Lucas 20

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 O pöh poen ne Ieesuꞌ to vavaasis non a ma napan varih to vaman ne poë, eꞌ he vatvus non a Soe Vih manih koman a Iuun Hinhin Apuh pa ö vëh mahën. Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ nö ee maꞌ manih peꞌ.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Pare soe ke Ieesuꞌ pan, “Soe ka möm ah, a tasun taeah nën to teꞌ me nom parën nonok nom a ma kiu varih? Eteh to heꞌ a oah a tasun pamëh?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ke Ieesuꞌ piun a soe pee, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ me se hi voh a neöm a siꞌ pah hi ro, soe ka neoꞌ öm,
3 Jesus respondeu:
4 a tasun vëh pa pupui a napan ne Jon Tövapupui to heꞌ voh, taneꞌ maꞌ pe Sosoenën, keꞌ, eꞌ taneꞌ maꞌ manih pa napan ah?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Kee vaiihi koman e ne pan, “Ea se poꞌ soe ataeah? Ea se keh soe pan, ‘Eꞌ to taneꞌ maꞌ pe Sosoenën,’ eꞌ se soe en pan, ‘Vahvapoꞌ nih ka hikta vaman no e Jon?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ka se keh soe pan, ‘Eꞌ to taneꞌ maꞌ pa napan, a napan kurus varih se tösvös ee pea, suk ataeah, ee to vaman rakah voh ee pe Jon a teꞌ vanënën soe.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ivëh, kee piun va in a soe pe Ieesuꞌ manih pan, “Emöm to hikta nat nem, a pupui vëh pe Jon taneꞌ voh maꞌ peteh?”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ me to hikta se vatët a noꞌ neöm a tasun nöꞌ to teꞌ me noꞌ pa nok a ma tah varih.”
8 Jesus disse:
9 Ke Ieesuꞌ heꞌ a soe vapipinoꞌ manih pa napan, pareꞌ soe pan, “A pah teꞌ to nep a voaën manuh pa rak peꞌ. Pareꞌ heꞌ a napan varih to iu kiu moniꞌ ne, kee matop ke ne poë, eꞌ hehnö ko teꞌ varë e non maꞌ pa vöön varo.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Ko poen no a voaꞌ to vamatop e ne pa oes, ke tövaneah pa rak vanö en maꞌ pa pah teꞌ kikiu peꞌ, keꞌ nö en manuh pa napan varih to matop ne pa rak voaën. Eꞌ to iu non a ö nee se heꞌ maꞌ poë ta ma teꞌ voaꞌ voaën va pa rak pamëh. Ivëhkëk, a ma teꞌ kikiu va pa rak to ip a teꞌ pamëh, pare vanö akuk hah ee maꞌ peꞌ.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Keꞌ vanö hah en pa meh teꞌ kikiu peꞌ. Eꞌ me no a nap kiu varih pa rak to ip vapoet ee peꞌ, pare vanö akuk hah ee maꞌ peꞌ.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Keꞌ vanö en pa vakön teꞌ kikiu manih pee. Ivëhkëk, ee to ip vahat poë, pare veo tavus ee peꞌ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Ivëh, ke tövaneah pa rak soe en pan, ‘Eöꞌ se nok poꞌ ataeah? E sunaiꞌneoꞌ nöꞌ to iu oah noꞌ eah, eöꞌ se vanö eah. Eꞌe se pöꞌ tënan poë pare ta e ne peꞌ.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ivëhkëk, a napan varih to kiu ne pa rak to ep in e koaꞌ oeteꞌ peꞌ pare vasoe ee pan, ‘A teꞌ vëh eꞌ se vaneah amot a ma tah pe tamaneah. Ep öm ka ip eah, para vaneah varuꞌ e no pa rak vëh.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Kee öt poë, pare vi tavus këh ee maꞌ peꞌ pa rak voaën, pare ip vamët ee peꞌ.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 E tövaneah pa rak voaën se nö maꞌ, pareꞌ ip vamët a napan varih to matop ne pa rak, pareꞌ heꞌ a rak voaën manih po upöm teꞌ.” A napan to pënton a tah vaꞌih, pare soe pan, “E Sosoenën to hikta se vaonöt non a tah pamëh se tavus.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ivëhkëk e Ieesuꞌ to kuteꞌ rakah non pee pareꞌ soe pan, “A pusun in a soe vapipinoꞌ vaꞌih to teꞌ non komön o Puk Vaëhëh, to teꞌ va non manih pan,
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 A teꞌ se keh vuꞌ po toon pamëh eꞌ se tatape rakah en, ko toon se keh vuꞌtöön ta pah teꞌ, eꞌ se kakaaroe rakah en.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Ko teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës me ro teꞌ susunön ësës heꞌ to nat e ne pe Ieesuꞌ to heꞌ a soe vapipinoꞌ vëh to huh rakah e non pee. Ivëh, kee kehkeh öt e ne pe Ieesuꞌ, ivëhkëk, ee to nanaöp e ne pa napan.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ko teꞌ vavaasis to nat ne o vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön ësës heꞌ to ut ne e Ieesuꞌ, pare vanö maꞌ a ma meh teꞌ kee ut aven ne e Ieesuꞌ. A ma teꞌ poë varih to piuk pan ee ro teꞌ vih. Ee to kehkeh punöꞌ ne e Ieesuꞌ pa soe peꞌ, pan eꞌeꞌ se soe vapiun ta tah, kee se öt poë ko me manuh pa koreero teꞌ apaꞌpuh va pa kaman ko vateꞌ poë po vahutët.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Pare hi poë pan, “Apuh, emöm to nat e nem a soe me a tah nën to vavaasis nom sih to totoopin manih pa ma napan. Parën hikta nat nom pa naöp manih pa ëhnan apuh pa teꞌ, ahik, eën to vavaasis nom sih a ma napan a soe vih pe Sosoenën.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Soe ka möm ah, eꞌ vih kës e non pea pa heꞌ a takis manih pe Sisaꞌ, keꞌ a hik?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ivëhkëk e Ieesuꞌ to nat vur en po vakëën nee to nok manih peꞌ, ivëh keꞌ soe ke raoe pan,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Vataare a neoꞌ öm ta pah moniꞌ. A ëhnan me o kahoꞌ peteh vëh to teꞌ non pa moniꞌ vëh?” Kee piun e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Pe Sisaꞌ.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A tah to vaneah non pe Sisaꞌ nöm se heꞌ e Sisaꞌ. Ka tah to vaneah non pe Sosoenën nöm se heꞌ e Sosoenën.”
25 Então Jesus disse:
26 Ivëh, kee hikta onöt ne a öt poë manih pa matëëra napan. Ee to pah kokoman vörep e ne pa soe ne Ieesuꞌ to piun raoe, ko pah vasup rakah ee.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Ko Sëdiusi, ee o kum teꞌ to hikta vaman ne pan a nap mët se sun taneꞌ hah ee manih po vapeepe, to nö ee maꞌ manih pe Ieesuꞌ.
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 Pare hi e Ieesuꞌ pan, “Apuh, e Mosës to kiun voh ka ra a taateꞌ to soe va non manih pan, ‘Ta pah teꞌ se keh mët akuk eꞌ hikta vatvus ta pah koaꞌ manih pe köövo peꞌ, ke kea peꞌ me hah e köövo amop peꞌ, pareꞌ vatvus a koaꞌ se kon a ëhnan e kea peꞌ.’
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 A tönim kën tom mahin me a pöök to teꞌ voh ne. A teꞌ a vamomoaan to vaen, pareꞌ mët en a hikta koaꞌ peꞌ.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ka vapöök me en pe köövo,
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 ko vasuksuk no a vakön kea pee to nok va en nën, ivëh ka tönim me ra pöök kën tom mahin vameeme petpet voh e ne pe köövo pamëh, pare mët ee a hikta koaꞌ nee to vataman.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Po vasuksuk ne köövo pamëh to mët pet en.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ko poen no a nap mët se sun hah, e köövo pamëh se teꞌ poꞌ non e köövo rakah peteh? A kën tom mahin to me voh poë vamanih pe köövo pee.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “O teꞌ oeteꞌ me o köövo va kuru to vavaen e ne.
34 Jesus respondeu:
35 Ivëhkëk, a napan varih ne Sosoenën to soe a ö nee to onöt e ne pa sun hah ko kon o toꞌtoꞌ va amot, o teꞌ poë varih hikta se vavaen hah ne.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ee to teꞌ va ne manih po ankeroꞌ pe Sosoenën, pare hikta onöt ne a mët. E Sosoenën to kuin taneꞌ hah raoe po vapeepe, ivëh, kee teꞌ e ne a ma koaꞌ pe Sosoenën.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 E Mosës me to vataare voh en pea pan a nap mët to susun hah e ne, manih po vahutët vëh neꞌ to kiun suk voh a ö no suraꞌ to ësës non o naon, pareꞌ soe pan,
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ivëh, ke Sosoenën hikta teꞌ non pan, eꞌ e Sosoenën pa nap mët. Ahik. Eꞌ e Sosoenën pa nap toꞌtoꞌ. Manih peꞌ, a napan kurus to teꞌ toꞌtoꞌ ne.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 E Ieesuꞌ to soe va nën, ka ma teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës piun a soe peꞌ pan, “Apuh, a soe pën to paraꞌ vih.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kee naöp e ne pa hi hah e Ieesuꞌ ta ma meh hi.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Vahvanih kee sosoe ne pan, e Kristo e koaꞌ pe Devit?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Ka manih po Puk Vahëh, e Devit koman to soe vavoh manih,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 ko teꞌ nom nën keꞌ onöt po poen nöꞌ se vahoꞌ o teꞌ varih to vakihat me a nom oah manih paan a matop pën.” ’ Sng 110:1
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 E Devit to popokaꞌ non sih e Ieesuꞌ Kristo e Sunön, ivëh, ke Kristo hikta teꞌ varoe non pan eꞌ e koaꞌ pe Devit. Ahik! Eꞌ to teꞌ me e non e Sunön peꞌ.”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 A ma napan kurus rakah varih to teꞌ ne to pënton ne a soe pe Ieesuꞌ. Keꞌ soe ke ro vamomhë peꞌ pan,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Eöm se matop vavih nem po teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës. Ee to iu rakah ne o ohop rë vih ne se ohop, pare nönö vah me ne. Ee to iu rakah ne pan a napan se soe potan avih manih pee pa ma ö totoaan. Pare iu rakah ne a ihoꞌ pa ma ö ihihoꞌ po teꞌ susunön manih koman a ma iuun hinhin soneꞌ, ko iu rakah ne a ö ihihoꞌ vavoh manih po vaënëën apuh.
46 — Cuidado com os
47 Ee to vavakëën ne sih o köövo amop, pare kakaveo ne a ma moeh tah pee. Pare pikpiuk ne sih pa nok a ma hin rë. Manih po poen nee se teꞌ po vahutët, a pap napan poë varih se kon o kamis o pöh apuh oah rakah.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.