Lucas 22
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA
1 O Poen Apuh Va Pa Taëën Hikto Is vëh nee to pokaꞌ ne o Pasovaꞌ to se tavus en.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ vavaasis to nat i ne o Vavaasis pe Mosës to nanaöp e ne pa napan, suk a napan to se vaꞌaus ee pe Ieesuꞌ pa ö no o teꞌ susunön se keh öt ee pe Ieesuꞌ.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Ke susun po oraꞌ hat hop en manih po kokoman pe Jiutas Iskariot. Eꞌ a teꞌ va pa vöön va Kariot, eꞌ a paeh va pa havun me a poa vamomhë pe Ieesuꞌ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Eꞌ to nö, pareꞌ vahutët me maꞌ o teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ susun po teꞌ utut manih pa Iuun Hinhin Apuh. Eꞌ to vavaiu vah këh non ta hanan neꞌ se vikuh vah va in e Ieesuꞌ manih pa koreere.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Ivëh, kee vaeö rakah ee, pare soe vaonöt pan, eꞌe se voen poë pa moniꞌ.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Ke Jiutas vaonöt en pa soe pee, ivëh, keꞌ iu vah këh e non ta hanan neꞌ se vikuh vah va in e Ieesuꞌ, pareꞌ heꞌ o teꞌ susunön ësës heꞌ pa ö no a napan kurus hikta nat ne.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 A Taëën Apuh va pa Taëën Hikto Is va po Pasovaꞌ to tavus en. Manih po poen pamëh nee se ip a soneꞌ sipsip, pare nöh ko ëën manih po poen nee to popokaꞌ ne o Pasovaꞌ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Ivëh, ke Ieesuꞌ vanö en pe Pitaꞌ pen e Jon, pareꞌ soe ke raoe pan, “Nö öm pom paröm vamatop maꞌ a taëën pea va pa Taëën Apuh vëh o Pasovaꞌ, ka se ëën.”
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Ka poa vamomhë hi e Ieesuꞌ pan, “Eën iu nom a ö nemöm se vamatop maꞌ a taëën nih?”
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöm se vos manuh pa vöön va Jerusalëm, ka pah teꞌ vatatan me a neöm, to teꞌteꞌ nö non a nöh ruen, eöm se vatet eah manuh pa iuun neꞌ se ho.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Eöm pom se soe ke tövaneah pa iuun pamëh manih pan, ‘E Apuh to ihi no maꞌ oah pan, a piprom poanheh neöꞌ se vaënëën vaꞌpeh me a ma vamomhë peöꞌ a Taëën Apuh va po Pasovaꞌ?’
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ka teꞌ pamëh se vataare en peöm pom pa piprom apuh vakin to teꞌ me non a pok ënëën me a ma ö ihihoꞌ to teꞌ vamatop keon e non. Köm se vamatop maꞌ a taëën pea manih pa piprom apuh pamëh.”
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 A, kee nö ee, pare taum ee pa ma tah vamanih pa ö ne Ieesuꞌ to soe a maꞌ, ko vamatop ee pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 A aoaꞌ to tavus en ke Ieesuꞌ ihoꞌ pa ö ënëën to ëën vaꞌpeh me a ma aposol peꞌ.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Pareꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ to iu ëën vaꞌpeh rakah me noꞌ neöm pa taëën vëh o Pasovaꞌ. Ka vasuksuk nöꞌ se teꞌ o kamis o pöh apuh rakah.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, eöꞌ hikta se ëën hah rakah noꞌ a ö taëën vëh keꞌ onöt rakah po poen ne Sosoenën se kon hah a ma napan peꞌ manih pa Matop Vih peꞌ pa ö neꞌ se tavus a teꞌ Sunön va po oeh kurus.”
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ke Ieesuꞌ kon a kap voaën, pareꞌ soe vavihvih ke na e Sosoenën, pareꞌ soe, “Eöm se kon a kap voaën vëh ko pët kaak vaꞌpeh.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, kuru me amot nöꞌ hikta se kaak hah noꞌ o voaën keꞌ onöt rakah manih po poen no a Matop Vih pe Sosoenën se tavus maꞌ.”
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Keꞌ kon a ö taëën, pareꞌ soe vavihvih ke na e Sosoenën, pareꞌ kök a ö taëën pamëh, ko ki vakëkëh po vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke rapoë pan, “Eꞌ vaꞌih a sionineoꞌ, nöꞌ to heꞌ marën a vaꞌaus a neöm. Eöm se nonok va nem manih marën a kokoman hah a neoꞌ.”
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ee to ëën vahik ee keꞌ nok pet va en nën manih pa kap voaën neꞌ to kon, pareꞌ soe pan, “Eꞌ vaꞌih a kap voaën va po vatompoan voon va po eraꞌ koman peöꞌ nöꞌ to koꞌ marën a vaꞌaus a neöm.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 “Ivëhkëk, ep öm, a teꞌ vëh se vikuh ka neoꞌ manih pa koreera nap hat, eꞌ to teꞌ vaꞌpeh me non peöꞌ manih.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Eöꞌ, e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se suk o manin pe Sosoenën pa ö nöꞌ se mët. Ivëhkëk, varenan rakah pa teꞌ vëh to vikuh ka neoꞌ manih pa koreera nap hat.”
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 E Ieesuꞌ to soe va nën, kee vaiihi koman va i ne manih pan, “Eteh vëh se nok pa taateꞌ pamëh?”
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Ko vamomhë vaato vaheve koman hah ee, suk eteh e sunön pee.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A ma teꞌ sunön varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ to teꞌ me ne po kikis apuh marën a matop a ma napan, pare soe pan, ee to vavaꞌaus e ne pa napan poë varih.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ivëhkëk, eöm se koe a nok va nën, a teꞌ se susun ka non eöm, a teꞌ pamëh se tavus a teꞌ vasuksuk rakah. Ka teꞌ se susun ka no neöm eꞌ se teꞌ va non manih pa teꞌ kikiu marën a vaꞌaus a neöm.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Eteh e sunön? A teꞌ pöꞌ vëh to ihoꞌ non, pareꞌ ënëën non, ha, keꞌ a teꞌ vëh to hak a taëën pareꞌ teꞌ maꞌ, ah? A teꞌ vëh to ihoꞌ non eꞌ kuru eꞌ e sunön. Ivëhkëk, eöꞌ to teꞌ noꞌ topnineöm, eöꞌ to teꞌ va noꞌ manih pa teꞌ kikiu marën a vaꞌaus a neöm, ivëh, ke eöm se ep ko vatet a taateꞌ pamëh.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 O poen no a ma punöꞌ to tavus voh a neoꞌ, eöm to teꞌ vaꞌpeh me e nem peöꞌ, paröm hikta rusin këh a neoꞌ.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 E Tamön to heꞌ voh en peöꞌ pa matop vih, keꞌ teꞌ va kov e non manih peöꞌ to heꞌ a neöm a matop vih.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Ka manih pa matop vih peöꞌ, eöm se ëën, paröm kaak em manih pa tevo, paröm ihoꞌ pa ma ö ihihoꞌ pa teꞌ sunön, ko matop nem o havun me o pöök vuteꞌ va Israël.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Saëmon, pënton no mah. E susun po oraꞌ hat to kon en pa soe vaonöt manih pe Sosoenën pa ö neꞌ se punöꞌ o vaman peöm, vamanih pa ö no a teꞌ kikiu to pitöꞌ va in a ma kuma uriꞌ këh a ma teꞌ a vihvih.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Ivëhkëk, eöꞌ to hinhin suk a noꞌ oah e Saëmon, ko vaman pën manih peöꞌ se nat non kuꞌ vahik. Ka amot no vaman pën se teꞌ kikis hah non kën se tarih hah maꞌ manih peöꞌ, ko se vaꞌaus a ma kea pën.”
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Apuh, eöꞌ to vamatop e noꞌ pa nohnoh me mët vaꞌpeh me oah.”
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ke Ieesuꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Eöꞌ to soe ka oah, nös pa popoen no e toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa tö, kën kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ.”
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Moaan voh nöꞌ to vanö a neöm köm hikta teꞌ voh nös ta moniꞌ, me to kove, me ta meh poa suꞌ. Ka manih po poen pamëh eöm to kökööt pöꞌ voh nem ta pah tah, keꞌ ahik?”
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Ke Ieesuꞌ kokoman non a ma tah se tavus amot manih pa ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Kuru vëh a teꞌ se keh öt non ta moniꞌ me to kove eꞌ se kon en. Ka teꞌ a hikto rapis rë, eꞌ se vavoen to ohop peꞌ ka moniꞌ neꞌ to kon eꞌ se voen to rapis rë.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Eꞌ to kiun non po puk pe Sosoenën pan,
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Kee soe pan, “Apuh, ep ah, emöm to teꞌ me nem po pöök rapis rë manih!” Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eꞌ to onöt en, koe a vaato suk o rapis rë.”
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 E Ieesuꞌ to tavus këh en pa piprom vakin vëh nee to teꞌ ne manih pa vöön va Jerusalëm, pareꞌ nö en manuh Tope Öliv, vamanih pa ö neꞌ to nonok tamoaan va non. Ka ma vamomhë peꞌ nö vaꞌpeh me ee peꞌ.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ee to öök ee pa ö pamëh ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöm se hinhin nem, ka punöꞌ se nat non a vöknah o vaman peöm.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ke Ieesuꞌ këh huk amot en pee, pareꞌ vatokon ko taneo en pa hin vamanih pan,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 “Tamön, eën se nom iu rakah nom kën kon këh a neoꞌ o kamis vëh. Ivëhkëk, Tamön eën se nat nom suk o iu peöꞌ, ahik, eën se vatet varoe o iu koman pën.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Ka ankeroꞌ pe Sosoenën nö maꞌ ko vasöë poan.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 E Ieesuꞌ to haraꞌ rakah e non pa punis ko hin vakis oah rakah en. Ko hikiꞌ tavus va en manih po eraꞌ manih pa sionineah ko totopoꞌ e non manih po oeh.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 E Ieesuꞌ to hin vahik en, pareꞌ nö maꞌ manih pa ma vamomhë peꞌ. Pareꞌ ep i ra raoe to koroh. O kokoman pee to punis, ivëh, nee to koroh taneꞌ ne.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Pareꞌ soe ke raoe pan, “Eöm koroh suk nem ataeah? Eöm se sun, paröm hinhin nem, ka punöꞌ se nat non a vöknah o vaman peöm.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ e non, ka napan o pöh peo to nö ee maꞌ. A teꞌ vëh e Jiutas a paeh va po havun me a poa vamomhë, eꞌ to vamatan nö no maꞌ. Eꞌ to huk vatët maꞌ manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ uumaꞌ en peꞌ.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 E Ieesuꞌ to soe ke Jiutas pan, “A taateꞌ uumaꞌ to vëknöm non a vakamöꞌ vaꞌpeh me e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus, Ivëhkëk, eën to uumaꞌ a neoꞌ pa heꞌ a neoꞌ pa koreero teꞌ to vakihat me a ne neoꞌ.”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Ko vamomhë varih to sun vatët ne pe Ieesuꞌ ep in a tah to kehkeh tavus non, pare soe pan, “Apuh, eën iu nom a ö möm se ip raoe po rapis rë ha?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Ka paeh moes kurus en pa pap tenan matö pa teꞌ kikiu pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to ep in a tah vaꞌih, pareꞌ soe pan, “Antoen en.” Ke Ieesuꞌ vaket pa tenaneah keꞌ vih hah en.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ke Ieesuꞌ soe ke ro teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ susun po teꞌ utut manih pa Iuun Hinhin Apuh, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ varih to nö maꞌ pa öt poë. Eꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm nö maꞌ pa öt a neoꞌ, ko teꞌ em maꞌ pa ma rapis rërë, me a ma tanaon ke pan, eöm to nö maꞌ pa öt a teꞌ kakaveo, toh?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 A ma poen kurus nöꞌ to teꞌ me voh e noꞌ peöm manih pa Iuun Hinhin Apuh. Ivëhkëk, eöm to hikta vahoꞌ a korem manih peöꞌ. Ivëhkëk, o poen vëh eꞌ o poen peöm. Kuru o kikis va pa popoen to onoah en.”
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ka napan öt ee pe Ieesuꞌ, pare me ee peꞌ manuh pa iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. E Pitaꞌ to suksuk amot nö e non maꞌ pa napan to meeme nö ne e Ieesuꞌ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 A suraꞌ nee to vaës havin a iuun ko maꞌkis ne, ke Pitaꞌ to ihoꞌ vaꞌpeh me non raoe.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 A pah köövo kikiu to ep in e Pitaꞌ to maꞌkis non, pareꞌ soe pan, “A teꞌ me vëh to teꞌ vaꞌpeh me voh no maꞌ e Ieesuꞌ.”
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih pareꞌ soe pan, “Köövo, eöꞌ to hikta nat noꞌ pa teꞌ vëh.”
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 A siꞌ ö to oah en ka meh teꞌ ep in e Pitaꞌ pareꞌ soe pan, “Eën me a meh teꞌ va po vakum peꞌ.” Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih rakah en pareꞌ soe pan “Voe, eöꞌ ahik!”
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 A siꞌ ö keꞌ pah aoaꞌ en, ka meh teꞌ soe pan, “Pöh man rakah, a teꞌ vëh to teꞌ vaꞌpeh me voh non poan, suk eꞌ a teꞌ va Galiliꞌ.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih vakis pareꞌ soe pan, “Pöh man rakah, eöꞌ to hikta nat noꞌ pa tah nöm to sosoe nem.” Varuꞌ vakomanih e toaꞌ oeteꞌ to tö en.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ke Apuh tarih, pareꞌ kuteꞌ na e Pitaꞌ, keꞌ koman hah a soe ne Apuh to soe vu ke maꞌ poan pan, “Manih po poen vëh e toaꞌ se meꞌ e non pa tö, kën kukön soe eom pan, eöꞌ to hikta nat noꞌ peꞌ.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Ke Pitaꞌ puh rakah en po tamak, pareꞌ tavus, ko pah ook suntan rakah en.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ka nap utut varih to öt e Ieesuꞌ, pare vavovoeak poë ko töstös ee peꞌ.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ee to kupkup a mataneah po rara, pare hi poë pan, “Pokaꞌ oon voh ah, eteh to tös a oah?”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Pare pah soe ee pa ma soe hat to vöknah e ne peꞌ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Pa pöstakah rakah no a ma Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ to vakum ee. Ee o teꞌ varih, o teꞌ susunön ësës heꞌ, me o teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me a ma meh teꞌ susunön po Jiuꞌ to vatötönun, pare me e Ieesuꞌ manuh po vakum pee.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Kee hi poë pan, “Soe ka möm ah, eën kuru e Kristo, oh?”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Köꞌ se keh hi a neöm ta hi, eöm hikta onöt nem a piun a hi peöꞌ.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Ivëhkëk, kuru me amot eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se ihoꞌ noꞌ pa papmatö pe Sosoenën A Kikis Vi.”
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Ivëh keꞌe kurus, hi poë pan, “Eën e Koaꞌ pe Sosoenën, ha?”
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Kee soe ee pan, “Ea to hikta iu pënton no ta ma meh soe to taneꞌ po upöm teꞌ pa vateen eah pa hat. Eꞌ a ma soe koman peꞌ ivarih na to pënton moaan voh ee to antoen e ne pa vateen eah pa hat.”
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.