Lucas 22
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC
1 O Poen Apuh Va Pa Taëën Hikto Is vëh nee to pokaꞌ ne o Pasovaꞌ to se tavus en.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to nanaöp e ne pa napan, suk a napan to se vaꞌaus ee pe Ieesuꞌ pa ö no o teꞌ susunön se keh öt ee pe Ieesuꞌ.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Ke susun po oraꞌ hat hop en manih po kokoman pe Jiutas Iskariot. Eꞌ a teꞌ va pa vöön va Kariot, eꞌ a paeh va pa havun me a poa vamomhë pe Ieesuꞌ.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Eꞌ to nö, pareꞌ vahutët me maꞌ o teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ susun po teꞌ utut manih pa Iuun Hinhin Apuh. Eꞌ to vavaiu vah këh non ta hanan neꞌ se vikuh vah va in e Ieesuꞌ manih pa koreere.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ivëh, kee vaeö rakah ee, pare soe vaonöt pan, eꞌe se voen poë pa moniꞌ.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Ke Jiutas vaonöt en pa soe pee, ivëh, keꞌ iu vah këh e non ta hanan neꞌ se vikuh vah va in e Ieesuꞌ, pareꞌ heꞌ o teꞌ susunön ësës heꞌ pa ö no a napan kurus hikta nat ne.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 A Taëën Apuh va pa Taëën Hikto Is va po Pasovaꞌ to tavus en. Manih po poen pamëh nee se ip a soneꞌ sipsip, pare nöh ko ëën manih po poen nee to popokaꞌ ne o Pasovaꞌ.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Ivëh, ke Ieesuꞌ vanö en pe Pitaꞌ pen e Jon, pareꞌ soe ke raoe pan, “Nö öm pom paröm vamatop maꞌ a taëën pea va pa Taëën Apuh vëh o Pasovaꞌ, ka se ëën.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ka poa vamomhë hi e Ieesuꞌ pan, “Eën iu nom a ö nemöm se vamatop maꞌ a taëën nih?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöm se vos manuh pa vöön va Jerusalëm, ka pah teꞌ vatatan me a neöm, to teꞌteꞌ nö non a nöh ruen, eöm se vatet eah manuh pa iuun neꞌ se ho.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Eöm pom se soe ke tövaneah pa iuun pamëh manih pan, ‘E Apuh to ihi no maꞌ oah pan, a piprom poanheh neöꞌ se vaënëën vaꞌpeh me a ma vamomhë peöꞌ a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ?’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ka teꞌ pamëh se vataare en peöm pom pa piprom apuh vakin to teꞌ me non a pok ënëën me a ma ö ihihoꞌ to teꞌ vamatop keon e non. Köm se vamatop maꞌ a taëën pea manih pa piprom apuh pamëh.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 A, kee nö ee, pare taum ee pa ma tah vamanih pa ö ne Ieesuꞌ to soe a maꞌ, ko vamatop ee pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 A aoaꞌ to tavus en ke Ieesuꞌ ihoꞌ pa ö ënëën to ëën vaꞌpeh me a ma aposol peꞌ.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Pareꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ to iu ëën vaꞌpeh rakah me noꞌ neöm pa taëën vëh o Pasovaꞌ. Ka vasuksuk nöꞌ se teꞌ o kamis o pöh apuh rakah.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, eöꞌ hikta se ëën hah rakah noꞌ a ö taëën vëh keꞌ onöt rakah po poen ne Sosoenën se kon hah a ma napan peꞌ manih pa Matop Vih peꞌ pa ö neꞌ se tavus a teꞌ Sunön va po oeh kurus.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ke Ieesuꞌ kon a kap voaën, pareꞌ soe vavihvih ke na e Sosoenën, pareꞌ soe, “Eöm se kon a kap voaën vëh ko pët kaak vaꞌpeh.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, kuru me amot nöꞌ hikta se kaak hah noꞌ o voaën keꞌ onöt rakah manih po poen no a Matop Vih pe Sosoenën se tavus maꞌ.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Keꞌ kon a ö taëën, pareꞌ soe vavihvih ke na e Sosoenën, pareꞌ kök a ö taëën pamëh, ko ki vakëkëh po vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eꞌ vaꞌih a sionineoꞌ, nöꞌ to heꞌ marën a vaꞌaus a neöm. Eöm se nonok va nem manih marën a kokoman hah a neoꞌ.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ee to ëën vahik ee keꞌ nok pet va en nën manih pa kap voaën neꞌ to kon, pareꞌ soe pan, “Eꞌ vaꞌih a kap voaën va po vatompoan voon va po eraꞌ koman peöꞌ nöꞌ to koꞌ marën a vaꞌaus a neöm.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 “Ivëhkëk, ep öm, a teꞌ vëh se vikuh ka neoꞌ manih pa koreera nap hat, eꞌ to teꞌ vaꞌpeh me non peöꞌ manih.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Eöꞌ, e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se suk o manin pe Sosoenën pa ö nöꞌ se mët. Ivëhkëk, varenan rakah pa teꞌ vëh to vikuh ka neoꞌ manih pa koreera nap hat.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 E Ieesuꞌ to soe va nën, kee vaiihi koman va i ne manih pan, “Eteh vëh se nok pa taateꞌ pamëh?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Ko vamomhë vaato vaheve koman hah ee, suk eteh e sunön pee.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A ma teꞌ sunön varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ to teꞌ me ne po kikis apuh marën a matop a ma napan, pare soe pan, ee to vavaꞌaus e ne pa napan poë varih.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Ivëhkëk, eöm se koe a nok va nën, a teꞌ se susun ka non eöm, a teꞌ pamëh se tavus a teꞌ vasuksuk rakah. Ka teꞌ se susun ka no neöm eꞌ se teꞌ va non manih pa teꞌ kikiu marën a vaꞌaus a neöm.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Eteh e sunön? A teꞌ pöꞌ vëh to ihoꞌ non, pareꞌ ënëën non, ha, keꞌ a teꞌ vëh to hak a taëën pareꞌ teꞌ maꞌ, ah? A teꞌ vëh to ihoꞌ non eꞌ kuru eꞌ e sunön. Ivëhkëk, eöꞌ to teꞌ noꞌ topnineöm, eöꞌ to teꞌ va noꞌ manih pa teꞌ kikiu marën a vaꞌaus a neöm, ivëh, ke eöm se ep ko vatet a taateꞌ pamëh.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 O poen no a ma punöꞌ to tavus voh a neoꞌ, eöm to teꞌ vaꞌpeh me e nem peöꞌ, paröm hikta rusin këh a neoꞌ.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 E Tamön to heꞌ voh en peöꞌ pa matop vih, keꞌ teꞌ va kov e non manih peöꞌ to heꞌ a neöm a matop vih.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Ka manih pa matop vih peöꞌ, eöm se ëën, paröm kaak em manih pa tevo, paröm ihoꞌ pa ma ö ihihoꞌ pa teꞌ sunön, ko matop nem o havun me o pöök vuteꞌ va Israël.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Saëmon, pënton no mah. E susun po oraꞌ hat to kon en pa soe vaonöt manih pe Sosoenën pa ö neꞌ se punöꞌ o vaman peöm, vamanih pa ö no a teꞌ kikiu to pitöꞌ va in a ma kuma uriꞌ këh a ma teꞌ a vihvih.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Ivëhkëk, eöꞌ to hinhin suk a noꞌ oah e Saëmon, ko vaman pën manih peöꞌ se nat non kuꞌ vahik. Ka amot no vaman pën se teꞌ kikis hah non kën se tarih hah maꞌ manih peöꞌ, ko se vaꞌaus a ma kea pën.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, eöꞌ to vamatop e noꞌ pa nohnoh me mët vaꞌpeh me oah.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ke Ieesuꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Eöꞌ to soe ka oah, nös pa popoen no e toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa tö, kën kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Moaan voh nöꞌ to vanö a neöm köm hikta teꞌ voh nös ta moniꞌ, me to kove, me ta meh poa suꞌ. Ka manih po poen pamëh eöm to kökööt pöꞌ voh nem ta pah tah, keꞌ ahik?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ke Ieesuꞌ kokoman non a ma tah se tavus amot manih pa ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Kuru vëh a teꞌ se keh öt non ta moniꞌ me to kove eꞌ se kon en. Ka teꞌ a hikto rapis rë, eꞌ se vavoen to ohop peꞌ ka moniꞌ neꞌ to kon eꞌ se voen to rapis rë.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Eꞌ to kiun non po puk pe Sosoenën pan,
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Kee soe pan, “Apuh, ep ah, emöm to teꞌ me nem po pöök rapis rë manih!” Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eꞌ to onöt en, koe a vaato suk o rapis rë.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 E Ieesuꞌ to tavus këh en pa piprom vakin vëh nee to teꞌ ne manih pa vöön va Jerusalëm, pareꞌ nö en manuh Tope Öliv, vamanih pa ö neꞌ to nonok tamoaan va non. Ka ma vamomhë peꞌ nö vaꞌpeh me ee peꞌ.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Ee to öök ee pa ö pamëh ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöm se hinhin nem, ka punöꞌ se nat non a vöknah o vaman peöm.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ke Ieesuꞌ këh huk amot en pee, pareꞌ vatokon ko taneo en pa hin vamanih pan,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Tamön, eën se nom iu rakah nom kën kon këh a neoꞌ o kamis vëh. Ivëhkëk, Tamön eën se nat nom suk o iu peöꞌ, ahik, eën se vatet varoe o iu koman pën.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Ka ankeroꞌ pe Sosoenën nö maꞌ ko vasöë poan.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 E Ieesuꞌ to haraꞌ rakah e non pa punis ko hin vakis oah rakah en. Ko hikiꞌ tavus va en manih po eraꞌ manih pa sionineah ko totopoꞌ e non manih po oeh.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 E Ieesuꞌ to hin vahik en, pareꞌ nö maꞌ manih pa ma vamomhë peꞌ. Pareꞌ ep i ra raoe to koroh. O kokoman pee to punis, ivëh, nee to koroh taneꞌ ne.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Pareꞌ soe ke raoe pan, “Eöm koroh suk nem ataeah? Eöm se sun, paröm hinhin nem, ka punöꞌ se nat non a vöknah o vaman peöm.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, ka napan o pöh peo to nö ee maꞌ. A teꞌ vëh e Jiutas a paeh va po havun me a poa vamomhë, eꞌ to vamatan nö no maꞌ. Eꞌ to huk vatët maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ uumaꞌ en peꞌ.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 E Ieesuꞌ to soe ke Jiutas pan, “A taateꞌ uumaꞌ to vëknöm non a vakamöꞌ vaꞌpeh me e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus, Ivëhkëk, eën to uumaꞌ a neoꞌ pa heꞌ a neoꞌ pa koreero teꞌ to vakihat me a ne neoꞌ.”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Ko vamomhë varih to sun vatët ne pe Ieesuꞌ ep in a tah to kehkeh tavus non, pare soe pan, “Apuh, eën iu nom a ö möm se ip raoe po rapis rë ha?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ka paeh moes kurus en pa pap tenan matö pa teꞌ kikiu pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to ep in a tah vaꞌih, pareꞌ soe pan, “Antoen en.” Ke Ieesuꞌ vaket pa tenaneah keꞌ vih hah en.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Ke Ieesuꞌ soe ke ro teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susun po teꞌ utut manih pa Iuun Hinhin Apuh, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ varih to nö maꞌ pa öt poë. Eꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm nö maꞌ pa öt a neoꞌ, ko teꞌ em maꞌ pa ma rapis rërë, me a ma tanaon ke pan, eöm to nö maꞌ pa öt a teꞌ kakaveo, toh?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 A ma poen kurus nöꞌ to teꞌ me voh e noꞌ peöm manih pa Iuun Hinhin Apuh. Ivëhkëk, eöm to hikta vahoꞌ a korem manih peöꞌ. Ivëhkëk, o poen vëh eꞌ o poen peöm. Kuru o kikis va pa popoen to onoah en.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Ka napan öt ee pe Ieesuꞌ, pare me ee peꞌ manuh pa iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. E Pitaꞌ to suksuk amot nö e non maꞌ pa napan to meeme nö ne e Ieesuꞌ.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 A suraꞌ nee to vaës havin a iuun ko maꞌkis ne, ke Pitaꞌ to ihoꞌ vaꞌpeh me non raoe.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 A pah köövo kikiu to ep in e Pitaꞌ to maꞌkis non, pareꞌ soe pan, “A teꞌ me vëh to teꞌ vaꞌpeh me voh no maꞌ e Ieesuꞌ.”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih pareꞌ soe pan, “Köövo, eöꞌ to hikta nat noꞌ pa teꞌ vëh.”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 A siꞌ ö to oah en ka meh teꞌ ep in e Pitaꞌ pareꞌ soe pan, “Eën me a meh teꞌ va po vakum peꞌ.” Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih rakah en pareꞌ soe pan “Voe, eöꞌ ahik!”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 A siꞌ ö keꞌ pah aoaꞌ en, ka meh teꞌ soe pan, “Pöh man rakah, a teꞌ vëh to teꞌ vaꞌpeh me voh non poan, suk eꞌ a teꞌ va Galiliꞌ.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih vakis pareꞌ soe pan, “Pöh man rakah, eöꞌ to hikta nat noꞌ pa tah nöm to sosoe nem.” Varuꞌ vakomanih e toaꞌ oeteꞌ to tö en.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Ke Apuh tarih, pareꞌ kuteꞌ na e Pitaꞌ, keꞌ koman hah a soe ne Apuh to soe vu ke maꞌ poan pan, “Manih po poen vëh e toaꞌ se meꞌ e non pa tö, kën kukön soe eom pan, eöꞌ to hikta nat noꞌ peꞌ.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Ke Pitaꞌ puh rakah en po tamak, pareꞌ tavus, ko pah ook suntan rakah en.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Ka nap utut varih to öt e Ieesuꞌ, pare vavovoeak poë ko töstös ee peꞌ.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ee to kupkup a mataneah po rara, pare hi poë pan, “Pokaꞌ oon voh ah, eteh to tös a oah?”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Pare pah soe ee pa ma soe hat to vöknah e ne peꞌ.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Pa pöstakah rakah no a ma Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ to vakum ee. Ee o teꞌ varih, o teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me a ma meh teꞌ susunön po Jiuꞌ to vatötönun, pare me e Ieesuꞌ manuh po vakum pee.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Kee hi poë pan, “Soe ka möm ah, eën kuru e Kristo, oh?”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Köꞌ se keh hi a neöm ta hi, eöm hikta onöt nem a piun a hi peöꞌ.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ivëhkëk, kuru me amot eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se ihoꞌ noꞌ pa papmatö pe Sosoenën A Kikis Vi.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ivëh keꞌe kurus, hi poë pan, “Eën e Koaꞌ pe Sosoenën, ha?”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Kee soe ee pan, “Ea to hikta iu pënton no ta ma meh soe to taneꞌ po upöm teꞌ pa vateen eah pa hat. Eꞌ a ma soe koman peꞌ ivarih na to pënton moaan voh ee to antoen e ne pa vateen eah pa hat.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.