Lucas 20

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 O pöh poen ne Ieesuꞌ to vavaasis non a ma napan varih to vaman ne poë, eꞌ he vatvus non a Soe Vih manih koman a Iuun Hinhin Apuh pa ö vëh mahën. Ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön po Jiuꞌ nö ee maꞌ manih peꞌ.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Pare soe ke Ieesuꞌ pan, “Soe ka möm ah, a tasun taeah nën to teꞌ me nom parën nonok nom a ma kiu varih? Eteh to heꞌ a oah a tasun pamëh?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Ke Ieesuꞌ piun a soe pee, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ me se hi voh a neöm a siꞌ pah hi ro, soe ka neoꞌ öm,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 a tasun vëh pa pupui a napan ne Jon Tövapupui to heꞌ voh, taneꞌ maꞌ pe Sosoenën, keꞌ, eꞌ taneꞌ maꞌ manih pa napan ah?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Kee vaiihi koman e ne pan, “Ea se poꞌ soe ataeah? Ea se keh soe pan, ‘Eꞌ to taneꞌ maꞌ pe Sosoenën,’ eꞌ se soe en pan, ‘Vahvapoꞌ nih ka hikta vaman no e Jon?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Ka se keh soe pan, ‘Eꞌ to taneꞌ maꞌ pa napan, a napan kurus varih se tösvös ee pea, suk ataeah, ee to vaman rakah voh ee pe Jon a teꞌ vanënën soe.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Ivëh, kee piun va in a soe pe Ieesuꞌ manih pan, “Emöm to hikta nat nem, a pupui vëh pe Jon taneꞌ voh maꞌ peteh?”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ me to hikta se vatët a noꞌ neöm a tasun nöꞌ to teꞌ me noꞌ pa nok a ma tah varih.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Ke Ieesuꞌ heꞌ a soe vapipinoꞌ manih pa napan, pareꞌ soe pan, “A pah teꞌ to nep a voaën manuh pa rak peꞌ. Pareꞌ heꞌ a napan varih to iu kiu moniꞌ ne, kee matop ke ne poë, eꞌ hehnö ko teꞌ varë e non maꞌ pa vöön varo.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Ko poen no a voaꞌ to vamatop e ne pa oes, ke tövaneah pa rak vanö en maꞌ pa pah teꞌ kikiu peꞌ, keꞌ nö en manuh pa napan varih to matop ne pa rak voaën. Eꞌ to iu non a ö nee se heꞌ maꞌ poë ta ma teꞌ voaꞌ voaën va pa rak pamëh. Ivëhkëk, a ma teꞌ kikiu va pa rak to ip a teꞌ pamëh, pare vanö akuk hah ee maꞌ peꞌ.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Keꞌ vanö hah en pa meh teꞌ kikiu peꞌ. Eꞌ me no a nap kiu varih pa rak to ip vapoet ee peꞌ, pare vanö akuk hah ee maꞌ peꞌ.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Keꞌ vanö en pa vakön teꞌ kikiu manih pee. Ivëhkëk, ee to ip vahat poë, pare veo tavus ee peꞌ.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Ivëh, ke tövaneah pa rak soe en pan, ‘Eöꞌ se nok poꞌ ataeah? E sunaiꞌneoꞌ nöꞌ to iu oah noꞌ eah, eöꞌ se vanö eah. Eꞌe se pöꞌ tënan poë pare ta e ne peꞌ.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Ivëhkëk, a napan varih to kiu ne pa rak to ep in e koaꞌ oeteꞌ peꞌ pare vasoe ee pan, ‘A teꞌ vëh eꞌ se vaneah amot a ma tah pe tamaneah. Ep öm ka ip eah, para vaneah varuꞌ e no pa rak vëh.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Kee öt poë, pare vi tavus këh ee maꞌ peꞌ pa rak voaën, pare ip vamët ee peꞌ.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 E tövaneah pa rak voaën se nö maꞌ, pareꞌ ip vamët a napan varih to matop ne pa rak, pareꞌ heꞌ a rak voaën manih po upöm teꞌ.” A napan to pënton a tah vaꞌih, pare soe pan, “E Sosoenën to hikta se vaonöt non a tah pamëh se tavus.”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Ivëhkëk e Ieesuꞌ to kuteꞌ rakah non pee pareꞌ soe pan, “A pusun in a soe vapipinoꞌ vaꞌih to teꞌ non komön o Puk Vaëhëh, to teꞌ va non manih pan,
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 A teꞌ se keh vuꞌ po toon pamëh eꞌ se tatape rakah en, ko toon se keh vuꞌtöön ta pah teꞌ, eꞌ se kakaaroe rakah en.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Ko teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës me ro teꞌ susunön ësës heꞌ to nat e ne pe Ieesuꞌ to heꞌ a soe vapipinoꞌ vëh to huh rakah e non pee. Ivëh, kee kehkeh öt e ne pe Ieesuꞌ, ivëhkëk, ee to nanaöp e ne pa napan.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Ko teꞌ vavaasis to nat ne o vavaasis pe Mosës, me ro teꞌ susunön ësës heꞌ to ut ne e Ieesuꞌ, pare vanö maꞌ a ma meh teꞌ kee ut aven ne e Ieesuꞌ. A ma teꞌ poë varih to piuk pan ee ro teꞌ vih. Ee to kehkeh punöꞌ ne e Ieesuꞌ pa soe peꞌ, pan eꞌeꞌ se soe vapiun ta tah, kee se öt poë ko me manuh pa koreero teꞌ apaꞌpuh va pa kaman ko vateꞌ poë po vahutët.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Pare hi poë pan, “Apuh, emöm to nat e nem a soe me a tah nën to vavaasis nom sih to totoopin manih pa ma napan. Parën hikta nat nom pa naöp manih pa ëhnan apuh pa teꞌ, ahik, eën to vavaasis nom sih a ma napan a soe vih pe Sosoenën.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Soe ka möm ah, eꞌ vih kës e non pea pa heꞌ a takis manih pe Sisaꞌ, keꞌ a hik?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Ivëhkëk e Ieesuꞌ to nat vur en po vakëën nee to nok manih peꞌ, ivëh keꞌ soe ke raoe pan,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Vataare a neoꞌ öm ta pah moniꞌ. A ëhnan me o kahoꞌ peteh vëh to teꞌ non pa moniꞌ vëh?” Kee piun e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Pe Sisaꞌ.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “A tah to vaneah non pe Sisaꞌ nöm se heꞌ e Sisaꞌ. Ka tah to vaneah non pe Sosoenën nöm se heꞌ e Sosoenën.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ivëh, kee hikta onöt ne a öt poë manih pa matëëra napan. Ee to pah kokoman vörep e ne pa soe ne Ieesuꞌ to piun raoe, ko pah vasup rakah ee.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Ko Sëdiusi, ee o kum teꞌ to hikta vaman ne pan a nap mët se sun taneꞌ hah ee manih po vapeepe, to nö ee maꞌ manih pe Ieesuꞌ.
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 Pare hi e Ieesuꞌ pan, “Apuh, e Mosës to kiun voh ka ra a taateꞌ to soe va non manih pan, ‘Ta pah teꞌ se keh mët akuk eꞌ hikta vatvus ta pah koaꞌ manih pe köövo peꞌ, ke kea peꞌ me hah e köövo amop peꞌ, pareꞌ vatvus a koaꞌ se kon a ëhnan e kea peꞌ.’
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 A tönim kën tom mahin me a pöök to teꞌ voh ne. A teꞌ a vamomoaan to vaen, pareꞌ mët en a hikta koaꞌ peꞌ.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Ka vapöök me en pe köövo,
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 ko vasuksuk no a vakön kea pee to nok va en nën, ivëh ka tönim me ra pöök kën tom mahin vameeme petpet voh e ne pe köövo pamëh, pare mët ee a hikta koaꞌ nee to vataman.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Po vasuksuk ne köövo pamëh to mët pet en.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Ko poen no a nap mët se sun hah, e köövo pamëh se teꞌ poꞌ non e köövo rakah peteh? A kën tom mahin to me voh poë vamanih pe köövo pee.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “O teꞌ oeteꞌ me o köövo va kuru to vavaen e ne.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Ivëhkëk, a napan varih ne Sosoenën to soe a ö nee to onöt e ne pa sun hah ko kon o toꞌtoꞌ va amot, o teꞌ poë varih hikta se vavaen hah ne.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ee to teꞌ va ne manih po ankeroꞌ pe Sosoenën, pare hikta onöt ne a mët. E Sosoenën to kuin taneꞌ hah raoe po vapeepe, ivëh, kee teꞌ e ne a ma koaꞌ pe Sosoenën.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 E Mosës me to vataare voh en pea pan a nap mët to susun hah e ne, manih po vahutët vëh neꞌ to kiun suk voh a ö no suraꞌ to ësës non o naon, pareꞌ soe pan,
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ivëh, ke Sosoenën hikta teꞌ non pan, eꞌ e Sosoenën pa nap mët. Ahik. Eꞌ e Sosoenën pa nap toꞌtoꞌ. Manih peꞌ, a napan kurus to teꞌ toꞌtoꞌ ne.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 E Ieesuꞌ to soe va nën, ka ma teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës piun a soe peꞌ pan, “Apuh, a soe pën to paraꞌ vih.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Kee naöp e ne pa hi hah e Ieesuꞌ ta ma meh hi.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Vahvanih kee sosoe ne pan, e Kristo e koaꞌ pe Devit?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Ka manih po Puk Vahëh, e Devit koman to soe vavoh manih,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ko teꞌ nom nën keꞌ onöt po poen nöꞌ se vahoꞌ o teꞌ varih to vakihat me a nom oah manih paan a matop pën.” ’ Sng 110:1
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 E Devit to popokaꞌ non sih e Ieesuꞌ Kristo e Sunön, ivëh, ke Kristo hikta teꞌ varoe non pan eꞌ e koaꞌ pe Devit. Ahik! Eꞌ to teꞌ me e non e Sunön peꞌ.”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 A ma napan kurus rakah varih to teꞌ ne to pënton ne a soe pe Ieesuꞌ. Keꞌ soe ke ro vamomhë peꞌ pan,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Eöm se matop vavih nem po teꞌ vavaasis to nat ne o Vavaasis pe Mosës. Ee to iu rakah ne o ohop rë vih ne se ohop, pare nönö vah me ne. Ee to iu rakah ne pan a napan se soe potan avih manih pee pa ma ö totoaan. Pare iu rakah ne a ihoꞌ pa ma ö ihihoꞌ po teꞌ susunön manih koman a ma iuun hinhin soneꞌ, ko iu rakah ne a ö ihihoꞌ vavoh manih po vaënëën apuh.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ee to vavakëën ne sih o köövo amop, pare kakaveo ne a ma moeh tah pee. Pare pikpiuk ne sih pa nok a ma hin rë. Manih po poen nee se teꞌ po vahutët, a pap napan poë varih se kon o kamis o pöh apuh oah rakah.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.