌ, paröꞌ hikta maaka noꞌ pa tah nën to vavaato suk nom.” Eꞌ to piun va nën, pareꞌ tavus koe en po hopaꞌ, ka varuꞌ rakah vakomanih no a pah toaꞌ oeteꞌ to to tötö en.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Ke köövo kikiu pamëh ep poan, pareꞌ soe ke ra napan to sun vatët ne pan, “A teꞌ vëh, eꞌ a meh va pee.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to soe hahah kov en pan, “Ahik.” Ka meh siꞌ ö oah en, ka napan varih to sun vatët ne pe Pitaꞌ soe ee pan, “O pöh man rakah, eën a meh va pee, eën hikta se vonih nom, suk ataeah, eën a teꞌ va Galiliꞌ.”
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih vakis rakah en, pareꞌ soe pan, “Oman rakah, e Sosoenën se vakmis en peöꞌ pa ö ne eöꞌ se keh hikta sosoe noꞌ, oman! Eöꞌ to hikta nat noꞌ pa teꞌ vëh nöm to vavaasoe suk nem!”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Ka varuꞌ vakomanih ne toaꞌ oeteꞌ to vapöök tö en, ke Pitaꞌ koman hah poꞌ en pa ö ne Ieesuꞌ to soe vavoh ke poan pan, “Vamomoaan in a ö ne toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa poa tö. Eën se kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ. Ke Pitaꞌ vamösru, pareꞌ ook en, eꞌ to koman hah o piuk peꞌ, pareꞌ pah tamak en.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.