Lucas 18
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH
1 Ke Ieesuꞌ heꞌ a pah soe vapipinoꞌ manih pee, marën a vavaasis raoe pan, eꞌe se teꞌ ne pa taateꞌ hin manuh pe Sosoenën pa ma poen kurus, pare koe a karauh.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 E Ieesuꞌ to heꞌ a soe vapipinoꞌ va pa taateꞌ hin vamanih pan, “Manih pa pah vöön apuh a pah tökiiki vahutët to teꞌ non. Eꞌ to hikta nanaöp non sih e Sosoenën, ko hikta koman non sih o upöm teꞌ.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Ka pah köövo mahu teꞌ non pa vöön apuh pamëh. Pa ma tamoaan ne köövo to nönö non sih pa teꞌ pamëh, pareꞌ sosoe ke non sih poan pan, ‘A teꞌ vëh to vakihat me a neoꞌ, eꞌ to iu miröꞌ e non peöꞌ, eën se vaꞌaus a neoꞌ manih po vahutët.’
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Moaan voh neꞌ to hikta iu vaꞌaus voh non e köövo, ivëhkëk, vasuksuk neꞌ to koman vamanih pan, ‘Eöꞌ to hikta naöp noꞌ e Sosoenën, paröꞌ hikta koman vörep noꞌ a ma napan.
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 Ivëhkëk, e köövo mahu vëh to pah vëhvaꞌ e non peöꞌ pa nö vatëh maꞌ. Rakah ah, köꞌ vaꞌaus momoaan eoꞌ peꞌ manih po vahutët. Eꞌ tomeꞌ vatëh sionin pa nö vatëh maꞌ manih peöꞌ.’”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Eöm to pënton em pa soe pa tökiiki vahutët vëh no a taateꞌ peꞌ to hikta teꞌ totoopin non.
6 E o Senhor continuou:
7 Keꞌ teꞌ vah va poꞌ non nih? A ma napan ne Sosoenën to vateꞌ voh a ma teꞌ peꞌ, ee to hinhin ne sih e Sosoenën o vaꞌaus pa potan me pa popoen. E Sosoenën to hikta se vaꞌaus pöꞌ non raoe po vahutët, ha? Ivëh, keꞌ anoeh non sih pa vaꞌaus raoe.
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Eöꞌ to soe ka neöm, e Sosoenën se vaꞌaus vëvëhöꞌ rakah en pee. Ivëhkëk, amot ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se nö maꞌ manih po poen pamëh, eöꞌ se nö maꞌ pa ep pa napan varih po oeh pan, ee to vaman rakah e ne, keꞌ ahik?”
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 E Ieesuꞌ to heꞌ me a soe vapipinoꞌ vëh manih pa napan varih to vaman hah a ne pan, eꞌe ra nap totoopin rakah, ko upöm teꞌ to paraꞌ hat. Ivëh, ne Ieesuꞌ to heꞌ suk a soe vapipinoꞌ vaꞌih.
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 Eꞌ to soe pan, “A poa teꞌ to nö pa hin koman a Iuun Hinhin Apuh! A paeh a Parësiꞌ, ka meh a teꞌ kokon takis.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Ka Parësiꞌ pamëh sun, ka manih po kokoman peꞌ eꞌ to hinhin va non manih pan, ‘Sosoenën, eöꞌ a teꞌ vih totoopin rakah, to hikta teꞌ va noꞌ manih po upöm teꞌ, ivëh, köꞌ soe vavihvih ka nös oah. Eöꞌ a teꞌ hikta kakaveo, nonok taateꞌ hat, me mimiröꞌ vaen. Me eöꞌ hikta teꞌ va noꞌ manih pa teꞌ kokon takis vöh.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Manih komön a ma nënkikiu kurus eöꞌ to vapenpen noꞌ sih pa taëën po pöök poen. Ka ma tah kurus nöꞌ to vaneah noꞌ, eöꞌ to kökök noꞌ sih a paeh va pa havun tah, paröꞌ heꞌheꞌ noꞌ nös oah a paeh.’
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Ivëhkëk, a teꞌ kokon takis to sun varo varuꞌ e non maꞌ, pareꞌ hikta iu ta peah no na manuh kin. Ahik. Eꞌ to tös a poeneah to vataare non pan, eꞌ to teꞌ non a hat neꞌ to nok voh. Pareꞌ hinhin non e Sosoenën se ururuan varenan poan ko ihan anoe këh poan a ma hat peꞌ.
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Eöꞌ to soe ka neöm, a teꞌ kokon takis varoe, ne Sosoenën to pokaꞌ non poan a teꞌ totoopin rakah, keꞌ hah en pa iuun peꞌ. Ivëhkëk, a meh teꞌ ahik rakah. A hat peꞌ to teꞌ avoeꞌ e non. Eöꞌ se soe ka neöm, a teꞌ to kë koman hah a non e Sosoenën se vöknah rakah en peꞌ. Ka teꞌ to vöknah koman hah a non, e Sosoenën se kë poan.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ka napan meeme ee maꞌ pa ma koaꞌ sosoneꞌ manih pe Ieesuꞌ, pan e Ieesuꞌ se vaket, ko tapui raoe. Ivëhkëk, o vamomhë peꞌ to ep a tah vaꞌih, pare siröꞌ ee pa napan poë varih.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vaoe huk en na pa ma koaꞌ manih peꞌ, pareꞌ soe pan, “Eöm se koe a amun o koaꞌ, kee nö maꞌ manih peöꞌ. Suk ataeah, a Matop Vih pe Sosoenën to teꞌ suk non o teꞌ to teꞌ va ne manih po siꞌ koaꞌ varih.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Eöꞌ to soe vamaman rakah ka neöm, a teꞌ to hikta kon a Matop Vih pe Sosoenën vamanih pa siꞌ koaꞌ soneꞌ, eꞌ to hikta onöt rakah non a hop.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Ka pah teꞌ sunön po Jiuꞌ hi e Ieesuꞌ pan, “Apuh vih, eöꞌ se nok ataeah, paröꞌ kon o toꞌtoꞌ tamoaan?”
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Suk ataeah, kën pokaꞌ a neoꞌ a vih? Ahikta pah teꞌ vih. E Sosoenën varoe a paeh a vih.
19 Jesus respondeu:
20 Eën to nat voh eom pa ma taateꞌ ne Sosoenën to heꞌ voh e Mosës,
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Ka teꞌ susun pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Taneo no maꞌ po poen ne eöꞌ to teꞌ voh noꞌ a koaꞌ, ko öök non kuru, eöꞌ to vavatet voh e noꞌ pa ma taateꞌ kurus varih.”
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Ke Ieesuꞌ pënton a soe vaꞌih, pareꞌ soe ke poan pan, “Eën to kökööt avoeꞌ nom a pah tah. Eën se vavoen a ma tah pën, parën heꞌ a moniꞌ manih pa nap arus. Kën se teꞌ nom a ma tah kokoek manuh pa vöön va kin. Parën vatet poꞌ maꞌ neoꞌ.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Ivëhkëk, a teꞌ susun pamëh to pënton a soe vaꞌih, ko pah tamak rakah en. Suk ataeah, eꞌ a teꞌ öt ö rakah.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 E Ieesuꞌ to ep in poan to haraꞌ vatamak non, pareꞌ soe pan, “Eꞌ to paraꞌ hivaꞌ rakah po teꞌ öt ö pa hop manih pa Matop Vih pe Sosoenën.
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Eꞌ to teꞌ tö rakah ke non pa këmol pa hop koe manih pa töhkoꞌ in a ni kunkun. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah rakah e non pa teꞌ öt ö to kehkeh hop non manih pa Matop Vih pe Sosoenën.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 A ma napan to pënton a tah vaꞌih, pare soe pan, “Eꞌ se keh teꞌ va non nën, keteh se poꞌ kon o toꞌtoꞌ tamoaan?”
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Ke Ieesuꞌ piun raoe, ko soe pan, “A ma tah varih no a napan to hikta onöt ne a nok, e Sosoenën to onöt e non pa nok.”
27 Jesus respondeu:
28 Ke Pitaꞌ soe pan, “Ep ah! Emöm to këh voh maꞌ a ma iuun pemöm, ko vatet maꞌ oah.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah ka neöm. A ma napan kurus to koman voh ne a Matop Vih pe Sosoenën, pare këh maꞌ a ma iuun pee, köövo, me a ma koaꞌ, kea pee, taman me sinëëre.
29 Jesus respondeu:
30 E Sosoenën se piun oah pet ke raoe a ma teꞌ tah, nee to öt ne kuru, me o poen se tavus amot maꞌ, neꞌ se heꞌ raoe o toꞌtoꞌ tamoaan.”
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Ke Ieesuꞌ me ke a havun me a poa vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Ea se nö manuh Jerusalëm. Ka ma soe varih no o teꞌ vanënën soe pe Sosoenën to kiun suk voh a neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se tavus vaman en.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Ee se heꞌ a neoꞌ pa koreera napan to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, ee se kö a neoꞌ, ko nok vahat a neoꞌ, me ee se teteo a neoꞌ.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Ee se rëp a neoꞌ, pare ip vamët a neoꞌ. Ivëhkëk, o vakön poen eöꞌ se sun taneꞌ hah eoꞌ maꞌ po vapeepe.”
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Ivëhkëk, a ma vamomhë peꞌ to hikta maaka vavih ne pa pusun in a soe vakoaan, me ee to hikta maaka ne pa tah neꞌ to sosoe ke non raoe.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 E Ieesuꞌ to vos vatet en manuh Jerikoꞌ, ka pah teꞌ kehoꞌ to ihoꞌ non sinten hanan, pareꞌ hinhin moniꞌ non a ma napan.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Eꞌ to tënan a napan o pöh peo rakah to oꞌoah nö nee, pareꞌ hi a ma meh teꞌ pan, “Ee nonok ne ataeah?”
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Kee soe ke poë pan, “E Ieesuꞌ va Nasarët to nönö nö no maꞌ.”
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 A, keꞌ pah kokoeꞌ suntan en pan, “Ieesuꞌ Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a neoꞌ ah.”
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Ka napan varih po vovoh siröꞌ poë, pare soe pan, “Vatotomin ah.” Ivëhkëk, eꞌ to kokoeꞌ vakis oah en, pareꞌ soe pan, “Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a neoꞌ ah.”
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Ke Ieesuꞌ nö maꞌ pareꞌ sun en ko soe ke raoe pan, “Me maꞌ öm eah manih peöꞌ.” Ka teꞌ kehoꞌ huk vatët en maꞌ, ke Ieesuꞌ hi poan pan,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 “Eën iu nom ataeah ne eöꞌ se nok manih pën?”
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “A matömah se opoep hah en. O vaman pën to vatoꞌ hah en pën.”
42 Então Jesus disse:
43 Ivëh, ka varuꞌ rakah vakomanih no a mataneah to takap hah en, keꞌ ep vavih hah en, ko vatet en pe Ieesuꞌ, kee pet nö ee. Keꞌ kë ko vavihvih rakah en pa ëhnan e Sosoenën. Ka napan ep a tah pamëh to tavus, pare pët kë ee pa ëhnan e Sosoenën.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.