Lucas 16
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 Ke Ieesuꞌ soe ke a ma vamomhë peꞌ pan, “A pah teꞌ öt ö to teꞌ me non a teꞌ susun to vakiu ke non poan a ma kiu peꞌ. Ka ma meh teꞌ nö maꞌ manih pa teꞌ öt ö, pare soe ke poë pan, ‘A teꞌ vëh to susun non to pah vi vahok en pa ma tah pën.’
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Ka teꞌ sunön vaoe en pa teꞌ susun, pareꞌ soe ke poan pan, ‘A soe vaꞌih nöꞌ to pënton manih pën teꞌ vah va non nih? Eën se nö, parën kiun to soe vanat in a ma tah peöꞌ to teꞌ non manih pën. Eën hikta se teꞌ hah nom a teꞌ susun peöꞌ.’
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 Ka teꞌ susun pamëh pah kokoman vörep e non pan, ‘Eöꞌ se nok vah vanih? E sunön to kehkeh veo këh e non peöꞌ pa kiu vëh a teꞌ susun. Eöꞌ to hikta eh onöt noꞌ a een o oeh, paröꞌ poet e noꞌ pa hin a meh teꞌ a taëën.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Ivëhkëk, eöꞌ to nat eoꞌ pa tah nöꞌ se nok. Eöꞌ se nok a tah no a ma napan se haraꞌ ne pa vaꞌaus a neoꞌ, ko me a neoꞌ pa ma iuun pee pa ö no a teꞌ sunön se veo këh a neoꞌ a kiu.’
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 Ivëh, ke susun vaoe papaeh o teꞌ varih to teꞌ me ne a ma ötop manih pa teꞌ sunön, kee nö ee maꞌ manih peꞌ. A paeh teꞌ to tavus momoaan maꞌ, ke susun hi poan pan, ‘Eën teꞌ me nom a tovih ötop manih pe sunön peöꞌ?’
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Keꞌ soe, ‘O 100 taram oer va po voaꞌ öliv.’ Ke susun soe ke poan pan, ‘Eën se öt o pëpaꞌ vëh to vëknöm non o ötop pën, ko ihoꞌ, parën kiun o 50 taram ro.’
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Ka meh teꞌ suk en maꞌ, ke susun hi poan pan, ‘O tovih ötop pën?’ Keꞌ soe pan ‘O 100 pëk vuit.’ Keꞌ soe ke poan pan, ‘Ëën se öt o pëpaꞌ vëh to vëknöm non o ötop pën, parën kiun o 80 pëk ro.’
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Ke sunön vaeö me e susun hat pamëh. Suk ataeah, eꞌ to nok a taateꞌ to teꞌ va non manih pa teꞌ to teꞌ me non o kokoman va pa matop vavih hah ea. O teꞌ va po oeh vëh to natnat oah e ne pa nok a ma kiu pee, ko teꞌ oah e ne po teꞌ varih to teꞌ ne po maaka.”
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Ke Ieesuꞌ sosoe avoeꞌ ke non pa ma vamomhë peꞌ pan, “Manih pa moniꞌ, eöm se vakamöꞌ me a ma napan. Ka amot no a moniꞌ se hik en, a, e Sosoenën se me a neöm pa iuun teꞌteꞌ tamoaan.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 Ta pah teꞌ se keh matop vavih non a ma siꞌ tah sosoneꞌ, a, eꞌ se matop vavih e non pa ma tah apaꞌpuh oah. Ka teꞌ to hikta kiu vatotoopin non pa tah soneꞌ, eꞌ se hikta kiu vatotoopin pa tah apuh me.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Eöm se keh hikta matop vavih nem a moniꞌ vëh po oeh. E Sosoenën me se keh heꞌ a neöm a tah kokoek va pa vöön va kin, eöm hikta onöt nem a matop vavih.
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Eöm se keh hikta matop vavih nem a tah no a meh teꞌ to heꞌ a neöm, eöm me hikta onöt nem a matop a tah ne Sosoenën to heꞌ a neöm manih po oeh, keꞌ vatoe e non manuh pa vöön va kin.
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 “A hikta pah teꞌ kikiu to onöt non a matop a kiu pa poa torara, eꞌ se hat ke non a paeh, pareꞌ iu e non pa meh. Eꞌ se pëpënton e non pa soe pa paeh, pareꞌ heꞌ tonun e non pa meh. Eöm to hikta onöt nem a tavus a teꞌ kikiu pa poa teꞌ, e Sosoenën me a moniꞌ.”
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 O Parësiꞌ to iu rakah ne sih a moniꞌ to pënton a soe pe Ieesuꞌ, pare pah kö ee peꞌ.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm to teꞌteꞌ vapoꞌkan nem, pan eöm o teꞌ totoopin to vavatet nem a taateꞌ vih pa matëëra ma napan. Ivëhkëk, e Sosoenën to nat e non po kupu peöm. A ma tah no a napan to vaꞌpuh ne po kupu pee, eꞌe a ma tah hat po epep pe Sosoenën.
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 O Vavaasis pe Mosës, me o Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe to teꞌ onöt rakah e non po poen ne Jon Tövapupui to tavus maꞌ, pareꞌ taneo en pa vatvus a soe va pa panih. Ivëhkëk, taneo no maꞌ pe Jon ko öök no maꞌ kuru, a Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën to tavus en maꞌ pa ma vöön kurus. Ka ma nap peo söë rakah ee pa hop manih pa Matop Vih pamëh.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Amot no akis me o oeh se hik en. Ivëhkëk a hikta siꞌ pah ö kiun va po Vavaasis pe Mosës to se panih.”
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 E Ieesuꞌ to soe pan, “E voe to veo e köövo peꞌ ko me a meh köövo, eꞌ to nok a taateꞌ rëhrëh. Ka voe to me a köövo vëh moaan voh ne voe peꞌ to veo poan, eꞌ me to nok en pa taateꞌ rëhrëh.”
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 “Moaan voh no a pah teꞌ öt ö to teꞌ non, ka ma poen kurus neꞌ to ohop non a ma ohop vihvih vörep me o ohop ereraꞌ vih. Ka ma poen kurus neꞌ to ënëën non a ma taëën vihvih rakah.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Ka manih po sinten hopaꞌ in a iuun peꞌ, a pah teꞌ arus rakah to koroh non, a ëhnaneah e Lasarus. A sionin e Lasarus to puh rakah non po piꞌ.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Ke Lasarus koman non a ö neꞌ se kon a ma ö taëën ëën këh to vuꞌ manih paan a ö ënëën pa teꞌ öt ö pamëh, pareꞌ ëën ko mahun. O këh to nönö e ne maꞌ, pare rëmrëm ne a ma piꞌ pe Lasarus.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 A teꞌ arus pamëh to mët en, ko ankeroꞌ pe Sosoenën nö maꞌ, pare teꞌ poë ko vahoꞌ vaꞌpeh me poë e Abraham. Ka teꞌ öt ö mët suk en.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Ko nö en manuh po suraꞌ ësës tamoaan, ko teꞌ rakah me non o kamis o pöh apuh rakah. Eꞌ to ta peah, pareꞌ ep na e Abraham to teꞌ varo rakah e non maꞌ, ke Lasarus teꞌ vaꞌpeh me non poan.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Ka teꞌ öt ö tötö ke na e Abraham, pareꞌ soe pan, ‘Tamön, eën se uruan a neoꞌ, parën vanö maꞌ e Lasarus, keꞌ varu a kumis koreneah manuh pa ruen, pareꞌ vatunuꞌ voh maꞌ a meaneoꞌ. Eöꞌ to pah haraꞌ suntan rakah e noꞌ po kamis manih po suraꞌ vëh!’
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Ivëhkëk, e Abraham to soe pan, ‘Koaꞌ peöꞌ, kuru eën se kokoman voh a pah tah, moaan voh eën to teꞌ toꞌtoꞌ nom eën to kon voh a ma tah vihvih rakah, ke Lasarus kon voh a ma tah hat. Ivëhkëk, manih pa vöön vëh o kokoman moomo neꞌ to kon, ka hik to kamis neꞌ to kon, ke eën to pah kon eom po kamis o pöh hat rakah.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Ka meh tah ivëh, manih topniira, e Sosoenën to vateꞌ voh o pöh een. Ivëh, ko teꞌ to teꞌ ne manih, to iu pahan ne o een vëh, ko nö nös manih peöm, eꞌe to hikta onöt ne. Ko teꞌ varem to hikta onöt ne a pahan maꞌ, pare nö maꞌ manih pemöm.’
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 Ka teꞌ öt ö soe vamanih pan, ‘Ivëh, köꞌ hi nös oah Tamön, eën se vanö e Lasarus keꞌ nö manuh pa iuun pe tamön.
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 Eöꞌ to teꞌ me noꞌ a tönim kea peöꞌ, ke Lasarus se nö, ko heꞌ raoe a soe va pa panih a ma taateꞌ hat pee, tomeꞌ eꞌe nö maꞌ manih pa vöön va pa kon o kamis apuh vëh.’
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Ivëhkëk, e Abraham to soe maꞌ pan, ‘O Vavaasis pe Mosës me ro Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe to teꞌ e ne, ee se tënan ee pa ma Vavaasis poë varih, pare vatet ee.’”
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 Ka teꞌ öt ö soe pan, ‘Ahik, Tamön Abraham, o Vavaasis varih to hikta onöt ne, suk ee se keh tënan a teꞌ vavaasis to nat non o Vavaasis pe Mosës, ee to hikta se vaman ne. Antoen rakah non a ö no a teꞌ se sun taneꞌ hah manih pa nap mët, ko heꞌ a soe, kee panih a ma taateꞌ hat pee.
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Ivëhkëk e Abraham to soe ke poan pan, ‘Eꞌe se keh hikta tënan o Vavaasis pe Mosës, me ro Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe, a, ka ta pah teꞌ se keh sun taneꞌ hah maꞌ pa nap mët, eꞌe to hikta onöt ne a vaman pet poë.’”
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.