Lucas 16
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ACF
1 Ke Ieesuꞌ soe ke a ma vamomhë peꞌ pan, “A pah teꞌ öt ö to teꞌ me non a teꞌ susun to vakiu ke non poan a ma kiu peꞌ. Ka ma meh teꞌ nö maꞌ manih pa teꞌ öt ö, pare soe ke poë pan, ‘A teꞌ vëh to susun non to pah vi vahok en pa ma tah pën.’
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Ka teꞌ sunön vaoe en pa teꞌ susun, pareꞌ soe ke poan pan, ‘A soe vaꞌih nöꞌ to pënton manih pën teꞌ vah va non nih? Eën se nö, parën kiun to soe vanat in a ma tah peöꞌ to teꞌ non manih pën. Eën hikta se teꞌ hah nom a teꞌ susun peöꞌ.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ka teꞌ susun pamëh pah kokoman vörep e non pan, ‘Eöꞌ se nok vah vanih? E sunön to kehkeh veo këh e non peöꞌ pa kiu vëh a teꞌ susun. Eöꞌ to hikta eh onöt noꞌ a een o oeh, paröꞌ poet e noꞌ pa hin a meh teꞌ a taëën.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ivëhkëk, eöꞌ to nat eoꞌ pa tah nöꞌ se nok. Eöꞌ se nok a tah no a ma napan se haraꞌ ne pa vaꞌaus a neoꞌ, ko me a neoꞌ pa ma iuun pee pa ö no a teꞌ sunön se veo këh a neoꞌ a kiu.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ivëh, ke susun vaoe papaeh o teꞌ varih to teꞌ me ne a ma ötop manih pa teꞌ sunön, kee nö ee maꞌ manih peꞌ. A paeh teꞌ to tavus momoaan maꞌ, ke susun hi poan pan, ‘Eën teꞌ me nom a tovih ötop manih pe sunön peöꞌ?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Keꞌ soe, ‘O 100 taram oer va po voaꞌ öliv.’ Ke susun soe ke poan pan, ‘Eën se öt o pëpaꞌ vëh to vëknöm non o ötop pën, ko ihoꞌ, parën kiun o 50 taram ro.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Ka meh teꞌ suk en maꞌ, ke susun hi poan pan, ‘O tovih ötop pën?’ Keꞌ soe pan ‘O 100 pëk vuit.’ Keꞌ soe ke poan pan, ‘Ëën se öt o pëpaꞌ vëh to vëknöm non o ötop pën, parën kiun o 80 pëk ro.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Ke sunön vaeö me e susun hat pamëh. Suk ataeah, eꞌ to nok a taateꞌ to teꞌ va non manih pa teꞌ to teꞌ me non o kokoman va pa matop vavih hah ea. O teꞌ va po oeh vëh to natnat oah e ne pa nok a ma kiu pee, ko teꞌ oah e ne po teꞌ varih to teꞌ ne po maaka.”
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ke Ieesuꞌ sosoe avoeꞌ ke non pa ma vamomhë peꞌ pan, “Manih pa moniꞌ, eöm se vakamöꞌ me a ma napan. Ka amot no a moniꞌ se hik en, a, e Sosoenën se me a neöm pa iuun teꞌteꞌ tamoaan.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Ta pah teꞌ se keh matop vavih non a ma siꞌ tah sosoneꞌ, a, eꞌ se matop vavih e non pa ma tah apaꞌpuh oah. Ka teꞌ to hikta kiu vatotoopin non pa tah soneꞌ, eꞌ se hikta kiu vatotoopin pa tah apuh me.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Eöm se keh hikta matop vavih nem a moniꞌ vëh po oeh. E Sosoenën me se keh heꞌ a neöm a tah kokoek va pa vöön va kin, eöm hikta onöt nem a matop vavih.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Eöm se keh hikta matop vavih nem a tah no a meh teꞌ to heꞌ a neöm, eöm me hikta onöt nem a matop a tah ne Sosoenën to heꞌ a neöm manih po oeh, keꞌ vatoe e non manuh pa vöön va kin.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “A hikta pah teꞌ kikiu to onöt non a matop a kiu pa poa torara, eꞌ se hat ke non a paeh, pareꞌ iu e non pa meh. Eꞌ se pëpënton e non pa soe pa paeh, pareꞌ heꞌ tonun e non pa meh. Eöm to hikta onöt nem a tavus a teꞌ kikiu pa poa teꞌ, e Sosoenën me a moniꞌ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 O Parësiꞌ to iu rakah ne sih a moniꞌ to pënton a soe pe Ieesuꞌ, pare pah kö ee peꞌ.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke raoe pan, “Eöm to teꞌteꞌ vapoꞌkan nem, pan eöm o teꞌ totoopin to vavatet nem a taateꞌ vih pa matëëra ma napan. Ivëhkëk, e Sosoenën to nat e non po kupu peöm. A ma tah no a napan to vaꞌpuh ne po kupu pee, eꞌe a ma tah hat po epep pe Sosoenën.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 O Vavaasis pe Mosës, me o Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe to teꞌ onöt rakah e non po poen ne Jon Tövapupui to tavus maꞌ, pareꞌ taneo en pa vatvus a soe va pa panih. Ivëhkëk, taneo no maꞌ pe Jon ko öök no maꞌ kuru, a Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën to tavus en maꞌ pa ma vöön kurus. Ka ma nap peo söë rakah ee pa hop manih pa Matop Vih pamëh.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Amot no akis me o oeh se hik en. Ivëhkëk a hikta siꞌ pah ö kiun va po Vavaasis pe Mosës to se panih.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 E Ieesuꞌ to soe pan, “E voe to veo e köövo peꞌ ko me a meh köövo, eꞌ to nok a taateꞌ rëhrëh. Ka voe to me a köövo vëh moaan voh ne voe peꞌ to veo poan, eꞌ me to nok en pa taateꞌ rëhrëh.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Moaan voh no a pah teꞌ öt ö to teꞌ non, ka ma poen kurus neꞌ to ohop non a ma ohop vihvih vörep me o ohop ereraꞌ vih. Ka ma poen kurus neꞌ to ënëën non a ma taëën vihvih rakah.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ka manih po sinten hopaꞌ in a iuun peꞌ, a pah teꞌ arus rakah to koroh non, a ëhnaneah e Lasarus. A sionin e Lasarus to puh rakah non po piꞌ.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ke Lasarus koman non a ö neꞌ se kon a ma ö taëën ëën këh to vuꞌ manih paan a ö ënëën pa teꞌ öt ö pamëh, pareꞌ ëën ko mahun. O këh to nönö e ne maꞌ, pare rëmrëm ne a ma piꞌ pe Lasarus.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 A teꞌ arus pamëh to mët en, ko ankeroꞌ pe Sosoenën nö maꞌ, pare teꞌ poë ko vahoꞌ vaꞌpeh me poë e Abraham. Ka teꞌ öt ö mët suk en.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ko nö en manuh po suraꞌ ësës tamoaan, ko teꞌ rakah me non o kamis o pöh apuh rakah. Eꞌ to ta peah, pareꞌ ep na e Abraham to teꞌ varo rakah e non maꞌ, ke Lasarus teꞌ vaꞌpeh me non poan.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ka teꞌ öt ö tötö ke na e Abraham, pareꞌ soe pan, ‘Tamön, eën se uruan a neoꞌ, parën vanö maꞌ e Lasarus, keꞌ varu a kumis koreneah manuh pa ruen, pareꞌ vatunuꞌ voh maꞌ a meaneoꞌ. Eöꞌ to pah haraꞌ suntan rakah e noꞌ po kamis manih po suraꞌ vëh!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ivëhkëk, e Abraham to soe pan, ‘Koaꞌ peöꞌ, kuru eën se kokoman voh a pah tah, moaan voh eën to teꞌ toꞌtoꞌ nom eën to kon voh a ma tah vihvih rakah, ke Lasarus kon voh a ma tah hat. Ivëhkëk, manih pa vöön vëh o kokoman moomo neꞌ to kon, ka hik to kamis neꞌ to kon, ke eën to pah kon eom po kamis o pöh hat rakah.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ka meh tah ivëh, manih topniira, e Sosoenën to vateꞌ voh o pöh een. Ivëh, ko teꞌ to teꞌ ne manih, to iu pahan ne o een vëh, ko nö nös manih peöm, eꞌe to hikta onöt ne. Ko teꞌ varem to hikta onöt ne a pahan maꞌ, pare nö maꞌ manih pemöm.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Ka teꞌ öt ö soe vamanih pan, ‘Ivëh, köꞌ hi nös oah Tamön, eën se vanö e Lasarus keꞌ nö manuh pa iuun pe tamön.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Eöꞌ to teꞌ me noꞌ a tönim kea peöꞌ, ke Lasarus se nö, ko heꞌ raoe a soe va pa panih a ma taateꞌ hat pee, tomeꞌ eꞌe nö maꞌ manih pa vöön va pa kon o kamis apuh vëh.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Ivëhkëk, e Abraham to soe maꞌ pan, ‘O Vavaasis pe Mosës me ro Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe to teꞌ e ne, ee se tënan ee pa ma Vavaasis poë varih, pare vatet ee.’”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ka teꞌ öt ö soe pan, ‘Ahik, Tamön Abraham, o Vavaasis varih to hikta onöt ne, suk ee se keh tënan a teꞌ vavaasis to nat non o Vavaasis pe Mosës, ee to hikta se vaman ne. Antoen rakah non a ö no a teꞌ se sun taneꞌ hah manih pa nap mët, ko heꞌ a soe, kee panih a ma taateꞌ hat pee.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ivëhkëk e Abraham to soe ke poan pan, ‘Eꞌe se keh hikta tënan o Vavaasis pe Mosës, me ro Vavaasis po Teꞌ Vanënën Soe, a, ka ta pah teꞌ se keh sun taneꞌ hah maꞌ pa nap mët, eꞌe to hikta onöt ne a vaman pet poë.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.