Hebreus 6

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ivëh, ka se nat no teꞌ avoeꞌ no manuh po vavaasis vamomoaan suk e Kristo. O vavaasis vamomoaan pamëh to teꞌ va non manih po vaasis pa teꞌ vamemeꞌ. Ea se teꞌ va no manih pa teꞌ natsean to vavaasis, ko iu avoeꞌ e non pa kon a ma meh vavaasis suk e Kristo. Ivëh, ka se nat no teꞌ avoeꞌ no manuh po vavaasis vamoaan suk e Kristo, o vavaasis pamëh to kunkuin a komaara, pan ea se heꞌ tonun a ma taateꞌ to hikta teꞌ me ne o toꞌtoꞌ man manih pee, me ea se vaman e Sosoenën.
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 A ma vavaasis vamomoaan suk e Kristo, ivarih, a ma vavaasis va pa taateꞌ vapupui no o Jiuꞌ to vatet ne, me a vahoꞌ a koreera manuh pa pasun a teꞌ, me o vavaasis va pa mët me a sun hah, me o vavaasis va pa kiiki a ma napan va po toꞌtoꞌ tamoaan.
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 Ivëh, ko vaman pea se nönö nö non, ko tavus na pa ö na se kon o vavaasis natsean, vamanih pa ö ne Sosoenën to iu va ka rora.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 A napan varih to pënton voh ee pa soe pe Sosoenën ko vaman ee, ivëhkëk, ee to hahah ee po vavaasis vamomoaan suk e Kristo, eꞌe to hikta onöt rakah ne a panih, ko vaman hah a soe nee to pënton voh. Ee to kon voh a Tuvuh Vasioꞌ vamanih po heꞌ pe Sosoenën pa nok a kiu peꞌ.
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Eꞌe to nat voh ee pa ö no a soe pe Sosoenën to vih va non. Pare haraꞌ voh ee po kikis pe Sosoenën se matop amot e non pa ma napan.
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 A napan poë varih se keh hah ee po vavaasis vamomoaan suk e Kristo, ee to hikta onöt rakah ne a panih hah maꞌ. Suk ataeah, a taateꞌ hah manuh pa taateꞌ vamoaan to vatoe va e non manih pee to ni hah ee pe Koaꞌ pe Sosoenën manih pa kuruse. A tah pamëh to teꞌ va non manih pa ma meh teꞌ to vavovoeak hah ne e Ieesuꞌ vamanih pa ö nee to nonok moaan vavoh ne pa ö ne Ieesuꞌ to han voh non pa kuruse.
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 O upöm teꞌ to teꞌ va ne manih po oeh ne Sosoenën to vanö maꞌ a uhön keꞌ vavih o oeh ka ma moeh taëën pupu vavih ne nën ka napan ënëën ne.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 Ivëhkëk, o upöm teꞌ to teꞌ va e ne manih po oeh to teꞌ me non o meon toꞌtoꞌ, o meon toꞌtoꞌ se keh pu topnin a ma taëën, ee hikta se teꞌ vih hah ne. O oeh se keh hikta vavoaꞌ vavih a taëën e Sosoenën se miröꞌ en peꞌ.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Ivëhkëk, eöm a ma vamomhë peöꞌ, emöm to hikta koman nem a soe vapipinoꞌ va po oeh hat to huh a non neöm. Emöm to nat e nem pan, eöm to kon a tapui o pöh apuh, ke Sosoenën se kon hah a neöm, ivëh, köm nonok nem a ma kiu vihvih va pa vaꞌaus a napan.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 E Sosoenën a totoopin tamoaan, eꞌ hikta se anoe non o iu nöm to vataare nem manih peꞌ, pa ö nöm to nok a ma kiu vaꞌaus vih varih nöm to nonok tamoaan nem manih po teꞌ varih to vaman ne e Ieesuꞌ.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Emöm to iu suntan rakah nem pan, eöm se vavatet rakah nem a taateꞌ vih vëh, keꞌ öök na po poen no a ma tah na to anoeh no, se tavus vaman.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 Ea hikta se teꞌ no o teꞌ karauh, ivëhkëk, ea se vatet a kiu vih no teꞌ va po vaman to nok voh, para vaman, ko anoeh no, ko kon a ma tah vih ne Sosoenën to soe vaman voh.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Ivëh, ke Sosoenën soe vaman ke voh e Abraham pa ö neꞌ se nok o vatompoan pa tah ne Sosoenën se nok. Suk ahik voh ta teꞌ to apuh oah non o kikis pe Sosoenën. Ke Sosoenën vateꞌ a ëhnaneah pa nok o vatompoan peꞌ pen Abraham.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 E Sosoenën to soe ke Abraham pan, “Eöꞌ to soe vaman voh ka oah a ö nöꞌ se tapui rakah a oah, ko heꞌ a oah a ma pus koaꞌ peo.”
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 A ma tamoaan ne Abraham to teꞌ voh non pa taateꞌ anoeh, pareꞌ kon en pa ma tah ne Sosoenën to soe vaman ke voh poan.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Ivëh, ka teꞌ se keh iu non a soe peꞌ se man rakah, eꞌ se pokaꞌ a meh teꞌ no a ëhnaneah to apuh oah non a ëhnan komaneah, ka soe man pamëh se vatö o kokoman pa teꞌ, ivëh, ka taateꞌ heve se nat non teꞌ non topnin a poa teꞌ.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 E Sosoenën to kehkeh vamaaka voh ke non o teꞌ varih to se vaneah a ma tah neꞌ to soe vaman voh. Eꞌ hikta se panih hah non a soe vaman peꞌ. Ivëh, keꞌ vahoꞌ a soe kikis pa tah neꞌ to soe vaman ke voh raoe.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 Eꞌ to teꞌ non a poa tah man varih, a soe kikis me a soe vaman ne Sosoenën to hikta se panih rakah non. E Sosoenën hikta se piuk non manih pa ö neꞌ to soe a soe vaman peꞌ. Me Sosoenën hikta se piuk non manih pa ö neꞌ to soe a soe kikis peꞌ. Ivëh, ka napan varih to panih a taateꞌ hat moaan pee, ko heꞌ rea manih pe Ieesuꞌ, se anoeh ko ötöön vakis ne o vaman neꞌ to heꞌ raoe.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 Ea to teꞌ me no a taateꞌ anoeh manih po kokoman pea vamanih pa ankaꞌ to ötöön non o paröꞌ keꞌ atan non. O vaman pea manih pe Ieesuꞌ se teꞌ eh non, suk o vaman pamëh to me ho a ra pa rum vapenpen vëh to teꞌ non tonun o rara rë. Ivëh, ka se huk vatët manuh pe Sosoenën vöh pa vöön va kin.
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 E Ieesuꞌ to vovoh ho ka ra manuh pa vöön va kin. Vamanih pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ va pa ma tamoaan, me vamanih pa ö ne Mëlkisëtëk me o vuteꞌ peꞌ to teꞌ vavoh ne.
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.