Atos 9

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Manih po poen pamëh e Söl to kiu vakis rakah en pa vakmis o teꞌ va po vaman, me a ma vamomhë pe Ieesuꞌ, pan eꞌ se ip vamët raoe. Ivëh, keꞌ nö en manuh pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Eꞌ to nö pareꞌ soe ke poan, keꞌ kiun maꞌ o kiun manih po teꞌ susun va pa ma iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ manih vöön Damaskas. O kiun to soe va non manih pan, “E Söl se keh ep in a köövo me voe to vaman ne e Ieesuꞌ, eꞌ se öt ko vateꞌ raoe pa iuun nohnoh va Jerusalëm.”
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Ke Söl nö en, pareꞌ ököök vatët non vöön Damaskas, ka varuꞌ rakah vakomanih o tëkrea maaka to taneꞌ maꞌ akis to kopös poan.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ke Söl vuꞌ en po oeh pareꞌ tënan a soe to vavaoe non poan pan, “Söl, Söl, suk ataeah, nën to vakmis a nom neoꞌ?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Ke Söl hi pan, “Apuh, eën eteh? Eꞌ to tënan a piun to soe pan, “Eöꞌ e Ieesuꞌ nën to vavakmis nom.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Ivëhkëk, eën se sun ko vos manuh pa vöön apuh va Damaskas. A pah teꞌ se soe ka oah a tah nën se nok.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 O teꞌ varih to nönö vaꞌpeh vah me ne e Söl to sun vatotomin rakah e ne. Ee to tënan e ne po vaato, ivëhkëk, hikta ep ne ta teꞌ.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 E Söl to sun këh en po oeh to hikta inan vamaaka non ta pah tah a mataneah to popoen pa ep. Ivëh, kee öt pa koreneah, ko me vos ee peꞌ manuh vöön Damaskas.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Po kukön poen ne Söl to hikta onöt non a ep, manih pa ma poen varih eꞌ to hikta ënëën non, pareꞌ hikta kakaak non.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 A pah teꞌ va po vaman to teꞌ non vöön Damaskas a ëhnaneah e Ananaës. Eꞌ to tatarep non, ka manih komön o tatarep e Ieesuꞌ to vaoe poan pan, “Ananaës.” Keꞌ piun pan, “Eöꞌ ivëh, Sunön.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ke Sunön piun poan pan, “Eën se vamatop, parën nö manuh pa hanan a ëhnaneah Hanan Totoopin. Ka manih pa iuun pe Jiutas, eën se hi këh a teꞌ va Tasas a ëhnaneah e Söl. Eꞌ to hinhin non nën.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Ka manih po tatarep pe Söl to ep in a teꞌ a ëhnaneah e Ananaës to ho maꞌ, ko vahoꞌ a koren manih peꞌ, keꞌ ep vamaaka hah en.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ke Ananaës piun, ko soe pan, “Sunön, a nap peo to soe ke voh ee peöꞌ pa teꞌ pamëh me a ma tah hat neꞌ to nonok voh non manih pa napan pën manuh Jerusalëm.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Eꞌ me to kon maꞌ a soe vaonöt manuh pa Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ pa ötöt o teꞌ varih to vaman ne ko hinhin ne pa ëhnöömah.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ivëhkëk, e Sunön to soe ke poan pan, “Nö ah, a teꞌ pamëh nöꞌ to kon eah pa nok a kiu peöꞌ, me a teꞌ a ëhnaneoꞌ manuh pa ma meh upöm teꞌ, me po teꞌ susunön to hikta teꞌ ne pan o Jiuꞌ, me a napan va Israël.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Eöꞌ koman se vataare eah a ma punis me kamis neꞌ se teꞌ manih pa vatvus a ëhnaneoꞌ.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ke Ananaës nö en, pareꞌ ho en iuun, ko vaket a sionin e Söl, pareꞌ soe pan, “Kea peöꞌ, Söl. E Sunön e Ieesuꞌ to vanö maꞌ neoꞌ, eꞌ ivëh, o tëkrea nën to ep voh in manuh hanan pa ö nën to nönö no maꞌ manih. Eꞌ to vanö maꞌ neoꞌ pan, eöꞌ se vaꞌaus oah ken ep vamaaka hah ka Tuvuh Vasioꞌ se nö manih pën ko matop ka nom oah.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ka varuꞌ vakomanih no a tah to matan va non manih po kaniꞌ iian to vuꞌ këh en pa mataneah, keꞌ ep vamaaka hah en. Keꞌ sun, kee pupui ee peꞌ.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Eꞌ to ëën ka sionineah eh hah en.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Varuꞌ amanih e Söl to ho pa iuun hinhin soneꞌ, pareꞌ taneo en pa vatvus a soe to soe non pan, e Ieesuꞌ e Koaꞌ pe Sosoenën.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Ka napan pënton a soe peꞌ, pare toksean rakah ee, ko vaiihi e ne pan, “Eꞌ a teꞌ pöꞌ kovëh to vavakmis voh a rora, pareꞌ ipip vamët non a napan to vavatet ne e Ieesuꞌ manuh Jerusalëm, ha? Eꞌ to nö voh maꞌ manih pa ötöt a napan varih ko me raoe manuh pa ma teꞌ sunön ësës heꞌ.”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Manih po vavaasis pe Söl, a soe peꞌ to kikis nö e non ko Jiuꞌ va Damaskas hikta onöt ne a vöknah o vavaasis peꞌ. Ivëh, ko vavaasis kunkuin o kokoman pa napan kee vaman, pare vatet o vavaasis pe Söl, a ma teꞌ poë varih to vatet o vavaasis to peo rakah, pare vaman ee pan, e Ieesuꞌ eꞌ e Kristo.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 A ma poen to oah ee, ko Jiuꞌ vatönun pare soe vaonöt o kokoman va pa a ö nee se ip vamët e Söl.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Ivëhkëk, a pah teꞌ to soe vanat e Söl a ö nee se ip vamët poë. Pa ma potan me popoen ee to ut ne pa ma matan hopaꞌ in a eean vös to vatvi non a vöön apuh pan, ee se öt poë ko ip.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Ivëhkëk, o pöh poen pa popoen no a ma teꞌ va po vaman to vöknah maꞌ e Söl komön o kove sinten a eean vös.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 E Söl to nö hah en manuh Jerusalëm, pareꞌ iu teꞌ vatös me non a ma teꞌ va po vaman. Ivëhkëk, o teꞌ poë varih to hikta vaman ne poë pan, eꞌ a teꞌ va po vaman pare nanaöp e ne peꞌ.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ivëhkëk, e Banabas to me e Söl manuh po aposol, pareꞌ vahutët ke raoe a ö ne Söl to ep in e Ieesuꞌ manuh hanan, ko vaato me poan. E Banabas me to vahutët ke raoe a ö ne Söl to vatvus a soe pa ëhnan e Ieesuꞌ, me a hikto naöp manuh Damaskas.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Ivëh, ke Söl teꞌ vaꞌpeh me non pee, manih Jerusalëm, pareꞌ vavatvus non a soe pa ëhnan e Ieesuꞌ, pareꞌ hikta teꞌ nanaöp non.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Eꞌ to vavaato vaheve me non po Jiuꞌ to nat ne po to Grik. Ivëh, kee vaiu këh e ne ta ö nee se ip vah va in e Söl.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 A ma napan va po vaman to nat in a tah pamëh, pare me kunah ee pe Söl manuh vöön Sisariaꞌ, keꞌ oah pet en manuh pa vöön peꞌ, Tasas.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Ivëh, ka manih pa muhin va Jiutiaꞌ, Galiliꞌ, me Samëriaꞌ a ma napan va po vaman to teꞌ vatuvuh ee. Ahik to vakihat, ka ma napan poë varih to pepeo e ne ko hop ee po vakum teꞌ va po vaman. Ko vaman pee teꞌ eh rakah e non, ka Tuvuh Vasioꞌ vaeh e non pee, suk ee to teꞌ ne paan a matop pe Sunön.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 E Pitaꞌ to nö vavah en pa ma vöön va Samëriaꞌ, ko pöh poen neꞌ to nö en pa ep pa napan va po vaman manih pa vöön Lidaꞌ.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Manih pa vöön pamëh, eꞌ to ep in e Aënias, a teꞌ no a ma soaꞌ, me a sionineah to mët voh en, keꞌ koroh tamoaan voh non tevan po tönim me o kukön kirismas.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Ke Pitaꞌ soe ke Aënias pan, “Aënias, varuꞌ vamanih e Ieesuꞌ Kristo to vatoꞌ hah en pën. Sun ah, parën nikun o pan pën.” Ke Aënias sun vëvëhöꞌ rakah en.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Ka ma napan varih to teꞌ ne vöön Lidaꞌ, me po hëhë tahiꞌ topnin Jopaꞌ, me Sisariaꞌ ep in poë to vih hah en ko panih, pare pah vaman vörep ee pe Sunön.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Manih vöön Jopaꞌ, a pah köövo va po vaman to teꞌ non a ëhnaneah e Tabitaꞌ. Po to Grik ee to pokaꞌ ne poë e Dokas. Eꞌ to heꞌ voh o toꞌtoꞌ peꞌ pa nok a ma tah pa vaꞌaus a ma napan arus.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Manih po poen pamëh, e Tabitaꞌ to haraꞌ a moeh, pareꞌ mët en. A sionineah nee to uhu, pare vahoꞌ ee peꞌ pa piprom vöh kin.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 A Jopaꞌ to hikta teꞌ varo këh non a vöön Lidaꞌ, a vöön ne Pitaꞌ to teꞌ non, ivëh, kee vanö ee pa poa teꞌ to teꞌ a soe manuh pe Pitaꞌ to soe va non manih pan, “Emöm to up maꞌ oah, vëvëhöꞌ ah, ka nö.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Ke Pitaꞌ vamatop a ma tah peꞌ, kee pët nö ee. E Pitaꞌ to vos, kee me peah ee peꞌ manuh pa ö no a sionin e Dokas to pet non. O köövo amop to vatönun suk vah ne e Pitaꞌ, ee to okook ne, pare vataare ne e Pitaꞌ a ma ohop ne Dokas to nonok voh non.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Ke Pitaꞌ taꞌ a napan, kee tavus kurus ee keꞌ vatokon, pareꞌ hin e Sosoenën se vatoꞌ e köövo. Eꞌ to hin vahik, pareꞌ tarih manuh pa teꞌ mët pareꞌ soe pan, “Dokas, sun ah.” E Dokas to kap a matan ko ep in e Pitaꞌ, pareꞌ ihoꞌ en.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Ke Pitaꞌ öt pa koreneah, pareꞌ vaꞌaus en peꞌ pa sun. E Pitaꞌ to vaoe a ma napan va po vaman me o köövo amop, pareꞌ heꞌ hah en pe Dokas manih pee.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 O vahutët va pa ö ne Dokas to toꞌ hah to nö vavah en manih pa vöön Jopaꞌ. Ka tah pamëh to kat, ko vaeh o vaman po teꞌ peo va po vaman me a ma meh teꞌ to vaman ee pe Sunön.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 E Pitaꞌ to teꞌ varë me en pe Saëmon, e voe to nonok non sih a ma moeh tah po kap in a purmakaöꞌ manih vöön Jopaꞌ.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.