João 11
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARC
1 A teꞌ nee to popokaꞌ ne e Lasarus to haraꞌ vahat rakah e non pa kamis. Pareꞌ teꞌ non pa vöön nee to popokaꞌ ne Bëtaniꞌ. A vöön pamëh ne Mariaꞌ pen kea peꞌ Martaꞌ to teꞌ ne sih.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 E köövo vëh e Mariaꞌ, eꞌ to koꞌ voh a mon e Ieesuꞌ po kompoꞌ, pareꞌ varak o kompoꞌ pamëh pa uvineah, e vameneah Lasarus to haraꞌ non a kamis.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Ke Mariaꞌ pen Martaꞌ taꞌ ee pa pah teꞌ keꞌ teꞌ en pa soe pee manuh pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe ke poë pan, “Topoan, a teꞌ nën to iu vörep nom sih to haraꞌ non a kamis.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 E Ieesuꞌ to pënton a soe vaꞌih, pareꞌ soe pan, “A kamis ne Lasarus to haraꞌ non to hikta teꞌ non pan a kamis neꞌ se mët oah. Ahik, a kamis neꞌ to haraꞌ non eꞌ a kamis to se vataare a napan o kikis pe Sosoenën me a napan se kë a ëhnaneah, ka manih pa hanan pamëh ne Koaꞌ pe Sosoenën se kon suk po ëhnan apuh manih pa napan.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 E Ieesuꞌ to iu vörep rakah non sih a poa tom kea e Martaꞌ pen Mariaꞌ ke vameere Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 E Ieesuꞌ to nat en pa soe, pareꞌ hikta nö vëvëhöꞌ manuh pa ep e Lasarus. E Ieesuꞌ to teꞌ en po meoh pöök poen manih pa ö neꞌ to teꞌ non.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 O pöök poen poë varih to oah ee ke Ieesuꞌ taꞌ en pa ma vamomhë peꞌ, pareꞌ soe pan, “Nös öm ka nö ee manuh pa muhin va Jiutiaꞌ manuh pa vöön pe Lasarus.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ka ma vamomhë peꞌ soe ke poë pan, “Topoan, varuꞌ no Jiuꞌ to kehkeh ip vamët a nom oah po vös nën. Ka kuru nën to kehkeh hah e nom nën, ha?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ke Ieesuꞌ piun rapoë, pareꞌ soe pan, “A havun me ra poa aoaꞌ to te non pa paeh a potan, ha? Ta pah teꞌ se keh nönö vah non pa potan, eꞌ to hikta onöt non a kuꞌ, suk ataeah, eꞌ to ep vavih e non po maaka va po oeh vëh.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ivëhkëk, a teꞌ pamëh se keh pönpön vah non pa popoen, eꞌ se kuꞌ en. Suk ataeah, eꞌ to hikta teꞌ non to maaka se vaꞌaus poan keꞌ ep vavih non.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 E Ieesuꞌ to nok a soe vapipinoꞌ vaꞌih, pareꞌ soe pan, “E vamomhë pea Lasarus to koroh varo rakah en. Varuꞌ vakomanih na se nö, köꞌ kunkuin hah eoꞌ peꞌ, keꞌ sun hah en.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ko vamomhë soe ke poë pan, “Ivëhkëk, Topoan, eꞌ se keh koroh varoe non, a kamis se hik këh en peꞌ, keꞌ haraꞌ vavih hah en.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 O vamomhë pe Ieesuꞌ to hikta nat ne pe Ieesuꞌ to sosoe ke non pee pan, e Lasarus to mët vahik en. Ee to koman ne pan e Ieesuꞌ to sosoe ke non raoe pan e Lasarus to koroh akuk e non.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe vamaaka ke poꞌ en pee pan, “E Lasarus to mët vahik en.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Eöꞌ to ep a noꞌ neöm, paröꞌ teꞌ vaeö noꞌ. Suk eöꞌ to hikta teꞌ vaꞌpeh me voh noꞌ eah manih pa poen neꞌ to haraꞌ non a kamis. Ivëh, ko poen nöꞌ se kunkuin taneꞌ hah eah pa mët, köm ep, paröm vaman poꞌ em peöꞌ. Aeoh, nös öm ka nö ee pa ep eah.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 E Ieesuꞌ to sosoe va ko non manih, ke Tömas vëh a meh ëhnaneah e Didimus, soe ke ro upöm vamomhë peꞌ pan, “Aeoh, ka nö vaꞌpeh me e Ieesuꞌ ka napan sih ip vamët a ra, ka mët vaꞌpeh me eah.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 E Ieesuꞌ me ra ma vamomhë peꞌ to nö, pare öök vatët ee manih pa vöön va Bëtaniꞌ, ke Ieesuꞌ nat en pe Lasarus to mët en ko vataanaꞌ poen peꞌ ivëh neꞌ to pet manih koman a top vös.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 A hanan to taneꞌ non pa vöön va Bëtaniꞌ, ko vos non Jerusalëm, to onöt non a kukön kiromitaꞌ.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 O Jiuꞌ peo to nö maꞌ pa ep pe Martaꞌ pen kea peꞌ Mariaꞌ, to teꞌ vamö koman ne raoe, suk e vameere Lasarus to mët.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 E Martaꞌ to pënton en pa soe to soe non pan, e Ieesuꞌ to nö en maꞌ. Eꞌ to sun, pareꞌ tavus këh en pe Mariaꞌ to teꞌ non koman iuun me ra napan, pareꞌ nö en pa ep pe Ieesuꞌ.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 E Martaꞌ to nö ko ep en pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe, “Topoan, eën se keh teꞌ voh nom manih, e vameneoꞌ Lasarus to hikta se mët non, suk eën to teꞌ me nom o kikis va pa vatoꞌ hah o teꞌ varih to haraꞌ ne a ma kamis.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ivëhkëk, kuru nöꞌ to nat e noꞌ pe Sosoenën se heꞌ en pën pataeah nën to iu nom, parën hin eah.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ke Ieesuꞌ piun a soe pe Martaꞌ pareꞌ soe pan, “Martaꞌ, e vameomah Lasarus se sun taneꞌ hah en pa mët, pareꞌ kon hah en po toꞌtoꞌ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ke Martaꞌ piun a soe pe Ieesuꞌ, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to nat e noꞌ peꞌ se toꞌ hah en po poen no a ma napan kurus se sun taneꞌ hah pa mët me manih po poen no oeh vëh se hik.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Ke Ieesuꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ a hanan va pa sun hah pa nap mët, me eöꞌ o toꞌtoꞌ tamoaan. A napan varih to vaman a no neoꞌ, pare mët. Ee se kon ee po toꞌtoꞌ tamoaan.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ka napan varih to teꞌ toꞌtoꞌ ne, pare vaman ne a ma soe peöꞌ, ee me hikta se mët ne. Suk ataeah, ee se kon me ee po toꞌtoꞌ tamoaan. Martaꞌ, eën vaman e nom pa soe vaꞌih, keꞌ ahik?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Ke Martaꞌ soe pan, “A, Topoan, eöꞌ to vaman e noꞌ pa soe pën, peꞌ eën e Kristo me eën e Koaꞌ pe Sosoenën. Eën a teꞌ ne Sosoenën to soe voh pan eꞌ se vanö maꞌ, keꞌ nö maꞌ manih po oeh marën a kon hah a napan peꞌ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 E Martaꞌ to soe vahik va ko manih pe Ieesuꞌ, pareꞌ nö hah en iuun, pareꞌ soe aven ke kea peꞌ Mariaꞌ pan, “E Tövavaasis to nö en maꞌ, pareꞌ teꞌ e non manih, eꞌ to iu non pan eën se nö ko ep in eah.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 E Mariaꞌ to pënton vakomanih, pareꞌ sun ko vëvëhöꞌ rakah en pa ep e Ieesuꞌ.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 E Ieesuꞌ to meꞌ avoeꞌ e non pa vos manuh vöön. Eꞌ to teꞌ avoeꞌ e non manih pa ö ne Martaꞌ to ep vu non maꞌ poan.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 O Jiuꞌ varih to teꞌ vaꞌpeh me ne e Mariaꞌ koman iuun to vatö ne o kokoman peꞌ, ee to ep in e Mariaꞌ to sun, pareꞌ vëhöꞌ tavus këh en pee, pare vatet ee peꞌ. Suk ataeah, ee to koman ne pan e Mariaꞌ to nö non pa ook manuh po vapeepe.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ivëhkëk, e Mariaꞌ to nö ko tavus en pa ö ne Ieesuꞌ to teꞌ non. Mariaꞌ to ep e Ieesuꞌ ko vuꞌ rakah en manih pa moneah, pareꞌ soe ke poan pan, “Topoan, eën se keh teꞌ voh nom manih, e vameneoꞌ Lasarus hikta se mët non.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 E Ieesuꞌ to ep in e Mariaꞌ to okook non me ra napan varih to nö vaꞌpeh me maꞌ poë to okook me ne, pareꞌ haraꞌ vapunis rakah en manih po kupu peꞌ.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Pareꞌ hi en pee pan, “Eöm vahoꞌ maꞌ a sionineah nih?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ke Ieesuꞌ vauhunun matan en.
35 Jesus chorou.
36 Ivëh, ko Jiuꞌ varih to teꞌ ne po mët ep e Ieesuꞌ to okook non, pare soe ee pan, “Ep öm, eꞌ to iu suntan rakah e non pa teꞌ vëh.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ivëhkëk o upöm to soe ee pan, “Moaan voh neꞌ to nok vavavih hah a teꞌ kehoꞌ, keꞌ ep vavih hah en, vahvapoꞌnih keꞌ hikta vaꞌaus e Lasarus, keꞌ nat non mët?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 E Ieesuꞌ to haraꞌ vapunis rakah en. Pareꞌ nö en manuh pa top vös. A top vös pamëh to teꞌ non no a meh vös apuh to pet non nee se teꞌ hop a teꞌ mët koman a top vös, pare vahoꞌ pip hah a matan a top vös pamëh.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ke Ieesuꞌ soe ke ra napan pan, “Vahuk öm a vös manem.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ivëhkëk, e Ieesuꞌ to piun poan, pareꞌ soe ke poan pan, “Eöꞌ to soe moaan ke voh eoꞌ pën, eën se keh vaman a nom neoꞌ. Eën to onöt e nom pa ep po kikis pe Sosoenën.”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ivëh, ka napan vahuk ke ee pa vös apuh vëh to sunpip non o hopaꞌ oho koe vëh pa top vös vëh ne Lasarus to pet non. Ke Ieesuꞌ ta peah na kin, pareꞌ soe pan, “Tamön, eöꞌ to soe vavihvih nös oah, suk eën to tënan vahik eom pa hin peöꞌ.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ke eöꞌ koman to nat e noꞌ, a ma tamoaan nën to tëtënan nom sih a ma soe peöꞌ. Ivëhkëk, kuru ne eöꞌ to soe vatvus rakah eöꞌ pa tah vaꞌih, pan a napan varih to kum ne manih, se pënton, pare ep, ko vaman a ö nën to vanö a maꞌ neoꞌ, köꞌ nö maꞌ manih po oeh vëh.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 E Ieesuꞌ to soe vahik vakomanih, pareꞌ vaoe vakis rakah en na pan, “Lasarus, tavus mah.”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ke Lasarus tavus këh en maꞌ pa top vös. A poa koreneah me ra poa moneah me a mataneah to pöm avoeꞌ e ne po rara. Ka varuꞌ vakomanih ne Ieesuꞌ to soe ke ra napan pan, “Pureꞌ këh öm eah po rara vëh to pöm non poan, keꞌ nö en.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 A nap peo varih to nö maꞌ po mët, pare tamak vaꞌpeh me e Mariaꞌ to ep a tah ne Ieesuꞌ to nok manih pe Lasarus, pare vaman ee pe Ieesuꞌ, eꞌ e Kristo.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ivëhkëk, o upöm to ep a tah ne Ieesuꞌ to nok manih pe Lasarus, pare nö ee manuh po Parësiꞌ, ko uhioꞌ ke pee pa ma taeah neꞌ to nok ee he ep ne.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ivëh, ko teꞌ sunön ësës heꞌ, me ro Parësiꞌ vaoe ee po Kum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ, kee nö maꞌ, kee ihoꞌ ko vahutët suk ee pa ö nee se nok vah va in e Ieesuꞌ, pare soe pan, “Ea se nok va in a teꞌ vëh nih to nonok vatëh non o tah vatoksean o pöh peo?
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ea se keh ep akuk no eah, keꞌ nonok avoeꞌ nö e non pa taateꞌ vaꞌih. A napan kurus va pea se vaman poë ko vatet poë, ka nap vavapus va Room nö maꞌ, ko miröꞌ ee pa Iuun Hinhin Apuh pea me ra napan pea.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ivëhkëk, eꞌ to teꞌ non a pah teꞌ to teꞌ non po komön o kum pamëh, a ëhnaneah e Kaëfas. Manih po kirismas pamëh ne Kaëfas to teꞌ non a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. E Kaëfas to soe ke raoe pan, “Eöm kurus varih po kum vëh, eöm to hikta teꞌ me nem to kokoman.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Eöm to hikta nat kës ko nem pa taateꞌ to vaꞌaus a rora to soe va non manih pan, eꞌ to vih non pa pah teꞌ se kon a tasun pa napan pea varih Israël, pareꞌ mët. Peꞌ to hikta vih non pa napan pea se ro kurus manih pa koreera nap vëvënsun va Room.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 E Kaëfas to soe a soe vaꞌih, eꞌ hikta koman hah a non. Manih po kirismas pamëh neꞌ to teꞌ non eꞌ a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ. Eꞌ to vanënën a soe to soe non pan, e Ieesuꞌ se mët, pareꞌ vaꞌaus a napan va Israël.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 A mët pe Ieesuꞌ to hikta se vaꞌaus varoe non a napan va Israël. Ahik, a mët peꞌ eꞌ a mët marën a ununun a napan kurus, kee tönun, pare tavus ee o pöh kum teꞌ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Taneo non po poen pamëh no a nap susunön po Jiuꞌ to nok ee po kokoman va pa ip vamët e Ieesuꞌ.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ivëh, ne Ieesuꞌ to hikta nönö vateeraꞌ suk vah non topniira napan va Jiuꞌ. Eꞌ to këh en pa vöön nee to teꞌ ne. Eꞌ to nö, pareꞌ teꞌ non pa vöön nee to popokaꞌ ne Efraëm. A vöön pamëh to teꞌ vatët non manih pa moeh upin, pareꞌ teꞌ vaꞌpeh me non o vamomhë peꞌ nën.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Eꞌ to öök vatët en po poen va pa taëën apuh po Jiuꞌ nee to popokaꞌ ne o Pasovaꞌ. Ka nap peo va Israël to nö ee Jerusalëm pa nok a ma taneah nee se ës ke na e Sosoenën. Ka ma tah poë varih ës, kee tavus ee o teꞌ vivihan vamanih pa ö no Vavaasis pe Mosës to soe va non.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 O Jiuꞌ to kiu vëhvaꞌ rakah ee pa ep këh e Ieesuꞌ, ee to sun ne koman a Iuun Hinhin Apuh. Pare ihi ne o upöm pee pan, “Eöm koman kës nem pan, eꞌ se nö en maꞌ manih po poen apuh va pa hin pea, keꞌ ahik?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me ro Parësiꞌ to soe ke ra napan pan, ta pah teꞌ se keh nat non pa ö ne Ieesuꞌ to teꞌ non, eꞌ se soe vanat rapoë kee nö, pare öt poë ko vahoꞌ poë pa nohnoh.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.