João 11

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A teꞌ nee to popokaꞌ ne e Lasarus to haraꞌ vahat rakah e non pa kamis. Pareꞌ teꞌ non pa vöön nee to popokaꞌ ne Bëtaniꞌ. A vöön pamëh ne Mariaꞌ pen kea peꞌ Martaꞌ to teꞌ ne sih.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 E köövo vëh e Mariaꞌ, eꞌ to koꞌ voh a mon e Ieesuꞌ po kompoꞌ, pareꞌ varak o kompoꞌ pamëh pa uvineah, e vameneah Lasarus to haraꞌ non a kamis.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Ke Mariaꞌ pen Martaꞌ taꞌ ee pa pah teꞌ keꞌ teꞌ en pa soe pee manuh pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poë pan, “Topoan, a teꞌ nën to iu vörep nom sih to haraꞌ non a kamis.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 E Ieesuꞌ to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ soe pan, “A kamis ne Lasarus to haraꞌ non to hikta teꞌ non pan a kamis neꞌ se mët oah. Ahik, a kamis neꞌ to haraꞌ non eꞌ a kamis to se vataare a napan o kikis pe Sosoenën me a napan se kë a ëhnaneah, ka manih pa hanan pamëh ne Koaꞌ pe Sosoenën se kon suk po ëhnan apuh manih pa napan.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 E Ieesuꞌ to iu vörep rakah non sih a poa tom kea e Martaꞌ pen Mariaꞌ ke vameere Lasarus.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 E Ieesuꞌ to nat en pa soe, pareꞌ hikta nö vëvëhöꞌ manuh pa ep e Lasarus. E Ieesuꞌ to teꞌ en po meoh pöök poen manih pa ö neꞌ to teꞌ non.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 O pöök poen poë varih to oah ee ke Ieesuꞌ taꞌ en pa ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe pan, “Nös öm ka nö ee manuh pa muhin va Jiutiaꞌ manuh pa vöön pe Lasarus.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ka ma vamomhë peꞌ soe ke poë pan, “Topoan, varuꞌ no Jiuꞌ to kehkeh ip vamët a nom oah po vös nën. Ka kuru nën to kehkeh hah e nom nën, ha?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ke Ieesuꞌ piun rapoë, pareꞌ soe pan, “A havun me ra poa aoaꞌ to te non pa paeh a potan, ha? Ta pah teꞌ se keh nönö vah non pa potan, eꞌ to hikta onöt non a kuꞌ, suk ataeah, eꞌ to ep vavih e non po maaka va po oeh vëh.
9 Jesus respondeu:
10 Ivëhkëk, a teꞌ pamëh se keh pönpön vah non pa popoen, eꞌ se kuꞌ en. Suk ataeah, eꞌ to hikta teꞌ non to maaka se vaꞌaus poan keꞌ ep vavih non.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 E Ieesuꞌ to nok a soe vapipinoꞌ vaꞌih, pareꞌ soe pan, “E vamomhë pea Lasarus to koroh varo rakah en. Varuꞌ vakomanih na se nö, köꞌ kunkuin hah eoꞌ peꞌ, keꞌ sun hah en.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ko vamomhë soe ke poë pan, “Ivëhkëk, Topoan, eꞌ se keh koroh varoe non, a kamis se hik këh en peꞌ, keꞌ haraꞌ vavih hah en.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 O vamomhë pe Ieesuꞌ to hikta nat ne pe Ieesuꞌ to sosoe ke non pee pan, e Lasarus to mët vahik en. Ee to koman ne pan e Ieesuꞌ to sosoe ke non raoe pan e Lasarus to koroh akuk e non.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe vamaaka ke poꞌ en pee pan, “E Lasarus to mët vahik en.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Eöꞌ to ep a noꞌ neöm, paröꞌ teꞌ vaeö noꞌ. Suk eöꞌ to hikta teꞌ vaꞌpeh me voh noꞌ eah manih pa poen neꞌ to haraꞌ non a kamis. Ivëh, ko poen nöꞌ se kunkuin taneꞌ hah eah pa mët, köm ep, paröm vaman poꞌ em peöꞌ. Aeoh, nös öm ka nö ee pa ep eah.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 E Ieesuꞌ to sosoe va ko non manih, ke Tömas vëh a meh ëhnaneah e Didimus, soe ke ro upöm vamomhë peꞌ pan, “Aeoh, ka nö vaꞌpeh me e Ieesuꞌ ka napan sih ip vamët a ra, ka mët vaꞌpeh me eah.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to nö, pare öök vatët ee manih pa vöön va Bëtaniꞌ, ke Ieesuꞌ nat en pe Lasarus to mët en ko vataanaꞌ poen peꞌ ivëh neꞌ to pet manih koman a top vös.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 A hanan to taneꞌ non pa vöön va Bëtaniꞌ, ko vos non Jerusalëm, to onöt non a kukön kiromitaꞌ.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 O Jiuꞌ peo to nö maꞌ pa ep pe Martaꞌ pen kea peꞌ Mariaꞌ, to teꞌ vamö koman ne raoe, suk e vameere Lasarus to mët.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 E Martaꞌ to pënton en pa soe to soe non pan, e Ieesuꞌ to nö en maꞌ. Eꞌ to sun, pareꞌ tavus këh en pe Mariaꞌ to teꞌ non koman iuun me ra napan, pareꞌ nö en pa ep pe Ieesuꞌ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 E Martaꞌ to nö ko ep en pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe, “Topoan, eën se keh teꞌ voh nom manih, e vameneoꞌ Lasarus to hikta se mët non, suk eën to teꞌ me nom o kikis va pa vatoꞌ hah o teꞌ varih to haraꞌ ne a ma kamis.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ivëhkëk, kuru nöꞌ to nat e noꞌ pe Sosoenën se heꞌ en pën pataeah nën to iu nom, parën hin eah.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe Martaꞌ pareꞌ soe pan, “Martaꞌ, e vameomah Lasarus se sun taneꞌ hah en pa mët, pareꞌ kon hah en po toꞌtoꞌ.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Ke Martaꞌ piun a soe pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to nat e noꞌ peꞌ se toꞌ hah en po poen no a ma napan kurus se sun taneꞌ hah pa mët me manih po poen no oeh vëh se hik.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ a hanan va pa sun hah pa nap mët, me eöꞌ o toꞌtoꞌ tamoaan. A napan varih to vaman a no neoꞌ, pare mët. Ee se kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ka napan varih to teꞌ toꞌtoꞌ ne, pare vaman ne a ma soe peöꞌ, ee me hikta se mët ne. Suk ataeah, ee se kon me ee po toꞌtoꞌ tamoaan. Martaꞌ, eën vaman e nom pa soe vaꞌih, keꞌ ahik?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ke Martaꞌ soe pan, “A, Topoan, eöꞌ to vaman e noꞌ pa soe pën, peꞌ eën e Kristo me eën e Koaꞌ pe Sosoenën. Eën a teꞌ ne Sosoenën to soe voh pan eꞌ se vanö maꞌ, keꞌ nö maꞌ manih po oeh marën a kon hah a napan peꞌ.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 E Martaꞌ to soe vahik va ko manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ nö hah en iuun, pareꞌ soe aven ke kea peꞌ Mariaꞌ pan, “E Tövavaasis to nö en maꞌ, pareꞌ teꞌ e non manih, eꞌ to iu non pan eën se nö ko ep in eah.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 E Mariaꞌ to pënton vakomanih, pareꞌ sun ko vëvëhöꞌ rakah en pa ep e Ieesuꞌ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 E Ieesuꞌ to meꞌ avoeꞌ e non pa vos manuh vöön. Eꞌ to teꞌ avoeꞌ e non manih pa ö ne Martaꞌ to ep vu non maꞌ poan.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 O Jiuꞌ varih to teꞌ vaꞌpeh me ne e Mariaꞌ koman iuun to vatö ne o kokoman peꞌ, ee to ep in e Mariaꞌ to sun, pareꞌ vëhöꞌ tavus këh en pee, pare vatet ee peꞌ. Suk ataeah, ee to koman ne pan e Mariaꞌ to nö non pa ook manuh po vapeepe.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Ivëhkëk, e Mariaꞌ to nö ko tavus en pa ö ne Ieesuꞌ to teꞌ non. Mariaꞌ to ep e Ieesuꞌ ko vuꞌ rakah en manih pa moneah, pareꞌ soe ke poan pan, “Topoan, eën se keh teꞌ voh nom manih, e vameneoꞌ Lasarus hikta se mët non.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 E Ieesuꞌ to ep in e Mariaꞌ to okook non me ra napan varih to nö vaꞌpeh me maꞌ poë to okook me ne, pareꞌ haraꞌ vapunis rakah en manih po kupu peꞌ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Pareꞌ hi en pee pan, “Eöm vahoꞌ maꞌ a sionineah nih?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Ke Ieesuꞌ vauhunun matan en.
35 Jesus chorou.
36 Ivëh, ko Jiuꞌ varih to teꞌ ne po mët ep e Ieesuꞌ to okook non, pare soe ee pan, “Ep öm, eꞌ to iu suntan rakah e non pa teꞌ vëh.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ivëhkëk o upöm to soe ee pan, “Moaan voh neꞌ to nok vavavih hah a teꞌ kehoꞌ, keꞌ ep vavih hah en, vahvapoꞌnih keꞌ hikta vaꞌaus e Lasarus, keꞌ nat non mët?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 E Ieesuꞌ to haraꞌ vapunis rakah en. Pareꞌ nö en manuh pa top vös. A top vös pamëh to teꞌ non no a meh vös apuh to pet non nee se teꞌ hop a teꞌ mët koman a top vös, pare vahoꞌ pip hah a matan a top vös pamëh.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Ke Ieesuꞌ soe ke ra napan pan, “Vahuk öm a vös manem.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun poan, pareꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ to soe moaan ke voh eoꞌ pën, eën se keh vaman a nom neoꞌ. Eën to onöt e nom pa ep po kikis pe Sosoenën.”
40 Jesus respondeu:
41 Ivëh, ka napan vahuk ke ee pa vös apuh vëh to sunpip non o hopaꞌ oho koe vëh pa top vös vëh ne Lasarus to pet non. Ke Ieesuꞌ ta peah na kin, pareꞌ soe pan, “Tamön, eöꞌ to soe vavihvih nös oah, suk eën to tënan vahik eom pa hin peöꞌ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ke eöꞌ koman to nat e noꞌ, a ma tamoaan nën to tëtënan nom sih a ma soe peöꞌ. Ivëhkëk, kuru ne eöꞌ to soe vatvus rakah eöꞌ pa tah vaꞌih, pan a napan varih to kum ne manih, se pënton, pare ep, ko vaman a ö nën to vanö a maꞌ neoꞌ, köꞌ nö maꞌ manih po oeh vëh.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 E Ieesuꞌ to soe vahik vakomanih, pareꞌ vaoe vakis rakah en na pan, “Lasarus, tavus mah.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ke Lasarus tavus këh en maꞌ pa top vös. A poa koreneah me ra poa moneah me a mataneah to pöm avoeꞌ e ne po rara. Ka varuꞌ vakomanih ne Ieesuꞌ to soe ke ra napan pan, “Pureꞌ këh öm eah po rara vëh to pöm non poan, keꞌ nö en.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 A nap peo varih to nö maꞌ po mët, pare tamak vaꞌpeh me e Mariaꞌ to ep a tah ne Ieesuꞌ to nok manih pe Lasarus, pare vaman ee pe Ieesuꞌ, eꞌ e Kristo.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ivëhkëk, o upöm to ep a tah ne Ieesuꞌ to nok manih pe Lasarus, pare nö ee manuh po Parësiꞌ, ko uhioꞌ ke pee pa ma taeah neꞌ to nok ee he ep ne.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ivëh, ko teꞌ sunön ësës heꞌ, me ro Parësiꞌ vaoe ee po Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ, kee nö maꞌ, kee ihoꞌ ko vahutët suk ee pa ö nee se nok vah va in e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Ea se nok va in a teꞌ vëh nih to nonok vatëh non o tah vatoksean o pöh peo?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ea se keh ep akuk no eah, keꞌ nonok avoeꞌ nö e non pa taateꞌ vaꞌih. A napan kurus va pea se vaman poë ko vatet poë, ka nap vavapus va Room nö maꞌ, ko miröꞌ ee pa Iuun Hinhin Apuh pea me ra napan pea.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ivëhkëk, eꞌ to teꞌ non a pah teꞌ to teꞌ non po komön o kum pamëh, a ëhnaneah e Kaëfas. Manih po kirismas pamëh ne Kaëfas to teꞌ non a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. E Kaëfas to soe ke raoe pan, “Eöm kurus varih po kum vëh, eöm to hikta teꞌ me nem to kokoman.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Eöm to hikta nat kës ko nem pa taateꞌ to vaꞌaus a rora to soe va non manih pan, eꞌ to vih non pa pah teꞌ se kon a tasun pa napan pea varih Israël, pareꞌ mët. Peꞌ to hikta vih non pa napan pea se ro kurus manih pa koreera nap vëvënsun va Room.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 E Kaëfas to soe a soe vaꞌih, eꞌ hikta koman hah a non. Manih po kirismas pamëh neꞌ to teꞌ non eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. Eꞌ to vanënën a soe to soe non pan, e Ieesuꞌ se mët, pareꞌ vaꞌaus a napan va Israël.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 A mët pe Ieesuꞌ to hikta se vaꞌaus varoe non a napan va Israël. Ahik, a mët peꞌ eꞌ a mët marën a ununun a napan kurus, kee tönun, pare tavus ee o pöh kum teꞌ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Taneo non po poen pamëh no a nap susunön po Jiuꞌ to nok ee po kokoman va pa ip vamët e Ieesuꞌ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ivëh, ne Ieesuꞌ to hikta nönö vateeraꞌ suk vah non topniira napan va Jiuꞌ. Eꞌ to këh en pa vöön nee to teꞌ ne. Eꞌ to nö, pareꞌ teꞌ non pa vöön nee to popokaꞌ ne Efraëm. A vöön pamëh to teꞌ vatët non manih pa moeh upin, pareꞌ teꞌ vaꞌpeh me non o vamomhë peꞌ nën.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Eꞌ to öök vatët en po poen va pa taëën apuh po Jiuꞌ nee to popokaꞌ ne o Pasovaꞌ. Ka nap peo va Israël to nö ee Jerusalëm pa nok a ma taneah nee se ës ke na e Sosoenën. Ka ma tah poë varih ës, kee tavus ee o teꞌ vivihan vamanih pa ö no Vavaasis pe Mosës to soe va non.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 O Jiuꞌ to kiu vëhvaꞌ rakah ee pa ep këh e Ieesuꞌ, ee to sun ne koman a Iuun Hinhin Apuh. Pare ihi ne o upöm pee pan, “Eöm koman kës nem pan, eꞌ se nö en maꞌ manih po poen apuh va pa hin pea, keꞌ ahik?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Parësiꞌ to soe ke ra napan pan, ta pah teꞌ se keh nat non pa ö ne Ieesuꞌ to teꞌ non, eꞌ se soe vanat rapoë kee nö, pare öt poë ko vahoꞌ poë pa nohnoh.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.