Atos 2

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 O Pëntëkös, eꞌ o poen apuh po Jiuꞌ ka ma teꞌ varih to vaman ne tönun ee pa pah koman iuun.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Ka varuꞌ rakah vakomanih, ee to pënton a muhin to noeꞌtan en maꞌ vamanih pa tuvuh apuh to taneꞌ maꞌ kin, a noeꞌtan pamëh to ho maꞌ koman iuun nee to teꞌ ne.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Kee ep a pah tah to matan va non manih po tëkrea va po suraꞌ, to teꞌ nö non pa ma pasuire kurus.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Ee kurus to puh rakah ne pa Tuvuh Vasioꞌ, pare taneo ee pa vaato pa ma meh upöm to, suk a Tuvuh Vasioꞌ to vaꞌaus raoe pa vaato.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Eꞌ to teꞌ non o Jiuꞌ to teꞌ ne manih Jerusalëm to taneꞌ maꞌ pa ma ö kurus va po oeh to vasunön vatëh ne e Sosoenën.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Manih po poen no a taheak pamëh to nö maꞌ, a nap peo rakah to tönun maꞌ. Ee to toksean rakah ee pa ö nee to tënan a ö no a ma teꞌ varih to vaman ne to vavaato e ne pa ma to koman pee.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ee to töhkak, pare pah kokoman vörep e ne, pare soe pan, “A ma teꞌ varih to vavaato ne, ee a ma teꞌ va Galiliꞌ.
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Vahvanih kea kurus varih pënton e no pee to vaato ne pa ma to koman pea?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Ea a ma teꞌ va Patiaꞌ, me Midiaꞌ, me Ilam, me to taneꞌ maꞌ Mësopotemiaꞌ, me manih Jiutiaꞌ, me Kapadosiaꞌ, me manih Pontus, me Esiaꞌ.
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Manih Frigiaꞌ, me Pamfiliaꞌ, me manih Isip, me manih pa ö va Libiaꞌ to vatët non Saëriniꞌ, me a ma teꞌ va Room to nö maꞌ ko teꞌ ne manih.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Ea a ma to Jiuꞌ, me o upöm teꞌ to kon a taateꞌ po Jiuꞌ. A ma meh va pea to taneꞌ maꞌ Krit, me Arebiaꞌ, ea kurus to tënan e no pee to vavaato ne pa ma to koman pea pa ma tah apuh ne Sosoenën to nok voh.”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Ee kurus to toksean, pare pah kokoman vörep e ne, pare vaiihi koman hah e ne, “A tah vaꞌih, eꞌ teꞌ vah va non nih?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Ivëhkëk, a ma upöm to vavovoeak ne, pare soe pan, “A ma teꞌ varih to kaak o voaën voon, pare sipak.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Ivëh, ke Pitaꞌ me a havun me a pah aposol sun, pareꞌ vaato me a napan varih to teꞌ ne, ko soe pan, “Eöm o Jiuꞌ, me a ma napan kurus to nö maꞌ ko teꞌ nem manih Jerusalëm, pënton öm, köꞌ soe ka neöm a ö no a tah vaꞌih to teꞌ va non, köm se nat.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Eöm to koman nem pan, a ma teꞌ varih to kaak, ko vaato ne, ivëhkëk ahik, eꞌ to naën kirök non pa pöstakah.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 E Joel, a teꞌ vanënën soe to sosoe suk voh non a ma tah varih pan,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 “E Sosoenën to soe pan,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 A, manih po poen pamëh,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Eöꞌ se nok a tah vatoksean manih pa akis,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 A potan se popoen,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ka napan kurus rakah to hinhin ne a ö ne Sosoenën se kon hah raoe,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Pënton öm a soe vaꞌih ma napan va Israël, e Ieesuꞌ va Nasarët a teꞌ ne Sosoenën to vateꞌ voh. Eöm to nat e nem pa ma kiu apuh me a ma vu tah vatoksean ne Sosoenën to nok topnineöm pa koren a teꞌ pamëh. A ma tah poë varih to vataare e non pe Ieesuꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ e non.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Moaan voh ne Sosoenën to koman voh e non pa vahoꞌ e Ieesuꞌ manih pa koreneöm, köm heꞌ eah pa koren a nap hat, pan ee se ip vamët ko vahan poë pa kuruse.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Ivëhkëk, e Sosoenën to vatoꞌ taneꞌ hah poan po vapeepe, marën a vahik këh poan pa ma kamis va pa mët, suk a mët to hikta onöt non a ötöön a teꞌ pamëh.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 E Devit to vahutët suk voh non pan,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Ivëh, ka komaneoꞌ vih rakah, köꞌ soe a soe vaeö.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Eën to hikta se koe nom apeneoꞌ, keꞌ teꞌ non manih pa ö teꞌteꞌ pa nap mët.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Eën to vataare eom peöꞌ pa hanan to nö non po toꞌtoꞌ tamoaan.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Kën kea, eöꞌ to iu soe tavus rakah ka no neöm pe sipuura e Devit. Eꞌ to mët voh en, kee pe ee peꞌ, ko vapeepe peꞌ to teꞌ e non manih topniira kuru vëh.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 E Devit voh a teꞌ vanënën soe,
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 E Devit to ep voh en pa tah ne Sosoenën se nok, pareꞌ soe voh a ö ne Kristo se sun taneꞌ hah po vapeepe. E Devit to vatvus a soe pe Sosoenën, pareꞌ soe pan,
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 E Sosoenën to vatoꞌ hah e Ieesuꞌ po vapeepe, kemöm kurus varih to ep voh e nem peꞌ.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 E Sosoenën to vasunön eah, pareꞌ vahoꞌ poan pa papmatö peꞌ. Keꞌ kon taneꞌ manih peꞌ a Tuvuh Vasioꞌ vamanih pa ö neꞌ to soe vaman vavoh. A ma vaato varih nöm to ep me pënton nem kuru, eꞌ a Tuvuh Vasioꞌ to heꞌ tavus manih pemöm.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 E Devit to hikta nö voh manuh pa vöön va kin, ivëhkëk, eꞌ to soe pan,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Ka amot eöꞌ se vahoꞌ a ma teꞌ varih to hat ka nom oah,
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Ka ma napan va Israël se nat ne, eꞌ e Ieesuꞌ vëh, neöm to ni eah pa kuruse, ne Sosoenën to vateꞌ poan e Sunön, e Kristo.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 A soe no a napan to tënan to ruk rakah en po kokoman pee, kee soe ke Pitaꞌ me a ma meh aposol pan, “Emöm se nok poꞌ ataeah, kën kea?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Ke Pitaꞌ soe ke raoe, “Eöm papaeh teꞌ se panih o kokoman me a taateꞌ peöm, kemöm pupui a neöm pa ëhnan e Ieesuꞌ Kristo, ke Sosoenën se ihan anoe a ma hat peöm, köm kon o heꞌ peꞌ, ivëh a Tuvuh Vasioꞌ.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Moaan voh ne Sosoenën to soe vaman voh ken peöm me a ma koaꞌ peöm, pa ö neꞌ se heꞌ a neöm a Tuvuh Vasioꞌ. Manih me pa ma napan to teꞌ varo ne maꞌ, e Sosoenën to vaoe non raoe kee pënton ko vatet.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 E Pitaꞌ to kömköm a napan, ko hi vakis raoe pan, “Vaꞌaus koman hah ëm pa ma kamis apuh varih se tavus manih pa ma nap hat vatösoe.”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 A napan peo rakah to pënton a soe pe Pitaꞌ, pare vaman, kee pupui ee pee po poen pamëh. Ee to antoen ne a 3,000 teꞌ to hop po vakum teꞌ to vaman ne.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Pa ma poen kurus o teꞌ to vaman ne to teꞌ vaꞌpeh me ne a ma aposol pa ëën, me a vavaasis a ma tah, me a hin vaꞌpeh.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 A napan to ep a ma tah vatoksean no aposol to nonok ne, pare toksean rakah ee.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 A ma napan varih to vaman ne Ieesuꞌ, to teꞌ vatönun tamoaan e ne. Ee to vaneah kurus e ne pa ma tah.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Ee to vavoen hah a ma tah pee manih po meoh upöm teꞌ, kee voen, ka moniꞌ nee to kon, a moniꞌ pamëh nee se heꞌ a ma teꞌ varih to kökööt ne ta ma tah.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Pa ma poen kurus nee to vatönun ne manih pa Iuun Hinhin Apuh. Ee to ënëën ne pa ma iuun po upöm pee, pare vapöh kokoman ne, ko teꞌ vaeö rakah e ne.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Ee to kë tamoaan rakah e ne pa ëhnan e Sosoenën, ka napan vih rakah ke ne pee. Pa ma poen kurus ne Sosoenën to vavapeo avoeꞌ e non maꞌ po vakum teꞌ to vaman ne.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.