Marcos 10
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to sun, pare këh ee pa muhin va Galiliꞌ, pare pahan ee pa ruen vëh Jödën, ko tavus ee pa muhin va Jiutiaꞌ. Ka nap peo tönun hahah kov ee maꞌ manih peꞌ. Keꞌ vatet hahah kov en pa ma taateꞌ peꞌ. Eꞌ to vavaasis hahah kov en pee pa soe pe Sosoenën.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Ko Parësiꞌ nö ee maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare punöꞌ poë pa ma soe, pare soe pan, “Soe ka möm mah. O Vavaasis pe Mosës soe vaonöt kës e non pe voe se kök o vaen, pareꞌ veo e köövo peꞌ, ha?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ke Ieesuꞌ piun vaꞌpeh me a hi, pareꞌ soe pan, “A taateꞌ taeah ne Mosës to heꞌ voh a neöm?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ko Parësiꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “E Mosës to vaonöt voh en pa teꞌ se kiun o kiun marën a kök o vaen peꞌ, pareꞌ veo en pe köövo peꞌ.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “E Mosës to kiun voh ka neöm a taateꞌ pamëh, suk ataeah, eöm o teꞌ o pöh vatösoe rakah.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ivëhkëk, manih pa taneo in a ma moeh tah, a soe to kiun non manih po Puk Vapenpen to soe non pan,
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ivëh, ne voe se këh suk maꞌ e tamaneah pen e sinaneah,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 “Ivëh, kee pon to hikta se teꞌ hah ne a pöök, Ahik. Ee to tavus ee o pöh sionin.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 E Sosoenën to vatös voh en pee pon, ka hikta pah teꞌ to onöt non a kök vakëh hah raoe pon.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Vasuksuk, nee to ho hah ee koman iuun, ko vamomhë peꞌ hi hah ee peꞌ pa pusun in a tah pamëh.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Ta pah teꞌ se keh veo e köövo peꞌ, pareꞌ me a meh köövo, a teꞌ pamëh to nok rakah en pa taateꞌ rëhrëh, eꞌ to vöknah e non pe köövo vamomoaan peꞌ manih pa matan e Sosoenën.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Manih pa paeh a taateꞌ pamëh, ne köövo se keh veo e voe peꞌ, pareꞌ me a meh voe, e köövo pamëh to nok rakah me en pa taateꞌ teꞌteꞌvaasiꞌ.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ka napan meeme ee maꞌ po koaꞌ sosoneꞌ manih pe Ieesuꞌ, pan eꞌ se vaket, ko tapui raoe. Ivëhkëk, o vamomhë peꞌ to siröꞌ ee pa napan poë varih.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to ep in a taateꞌ pamëh, pareꞌ heve en, pareꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Koe raoe, kee nö maꞌ manih peöꞌ, paröm koe a sunpip raoe. Suk ataeah, a Matop Vih pe Sosoenën to teꞌ suk non o teꞌ to teꞌ va ne manih po siꞌ koaꞌ varih.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, ta pah teꞌ se keh hikta kon a Matop Vih pe Sosoenën vamanih po siꞌ koaꞌ sosoneꞌ varih, eꞌ to hikta onöt rakah non a hop pa Matop Vih pamëh.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 E Ieesuꞌ to pëtpët o siꞌ koaꞌ, pareꞌ vaket non po koaꞌ, ko tapui en pee.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ke Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ taneo hahah kov ee pa suk a hanan, ka pah teꞌ vavaveo maꞌ manih peꞌ, pareꞌ vatokon en manih pa matan eah, ka teꞌ pamëh hi poan, pareꞌ soe pan, “Apuh vih, eöꞌ se nok ataeah, paröꞌ kon o toꞌtoꞌ tamoaan?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Ke Ieesuꞌ hi poan pan, “Vahvanih kën pokaꞌ a neoꞌ a vih? Ahikta pah teꞌ vih. E Sosoenën varoe a paeh a vih.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën to nat e non pa ma taateꞌ ne Sosoenën to heꞌ voh e Mosës,
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ka teꞌ pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, taneo voh non maꞌ po poen ne eöꞌ to teꞌ voh noꞌ a koaꞌ ko öök non kuru, eöꞌ to vavatet kurus voh e noꞌ pa ma taateꞌ varih.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 E Ieesuꞌ to ves rakah non manih pa mataneah, pareꞌ pah iu rakah e non peꞌ, pareꞌ soe pan, “A pah tah ro ne eën to kökööt avoeꞌ nom ivëh, eën se nö, parën vavoen vahik rakah a ma tah kurus pën, parën kon a moniꞌ ko heꞌ o teꞌ varih o arus. Ivëh, kën sih teꞌ amot me nom a ma tah kokoek manuh pa vöön va kin, parën vatet poꞌ a maꞌ neoꞌ.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 A teꞌ pamëh to pënton a soe vaꞌih ko pah ep vahat en, pareꞌ pah nö me en po tamak, suk ataeah, eꞌ to vaneah non a ma tah to parin a peo.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 E Ieesuꞌ to kukuteꞌ a ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Eꞌ to hivaꞌ rakah ke non po teꞌ öt ö pa hop manih pa Matop Vih pe Sosoenën.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ko vamomhë pe Ieesuꞌ pah töhkak vahat rakah ee pa soe pe Ieesuꞌ, ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Pus koaꞌ peöꞌ, a teꞌ se kehkeh hop non manih pa Matop Vih pe Sosoenën, eꞌ to hivaꞌ rakah ke non peꞌ.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Eꞌ to teꞌ tö rakah ke non pa këmol pa hop koe manih pa töhkoꞌ in a ni kunkun. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah rakah e non pa teꞌ öt ö to kehkeh hop non manih pa Matop Vih pe Sosoenën.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 A ma soe varih no a ma vamomhë to pënton, pare pah töhkak vahat ee, pare vaiihi koman hah e ne pan, “Eꞌ se keh teꞌ va non nën, keteh se poꞌ kon o toꞌtoꞌ tamoaan?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 E Ieesuꞌ to ves rakah non manih pee, pareꞌ soe ke raoe pan, “A ma tah varih no a napan to hikta onöt ne a nok, Ivëhkëk, e Sosoenën onöt e non pa nok a ma moeh tah kurus.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Ep ah! Emöm to këh kurus voh em maꞌ pa ma tah pemöm, pamöm vatet em maꞌ pën.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, ‘Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm. A napan varih to koman voh a maꞌ neoꞌ, me a soe vih peöꞌ, pare këh maꞌ a ma iuun pee, me a ma kea pee, me a ma vameere, me a ma tamëëre, me a ma sinëëre, me a ma rak pee,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 ee se kon oah ee pa ma 100 tah va pa ma tah nee to këh maꞌ. Ko poen nee se teꞌ avoeꞌ ne manih po oeh, ee se kon ee pa ma iuun peo, me ra ma kea peo, me ra ma sinan peo, me a ma vamen peo, me a ma pus koaꞌ peo, me a ma rak peo, me ee se kon ee o toꞌtoꞌ tamoaan.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ivëhkëk, o teꞌ varih to vovoh ne kuru manih po oeh, amot nee se vasuksuk varuꞌ hah ne maꞌ, ko teꞌ varih to vasuksuk ne kuru, amot nee se vovoh varuꞌ ne.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Ko poen nee to suksuk nö ne a hanan to nö non manuh Jerusalëm, ke Ieesuꞌ vëhöꞌ vovoh ken pee, ka ma vamomhë peꞌ pah naöp suntan ee. Ka napan me varih to suksuk nö ne raoe vananaöp pet ee, pare koman ne pan, ta pah tah hat se tavus raoe manuh Jerusalëm. Ke Ieesuꞌ me ke en pa havun me ra poa vamomhë peꞌ, pareꞌ soe vanat en pee pataeah se tavus manih peꞌ manuh Jerusalëm.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 E Ieesuꞌ to soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Pënton vavih nem, ea to ëpëp nö e no manuh Jerusalëm, ka pah teꞌ se heꞌ en peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus manih pa koreero teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës. Kee se vahoꞌ ee peöꞌ po vahutët, pare vaonöt ee pa ip vamët a neoꞌ. Ee se heꞌ a neoꞌ manih pa koreera napan varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Ee se kö a neoꞌ, pare teteo a neoꞌ, ko rëp a neoꞌ, pare ip vamët a neoꞌ, köꞌ mët eoꞌ. Ko kukön poen sih oah, köꞌ toꞌ hah, paröꞌ sun taneꞌ hah eoꞌ maꞌ po vapeepe.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 A poa sunaiꞌ Sëbëdiꞌ e Jëmis pen e Jon to nö maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pare soe pan, “Apuh, emöm to iu nem a siꞌ pah tah, ne eën se nok manih pemöm.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Ke Ieesuꞌ hi raoe pan, “Eöm iu nem ataeah ne eöꞌ se nok manih peöm pom?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ke Jëmis pen kea peꞌ Jon soe kee pe Ieesuꞌ pan, “Amot ne eën se kon a tasun apuh, kemöm iu nem ta paeh pemöm se ihoꞌ non manih pa papmatö pën ka meh ihoꞌ non pa papkiruk pën.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun a soe pee pareꞌ soe pan, “Eöm to hikta nat vavih nem pataeah nöm to ihi a no neoꞌ pom. Eöm antoen kës e nem pa kaak pa kap vëh nöꞌ se kaak manih peꞌ? Paröm onöt kës e nem pa teꞌ o kamis vëh ne eöꞌ se teꞌ? Keꞌ eöm onöt e nem pa mët vamanih pa ö ne eöꞌ se mët vah ava manih pa kuruse ha?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ke Jëmis pen e Jon piun ee pa soe pe Ieesuꞌ, pare soe pan, “Emöm to antoen e nem poꞌ pa nok a ma tah varih nën to sosoe nom.” Ke Ieesuꞌ soe varuꞌ ke raoe pon a soe vapipinoꞌ, pareꞌ soe pan, “Oman rakah! A kap vaꞌih ne eöꞌ se kaak manih peꞌ, ne eöm se kaak me em. Eöm me to onöt e nem pa mët vamanih pa ö ne eöꞌ se mët vah ava manih pa kuruse.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 “Ivëhkëk, eöꞌ to hikta teꞌ me noꞌ to kikis marën a kon eteh se ihoꞌ manih pa papmatö peöꞌ, me a papkiruk peöꞌ. Ahik! E Sosoenën koman se heꞌ a poa ö ihihoꞌ poë varih manih pe retereh neꞌ to vamatop keon ke voh en pee.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 A meh havun vamomhë to pënton a soe vaꞌih, pare pah heve ov ee pe Jëmis pen e Jon.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ivëh, ke Ieesuꞌ vaoe ununun en pa ma vamomhë peꞌ, kee tönun ee maꞌ manih peꞌ, keꞌ soe ke raoe pan, “Eöm nat e nem po teꞌ varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, ee to matop vakis rakah e ne pa napan pee. Me o upöm teꞌ apaꞌpuh pee to kikis rakah ov e ne pa napan pee se vavatet ne a ma soe pee.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ivëhkëk, a taateꞌ teꞌteꞌ vasusunön to hikta se teꞌ non topnineöm. Ivëh, keteh to kehkeh tavus non a teꞌ sunön manih peöm eꞌ se teꞌ non a teꞌ kikiu peöm kurus.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Ka teꞌ se keh vovoh ka no neöm, eꞌ se teꞌ rakah ko non a teꞌ to kiu akuk non manih pa napan kurus.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Suk ataeah, eöꞌ E Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus ne Sosoenën to hikta vanö voh maꞌ marën a napan se kiu vaꞌaus a ne neöꞌ. Ahik. eöꞌ to nö voh maꞌ pa vaꞌaus raoe, me eöꞌ se heꞌ o toꞌtoꞌ peöꞌ manih pa ö ne eöꞌ se mët marën a hehe a napan varih no a taateꞌ hat to nohnoh non rapoë.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to vos ee manuh pa vöön va Jerikoꞌ. Pare oꞌoah nö e ne pa vöön pamëh, ka nap peo rakah nö vaꞌpeh me ee pee. Ke Batimeus eꞌ a teꞌ kehoꞌ, eꞌ e koaꞌ pe Timeus, eꞌ to ihoꞌ non sinten hanan, pareꞌ hinhin moniꞌ non sih a ma napan.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Eꞌ to pënton a napan to sosoe ne a ö ne Ieesuꞌ va Nasarët to nönö non maꞌ pareꞌ taneo en pa hin vakis na pan, “Ieesuꞌ Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a neoꞌ ah.”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ka ma napan siröꞌ poë, pare soe pan, “Vatotomin ah.” Ivëhkëk, eꞌ to pah kokoeꞌ vakis oah en na pan, “Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a neoꞌ ah.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Ke Ieesuꞌ sun en, pareꞌ soe pan, “Vaoe na öm eah, keꞌ nö maꞌ manih peöꞌ.” Kee vaoe ee na pe Batimeus a teꞌ kehoꞌ, pare soe ke poë pan, “Sun ah, parën vaeö, pe Ieesuꞌ to vaoe en maꞌ pën.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ke Batimeus vi en po o hop vatonun peꞌ, pareꞌ sun vëvëhöꞌ rakah en, pareꞌ vaveo en manuh pe Ieesuꞌ, ke Ieesuꞌ hi poan pan,
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 “Eën iu nom ataeah ne eöꞌ se nok manih pën?” Ka teꞌ kehoꞌ pamëh soe pan, “Apuh, eöꞌ to iu opoep hah noꞌ.”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eën se nö hah na manuh pa vöön pën, o vaman pën to vatoꞌ hah en pën.” Ka varuꞌ rakah vakomanih no a mataneah to takap hah en, keꞌ ep vavih hah en, ko vatet en pe Ieesuꞌ manih hanan.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.