João 13
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 A siꞌ ö hat ko poen va pa Taëën Apuh va po Pasovaꞌ tavus en, ke Ieesuꞌ nat en po poen neꞌ se këh hah o oeh vëh, pareꞌ nö hah en manuh pe Tamaneah to öök en. Eꞌ to iu non a ma vamomhë peꞌ varih to teꞌ ne sih manih po oeh, keꞌ onöt rakah po poen neꞌ se mët.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Pa matanpoen ne Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to ënëën ne, ke susun po oraꞌ hat heꞌ en pe sunaiꞌ Saëmon va Kariot e Jiutas po kokoman hat, keꞌ heꞌ tonun e Ieesuꞌ ko vikuh en peꞌ manih po teꞌ varih to vakihat me ne poë.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 E Ieesuꞌ to nat e non pe Tamaneah to vahoꞌ vahik voh en pa ma moeh tah kurus manih pa koreneah, pareꞌ nat me e non peꞌ to taneꞌ voh maꞌ manuh pe Sosoenën. Eꞌ to nat me e non peꞌ se hah en manuh pe Sosoenën.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Ivëh, keꞌ sun taneꞌ maꞌ manih pa pok vëh no a ma taëën to tok ne, pareꞌ ihan o ohop rë peꞌ, ko kon o taöör pareꞌ voh tavi manih pa vuvuhuneah.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Eꞌ to koꞌ a ruen pa kepaꞌ ko pupui en pa ma moeera ma vamomhë peꞌ, ko varak en pee po taöör neꞌ to voh non.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Eꞌ to öök maꞌ manih pe Saëmon Pitaꞌ, keꞌ hi poan pan, “Sunön, eën se pupui me eom pa moneoꞌ oh?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe Pitaꞌ pareꞌ soe ke poan pan, “Eën to hikta nat nom pataeah nöꞌ to nonok kuru, ivëhkëk, eën se nat amot eom pataeah ipamëh”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Ke Pitaꞌ piun a soe pe Ieesuꞌ pareꞌ soe pan, “Ahik, eën se nat rakah nom pupui a moneoꞌ.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Ke Pitaꞌ soe ke Ieesuꞌ pan, “Sunön, koe a pupui varoe a moneoꞌ. Eën se pupui me eom pa koreneoꞌ me a pasuneoꞌ.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 E Ieesuꞌ to soe ke poan pan, “A teꞌ vëh to uhu vahik voh eꞌ to hikta onöt non a uhu hah. Suk ataeah, eꞌ to voon vahik voh en, pareꞌ onöt varoe ko non a pupui a moneah. Eöm kurus varih to voon vahik voh em, ivëhkëk, a paeh va peöm to hikta teꞌ voon non.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 E Ieesuꞌ to nat vahik en pa teꞌ vëh se heꞌ tonun poan, pareꞌ vikuh in poan manih po teꞌ to vakihat me ne poë, ivëh, neꞌ to soe suk vamanih pan, “Eöm kurus o voon vahik, ivëhkëk, a paeh va peöm to hikta teꞌ voon non.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 E Ieesuꞌ to pupui vahik a ma moera ma vamomhë peꞌ, ko ohop hah en po ohop rë peꞌ, pareꞌ nö ko ihoꞌ hah en pa ö ihihoꞌ peꞌ, pareꞌ hi raoe pan, “Eöm nat poꞌ pöꞌ e nem pa tah nöꞌ to nok manih peöm, toh?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Eöm to popokaꞌ e nem sih peöꞌ, e Sunön, e Tövavaasis. Keꞌ vih e non pa ö nöm se popokaꞌ va e nem peöꞌ nën, suk ataeah, eöꞌ to teꞌ va kov e noꞌ nën.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Eöꞌ se keh teꞌ vamaman e noꞌ e Sunön, e Tövavaasis peöm, to pupui a ma moeeneöm, a, eöm pet me se pupui a ma moeero upöm teꞌ pea.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Eöꞌ to nok a tah vaꞌih manih peöm vamanih po vëknöm, eꞌ marën a vataare a neöm a taateꞌ nöm se vavatet amot nem.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Eöꞌ toꞌ soe vamaman rakah keoꞌ peöm. A teꞌ kikiu to hikta antoen non a teꞌ oah e susun peꞌ, ka teꞌ teꞌteꞌ soe eꞌ me to hikta se teꞌ oah non a teꞌ vëh to vanö poan.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Eöm se keh nat vavih nem po pus kokoman va pa tah vaꞌih nöꞌ to nok manih peöm, eöm se haraꞌ vaeö rakah e nem pa nok pet a taateꞌ pamëh. Ivëh, ne Sosoenën se vaeö suk pet me a no neoꞌ.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Eöꞌ to hikta sosoe suk a noꞌ neöm kurus, ahik! Eöꞌ to nat e noꞌ pe retereh nöꞌ to kon raoe kee tavus ee o teꞌ peöꞌ, ivëh köꞌ nat e noꞌ pa soe to pet non po Puk pe Sosoenën to tavus vaman en. O Puk pe Sosoenën to soe non pan,
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Eöꞌ to soe vovoh ke voh eoꞌ peöm pa tah pamëh, eꞌ he meꞌ avoeꞌ e non pa tavus maꞌ. Amot no a tah pamëh se tavus, köm ep paröm vaman poꞌ em peöꞌ e Kristo.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm, eteh to öt a teꞌ kikiu nöꞌ to vanö nös, pareꞌ matop vavih non poan, eꞌ to öt me en peöꞌ, pareꞌ nok vavih me en peöꞌ. Me eteh to öt a neoꞌ, eꞌ to öt me en pe Sosoenën vëh to vanö voh a maꞌ neoꞌ.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 E Ieesuꞌ to soe vahik vakomanih, ko kokoman peꞌ puh rakah en po tamak keꞌ pah soe suntan en pan, “Eöꞌ to soe vaman rakah keoꞌ peöm, a paeh koman va peöm varih o vamomhë peöꞌ ivëh, se vikuh ka neoꞌ manih pa napan varih to vakihat me a ne neoꞌ sih.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 E Ieesuꞌ to sosoe va ko non manih ka ma vamomhë peꞌ va kukuteꞌ matan ee, suk ataeah, ee to hikta nat ne peteh ivëh, neꞌ to sosoe suk non.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 A paeh a vamomhë ne Ieesuꞌ to iu suntan non sih poan to teꞌ vatët non manih peꞌ pa ö ënëën pee.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Ke Saëmon Pitaꞌ vaviivi pasun ke vamomhë vëh to teꞌ vatët non pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poan pan, “Hi a neah, eꞌ sosoe suk non eteh?”
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ke vamomhë vëh to vahoꞌ na pasuneah manih pe Ieesuꞌ to hi poan pan, “Sunön, eën sosoe suk nom eteh?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Ke Ieesuꞌ piun a hi peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ se vahoꞌ a ö taëën manih pa hiroꞌ, paröꞌ heꞌ a teꞌ pamëh. Eꞌ akuk kuru a teꞌ pamëh se vikuh ka neoꞌ.” E Ieesuꞌ to vavaato vahik va ko non manih, pareꞌ vahoꞌ en pa ö taëën manih pa hiroꞌ, pareꞌ heꞌ en pe Jiutas, sunaiꞌ e Saëmon va Kariot.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 E Jiutas to ëën vahik en pa ö taëën pamëh, ke susun po oraꞌ hat hop en peꞌ ko heꞌ en peꞌ po kokoman hat. Ke Ieesuꞌ soe ke poꞌ en peꞌ pan, “A tah nën to kehkeh nok nom nën se nok vëvëhöꞌ rakah.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 A hikta pah teꞌ to teꞌ non manih pa ö ënëën to nat non pa pusun in a soe vaꞌih ne Ieesuꞌ to sosoe ke non e Jiutas.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 E Jiutas to matop non sih a pokis moniꞌ, ivëh, ka ma meh vamomhë koman ne pan e Ieesuꞌ to sosoe ke non poan a ö neꞌ se voen ta meh taëën va pa taëën apuh va po Pasovaꞌ. Me a ö nee to koman ne pan e Ieesuꞌ to taꞌtaꞌ non e Jiutas teꞌ heꞌ o teꞌ arus ta ma tah.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 E Jiutas to öt a ö taëën ne Ieesuꞌ to heꞌ poan, ko tavus vëvëhöꞌ rakah en. A muhin he poen en.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 E Jiutas to tavus en, ke Ieesuꞌ soe ke ra ma vamomhë peꞌ pan, “Kuru neöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus se vataare eoꞌ po kikis apuh peöꞌ. E Sosoenën me se vataare en po kikis apuh peꞌ manih peöꞌ.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 E Sosoenën se keh vataare o kikis apuh peꞌ manih peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ Peꞌ, a, e Sosoenën koman se vataare a napan o kikis me a vih peöꞌ e Koaꞌ Teꞌ pa Napan Kurus.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Pus koaꞌ peöꞌ, eöꞌ hikta se teꞌ varë hah me a noꞌ neöm. Eöm se ruꞌ em peöꞌ, ivëhkëk kuru, nöꞌ to soe keoꞌ peöm pa ö nöꞌ to soe moaan vavoh in o teꞌ susunön po Jiuꞌ. Ka vöön nöꞌ to nönö noꞌ, nöm to hikta onöt nem a nö nën.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Ivëh, ka kuru, eöꞌ to heꞌ eoꞌ peöm pa taateꞌ voon, ka taateꞌ voon pamëh to soe va non manih pan, ‘Iu a ma meh peöm.’ Eöm se iu nem a ma meh peöm vamanih pa ö nöꞌ to iu va ka noꞌ neöm sih.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Eöm se keh iu nem a ma meh peöm, a, a napan kurus se nat ee peöm a ma vamomhë peöꞌ.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Ke Saëmon Pitaꞌ hi e Ieesuꞌ pan, “Sunön, eën nönö nom nih?”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Ke Pitaꞌ hi hah e Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Sunön, vahvanih, köꞌ hikta onöt noꞌ a suk a oah pa vöön nën to nönö nom? Kuru eöꞌ to antoen e noꞌ pa mët pa kon a tasun pën.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Ke Ieesuꞌ piun e Pitaꞌ, pareꞌ soe pan, “Eën antoen e nom pa mët pa kon a tasun peöꞌ, ha? Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ pën, e toaꞌ oeteꞌ se meꞌ avoeꞌ e non pa tö, kën kukön soe eom pan, eën to hikta nat nom peöꞌ.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.