Marcos 10

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to sun, pare këh ee pa muhin va Galiliꞌ, pare pahan ee pa ruen vëh Jödën, ko tavus ee pa muhin va Jiutiaꞌ. Ka nap peo tönun hahah kov ee maꞌ manih peꞌ. Keꞌ vatet hahah kov en pa ma taateꞌ peꞌ. Eꞌ to vavaasis hahah kov en pee pa soe pe Sosoenën.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ko Parësiꞌ nö ee maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare punöꞌ poë pa ma soe, pare soe pan, “Soe ka möm mah. O Vavaasis pe Mosës soe vaonöt kës e non pe voe se kök o vaen, pareꞌ veo e köövo peꞌ, ha?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ke Ieesuꞌ piun vaꞌpeh me a hi, pareꞌ soe pan, “A taateꞌ taeah ne Mosës to heꞌ voh a neöm?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ko Parësiꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “E Mosës to vaonöt voh en pa teꞌ se kiun o kiun marën a kök o vaen peꞌ, pareꞌ veo en pe köövo peꞌ.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “E Mosës to kiun voh ka neöm a taateꞌ pamëh, suk ataeah, eöm o teꞌ o pöh vatösoe rakah.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ivëhkëk, manih pa taneo in a ma moeh tah, a soe to kiun non manih po Puk Vapenpen to soe non pan,
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ivëh, ne voe se këh suk maꞌ e tamaneah pen e sinaneah,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 “Ivëh, kee pon to hikta se teꞌ hah ne a pöök, Ahik. Ee to tavus ee o pöh sionin.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 E Sosoenën to vatös voh en pee pon, ka hikta pah teꞌ to onöt non a kök vakëh hah raoe pon.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Vasuksuk, nee to ho hah ee koman iuun, ko vamomhë peꞌ hi hah ee peꞌ pa pusun in a tah pamëh.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Ta pah teꞌ se keh veo e köövo peꞌ, pareꞌ me a meh köövo, a teꞌ pamëh to nok rakah en pa taateꞌ rëhrëh, eꞌ to vöknah e non pe köövo vamomoaan peꞌ manih pa matan e Sosoenën.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Manih pa paeh a taateꞌ pamëh, ne köövo se keh veo e voe peꞌ, pareꞌ me a meh voe, e köövo pamëh to nok rakah me en pa taateꞌ teꞌteꞌvaasiꞌ.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Ka napan meeme ee maꞌ po koaꞌ sosoneꞌ manih pe Ieesuꞌ, pan eꞌ se vaket, ko tapui raoe. Ivëhkëk, o vamomhë peꞌ to siröꞌ ee pa napan poë varih.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to ep in a taateꞌ pamëh, pareꞌ heve en, pareꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Koe raoe, kee nö maꞌ manih peöꞌ, paröm koe a sunpip raoe. Suk ataeah, a Matop Vih pe Sosoenën to teꞌ suk non o teꞌ to teꞌ va ne manih po siꞌ koaꞌ varih.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, ta pah teꞌ se keh hikta kon a Matop Vih pe Sosoenën vamanih po siꞌ koaꞌ sosoneꞌ varih, eꞌ to hikta onöt rakah non a hop pa Matop Vih pamëh.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 E Ieesuꞌ to pëtpët o siꞌ koaꞌ, pareꞌ vaket non po koaꞌ, ko tapui en pee.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Ke Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ taneo hahah kov ee pa suk a hanan, ka pah teꞌ vavaveo maꞌ manih peꞌ, pareꞌ vatokon en manih pa matan eah, ka teꞌ pamëh hi poan, pareꞌ soe pan, “Apuh vih, eöꞌ se nok ataeah, paröꞌ kon o toꞌtoꞌ tamoaan?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ke Ieesuꞌ hi poan pan, “Vahvanih kën pokaꞌ a neoꞌ a vih? Ahikta pah teꞌ vih. E Sosoenën varoe a paeh a vih.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën to nat e non pa ma taateꞌ ne Sosoenën to heꞌ voh e Mosës,
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ka teꞌ pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, taneo voh non maꞌ po poen ne eöꞌ to teꞌ voh noꞌ a koaꞌ ko öök non kuru, eöꞌ to vavatet kurus voh e noꞌ pa ma taateꞌ varih.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 E Ieesuꞌ to ves rakah non manih pa mataneah, pareꞌ pah iu rakah e non peꞌ, pareꞌ soe pan, “A pah tah ro ne eën to kökööt avoeꞌ nom ivëh, eën se nö, parën vavoen vahik rakah a ma tah kurus pën, parën kon a moniꞌ ko heꞌ o teꞌ varih o arus. Ivëh, kën sih teꞌ amot me nom a ma tah kokoek manuh pa vöön va kin, parën vatet poꞌ a maꞌ neoꞌ.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 A teꞌ pamëh to pënton a soe vaꞌih ko pah ep vahat en, pareꞌ pah nö me en po tamak, suk ataeah, eꞌ to vaneah non a ma tah to parin a peo.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 E Ieesuꞌ to kukuteꞌ a ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Eꞌ to hivaꞌ rakah ke non po teꞌ öt ö pa hop manih pa Matop Vih pe Sosoenën.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Ko vamomhë pe Ieesuꞌ pah töhkak vahat rakah ee pa soe pe Ieesuꞌ, ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Pus koaꞌ peöꞌ, a teꞌ se kehkeh hop non manih pa Matop Vih pe Sosoenën, eꞌ to hivaꞌ rakah ke non peꞌ.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Eꞌ to teꞌ tö rakah ke non pa këmol pa hop koe manih pa töhkoꞌ in a ni kunkun. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah rakah e non pa teꞌ öt ö to kehkeh hop non manih pa Matop Vih pe Sosoenën.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 A ma soe varih no a ma vamomhë to pënton, pare pah töhkak vahat ee, pare vaiihi koman hah e ne pan, “Eꞌ se keh teꞌ va non nën, keteh se poꞌ kon o toꞌtoꞌ tamoaan?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 E Ieesuꞌ to ves rakah non manih pee, pareꞌ soe ke raoe pan, “A ma tah varih no a napan to hikta onöt ne a nok, Ivëhkëk, e Sosoenën onöt e non pa nok a ma moeh tah kurus.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Ep ah! Emöm to këh kurus voh em maꞌ pa ma tah pemöm, pamöm vatet em maꞌ pën.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, ‘Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm. A napan varih to koman voh a maꞌ neoꞌ, me a soe vih peöꞌ, pare këh maꞌ a ma iuun pee, me a ma kea pee, me a ma vameere, me a ma tamëëre, me a ma sinëëre, me a ma rak pee,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 ee se kon oah ee pa ma 100 tah va pa ma tah nee to këh maꞌ. Ko poen nee se teꞌ avoeꞌ ne manih po oeh, ee se kon ee pa ma iuun peo, me ra ma kea peo, me ra ma sinan peo, me a ma vamen peo, me a ma pus koaꞌ peo, me a ma rak peo, me ee se kon ee o toꞌtoꞌ tamoaan.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ivëhkëk, o teꞌ varih to vovoh ne kuru manih po oeh, amot nee se vasuksuk varuꞌ hah ne maꞌ, ko teꞌ varih to vasuksuk ne kuru, amot nee se vovoh varuꞌ ne.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ko poen nee to suksuk nö ne a hanan to nö non manuh Jerusalëm, ke Ieesuꞌ vëhöꞌ vovoh ken pee, ka ma vamomhë peꞌ pah naöp suntan ee. Ka napan me varih to suksuk nö ne raoe vananaöp pet ee, pare koman ne pan, ta pah tah hat se tavus raoe manuh Jerusalëm. Ke Ieesuꞌ me ke en pa havun me ra poa vamomhë peꞌ, pareꞌ soe vanat en pee pataeah se tavus manih peꞌ manuh Jerusalëm.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 E Ieesuꞌ to soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Pënton vavih nem, ea to ëpëp nö e no manuh Jerusalëm, ka pah teꞌ se heꞌ en peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus manih pa koreero teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës. Kee se vahoꞌ ee peöꞌ po vahutët, pare vaonöt ee pa ip vamët a neoꞌ. Ee se heꞌ a neoꞌ manih pa koreera napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Ee se kö a neoꞌ, pare teteo a neoꞌ, ko rëp a neoꞌ, pare ip vamët a neoꞌ, köꞌ mët eoꞌ. Ko kukön poen sih oah, köꞌ toꞌ hah, paröꞌ sun taneꞌ hah eoꞌ maꞌ po vapeepe.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 A poa sunaiꞌ Sëbëdiꞌ e Jëmis pen e Jon to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare soe pan, “Apuh, emöm to iu nem a siꞌ pah tah, ne eën se nok manih pemöm.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Ke Ieesuꞌ hi raoe pan, “Eöm iu nem ataeah ne eöꞌ se nok manih peöm pom?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ke Jëmis pen kea peꞌ Jon soe kee pe Ieesuꞌ pan, “Amot ne eën se kon a tasun apuh, kemöm iu nem ta paeh pemöm se ihoꞌ non manih pa papmatö pën ka meh ihoꞌ non pa papkiruk pën.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun a soe pee pareꞌ soe pan, “Eöm to hikta nat vavih nem pataeah nöm to ihi a no neoꞌ pom. Eöm antoen kës e nem pa kaak pa kap vëh nöꞌ se kaak manih peꞌ? Paröm onöt kës e nem pa teꞌ o kamis vëh ne eöꞌ se teꞌ? Keꞌ eöm onöt e nem pa mët vamanih pa ö ne eöꞌ se mët vah ava manih pa kuruse ha?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ke Jëmis pen e Jon piun ee pa soe pe Ieesuꞌ, pare soe pan, “Emöm to antoen e nem poꞌ pa nok a ma tah varih nën to sosoe nom.” Ke Ieesuꞌ soe varuꞌ ke raoe pon a soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “Oman rakah! A kap vaꞌih ne eöꞌ se kaak manih peꞌ, ne eöm se kaak me em. Eöm me to onöt e nem pa mët vamanih pa ö ne eöꞌ se mët vah ava manih pa kuruse.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 “Ivëhkëk, eöꞌ to hikta teꞌ me noꞌ to kikis marën a kon eteh se ihoꞌ manih pa papmatö peöꞌ, me a papkiruk peöꞌ. Ahik! E Sosoenën koman se heꞌ a poa ö ihihoꞌ poë varih manih pe retereh neꞌ to vamatop keon ke voh en pee.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 A meh havun vamomhë to pënton a soe vaꞌih, pare pah heve ov ee pe Jëmis pen e Jon.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ivëh, ke Ieesuꞌ vaoe ununun en pa ma vamomhë peꞌ, kee tönun ee maꞌ manih peꞌ, keꞌ soe ke raoe pan, “Eöm nat e nem po teꞌ varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, ee to matop vakis rakah e ne pa napan pee. Me o upöm teꞌ apaꞌpuh pee to kikis rakah ov e ne pa napan pee se vavatet ne a ma soe pee.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ivëhkëk, a taateꞌ teꞌteꞌ vasusunön to hikta se teꞌ non topnineöm. Ivëh, keteh to kehkeh tavus non a teꞌ sunön manih peöm eꞌ se teꞌ non a teꞌ kikiu peöm kurus.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ka teꞌ se keh vovoh ka no neöm, eꞌ se teꞌ rakah ko non a teꞌ to kiu akuk non manih pa napan kurus.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Suk ataeah, eöꞌ E Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus ne Sosoenën to hikta vanö voh maꞌ marën a napan se kiu vaꞌaus a ne neöꞌ. Ahik. eöꞌ to nö voh maꞌ pa vaꞌaus raoe, me eöꞌ se heꞌ o toꞌtoꞌ peöꞌ manih pa ö ne eöꞌ se mët marën a hehe a napan varih no a taateꞌ hat to nohnoh non rapoë.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to vos ee manuh pa vöön va Jerikoꞌ. Pare oꞌoah nö e ne pa vöön pamëh, ka nap peo rakah nö vaꞌpeh me ee pee. Ke Batimeus eꞌ a teꞌ kehoꞌ, eꞌ e koaꞌ pe Timeus, eꞌ to ihoꞌ non sinten hanan, pareꞌ hinhin moniꞌ non sih a ma napan.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Eꞌ to pënton a napan to sosoe ne a ö ne Ieesuꞌ va Nasarët to nönö non maꞌ pareꞌ taneo en pa hin vakis na pan, “Ieesuꞌ Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a neoꞌ ah.”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ka ma napan siröꞌ poë, pare soe pan, “Vatotomin ah.” Ivëhkëk, eꞌ to pah kokoeꞌ vakis oah en na pan, “Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a neoꞌ ah.”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Ke Ieesuꞌ sun en, pareꞌ soe pan, “Vaoe na öm eah, keꞌ nö maꞌ manih peöꞌ.” Kee vaoe ee na pe Batimeus a teꞌ kehoꞌ, pare soe ke poë pan, “Sun ah, parën vaeö, pe Ieesuꞌ to vaoe en maꞌ pën.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ke Batimeus vi en po o hop vatonun peꞌ, pareꞌ sun vëvëhöꞌ rakah en, pareꞌ vaveo en manuh pe Ieesuꞌ, ke Ieesuꞌ hi poan pan,
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 “Eën iu nom ataeah ne eöꞌ se nok manih pën?” Ka teꞌ kehoꞌ pamëh soe pan, “Apuh, eöꞌ to iu opoep hah noꞌ.”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën se nö hah na manuh pa vöön pën, o vaman pën to vatoꞌ hah en pën.” Ka varuꞌ rakah vakomanih no a mataneah to takap hah en, keꞌ ep vavih hah en, ko vatet en pe Ieesuꞌ manih hanan.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.