João 18

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E Ieesuꞌ to nok vahik en pa hin peꞌ. Pareꞌ pahan en pa siꞌ ruen soneꞌ nee to popokaꞌ ne a Kidron, eꞌ me ra ma vamomhë peꞌ. Manuh pa pap ruen vöh, eꞌ to teꞌ voh non a rak nën, ne Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to nönö vah ne pa koman a rak pamëh.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Ke Jiutas vëh a teꞌ se vikuh e Ieesuꞌ manih po teꞌ varih to hat ov e ne poë, to nat vavih e non pa ö pamëh. Suk ataeah, a ma tamoaan ne Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to tötönun ne sih nën.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ivëh, ke Jiutas me en maꞌ pa nap vëvënsun va Room me a ma pah teꞌ varih to ut ne sih a Iuun Hinhin Apuh, no teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Parësiꞌ to heꞌ poë. Kee nö ee manih pa ö ne Ieesuꞌ to teꞌteꞌ non me ra ma vamomhë peꞌ. A nap vëvënsun to teꞌ nö ne maꞌ a ma tah vavapus me. Ee to öt nö ne maꞌ a ma ram me a ma vauꞌ.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to nat momoaan en pa ma taneah to kehkeh tanok ne manih peꞌ. Ivëh, keꞌ huk vatët en manih pee. Pareꞌ hi raoe pan, “Eöm vavaiu vah nem eteh?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ka nap vëvënsun piun poë, pare soe pan, “Emöm to kehkeh ep nem pe Ieesuꞌ va Nasarët.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Ke Ieesuꞌ soe vakomanih, “Eöꞌ ivaꞌih.” Kee tahoak hah ko vuꞌ ee po oeh.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ke Ieesuꞌ hi hahah kov en na pee pan, “Eöm vaiu maꞌ eteh?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Ke Ieesuꞌ piun hahah kov en pee, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to soe vu keoꞌ peöm, eöꞌ akuk ko vi vëh. Eöm se keh iu ep ka no neoꞌ koe a ma teꞌ varih, kee hah na.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 A tah pamëh se tavus, ko vapuh a soe ne Ieesuꞌ to soe moaan voh, pareꞌ soe pan, “Ahikta paeh va pa napan varih nën to heꞌ voh a neoꞌ se ro.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 E Saëmon Pitaꞌ to teꞌ me non o rapis rë. Eꞌ to rëh o rapis rë pamëh, ko moes kurus en pa pap tenan matö pa teꞌ kikiu pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. A ëhnan a teꞌ kikiu pamëh e Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to soe ke Pitaꞌ pan, “Vahoꞌ hah na o rapis rë pën manih pa ö pepet peꞌ. Eën koman kës nom pan eöꞌ to hikta onöt noꞌ a kaak manih pa kap va po kamis vëh ne Tamön to heꞌ voh a neoꞌ?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 E Ieesuꞌ to sosoe vahik va ko non manih, ka nap vëvënsun, me a teꞌ vaꞌih to vovoh ke non sih raoe, me ro teꞌ varih to ut ne sih pa Iuun Hinhin Apuh, to öt ee pe Ieesuꞌ, pare nohnoh ee peꞌ po uris eh.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ee to me vovoh ee peꞌ manuh pe Anas. E Anas e nomanih e Kaëfas. Po kirismas pamëh ne Kaëfas to teꞌ non a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Keꞌeꞌ rakah ko a teꞌ pamëh to soe vanat voh ken po teꞌ susunön po Jiuꞌ pan, “Eꞌ to vih rakah non pa ta pah teꞌ se kon a tasun pea a napan va Israël, pareꞌ mët. Peꞌ to hikta vih non pa napan pea se ro kurus manih pa koreera nap vëvënsun va Room.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 E Saëmon Pitaꞌ pen a meh vamomhë to suksuk amamot nö e ne pe Ieesuꞌ. E Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ to nat vavih rakah e non pa meh vamomhë pamëh. Ivëh, neꞌ to ho vaꞌpeh suk me e Ieesuꞌ manuh koman a kiikin va mahën vëh to teꞌ non pa iuun pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to sun avoeꞌ e non maꞌ manuh mahën po sinten o hopaꞌ. Ka teꞌ vamomhë vëh no a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ to nat vavih non sih poan to nö, pareꞌ soe vanat e koaꞌ mon vëh to ut non po hopaꞌ, pareꞌ me ho en maꞌ peꞌ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Ke köövo vëh to ut non po hopaꞌ to inan e Pitaꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Eën me poꞌ ko toh a meh vamomhë pa teꞌ pamëh?” Ke Pitaꞌ vonih, pareꞌ soe pan, “Ahik, eöꞌ to hikta teꞌ noꞌ, pan eöꞌ e vamomhë pa teꞌ pamëh.”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 A muhin to parin a tutuvuh vörep. Ka nap kiu me ro teꞌ utut vaës ee pa suraꞌ, ko maꞌkis e ne. E Pitaꞌ me to teꞌ vaꞌpeh me e non nën, pareꞌ maꞌkis me e non pa suraꞌ pamëh.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ka poa vamomhë pe Ieesuꞌ sun avoeꞌ e ne mahën, ka Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ ihi e non pe Ieesuꞌ pa ma hi suk a ma vamomhë peꞌ, me a ma soe varih neꞌ to vavaasis non sih a napan.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ke Ieesuꞌ piun a hi pe Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ to vavaasis voh noꞌ sih a napan a ma soe peöꞌ manih mahën, me manih koman a ma iuun hinhin soneꞌ peöm, me manih koman a Iuun Hinhin Apuh, me manih pa ma ö tötönun pa napan va Israël. Eöꞌ to hikta vavaasis vakoaan voh noꞌ a napan, ahik.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Eën hi suk va ka neoꞌ manih ataeah pa ma soe nöꞌ to vavaasis noꞌ sih? Eën se keh iu nat vavih nom, eën se nö, parën hi a napan varih to tënan voh ne a ma soe peöꞌ. Ee me to nat vavih e ne pa ma tah nöꞌ to vavaasis voh noꞌ.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 E Ieesuꞌ to sosoe va ko non nën, ka teꞌ vëh to ut non sih a Iuun Hinhin Apuh to sun non manih pa havineah, tapan en peꞌ, pareꞌ soe pan, “Eꞌ ko vëh a ö nën se piun va in a soe pe Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ eh?
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Ke Ieesuꞌ piun a soe pa teꞌ utut pamëh, pareꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ se keh nok voh eoꞌ pa ta pah soe hat, soe ka neoꞌ ah a soe pamëh. Ivëhkëk, eöꞌ to sosoe ke noꞌ sih a napan a ma soe man vaviꞌ, ataeah nën to tapan suk poꞌ a neoꞌ?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 E Anas to vanö en pe Ieesuꞌ manuh pe Kaëfas. Ee to hikta pureꞌ avoeꞌ këh ne poë po uris vëh no teꞌ utut to nohnoh maꞌ poë.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 E Pitaꞌ to sun avoeꞌ e non po sinten suraꞌ, pareꞌ maꞌkis non, ka ma meh teꞌ nee to pët maꞌkis ne inan poë, pare hi ee peꞌ pan, “Eh, eën me poꞌ ko toh a meh vamomhë pe Ieesuꞌ?” Ivëhkëk, e Pitaꞌ to vonih en, pareꞌ soe ke raoe pan, “Ahik, eöꞌ to hikta teꞌ noꞌ pan, eöꞌ e vamomhë peꞌ.”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ivëhkëk, eꞌ to teꞌ non a pah teꞌ kikiu pe Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ to maꞌkis me eꞌ non manih po suraꞌ, a teꞌ pamëh eꞌ to vatompoan me non a teꞌ vëh ne Pitaꞌ to moes kurus voh maꞌ a tenaneah, to soe ke maꞌ e Pitaꞌ pan, “Eh, eöꞌ to ep vaꞌpeh me pöꞌ voh e noꞌ maꞌ pën, me e Ieesuꞌ manuh pa koman a rak.’
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 E Pitaꞌ to soe hah ken pee pan, “Ahik.” Eꞌ to sosoe va kon non nën, ke toaꞌ oeteꞌ tötö en.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Pa pöstakah rakah no teꞌ susunön po Jiuꞌ to taꞌ o teꞌ utut pan, ee se me taneꞌ maꞌ e Ieesuꞌ manuh pa iuun pe Kaëfas, pare me poë manuh pa iuun pa teꞌ susun va Room vëh e Paëlat. Ivëhkëk, ee to hikta ho vaꞌpeh me poë manuh koman iuun. Suk ataeah, ee to koman ne pan, ee tomeꞌ tavus o teꞌ hat manih pa matan e Sosoenën, pare hikta onöt ne a nö manuh pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Ivëh, ka napan poë varih anoeh e ne mahën, ke Paëlat tavus taneꞌ hah en maꞌ koman iuun, pareꞌ hi raoe pan, “Eöm kehkeh vahoꞌ suk nem a teꞌ vëh ataeah po vahutët?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ka napan poë varih piun va in a soe pe Paëlat manih pan, “A teꞌ vëh se keh teꞌ non pan, eꞌ a teꞌ hikta nonok hat, emöm to hikta onöt nem a me maꞌ eah manih pën.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Ke Paëlat piun va in a soe pee manih pan, “Eöm koman se me eah, paröm vahoꞌ eah po vahutët vamanih pa ö no a taateꞌ peöm to teꞌ va non, peöꞌ to hikta nat noꞌ ta tah se röꞌ vahoꞌ suk eah po vahutët.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ka ma tah varih se keh tanok ee, ka nat ee pa tah ne Ieesuꞌ to sosoe suk voh non to tavus vaman en. Eꞌ to sosoe suk voh non a ö neꞌ se mët vah ava manih pa kuruse.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 E Paëlat to ho hah en koman iuun, pareꞌ vaoe en na pe Ieesuꞌ, keꞌ nö en maꞌ manih peꞌ, keꞌ hi poan pan, “Eën ko a teꞌ sunön po Jiuꞌ, ha?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Ke Ieesuꞌ piun a hi pe Paëlat, pareꞌ soe ke poan pan, “A hi koman pën ivëh, keꞌ, a ma meh teꞌ to soe ka oah, pan eöꞌ eteh?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Ke Paëlat piun a hi pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Eën koman to nat e nom peöꞌ to hikta teꞌ noꞌ a to Jiuꞌ. A napan koman pën ivarih me ro teꞌ sunön ësës heꞌ ivarih to vahoꞌ a oah manih pa koreneoꞌ. Eöꞌ to kehkeh nat noꞌ a hat taeah nën to nok voh, kee vahoꞌ suk a oah po vahutët?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Ke Ieesuꞌ piun a hi pe Paëlat, pareꞌ soe pan, “A matop vih peöꞌ to hikta teꞌ non pan, eꞌ a tah va po oeh vëh. Ahik, a matop vih peöꞌ se keh teꞌ non pan, eꞌ a tah va po oeh vëh, a ma teꞌ kikiu peöꞌ to onöt e ne pa vapus pip ka neoꞌ, ka hikta pah teꞌ to antoen non a heꞌ a neoꞌ manih pa koreera napan va Israël.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ke Paëlat hi hahah kov en pe Ieesuꞌ pan, “Eën kës kuru a teꞌ sunön, ha?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Ke Paëlat hi hahah kov en pe Ieesuꞌ pan, “Ataeah ivëh a soe man?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ivëhkëk, manih pa taateꞌ peöm a napan va Israël, eöm to sosoe nem sih pan, eꞌ to vih non pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ na se ihan taneꞌ ta pah teꞌ manih pa nohnoh. Eöm iu poꞌ nem eteh na se ihan hah eah? Eöm iu nem e sunön po Jiuꞌ, keꞌ, eteh?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Kee piun e Paëlat, pare taoa ko soe na pan, “Ahik, eꞌ to hikta teꞌ non pan a teꞌ maneom. Emöm to iu varoe ko nem e Barabas.” E Barabas, eꞌ a teꞌ to vavapus me voh non a nap vëvënsun va Room.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.