Lucas 18
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA
1 Ke Ieesuꞌ heꞌ a pah soe vapipinoꞌ manih pee, marën a vavaasis raoe pan, eꞌe se teꞌ ne pa taateꞌ hin manuh pe Sosoenën pa ma poen kurus, pare koe a karauh.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 E Ieesuꞌ to heꞌ a soe vapipinoꞌ va pa taateꞌ hin vamanih pan, “Manih pa pah vöön apuh a pah tökiiki vahutët to teꞌ non. Eꞌ to hikta nanaöp non sih e Sosoenën, ko hikta koman non sih o upöm teꞌ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ka pah köövo mahu teꞌ non pa vöön apuh pamëh. Pa ma tamoaan ne köövo to nönö non sih pa teꞌ pamëh, pareꞌ sosoe ke non sih poan pan, ‘A teꞌ vëh to vakihat me a neoꞌ, eꞌ to iu miröꞌ e non peöꞌ, eën se vaꞌaus a neoꞌ manih po vahutët.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Moaan voh neꞌ to hikta iu vaꞌaus voh non e köövo, ivëhkëk, vasuksuk neꞌ to koman vamanih pan, ‘Eöꞌ to hikta naöp noꞌ e Sosoenën, paröꞌ hikta koman vörep noꞌ a ma napan.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Ivëhkëk, e köövo mahu vëh to pah vëhvaꞌ e non peöꞌ pa nö vatëh maꞌ. Rakah ah, köꞌ vaꞌaus momoaan eoꞌ peꞌ manih po vahutët. Eꞌ tomeꞌ vatëh sionin pa nö vatëh maꞌ manih peöꞌ.’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ke Ieesuꞌ soe pan, “Eöm to pënton em pa soe pa tökiiki vahutët vëh no a taateꞌ peꞌ to hikta teꞌ totoopin non.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Keꞌ teꞌ vah va poꞌ non nih? A ma napan ne Sosoenën to vateꞌ voh a ma teꞌ peꞌ, ee to hinhin ne sih e Sosoenën o vaꞌaus pa potan me pa popoen. E Sosoenën to hikta se vaꞌaus pöꞌ non raoe po vahutët, ha? Ivëh, keꞌ anoeh non sih pa vaꞌaus raoe.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Eöꞌ to soe ka neöm, e Sosoenën se vaꞌaus vëvëhöꞌ rakah en pee. Ivëhkëk, amot ne eöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se nö maꞌ manih po poen pamëh, eöꞌ se nö maꞌ pa ep pa napan varih po oeh pan, ee to vaman rakah e ne, keꞌ ahik?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 E Ieesuꞌ to heꞌ me a soe vapipinoꞌ vëh manih pa napan varih to vaman hah a ne pan, eꞌe ra nap totoopin rakah, ko upöm teꞌ to paraꞌ hat. Ivëh, ne Ieesuꞌ to heꞌ suk a soe vapipinoꞌ vaꞌih.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Eꞌ to soe pan, “A poa teꞌ to nö pa hin koman a Iuun Hinhin Apuh! A paeh a Parësiꞌ, ka meh a teꞌ kokon takis.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ka Parësiꞌ pamëh sun, ka manih po kokoman peꞌ eꞌ to hinhin va non manih pan, ‘Sosoenën, eöꞌ a teꞌ vih totoopin rakah, to hikta teꞌ va noꞌ manih po upöm teꞌ, ivëh, köꞌ soe vavihvih ka nös oah. Eöꞌ a teꞌ hikta kakaveo, nonok taateꞌ hat, me mimiröꞌ vaen. Me eöꞌ hikta teꞌ va noꞌ manih pa teꞌ kokon takis vöh.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Manih komön a ma nënkikiu kurus eöꞌ to vapenpen noꞌ sih pa taëën po pöök poen. Ka ma tah kurus nöꞌ to vaneah noꞌ, eöꞌ to kökök noꞌ sih a paeh va pa havun tah, paröꞌ heꞌheꞌ noꞌ nös oah a paeh.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ivëhkëk, a teꞌ kokon takis to sun varo varuꞌ e non maꞌ, pareꞌ hikta iu ta peah no na manuh kin. Ahik. Eꞌ to tös a poeneah to vataare non pan, eꞌ to teꞌ non a hat neꞌ to nok voh. Pareꞌ hinhin non e Sosoenën se ururuan varenan poan ko ihan anoe këh poan a ma hat peꞌ.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Eöꞌ to soe ka neöm, a teꞌ kokon takis varoe, ne Sosoenën to pokaꞌ non poan a teꞌ totoopin rakah, keꞌ hah en pa iuun peꞌ. Ivëhkëk, a meh teꞌ ahik rakah. A hat peꞌ to teꞌ avoeꞌ e non. Eöꞌ se soe ka neöm, a teꞌ to kë koman hah a non e Sosoenën se vöknah rakah en peꞌ. Ka teꞌ to vöknah koman hah a non, e Sosoenën se kë poan.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ka napan meeme ee maꞌ pa ma koaꞌ sosoneꞌ manih pe Ieesuꞌ, pan e Ieesuꞌ se vaket, ko tapui raoe. Ivëhkëk, o vamomhë peꞌ to ep a tah vaꞌih, pare siröꞌ ee pa napan poë varih.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to vaoe huk en na pa ma koaꞌ manih peꞌ, pareꞌ soe pan, “Eöm se koe a amun o koaꞌ, kee nö maꞌ manih peöꞌ. Suk ataeah, a Matop Vih pe Sosoenën to teꞌ suk non o teꞌ to teꞌ va ne manih po siꞌ koaꞌ varih.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Eöꞌ to soe vamaman rakah ka neöm, a teꞌ to hikta kon a Matop Vih pe Sosoenën vamanih pa siꞌ koaꞌ soneꞌ, eꞌ to hikta onöt rakah non a hop.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Ka pah teꞌ sunön po Jiuꞌ hi e Ieesuꞌ pan, “Apuh vih, eöꞌ se nok ataeah, paröꞌ kon o toꞌtoꞌ tamoaan?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Suk ataeah, kën pokaꞌ a neoꞌ a vih? Ahikta pah teꞌ vih. E Sosoenën varoe a paeh a vih.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Eën to nat voh eom pa ma taateꞌ ne Sosoenën to heꞌ voh e Mosës,
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ka teꞌ susun pamëh soe ke Ieesuꞌ pan, “Taneo no maꞌ po poen ne eöꞌ to teꞌ voh noꞌ a koaꞌ, ko öök non kuru, eöꞌ to vavatet voh e noꞌ pa ma taateꞌ kurus varih.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ke Ieesuꞌ pënton a soe vaꞌih, pareꞌ soe ke poan pan, “Eën to kökööt avoeꞌ nom a pah tah. Eën se vavoen a ma tah pën, parën heꞌ a moniꞌ manih pa nap arus. Kën se teꞌ nom a ma tah kokoek manuh pa vöön va kin. Parën vatet poꞌ maꞌ neoꞌ.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ivëhkëk, a teꞌ susun pamëh to pënton a soe vaꞌih, ko pah tamak rakah en. Suk ataeah, eꞌ a teꞌ öt ö rakah.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 E Ieesuꞌ to ep in poan to haraꞌ vatamak non, pareꞌ soe pan, “Eꞌ to paraꞌ hivaꞌ rakah po teꞌ öt ö pa hop manih pa Matop Vih pe Sosoenën.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Eꞌ to teꞌ tö rakah ke non pa këmol pa hop koe manih pa töhkoꞌ in a ni kunkun. Ivëhkëk, eꞌ to hivaꞌ oah rakah e non pa teꞌ öt ö to kehkeh hop non manih pa Matop Vih pe Sosoenën.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 A ma napan to pënton a tah vaꞌih, pare soe pan, “Eꞌ se keh teꞌ va non nën, keteh se poꞌ kon o toꞌtoꞌ tamoaan?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ke Ieesuꞌ piun raoe, ko soe pan, “A ma tah varih no a napan to hikta onöt ne a nok, e Sosoenën to onöt e non pa nok.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ke Pitaꞌ soe pan, “Ep ah! Emöm to këh voh maꞌ a ma iuun pemöm, ko vatet maꞌ oah.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Ke Ieesuꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah ka neöm. A ma napan kurus to koman voh ne a Matop Vih pe Sosoenën, pare këh maꞌ a ma iuun pee, köövo, me a ma koaꞌ, kea pee, taman me sinëëre.
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 E Sosoenën se piun oah pet ke raoe a ma teꞌ tah, nee to öt ne kuru, me o poen se tavus amot maꞌ, neꞌ se heꞌ raoe o toꞌtoꞌ tamoaan.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Ke Ieesuꞌ me ke a havun me a poa vamomhë peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Ea se nö manuh Jerusalëm. Ka ma soe varih no o teꞌ vanënën soe pe Sosoenën to kiun suk voh a neoꞌ e Koaꞌ Teꞌ Pa Napan Kurus se tavus vaman en.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Ee se heꞌ a neoꞌ pa koreera napan to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, ee se kö a neoꞌ, ko nok vahat a neoꞌ, me ee se teteo a neoꞌ.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ee se rëp a neoꞌ, pare ip vamët a neoꞌ. Ivëhkëk, o vakön poen eöꞌ se sun taneꞌ hah eoꞌ maꞌ po vapeepe.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ivëhkëk, a ma vamomhë peꞌ to hikta maaka vavih ne pa pusun in a soe vakoaan, me ee to hikta maaka ne pa tah neꞌ to sosoe ke non raoe.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 E Ieesuꞌ to vos vatet en manuh Jerikoꞌ, ka pah teꞌ kehoꞌ to ihoꞌ non sinten hanan, pareꞌ hinhin moniꞌ non a ma napan.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Eꞌ to tënan a napan o pöh peo rakah to oꞌoah nö nee, pareꞌ hi a ma meh teꞌ pan, “Ee nonok ne ataeah?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Kee soe ke poë pan, “E Ieesuꞌ va Nasarët to nönö nö no maꞌ.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 A, keꞌ pah kokoeꞌ suntan en pan, “Ieesuꞌ Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a neoꞌ ah.”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ka napan varih po vovoh siröꞌ poë, pare soe pan, “Vatotomin ah.” Ivëhkëk, eꞌ to kokoeꞌ vakis oah en, pareꞌ soe pan, “Koaꞌ supnaiꞌ pe Devit, ururuan a neoꞌ ah.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ke Ieesuꞌ nö maꞌ pareꞌ sun en ko soe ke raoe pan, “Me maꞌ öm eah manih peöꞌ.” Ka teꞌ kehoꞌ huk vatët en maꞌ, ke Ieesuꞌ hi poan pan,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Eën iu nom ataeah ne eöꞌ se nok manih pën?”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “A matömah se opoep hah en. O vaman pën to vatoꞌ hah en pën.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ivëh, ka varuꞌ rakah vakomanih no a mataneah to takap hah en, keꞌ ep vavih hah en, ko vatet en pe Ieesuꞌ, kee pet nö ee. Keꞌ kë ko vavihvih rakah en pa ëhnan e Sosoenën. Ka napan ep a tah pamëh to tavus, pare pët kë ee pa ëhnan e Sosoenën.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.