Atos 4
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVI
1 E Pitaꞌ pen e Jon to vavaato me ne pa napan, ko teꞌ ësës heꞌ, me o teꞌ susun va pa Iuun Hinhin Apuh, me o Sëdiusi to nö ee maꞌ.
1 Enquanto Pedro e João falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão da guarda do templo e os saduceus.
2 Ee to heve ne e Pitaꞌ pen Jon, suk ee pon to vavaasis ne a ma napan pan e Ieesuꞌ to sun taneꞌ hah po vapeepe to vainan e non pa nap mët se sun hah ee.
2 Eles estavam muito perturbados porque os apóstolos estavam ensinando o povo e proclamando em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Ivëh, kee öt raoe pon, pare vahoꞌ ee pee pa nohnoh, suk a muhin to poen en kee anoeh ne o meoh poen.
3 Agarraram Pedro e João e, como já estava anoitecendo, os colocaram na prisão até o dia seguinte.
4 Ivëhkëk, a napan peo varih to pënton a soe va pe Ieesuꞌ ko vaman, ee to antoen va ne manih pa 5,000 teꞌ.
4 Mas, muitos dos que tinham ouvido a mensagem creram, chegando o número dos homens que creram a perto de cinco mil.
5 Pa pöstakah po meoh poen a ma teꞌ sunön ësës heꞌ, me a ma teꞌ sunön po Jiuꞌ, me a ma teꞌ nat in o Vavaasis pe Mosës to vatönun manih Jerusalëm.
5 No dia seguinte, as autoridades, os líderes religiosos e os mestres da lei reuniram-se em Jerusalém.
6 Ee to vatönun me e Anas a Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, Kaëfas, me Jon, me Alëksantaꞌ, me a ma meh teꞌ va po vuteꞌ pe Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, bem como Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da família do sumo sacerdote.
7 Ee to vasun e Pitaꞌ pen Jon pa matëëre, ko hi raoe pan, “Eöm pom kon o kikis me a ëhnan eteh nöm to pokaꞌ, paröm nok a tah vëh?”
7 Mandaram trazer Pedro e João diante deles e começaram a interrogá-los: "Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso? "
8 E Pitaꞌ no a Tuvuh Vasioꞌ to puh non peꞌ, to piun, pareꞌ soe pan, “Eöm a ma teꞌ sunön va Israël, me a ma teꞌ sunön,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, disse-lhes: "Autoridades e líderes do povo!
9 eöm pöꞌ to iu hi a nemöm pa vih vëh to tanok pa teꞌ hat mon pa ö neꞌ to vih hah a va.
9 Visto que hoje somos chamados para prestar contas de um ato de bondade em favor de um aleijado, sendo interrogados acerca de como ele foi curado,
10 Eöm kurus se nat e nem, me a ma napan va Israël, ee se nat e ne. A teꞌ vëh to vih hah po kikis pa ëhnan e Ieesuꞌ va Nasarët, a teꞌ nöm to ni voh eah pa kuruse. Ivëhkëk, e Sosoenën to vatoꞌ hah poan.
10 saibam os senhores e todo o povo de Israel que por meio do nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos, este homem está aí curado diante dos senhores.
11 E Ieesuꞌ a teꞌ no a soe vivihan to sosoe suk non poan pan,
11 Este Jesus é ‘a pedra que vocês, construtores, rejeitaram, e que se tornou a pedra angular’.
12 A hikta meh teꞌ to onöt non a kon hah këh a ra a ma hat pea, a ëhnan e Ieesuꞌ varoe kuru a paeh ne Sosoenën to heꞌ voh a ra.”
12 Não há salvação em nenhum outro, pois, debaixo do céu não há nenhum outro nome dado aos homens pelo qual devamos ser salvos".
13 A ma teꞌ poë varih to tënan a ö ne Pitaꞌ pen Jon to hikta naöp ne a vaato, ko pah toksean rakah ee. Suk ee pon to hikta siku voh. Ivëhkëk, ee to nat e ne pee pon a poa vamomhë voh pe Ieesuꞌ.
13 Vendo a coragem de Pedro e de João, e percebendo que eram homens comuns e sem instrução, ficaram admirados e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ivëhkëk, ee to ep e ne pa teꞌ vëh to vih hah to sun me e non pe Pitaꞌ pen Jon, ka hikta tah nee se soe.
14 E como podiam ver ali com eles o homem que fora curado, nada podiam dizer contra eles.
15 Ivëh, kee soe ke pee pa tavus këh a iuun ko nö. Ee koman to vavasoe e ne pan,
15 Assim, ordenaram que se retirassem do Sinédrio e começaram a discutir,
16 “Ea se nok ataeah manih pa poa teꞌ varih? Ea to nat e no, a napan kurus varih to teꞌ ne manih Jerusalëm to ep voh e ne pa tah vatoksean nee to nok voh, ka hikta se koaan no.
16 perguntando: "Que faremos com esses homens? Todos os que moram em Jerusalém sabem que eles realizaram um milagre notório que não podemos negar.
17 Ivëhkëk, o meoh upöm teꞌ tomeꞌ vaman, pare hop maꞌ po vakum pee, ea se soepip in a poa teꞌ varih, kee nat ne vatënan hah a napan pa ëhnan a teꞌ vëh e Ieesuꞌ.”
17 Todavia, para impedir que isso se espalhe ainda mais entre o povo, precisamos adverti-los de que não falem mais com ninguém sobre esse nome".
18 Ivëh, kee vaoe hah ee pe Pitaꞌ pen Jon, pare kömköm vakis raoe, pan ee se nat ne vatvus hah ta meh soe me a vavaasis pa ëhnan e Ieesuꞌ.
18 Então, chamando-os novamente, ordenaram-lhes que não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ivëhkëk, e Pitaꞌ pen Jon to piun a soe pee pan, “Eöm koman se kiiki ataeah to teꞌ totoopin non pa matan e Sosoenën, emöm se vatet a neöm, keꞌ, emöm se vatet e Sosoenën.
19 Mas Pedro e João responderam: "Julguem os senhores mesmos se é justo aos olhos de Deus obedecer aos senhores e não a Deus.
20 Emöm hikta se vahik vaato këh nem ataeah nemöm to ep me tënan voh.”
20 Pois não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos".
21 O teꞌ varih to pënton vu ne pee pon, to kömköm vakis raoe, pare vanö ee pee. Ee to hikta ep in tah hat nee se vateꞌ suk raoe. A napan to kë rakah ne a ëhnan e Sosoenën pa ö neꞌ to vavih hah a teꞌ hat mon.
21 Depois de mais ameaças, eles os deixaram ir. Não tinham como castigá-los, porque todo o povo estava louvando a Deus pelo que acontecera.
22 A teꞌ vëh to vih hah, a ma kirismas peꞌ to oah ne o 40.
22 Pois o homem que fora curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 O Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ to vahah ee pee, kee nö hah ee manuh po vakum pee, ko soe ke po vakum pataeah no teꞌ sunön ësës heꞌ, me o Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ to soe maꞌ.
23 Quando foram soltos, Pedro e João voltaram para os seus e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos lhes tinham dito.
24 Ee kurus to pënton, pare vapöh kokoman pa hin e Sosoenën pan, “Sunön, eën to nok voh o oeh, ka akis, me a tahiꞌ, me a ma moeh tah to teꞌ hop ne manih pee.
24 Ouvindo isso, levantaram juntos a voz a Deus, dizendo: "Ó Soberano, tu fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Moaan voh e Sosoenën to soe koe voh pa Tuvuh Vasioꞌ manih pa rivon e sipunmöm Devit pan,
25 Tu falaste pelo Espírito Santo por boca do teu servo, nosso pai Davi: ‘Por que se enfurecem as nações, e os povos conspiram em vão?
26 O teꞌ susunön to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ manih po oeh to vamatop ne a vapus,
26 Os reis da terra se levantam, e os governantes se reúnem contra o Senhor e contra o seu Ungido’.
27 O man rakah, e Ponsius Paëlat pen e Hëërot me a ma teꞌ va Israël to vatönun manih Jerusalëm marën a vöknah e Kristo, a teꞌ kikiu vivihan pën nën to vateꞌ voh.
27 De fato, Herodes e Pôncio Pilatos reuniram-se com os gentios e com os povos de Israel nesta cidade, para conspirar contra o teu santo servo Jesus, a quem ungiste.
28 Ee to vatönun voh, ko nok suk rakah ee po kokoman pën.
28 Fizeram o que o teu poder e a tua vontade haviam decidido de antemão que acontecesse.
29 Sunön, vaꞌaus a möm a ma teꞌ kikiu pën, kemöm se teꞌ eh nem pa vatvus a soe pamöm nat nem teꞌ naöp i nem a ma soepip pee.
29 Agora, Senhor, considera as ameaças deles e capacita os teus servos para anunciarem a tua palavra corajosamente.
30 Vataare o kikis pën manih po teꞌ varih to haraꞌ ne a moeh, kee se vih hah, parën nok a ma vu tah vatoksean manih pa ëhnan e Ieesuꞌ a teꞌ kikiu vivihan pën.”
30 Estende a tua mão para curar e realizar sinais e maravilhas por meio do nome do teu santo servo Jesus".
31 Ee to hin vahik ee, ka iuun vëh nee to teꞌ ne takö en. A Tuvuh Vasioꞌ to puh rakah non manih pee, kee taneo ee pa vatvus a soe pe Sosoenën, ko ahikta nanaöp ne.
31 Depois de orarem, tremeu o lugar em que estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciavam corajosamente a palavra de Deus.
32 O teꞌ va po vaman to vapöh kokoman e ne, pare hikta öt vakëkëh ne a ma tah, a ma tah to vaneah e non pee kurus. Kee heꞌheꞌ ne a ma teꞌ varih to kökööt ne ta ma tah.
32 Da multidão dos que creram, uma era a mente e um o coração. Ninguém considerava unicamente sua coisa alguma que possuísse, mas compartilhavam tudo o que tinham.
33 O kikis vëh no aposol pe Ieesuꞌ to teꞌ me ne, to vasoë rakah e non pee pa soe tavus a ö ne Ieesuꞌ to sun taneꞌ hah en po vapeepe.
33 Com grande poder os apóstolos continuavam a testemunhar da ressurreição do Senhor Jesus, e grandiosa graça estava sobre todos eles.
34 A hikta paeh komön o vakum pee to kökööt non ta pah tah. O teꞌ varih to teꞌ me ne o oeh, ka iuun, se vavoen a iuun, keꞌ o oeh, ka moniꞌ nee to kon nën, to hop en po vakum.
34 Não havia pessoas necessitadas entre eles, pois os que possuíam terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro da venda
35 O aposol to kiiki ne a moniꞌ pa ma teꞌ varih to kökööt ne ta ma tah.
35 e o colocavam aos pés dos apóstolos, que o distribuíam segundo a necessidade de cada um.
36 Keꞌ teꞌ non a pah teꞌ va po vuteꞌ nee to pokaꞌ ne Livaë, pa ö muhin soneꞌ nee to pokaꞌ ne Saëprus, a ëhnaneah e Jeosëp. Ee to pokaꞌ ne eah e Banabas, o ëhnan vëh e Banabas to soe va non manih pan, “A teꞌ heꞌheꞌ soe va pa vaeh o vaman.”
36 José, um levita de Chipre a quem os apóstolos deram o nome de Barnabé, que significa encorajador,
37 Eꞌ to vavoen a ö oeh peꞌ manih pa meh teꞌ, ka moniꞌ neꞌ to kon, eꞌ to teꞌ maꞌ pareꞌ heꞌ en po aposol.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o colocou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.