Atos 25
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT
1 O poen ne Festus to tavus a teꞌ susun pa kaman manih pa muhin va Jiutiaꞌ, pareꞌ nö ko teꞌ non vöön Sisariaꞌ a vöön, va pa muhin Jiutiaꞌ. O kukön poen to oah, ee keꞌ taneꞌ nën, pareꞌ nö Jerusalëm.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me a nap susunön po Jiuꞌ to nö maꞌ manih peꞌ, pare vateen e Pöl pa hat, ko hin vakis e Festus se vaꞌaus raoe ko soe pan,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 “Eën se vanö rakah maꞌ e Pöl manih Jerusalëm.” Suk, ee to iu ip vamët ne e Pöl manih hanan.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Ivëhkëk, e Festus to piun, pareꞌ soe pan, “E Pöl to teꞌ non pa nohnoh manuh Sisariaꞌ, eꞌ hikta teꞌ rë non, köꞌ nö hah manuh Sisariaꞌ.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ivëh, ka ma pah teꞌ susunön peöm se nö vaꞌpeh me a neoꞌ ko siröꞌ a teꞌ pamëh po vahutët manuh Sisariaꞌ, pa ö neꞌ se keh nok vahat voh en ta pah taeah.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 E Festus to teꞌ non Jerusalëm po meh tönim me o kukön poen keꞌ o havun poen, pareꞌ nö hah en manuh Sisariaꞌ. Po meoh poen, e Festus to ihoꞌ en pa ö ihihoꞌ pa teꞌ kiiki vahutët, pareꞌ taꞌ en pa ö see me maꞌ e Pöl.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 E Pöl to nö maꞌ, ko Jiuꞌ varih to kunah taneꞌ maꞌ Jerusalëm nö maꞌ, pare tapön tavi poë, pare vateen e Pöl, ko soe pan eꞌ to nok vahat voh a ma tah peo. Ivëhkëk, ee to hikta onöt ne a vataare e Festus vamanih pa ma soe pee to teꞌ man non.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Ke Pöl to vaato vaꞌaus hah eah ko piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ hikta nok ta pah hat manih pa Taateꞌ po Jiuꞌ, me pa Iuun Hinhin Apuh, me manih pe Sisaꞌ a teꞌ sunön pa kaman va Room.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 E Festus to iu vamanman non o Jiuꞌ se iu ne poë, ivëh, keꞌ hi e Pöl pan, “Eën to iu pöꞌ e nom pa nö Jerusalëm, köꞌ se tënan o vahutët pën nën, ha?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ivëhkëk, e Pöl to soe vamanih pan, “Eöꞌ to iu rakah noꞌ pa nö ko sun pa iuun pëpënton vahutët pe Sisaꞌ manuh Room, ivëh, ke Sisaꞌ koman se pënton o vahutët peöꞌ. Eöꞌ to hikta nok tah hat manih po Jiuꞌ, eën to nat koman e nom.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Eöꞌ se voh keh nok eoꞌ tah hat, to onöt non a ö söꞌ mët, eꞌ to vih e non. Ivëhkëk, eꞌ se keh hikta teꞌ man non pa soe vëh nee to siröꞌ suk a neoꞌ, a hikta teꞌ se vateꞌ a neoꞌ pa koreere. Eöꞌ to iu noꞌ e Sisaꞌ se pënton o vahutët peöꞌ.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Ke Festus vaato vamomoaan me o teꞌ varih to nat rakah ne pa ma taateꞌ va Room, pareꞌ soe ke Pöl pan, “Eën to iu nom e Sisaꞌ se pënton o vahutët pën, ha? Ivëh, kën se nö eom manuh pa ep pe Sisaꞌ.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 A ma poen to oah ee, ka teꞌ sunön e Agripaꞌ pën e vameneah Bernaësiꞌ to nö ee maꞌ Sisariaꞌ pa ep e Festus pa vavaeö vaꞌpeh me poë.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ee to teꞌ varë ee, ke Festus soe vamaaka ken pe Agripaꞌ po vöhioꞌ pe Pöl. Eꞌ to soe pan, “A pah teꞌ to teꞌ non manih ne Feliks to vanö voh pa nohnoh, keꞌ teꞌ e non kuru vëh.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Po poen nöꞌ to teꞌ voh noꞌ maꞌ Jerusalëm ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me a nap susunön po Jiuꞌ to vateen poë pa ma hat, pare hin vakis a neoꞌ pa vateen eah pa hat.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ivëhkëk, eöꞌ to piun raoe pan, ‘Emöm a napan va Room to hikta teꞌ nem a taateꞌ va pa noh a teꞌ po uris eh eꞌ he hikta teꞌ po vahutët. A teꞌ to teꞌ po vahutët se sun matan a napan varih to vateꞌ poë po vahutët, keꞌ se vaꞌaus hah ea pa vaato suk a hat vëh nee to vateen poë.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ivëh, ko poen nöꞌ to taneꞌ maꞌ Sisariaꞌ, eöꞌ to hikta vaoah ta ma poen peo, ahik, po meoh poen eöꞌ to ihoꞌ koman a iuun kiiki vahutët, paröꞌ taꞌ raoe a me maꞌ a teꞌ pamëh.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ka ma napan varih to vateꞌ poë po vahutët sun, pare hikta soe a ma hat neꞌ to nok vamanih pa ö nöꞌ to koman va noꞌ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ee to vaato vaheve koman me ne pe Pöl, suk o vaman koman pee, me o vavaasis va pe Ieesuꞌ vëh to mët voh en. Ivëhkëk, e Pöl to sosoe ke non raoe a ö neꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ e non.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Eöꞌ to iu vaiu voh noꞌ a pusun in a soe pamëh, ivëhkëk, eöꞌ to hikta onöt voh noꞌ, ivëh, köꞌ hi voh e Pöl a nö manuh Jerusalëm, köꞌ se tënan o vahutët peꞌ nën pa ma hat nee to vateen poë.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Ivëhkëk, e Pöl to soe a ö neꞌ to iu teꞌ non pa nohnoh, ko anoeh non a ö nöꞌ se vaiu ta hanan ko vanö eah pa teꞌ sunön e Sisaꞌ, keꞌ tënan o vöhioꞌ peꞌ.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 E Agripaꞌ to tënan a soe pe Festus, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to iu tënan koman e noꞌ po vöhioꞌ peꞌ.” Ke Festus piun poan pan, “Eën se tënan eah sinup, eꞌ se vahutët ka oah.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Po meoh poen, a ma teꞌ to heꞌ vaeö e Agripaꞌ pen e Bernaësiꞌ pa ö nee to pipiu nö ne a ma tah, me a ö nee to pipinoꞌ vovoh nö ne. E Agripaꞌ pen e Bernaësiꞌ to ohop a ma ohop vihvih pee, pare ho ee pa iuun pëpënton vahutët vaꞌpeh me o teꞌ susun va pa nap vëvënsun me a nap susunön va pa vöön pamëh. Ke Festus taꞌ o teꞌ vëvënsun, kee me ho ee maꞌ pe Pöl.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ke Festus soe pan, “Teꞌ Sunön Agripaꞌ, me a ma vu susunön to teꞌ vaꞌpeh me a no möm, eöm to ep e nem pa teꞌ vëh. O Jiuꞌ varih Jerusalëm, me a ma teꞌ to ihoꞌ nem manih, to vateen voh a teꞌ vëh a ma hat. Ee to taoa ee, pare hin vakis voh a neoꞌ a ö no a teꞌ vëh se mët, eꞌ hikta se teꞌ toꞌtoꞌ non.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ivëhkëk, eöꞌ to hikta taum tah pah hat to onöt non a ö neꞌ se mët. Eꞌ to iu ep koman non e Sisaꞌ, ke Sisaꞌ se tënan o vahutët peꞌ. Ivëh, köꞌ vaonöt noꞌ eah pa ep e Sisaꞌ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ivëhkëk, eöꞌ to hikta maaka noꞌ a soe taeah to onöt non a ö nöꞌ se kiun to kiun, ko vanö ke a teꞌ sunön pea. Keꞌ se nat non, suk ataeah kee vateꞌ a teꞌ vëh po vahutët. Ivëh, köꞌ me maꞌ eah manih pën a Teꞌ Sunön Agripaꞌ, me eöm a napan varih. Ea se pënton vavih a soe peꞌ köꞌ se taum tah soe nöꞌ se kiun.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Eꞌ to hikta teꞌ totoopin non pa ö söꞌ vanö a teꞌ nohnoh, eöꞌ he hikta soe vamaaka na a hat taeah nee to vateꞌ suk poë po vahutët.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.