Lucas 4

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 E Ieesuꞌ to teꞌ avoeꞌ e non pa ruen Jödën pa ö ne Jon to pupui vahik poan, ka Tuvuh Vasioꞌ to puh rakah non manih peꞌ. Keꞌ hah taneꞌ maꞌ ruen Jödën, ko nönö non maꞌ, ka Tuvuh Vasioꞌ me en peꞌ pa moeh upin.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Manih pa ma poen poë varih neꞌ to hikta ënëën non. Ke susun po oraꞌ hat pupunöꞌ non poan po 40 poen. Ka ma poen varih to hik ee, keꞌ maë vörep.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Ke susun po oraꞌ hat soe ke Ieesuꞌ pan, “Eën se keh teꞌ nom pan eën e Koaꞌ pe Sosoenën, kën taꞌ a vös vëh, keꞌ panih, pareꞌ tarih en o muꞌ.”
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Ke Ieesuꞌ piun va in a soe pe susun po oraꞌ hat manih pan, “O Puk Vapenpen to soe ka rora sih pan,
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Ke susun po oraꞌ hat me peah en pe Ieesuꞌ manuh pa tope vakin, pareꞌ vataare vëhöꞌ en peꞌ pa ma muhin kurus.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ke susun po oraꞌ hat soe ken pe Ieesuꞌ pan, “A ma kikis kurus varih me o ëhnan apuh nöꞌ to vaneah noꞌ, eöꞌ se heꞌ eoꞌ pa meh teꞌ pa ö söꞌ iu noꞌ.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Eën se keh vatokon, parën kë a ëhnaneoꞌ, eën se vaneah kurus e nom pa ma tah poë varih.”
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Ke Ieesuꞌ piun va in a soe pe susun po oraꞌ hat vamanih pan, “O Puk Vapenpen to soe va non manih pan,
8 Mas Jesus respondeu:
9 Ke susun po oraꞌ hat me e Ieesuꞌ manuh Jerusalëm, pareꞌ me peah en peꞌ manuh pa ö noton in a Iuun Hinhin Apuh, pareꞌ soe ke poan pan, “Eën se nom teꞌ nom, pan eën e Koaꞌ vamaman pe Sosoenën, kën surap taneꞌ manih, parën vuꞌ kunah eom na manuh po oeh.
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Suk o Puk Vapenpen to soe non pan,
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 “Eꞌ to soe pet non pan,
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Ke Ieesuꞌ piun poan, pareꞌ soe pan, “O Puk Vapenpen to soe pet e non pan,
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 E susun po oraꞌ hat to punöꞌ vahik e Ieesuꞌ a ma vu punöꞌ, pareꞌ nö en, ko anoeh e non po meoh poen.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 E Ieesuꞌ to hah en manuh pa muhin va Galiliꞌ, ko kikis pa Tuvuh Vasioꞌ teꞌ vaꞌpeh me e non peꞌ. Ko vahutët va peꞌ nö vavah en pa ma ö muhin kurus va Galiliꞌ.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 A ma tamoaan ne Ieesuꞌ to vavaasis non sih pa ma koman iuun hinhin soneꞌ, ka napan kurus poë varih kë rakah e ne pa ëhnaneah.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 E Ieesuꞌ to hah en manuh vöön Nasarët. Pa vöön neꞌ to teꞌ voh non eꞌ he a koaꞌ. Po Poen Apaapo neꞌ to ho en pa iuun hinhin soneꞌ vamanih pa ö neꞌ to nonok tamoaan va non sih, eꞌ to sun pan, eꞌ se ëh a soe to teꞌ non po Puk Vapenpen manih pa napan.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Ka teꞌ to matop non o puk heꞌ en peꞌ po puk to kiun non a ma soe voh pa teꞌ vanënën soe Aisaëaꞌ, ke Ieesuꞌ kap en po puk, pareꞌ taum en po vahutët to kiun va non manih pan,
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “A Tuvuh pe Sunön to teꞌ non manih peöꞌ,
18 “O Espírito do Senhor
19 Me a ö nöꞌ se vatvus a soe po poen vih vëh,
19 e proclamar o ano aceitável
20 E Ieesuꞌ to vakop hah o puk, pareꞌ heꞌ en pa teꞌ mamatop puk, pareꞌ ihoꞌ en, ka napan varih to teꞌ ne koman iuun hinhin soneꞌ vi matan rakah ee pe Ieesuꞌ.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Ke Ieesuꞌ taneo en pa vavaasis ra napan pan, “Kuru vaꞌih no a soe va po Puk Vapenpen to tavus vaman rakah en, köm pënton vahik voh em peꞌ.”
21 Então Jesus começou a dizer:
22 A napan to vavaasin e ne poë, pare pah kokoman vörep e ne pa ma Soe Vih varih neꞌ to vatvus. Ivëhkëk, ee to soe pan, “Eꞌ pöꞌ kuru e koaꞌ pe Jeosëp?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöm to pënton voh em pa soe to soe non pan, ‘Vataare a möm ah, pan eën e röktaꞌ pa ö sën vavih koman hah eöm pa sioniumah’. A pusun in a soe pamëh to soe vamanih pan, ‘Eën se keh teꞌ nom pan, eën e Kristo, a, eën se nok a ma tah vatoksean manih koman a vöön pea vamanih pa ö nemöm to pënton pan eën to nok vavoh manuh pa vöön va Kapaneam.’”
23 Então Jesus disse:
24 Ke Ieesuꞌ vavaato avoeꞌ ke non pee, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a teꞌ vanënën soe nee to hikta iu ne poë manih pa vöön koman peꞌ.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Pënton a neoꞌ öm, eꞌ to teꞌ moaan vavoh e non manih Israël, o köövo amop peo to teꞌ voh ne po poen ne Elaëjaꞌ to teꞌ voh non. Po poen voh pamëh no a uhön to hikta nus po kukön kirismas me a tönim sivö me a paeh. Pareꞌ teꞌ voh non o maë apuh rakah to tavus voh pa muhin avoes va Israël.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Ivëhkëk, e Sosoenën to hikta vanö voh e Elaëjaꞌ manih pa ta paeh pee. Ahik, e Sosoenën to vanö varoe poan manuh pa köövo amop va Sarefat manih pa muhin va Saëdon.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Keꞌ teꞌ me voh va e non nën manih po poen voh pa teꞌ vanënën soe e Elaëjaꞌ. A nap peo va Israël to teꞌ me voh ne a mët vëh a töpaꞌ. Ivëhkëk, a hikta paeh va voh pee no a mët peꞌ to hik. E Naman va Siriaꞌ varoe kuru no a mët töpaꞌ peꞌ to hik.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 A napan kurus varih to teꞌ ne koman iuun hinhin soneꞌ to pënton a soe vaꞌih, pare pah heve suntan rakah ee.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 A napan to sun, pare veo tavus ee pe Ieesuꞌ këh a vöön pee. A vöön pamëh to teꞌ non pa tope, ivëh, kee me ee pe Ieesuꞌ pa sinten in a tope vëh no a vöön pee to eok non. Pare kehkeh vi kunah ne na poë pa vaere.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to koe pa topniire, pareꞌ nö këh en pee.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 E Ieesuꞌ to kunah en Kapaneam, eꞌ a vöön to teꞌ non pa muhin va Galiliꞌ, ko Poen Apaapo neꞌ to vavaasis non a napan,
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 ka napan pënton a ma vavaasis peꞌ, pare töhkak vahat ee, suk a soe peꞌ to teꞌ rakah me non o kikis.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Manih pa koman a iuun hinhin soneꞌ no a pah teꞌ to teꞌ non no a oraꞌ hat to teꞌ non peꞌ, eꞌ to pah kokoeꞌ suntan rakah en pan,
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 “Ieesuꞌ va Nasarët, eën nö maꞌ pa nok ataeah manih pemöm? Eën to nö pöꞌ maꞌ pa miröꞌ a möm, eöꞌ to nat e noꞌ pën a Teꞌ Vivihan pe Sosoenën.”
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to siröꞌ a oraꞌ hat pamëh, pareꞌ soe pan, “Vatotomin ah! Parën këh tavus maꞌ a teꞌ manem.” Ka oraꞌ hat pamëh kö vörep en pa teꞌ, pareꞌ vi en peꞌ manih po oeh topniira napan, pareꞌ këh tavus en peꞌ, ko hikta mimiröꞌ hah non poan.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Ka napan vatötöhkak rakah ee, pare taneo ee pa vaiihi koman hah pan, “O vu soe taeah rakah ivaꞌih? O kikis taeah no a teꞌ vëh to teꞌ me non, keꞌ taꞌ a oraꞌ hat, keꞌ tavus këh en pa teꞌ.”
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Ivëh, ko vahutët va pa tah ne Ieesuꞌ to nok, nö vavah en pa ma ö kurus.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 E Ieesuꞌ to këh tavus maꞌ a iuun hinhin soneꞌ, pareꞌ nö en manuh pa iuun pe Saëmon. E noan Saëmon to haraꞌ suntan rakah non a hiinana, ivëh, ka napan vaoe na e Ieesuꞌ marën a vaꞌaus poan.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Ke Ieesuꞌ nö maꞌ, pareꞌ sun pa havineah, pareꞌ siröꞌ a hiinana, ka hiinana hik rakah këh en peꞌ. Ivëh, ka varuꞌ rakah vakomanih ne köövo to sun ko vamatop en pa taëën pee.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 A potan to kunah en, ka napan me ee maꞌ pa ma poëëre to haraꞌ ne a ma vu mët, ke Ieesuꞌ vaket papaeh raoe, ka ma mët pee hik ee.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Ko oraꞌ hat poë varih këkëh tavus e ne maꞌ pa napan, pare kokoeꞌ papaeh ne, ko sosoe ne pan, “Eën e Koaꞌ pe Sosoenën.” Ke Ieesuꞌ soepip raoe pa vaato, suk ee to nat e ne peꞌ e Kristo, a teꞌ vëh ne Sosoenën to vanö voh maꞌ.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Po meoh poen pa pöstakah rakah ne Ieesuꞌ to sun, ko këh en pa iuun, pareꞌ nö en pa ö totomin hikta teꞌ, ka napan taneo ee pa vaiu poë. Ko poen nee to taum poë, pare kehkeh amun ne poë pan eꞌ se nat non nö pa ta meh vöön.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöꞌ se nö pet pa vatvus a Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën manuh pa ma meh vöön. Peꞌ a tah nöꞌ to nö suk voh maꞌ.”
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Ivëh, ke Ieesuꞌ nö vavah en pa vavaasis a ma napan manih koman a ma iuun hinhin soneꞌ.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.