Atos 9
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 Manih po poen pamëh e Söl to kiu vakis rakah en pa vakmis o teꞌ va po vaman, me a ma vamomhë pe Ieesuꞌ, pan eꞌ se ip vamët raoe. Ivëh, keꞌ nö en manuh pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Eꞌ to nö pareꞌ soe ke poan, keꞌ kiun maꞌ o kiun manih po teꞌ susun va pa ma iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ manih vöön Damaskas. O kiun to soe va non manih pan, “E Söl se keh ep in a köövo me voe to vaman ne e Ieesuꞌ, eꞌ se öt ko vateꞌ raoe pa iuun nohnoh va Jerusalëm.”
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Ke Söl nö en, pareꞌ ököök vatët non vöön Damaskas, ka varuꞌ rakah vakomanih o tëkrea maaka to taneꞌ maꞌ akis to kopös poan.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ke Söl vuꞌ en po oeh pareꞌ tënan a soe to vavaoe non poan pan, “Söl, Söl, suk ataeah, nën to vakmis a nom neoꞌ?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Ke Söl hi pan, “Apuh, eën eteh? Eꞌ to tënan a piun to soe pan, “Eöꞌ e Ieesuꞌ nën to vavakmis nom.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ivëhkëk, eën se sun ko vos manuh pa vöön apuh va Damaskas. A pah teꞌ se soe ka oah a tah nën se nok.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 O teꞌ varih to nönö vaꞌpeh vah me ne e Söl to sun vatotomin rakah e ne. Ee to tënan e ne po vaato, ivëhkëk, hikta ep ne ta teꞌ.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 E Söl to sun këh en po oeh to hikta inan vamaaka non ta pah tah a mataneah to popoen pa ep. Ivëh, kee öt pa koreneah, ko me vos ee peꞌ manuh vöön Damaskas.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Po kukön poen ne Söl to hikta onöt non a ep, manih pa ma poen varih eꞌ to hikta ënëën non, pareꞌ hikta kakaak non.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 A pah teꞌ va po vaman to teꞌ non vöön Damaskas a ëhnaneah e Ananaës. Eꞌ to tatarep non, ka manih komön o tatarep e Ieesuꞌ to vaoe poan pan, “Ananaës.” Keꞌ piun pan, “Eöꞌ ivëh, Sunön.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Ke Sunön piun poan pan, “Eën se vamatop, parën nö manuh pa hanan a ëhnaneah Hanan Totoopin. Ka manih pa iuun pe Jiutas, eën se hi këh a teꞌ va Tasas a ëhnaneah e Söl. Eꞌ to hinhin non nën.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Ka manih po tatarep pe Söl to ep in a teꞌ a ëhnaneah e Ananaës to ho maꞌ, ko vahoꞌ a koren manih peꞌ, keꞌ ep vamaaka hah en.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ke Ananaës piun, ko soe pan, “Sunön, a nap peo to soe ke voh ee peöꞌ pa teꞌ pamëh me a ma tah hat neꞌ to nonok voh non manih pa napan pën manuh Jerusalëm.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Eꞌ me to kon maꞌ a soe vaonöt manuh pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pa ötöt o teꞌ varih to vaman ne ko hinhin ne pa ëhnöömah.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ivëhkëk, e Sunön to soe ke poan pan, “Nö ah, a teꞌ pamëh nöꞌ to kon eah pa nok a kiu peöꞌ, me a teꞌ a ëhnaneoꞌ manuh pa ma meh upöm teꞌ, me po teꞌ susunön to hikta teꞌ ne pan o Jiuꞌ, me a napan va Israël.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Eöꞌ koman se vataare eah a ma punis me kamis neꞌ se teꞌ manih pa vatvus a ëhnaneoꞌ.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ke Ananaës nö en, pareꞌ ho en iuun, ko vaket a sionin e Söl, pareꞌ soe pan, “Kea peöꞌ, Söl. E Sunön e Ieesuꞌ to vanö maꞌ neoꞌ, eꞌ ivëh, o tëkrea nën to ep voh in manuh hanan pa ö nën to nönö no maꞌ manih. Eꞌ to vanö maꞌ neoꞌ pan, eöꞌ se vaꞌaus oah ken ep vamaaka hah ka Tuvuh Vasioꞌ se nö manih pën ko matop ka nom oah.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ka varuꞌ vakomanih no a tah to matan va non manih po kaniꞌ iian to vuꞌ këh en pa mataneah, keꞌ ep vamaaka hah en. Keꞌ sun, kee pupui ee peꞌ.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Eꞌ to ëën ka sionineah eh hah en.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Varuꞌ amanih e Söl to ho pa iuun hinhin soneꞌ, pareꞌ taneo en pa vatvus a soe to soe non pan, e Ieesuꞌ e Koaꞌ pe Sosoenën.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ka napan pënton a soe peꞌ, pare toksean rakah ee, ko vaiihi e ne pan, “Eꞌ a teꞌ pöꞌ kovëh to vavakmis voh a rora, pareꞌ ipip vamët non a napan to vavatet ne e Ieesuꞌ manuh Jerusalëm, ha? Eꞌ to nö voh maꞌ manih pa ötöt a napan varih ko me raoe manuh pa ma teꞌ sunön ësës heꞌ.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Manih po vavaasis pe Söl, a soe peꞌ to kikis nö e non ko Jiuꞌ va Damaskas hikta onöt ne a vöknah o vavaasis peꞌ. Ivëh, ko vavaasis kunkuin o kokoman pa napan kee vaman, pare vatet o vavaasis pe Söl, a ma teꞌ poë varih to vatet o vavaasis to peo rakah, pare vaman ee pan, e Ieesuꞌ eꞌ e Kristo.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 A ma poen to oah ee, ko Jiuꞌ vatönun pare soe vaonöt o kokoman va pa a ö nee se ip vamët e Söl.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ivëhkëk, a pah teꞌ to soe vanat e Söl a ö nee se ip vamët poë. Pa ma potan me popoen ee to ut ne pa ma matan hopaꞌ in a eean vös to vatvi non a vöön apuh pan, ee se öt poë ko ip.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ivëhkëk, o pöh poen pa popoen no a ma teꞌ va po vaman to vöknah maꞌ e Söl komön o kove sinten a eean vös.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 E Söl to nö hah en manuh Jerusalëm, pareꞌ iu teꞌ vatös me non a ma teꞌ va po vaman. Ivëhkëk, o teꞌ poë varih to hikta vaman ne poë pan, eꞌ a teꞌ va po vaman pare nanaöp e ne peꞌ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ivëhkëk, e Banabas to me e Söl manuh po aposol, pareꞌ vahutët ke raoe a ö ne Söl to ep in e Ieesuꞌ manuh hanan, ko vaato me poan. E Banabas me to vahutët ke raoe a ö ne Söl to vatvus a soe pa ëhnan e Ieesuꞌ, me a hikto naöp manuh Damaskas.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Ivëh, ke Söl teꞌ vaꞌpeh me non pee, manih Jerusalëm, pareꞌ vavatvus non a soe pa ëhnan e Ieesuꞌ, pareꞌ hikta teꞌ nanaöp non.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Eꞌ to vavaato vaheve me non po Jiuꞌ to nat ne po to Grik. Ivëh, kee vaiu këh e ne ta ö nee se ip vah va in e Söl.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 A ma napan va po vaman to nat in a tah pamëh, pare me kunah ee pe Söl manuh vöön Sisariaꞌ, keꞌ oah pet en manuh pa vöön peꞌ, Tasas.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ivëh, ka manih pa muhin va Jiutiaꞌ, Galiliꞌ, me Samëriaꞌ a ma napan va po vaman to teꞌ vatuvuh ee. Ahik to vakihat, ka ma napan poë varih to pepeo e ne ko hop ee po vakum teꞌ va po vaman. Ko vaman pee teꞌ eh rakah e non, ka Tuvuh Vasioꞌ vaeh e non pee, suk ee to teꞌ ne paan a matop pe Sunön.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 E Pitaꞌ to nö vavah en pa ma vöön va Samëriaꞌ, ko pöh poen neꞌ to nö en pa ep pa napan va po vaman manih pa vöön Lidaꞌ.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Manih pa vöön pamëh, eꞌ to ep in e Aënias, a teꞌ no a ma soaꞌ, me a sionineah to mët voh en, keꞌ koroh tamoaan voh non tevan po tönim me o kukön kirismas.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Ke Pitaꞌ soe ke Aënias pan, “Aënias, varuꞌ vamanih e Ieesuꞌ Kristo to vatoꞌ hah en pën. Sun ah, parën nikun o pan pën.” Ke Aënias sun vëvëhöꞌ rakah en.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ka ma napan varih to teꞌ ne vöön Lidaꞌ, me po hëhë tahiꞌ topnin Jopaꞌ, me Sisariaꞌ ep in poë to vih hah en ko panih, pare pah vaman vörep ee pe Sunön.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Manih vöön Jopaꞌ, a pah köövo va po vaman to teꞌ non a ëhnaneah e Tabitaꞌ. Po to Grik ee to pokaꞌ ne poë e Dokas. Eꞌ to heꞌ voh o toꞌtoꞌ peꞌ pa nok a ma tah pa vaꞌaus a ma napan arus.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Manih po poen pamëh, e Tabitaꞌ to haraꞌ a moeh, pareꞌ mët en. A sionineah nee to uhu, pare vahoꞌ ee peꞌ pa piprom vöh kin.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 A Jopaꞌ to hikta teꞌ varo këh non a vöön Lidaꞌ, a vöön ne Pitaꞌ to teꞌ non, ivëh, kee vanö ee pa poa teꞌ to teꞌ a soe manuh pe Pitaꞌ to soe va non manih pan, “Emöm to up maꞌ oah, vëvëhöꞌ ah, ka nö.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Ke Pitaꞌ vamatop a ma tah peꞌ, kee pët nö ee. E Pitaꞌ to vos, kee me peah ee peꞌ manuh pa ö no a sionin e Dokas to pet non. O köövo amop to vatönun suk vah ne e Pitaꞌ, ee to okook ne, pare vataare ne e Pitaꞌ a ma ohop ne Dokas to nonok voh non.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Ke Pitaꞌ taꞌ a napan, kee tavus kurus ee keꞌ vatokon, pareꞌ hin e Sosoenën se vatoꞌ e köövo. Eꞌ to hin vahik, pareꞌ tarih manuh pa teꞌ mët pareꞌ soe pan, “Dokas, sun ah.” E Dokas to kap a matan ko ep in e Pitaꞌ, pareꞌ ihoꞌ en.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Ke Pitaꞌ öt pa koreneah, pareꞌ vaꞌaus en peꞌ pa sun. E Pitaꞌ to vaoe a ma napan va po vaman me o köövo amop, pareꞌ heꞌ hah en pe Dokas manih pee.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 O vahutët va pa ö ne Dokas to toꞌ hah to nö vavah en manih pa vöön Jopaꞌ. Ka tah pamëh to kat, ko vaeh o vaman po teꞌ peo va po vaman me a ma meh teꞌ to vaman ee pe Sunön.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 E Pitaꞌ to teꞌ varë me en pe Saëmon, e voe to nonok non sih a ma moeh tah po kap in a purmakaöꞌ manih vöön Jopaꞌ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.