Lucas 4
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 E Ieesuꞌ to teꞌ avoeꞌ e non pa ruen Jödën pa ö ne Jon to pupui vahik poan, ka Tuvuh Vasioꞌ to puh rakah non manih peꞌ. Keꞌ hah taneꞌ maꞌ ruen Jödën, ko nönö non maꞌ, ka Tuvuh Vasioꞌ me en peꞌ pa moeh upin.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Manih pa ma poen poë varih neꞌ to hikta ënëën non. Ke susun po oraꞌ hat pupunöꞌ non poan po 40 poen. Ka ma poen varih to hik ee, keꞌ maë vörep.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ke susun po oraꞌ hat soe ke Ieesuꞌ pan, “Eën se keh teꞌ nom pan eën e Koaꞌ pe Sosoenën, kën taꞌ a vös vëh, keꞌ panih, pareꞌ tarih en o muꞌ.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ke Ieesuꞌ piun va in a soe pe susun po oraꞌ hat manih pan, “O Puk Vapenpen to soe ka rora sih pan,
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ke susun po oraꞌ hat me peah en pe Ieesuꞌ manuh pa tope vakin, pareꞌ vataare vëhöꞌ en peꞌ pa ma muhin kurus.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ke susun po oraꞌ hat soe ken pe Ieesuꞌ pan, “A ma kikis kurus varih me o ëhnan apuh nöꞌ to vaneah noꞌ, eöꞌ se heꞌ eoꞌ pa meh teꞌ pa ö söꞌ iu noꞌ.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Eën se keh vatokon, parën kë a ëhnaneoꞌ, eën se vaneah kurus e nom pa ma tah poë varih.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Ke Ieesuꞌ piun va in a soe pe susun po oraꞌ hat vamanih pan, “O Puk Vapenpen to soe va non manih pan,
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ke susun po oraꞌ hat me e Ieesuꞌ manuh Jerusalëm, pareꞌ me peah en peꞌ manuh pa ö noton in a Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ soe ke poan pan, “Eën se nom teꞌ nom, pan eën e Koaꞌ vamaman pe Sosoenën, kën surap taneꞌ manih, parën vuꞌ kunah eom na manuh po oeh.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Suk o Puk Vapenpen to soe non pan,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 “Eꞌ to soe pet non pan,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ke Ieesuꞌ piun poan, pareꞌ soe pan, “O Puk Vapenpen to soe pet e non pan,
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 E susun po oraꞌ hat to punöꞌ vahik e Ieesuꞌ a ma vu punöꞌ, pareꞌ nö en, ko anoeh e non po meoh poen.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 E Ieesuꞌ to hah en manuh pa muhin va Galiliꞌ, ko kikis pa Tuvuh Vasioꞌ teꞌ vaꞌpeh me e non peꞌ. Ko vahutët va peꞌ nö vavah en pa ma ö muhin kurus va Galiliꞌ.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 A ma tamoaan ne Ieesuꞌ to vavaasis non sih pa ma koman iuun hinhin soneꞌ, ka napan kurus poë varih kë rakah e ne pa ëhnaneah.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 E Ieesuꞌ to hah en manuh vöön Nasarët. Pa vöön neꞌ to teꞌ voh non eꞌ he a koaꞌ. Po Poen Apaapo neꞌ to ho en pa iuun hinhin soneꞌ vamanih pa ö neꞌ to nonok tamoaan va non sih, eꞌ to sun pan, eꞌ se ëh a soe to teꞌ non po Puk Vapenpen manih pa napan.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Ka teꞌ to matop non o puk heꞌ en peꞌ po puk to kiun non a ma soe voh pa teꞌ vanënën soe Aisaëaꞌ, ke Ieesuꞌ kap en po puk, pareꞌ taum en po vahutët to kiun va non manih pan,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “A Tuvuh pe Sunön to teꞌ non manih peöꞌ,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Me a ö nöꞌ se vatvus a soe po poen vih vëh,
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 E Ieesuꞌ to vakop hah o puk, pareꞌ heꞌ en pa teꞌ mamatop puk, pareꞌ ihoꞌ en, ka napan varih to teꞌ ne koman iuun hinhin soneꞌ vi matan rakah ee pe Ieesuꞌ.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Ke Ieesuꞌ taneo en pa vavaasis ra napan pan, “Kuru vaꞌih no a soe va po Puk Vapenpen to tavus vaman rakah en, köm pënton vahik voh em peꞌ.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 A napan to vavaasin e ne poë, pare pah kokoman vörep e ne pa ma Soe Vih varih neꞌ to vatvus. Ivëhkëk, ee to soe pan, “Eꞌ pöꞌ kuru e koaꞌ pe Jeosëp?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöm to pënton voh em pa soe to soe non pan, ‘Vataare a möm ah, pan eën e röktaꞌ pa ö sën vavih koman hah eöm pa sioniumah’. A pusun in a soe pamëh to soe vamanih pan, ‘Eën se keh teꞌ nom pan, eën e Kristo, a, eën se nok a ma tah vatoksean manih koman a vöön pea vamanih pa ö nemöm to pënton pan eën to nok vavoh manuh pa vöön va Kapaneam.’”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Ke Ieesuꞌ vavaato avoeꞌ ke non pee, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a teꞌ vanënën soe nee to hikta iu ne poë manih pa vöön koman peꞌ.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Pënton a neoꞌ öm, eꞌ to teꞌ moaan vavoh e non manih Israël, o köövo amop peo to teꞌ voh ne po poen ne Elaëjaꞌ to teꞌ voh non. Po poen voh pamëh no a uhön to hikta nus po kukön kirismas me a tönim sivö me a paeh. Pareꞌ teꞌ voh non o maë apuh rakah to tavus voh pa muhin avoes va Israël.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ivëhkëk, e Sosoenën to hikta vanö voh e Elaëjaꞌ manih pa ta paeh pee. Ahik, e Sosoenën to vanö varoe poan manuh pa köövo amop va Sarefat manih pa muhin va Saëdon.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Keꞌ teꞌ me voh va e non nën manih po poen voh pa teꞌ vanënën soe e Elaëjaꞌ. A nap peo va Israël to teꞌ me voh ne a mët vëh a töpaꞌ. Ivëhkëk, a hikta paeh va voh pee no a mët peꞌ to hik. E Naman va Siriaꞌ varoe kuru no a mët töpaꞌ peꞌ to hik.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 A napan kurus varih to teꞌ ne koman iuun hinhin soneꞌ to pënton a soe vaꞌih, pare pah heve suntan rakah ee.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 A napan to sun, pare veo tavus ee pe Ieesuꞌ këh a vöön pee. A vöön pamëh to teꞌ non pa tope, ivëh, kee me ee pe Ieesuꞌ pa sinten in a tope vëh no a vöön pee to eok non. Pare kehkeh vi kunah ne na poë pa vaere.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to koe pa topniire, pareꞌ nö këh en pee.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 E Ieesuꞌ to kunah en Kapaneam, eꞌ a vöön to teꞌ non pa muhin va Galiliꞌ, ko Poen Apaapo neꞌ to vavaasis non a napan,
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 ka napan pënton a ma vavaasis peꞌ, pare töhkak vahat ee, suk a soe peꞌ to teꞌ rakah me non o kikis.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Manih pa koman a iuun hinhin soneꞌ no a pah teꞌ to teꞌ non no a oraꞌ hat to teꞌ non peꞌ, eꞌ to pah kokoeꞌ suntan rakah en pan,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Ieesuꞌ va Nasarët, eën nö maꞌ pa nok ataeah manih pemöm? Eën to nö pöꞌ maꞌ pa miröꞌ a möm, eöꞌ to nat e noꞌ pën a Teꞌ Vivihan pe Sosoenën.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to siröꞌ a oraꞌ hat pamëh, pareꞌ soe pan, “Vatotomin ah! Parën këh tavus maꞌ a teꞌ manem.” Ka oraꞌ hat pamëh kö vörep en pa teꞌ, pareꞌ vi en peꞌ manih po oeh topniira napan, pareꞌ këh tavus en peꞌ, ko hikta mimiröꞌ hah non poan.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ka napan vatötöhkak rakah ee, pare taneo ee pa vaiihi koman hah pan, “O vu soe taeah rakah ivaꞌih? O kikis taeah no a teꞌ vëh to teꞌ me non, keꞌ taꞌ a oraꞌ hat, keꞌ tavus këh en pa teꞌ.”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ivëh, ko vahutët va pa tah ne Ieesuꞌ to nok, nö vavah en pa ma ö kurus.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 E Ieesuꞌ to këh tavus maꞌ a iuun hinhin soneꞌ, pareꞌ nö en manuh pa iuun pe Saëmon. E noan Saëmon to haraꞌ suntan rakah non a hiinana, ivëh, ka napan vaoe na e Ieesuꞌ marën a vaꞌaus poan.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ke Ieesuꞌ nö maꞌ, pareꞌ sun pa havineah, pareꞌ siröꞌ a hiinana, ka hiinana hik rakah këh en peꞌ. Ivëh, ka varuꞌ rakah vakomanih ne köövo to sun ko vamatop en pa taëën pee.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 A potan to kunah en, ka napan me ee maꞌ pa ma poëëre to haraꞌ ne a ma vu mët, ke Ieesuꞌ vaket papaeh raoe, ka ma mët pee hik ee.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ko oraꞌ hat poë varih këkëh tavus e ne maꞌ pa napan, pare kokoeꞌ papaeh ne, ko sosoe ne pan, “Eën e Koaꞌ pe Sosoenën.” Ke Ieesuꞌ soepip raoe pa vaato, suk ee to nat e ne peꞌ e Kristo, a teꞌ vëh ne Sosoenën to vanö voh maꞌ.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Po meoh poen pa pöstakah rakah ne Ieesuꞌ to sun, ko këh en pa iuun, pareꞌ nö en pa ö totomin hikta teꞌ, ka napan taneo ee pa vaiu poë. Ko poen nee to taum poë, pare kehkeh amun ne poë pan eꞌ se nat non nö pa ta meh vöön.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöꞌ se nö pet pa vatvus a Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën manuh pa ma meh vöön. Peꞌ a tah nöꞌ to nö suk voh maꞌ.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ivëh, ke Ieesuꞌ nö vavah en pa vavaasis a ma napan manih koman a ma iuun hinhin soneꞌ.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.