João 10
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARA
1 E Ieesuꞌ to vavaato avoeꞌ me non pa napan, pareꞌ soe ke raoe pan, “Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm. A teꞌ to hikta ho koe ke maꞌ manih po hopaꞌ oho koe ke po sipsip, eꞌ a teꞌ kakaveo, me a teꞌ vëh to vaꞌnaöp a meh teꞌ pareꞌ kon akuk a ma tah peꞌ.
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Ivëhkëk, a teꞌ vëh to ho koe ke maꞌ manih po hopaꞌ oho koe ke po sipsip, eꞌ a teꞌ pamëh to matop non sih o sipsip.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Ka teꞌ vëh to matop non sih po hopaꞌ, peret ken pa teꞌ pamëh keꞌ ho en maꞌ. Ko sipsip tënan inan ee pa to peꞌ, keꞌ vaoe en pa ëhnëëro sipsip koman peꞌ, pareꞌ me tavus en pee.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 Eꞌ to me tavus en po sipsip, pareꞌ vovoh nö ke non pee, kee suksuk nö e ne peꞌ, suk ataeah, ee to tënan inan e ne pa to peꞌ.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 Ivëhkëk, o sipsip to hikta onöt ne a suk a meh teꞌ, ee se rusin këh ee peꞌ, suk ataeah, ee to hikta tënan inan ne a to pa teꞌ pamëh.”
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 E Ieesuꞌ to soe vahik ken pa napan pa soe vapipinoꞌ pamëh, ivëhkëk, a napan to hikta nat ne pa pusun in o vahutët pamëh.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 Ivëh, ke Ieesuꞌ soe hahah kov en pan, “Eöꞌ to soe vamaman rakah keoꞌ peöm. Eöꞌ koman e Ieesuꞌ Kristo, eöꞌ to teꞌ va e noꞌ manih po hopaꞌ oho koe ke po sipsip.
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Eöꞌ to hikta teꞌ va noꞌ manih pa napan varih to vovoh voh ka maꞌ neoꞌ, ahik, ee to teꞌ va e ne manih po teꞌ kakaveo me ro teꞌ varih to vaꞌnaöp o upöm teꞌ, pare kon akuk a ma tah pee. Ivëh, no sipsip man peöꞌ varih a napan, to hikta tënan inan suk ne raoe.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 Eöꞌ koman to teꞌ va e noꞌ manih po hopaꞌ, keteh to koe ke maꞌ manih peöꞌ e Sosoenën se hehe en peꞌ. A teꞌ pamëh, se keh koe ke maꞌ manih peöꞌ, pareꞌ oah koe manih peöꞌ. Eꞌ se taum en pa taëën, pareꞌ hikta antoen non a taum ta hat.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 A teꞌ kakaveo to hikta nö maꞌ pa nok ta meh tah, ahik, eꞌ to nö ro ko maꞌ pa kaveo o sipsip, me ip vamët, me a miröꞌ raoe. Ivëhkëk eöꞌ koman, eöꞌ to nö voh maꞌ pa heꞌ o toꞌtoꞌ tamoaan peöꞌ manih pee, ko toꞌtoꞌ tamoaan pamëh puh rakah non manih pee, kee teꞌ vavih e ne.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Eöꞌ koman rakah a teꞌ a pah mamatop sipsip vavih. Ka teꞌ vëh to matop vavih non sih o sipsip ivëh, to heꞌ o toꞌtoꞌ peꞌ marën a vaꞌaus o sipsip peꞌ.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Ka teꞌ vëh to kiu moniꞌ varoe non eꞌ to hikta koman tiroëꞌ non a matop vavih o sipsip. Suk ataeah, eꞌ to hikta vaneah non po sipsip poë varih. Ko poen neꞌ to ep o këh poa to nö maꞌ, eꞌ to rusin këh en po sipsip, ko këh poa poë varih ëën ee pee ko veo vavah ee po upöm.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 A teꞌ kikiu se rusin en, suk eꞌ to kiu moniꞌ varoe ko non. Eꞌ to hikta iu matop vavih non o sipsip.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Eöꞌ to vaneah noꞌ o upöm sipsip, ko sipsip poë varih to teꞌ tavus këh e ne pa panis sipsip peöꞌ, eöꞌ to kehkeh me ho noꞌ maꞌ o sipsip poë varih pa panis peöꞌ. Kee sih tënan ne a to peöꞌ keꞌ teꞌ non a pah teꞌ ro to ut non po sipsip poë varih pa koman a pah panis.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 E Tamön to iu suntan rakah e non peöꞌ, suk ataeah, eöꞌ to nat e noꞌ, peöꞌ se heꞌ o toꞌtoꞌ peöꞌ pa mët, paröꞌ kon hah eoꞌ po toꞌtoꞌ pamëh.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 E Tamön to soe vakis voh ka neoꞌ a nok vamanih, ka hikta pah teꞌ to onöt non a kon këh a neoꞌ po toꞌtoꞌ peöꞌ. Eöꞌ koman to teꞌ me noꞌ o kikis va pa heꞌ o toꞌtoꞌ peöꞌ manih pa mët. Paröꞌ teꞌ me e noꞌ po kikis va pa kon hah o toꞌtoꞌ pamëh.”
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 O teꞌ susunön po Jiuꞌ to pënton a soe vaꞌih ne Ieesuꞌ to nok ko taki vakëh ee, pare hikta vapöh kokoman hah ne.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 Ko upöm teꞌ peo va po teꞌ susunön po Jiuꞌ soe ee pan, “A oraꞌ hat to teꞌ non manih pa teꞌ vëh. A oraꞌ pamëh to vapapön non poan, keꞌ tooto pinpiun non. Eöm pëpënton suk nem a soe peꞌ ataeah?”
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 Ko upöm pee soe ee pan, “A teꞌ no a oraꞌ hat se keh teꞌ non peꞌ keꞌ tooto pinpiun non, eꞌ to hikta antoen non a soe ta soe to matan va non manih, a oraꞌ hat onöt kës e non pa kap hah a matan a teꞌ kehoꞌ, keꞌ ep vavih hah?”
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Manih pa ma poen tutuvuh no a napan to tönun manih Jerusalëm, pare vaeö ne o poen nee to peret voh a Iuun Hinhin Apuh pee.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Ke Ieesuꞌ koe ke maꞌ pa vo nee to popokaꞌ ne a vo pe Solomon. A vo pamëh to teꞌ non koman a Iuun Hinhin Apuh va Jerusalëm.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Ko teꞌ susunön po Jiuꞌ nö maꞌ, pare tönun töön poë. Pare hi poë pan, “Soe kamöm ah, o poen poanheh nën se soe vamaaka kamöm, eën eteh, eën se keh teꞌ nom pan eën e Kristo? Soe vamaaka poꞌ ka möm ah.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to soe vamaaka ke voh eoꞌ peöm, ivëhkëk, eöm to hikta vaman voh nem a soe peöꞌ. A ma tah vatoksean nöꞌ to nonok voh noꞌ manih pa ëhnan e Tamön, to vataare e ne peöꞌ eteh.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 Ivëhkëk, eöm to hikta iu vaman nem, suk ataeah, eöm to hikta teꞌ nem pan eöm o sipsip peöꞌ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 O sipsip peöꞌ to tënan inan e ne pa to peöꞌ. Köꞌ nat e noꞌ pee, kee suksuk vah e ne sih peöꞌ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Eöꞌ to heꞌ voh eoꞌ pee po toꞌtoꞌ tamoaan peöꞌ, kee hikta onöt ne a ro, ka hikta pah teꞌ to onöt non a he taneꞌ raoe manih pa koreneoꞌ.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 E Tamön to heꞌ voh en peöꞌ po sipsip. Eꞌ to apuh oah e non pa ma moeh tah kurus, ka hikta pah teꞌ to onöt non a he taneꞌ o sipsip peöꞌ manih pa koreneah.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Emöm poꞌ Tamön, to teꞌ tamoaan e nem a paeh a teꞌ.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ivëh, ko teꞌ susunön po Jiuꞌ pënton a soe vaꞌih, pare kokon o vös, ko kehkeh tösvös e ne pe Ieesuꞌ.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 Ivëh, ne Ieesuꞌ to soe suk va i raoe manih pan, “Eöꞌ to nok voh a ma kiu vihvih va pe Tamön, ka ma kiu vihvih poë varih nöm to ep voh em. A hat taeah poꞌ nöꞌ to nok köm kehkeh ip vamët suk a nem neöꞌ?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 Ivëhkëk, o teꞌ susunön po Jiuꞌ to piun poë pare soe pan, “Emöm to hikta iu ip vamët a nom oah suk eën to nonok nom a ma kiu vihvih, ahik, a tah nemöm to kehkeh ip vamët suk a nom oah ivëh, eën to teꞌ me ennom po sionin, parën tooto oꞌoah e nom pe Sosoenën pa ö nën to sosoe nom pan eën to vatoe me e nom peꞌ.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Ke Ieesuꞌ piun raoe, pareꞌ soe pan, “O vavaasis peöm to teꞌ non koman o Puk Vapenpen ne Sosoenën to sosoe non pan,
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 “Ka soe to kiun non manih po Puk pe Sosoenën pamëh to soe non pan, o teꞌ varih to kon a soe pe Sosoenën, ‘Ee ro sosoenën.’ “A soe to kiun non manih po Puk pamëh, eꞌ a soe man, pareꞌ hikta onöt non a panih.
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 Vahvanih köm sosoe nem pan eöꞌ to toto oꞌoah noꞌ e Sosoenën, suk eöꞌ to sosoe ka noꞌ neöm sih pan, ‘Eöꞌ e Koaꞌ pe Sosoenën.’ Keöꞌ a teꞌ ne Sosoenën to vateꞌ voh, pareꞌ vanö maꞌ, köꞌ nö maꞌ manih po oeh vëh.”
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 “Eöꞌ se keh hikta nonok noꞌ a ma kiu ne Tamön to nonok non, a, eöm to hikta se vaman nem a ma soe nöꞌ to sosoe noꞌ sih.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 Eöm se keh rës e nem pa vaman a soe peöꞌ, koe öm keꞌ teꞌ non, paröm koe a vaman eah, ivëhkëk, eöꞌ se keh nok eoꞌ pataeah ne Tamön to nonok non, a, vaman varoe a ma tah me a ma kiu nöꞌ to nonok noꞌ. Suk ataeah, eöꞌ to iu rakah noꞌ pan eöm se nat vavih, paröm kokoman vavih vamanih pan, E Tamön to teꞌ non manih peöꞌ, köꞌ teꞌ varuꞌ e noꞌ peꞌ, kemöm poꞌ to teꞌ tamoaan e nem a paeh a teꞌ.”
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 Ko Jiuꞌ kehkeh öt hah e ne pe Ieesuꞌ, ivëhkëk, eꞌ to ro aven këh en pee, pareꞌ nö en.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 E Ieesuꞌ to ro aven këh o Jiuꞌ, pareꞌ pahan en pap ruen vöh pa ruen nee to popokaꞌ ne a Jödën. Eꞌ to nö, pareꞌ tavus en pa ö vëh ne Jon Tövapupui to taneo voh pa pupui a napan, pareꞌ teꞌ e non nën.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 Ka nap peo rakah nö ee maꞌ manih peꞌ, pare vavaasoe koman e ne pan, “E Jon to hikta nok voh ta tah vatoksean, ivëhkëk, a ma tah neꞌ to sosoe suk voh non pa teꞌ vaꞌih e Ieesuꞌ to tavus vaman ee.”
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 E Ieesuꞌ to teꞌ non manih pa ö pamëh ka nap peo rakah vaman ee pa soe peꞌ, me a ma tah neꞌ to nonok non. Ivëh, kee nat ee pan, e Ieesuꞌ, eꞌ e Kristo.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.