Atos 25
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVI
1 O poen ne Festus to tavus a teꞌ susun pa kaman manih pa muhin va Jiutiaꞌ, pareꞌ nö ko teꞌ non vöön Sisariaꞌ a vöön, va pa muhin Jiutiaꞌ. O kukön poen to oah, ee keꞌ taneꞌ nën, pareꞌ nö Jerusalëm.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 O teꞌ susunön ësës heꞌ, me a nap susunön po Jiuꞌ to nö maꞌ manih peꞌ, pare vateen e Pöl pa hat, ko hin vakis e Festus se vaꞌaus raoe ko soe pan,
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 “Eën se vanö rakah maꞌ e Pöl manih Jerusalëm.” Suk, ee to iu ip vamët ne e Pöl manih hanan.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Ivëhkëk, e Festus to piun, pareꞌ soe pan, “E Pöl to teꞌ non pa nohnoh manuh Sisariaꞌ, eꞌ hikta teꞌ rë non, köꞌ nö hah manuh Sisariaꞌ.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Ivëh, ka ma pah teꞌ susunön peöm se nö vaꞌpeh me a neoꞌ ko siröꞌ a teꞌ pamëh po vahutët manuh Sisariaꞌ, pa ö neꞌ se keh nok vahat voh en ta pah taeah.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 E Festus to teꞌ non Jerusalëm po meh tönim me o kukön poen keꞌ o havun poen, pareꞌ nö hah en manuh Sisariaꞌ. Po meoh poen, e Festus to ihoꞌ en pa ö ihihoꞌ pa teꞌ kiiki vahutët, pareꞌ taꞌ en pa ö see me maꞌ e Pöl.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 E Pöl to nö maꞌ, ko Jiuꞌ varih to kunah taneꞌ maꞌ Jerusalëm nö maꞌ, pare tapön tavi poë, pare vateen e Pöl, ko soe pan eꞌ to nok vahat voh a ma tah peo. Ivëhkëk, ee to hikta onöt ne a vataare e Festus vamanih pa ma soe pee to teꞌ man non.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Ke Pöl to vaato vaꞌaus hah eah ko piun raoe, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ hikta nok ta pah hat manih pa Taateꞌ po Jiuꞌ, me pa Iuun Hinhin Apuh, me manih pe Sisaꞌ a teꞌ sunön pa kaman va Room.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 E Festus to iu vamanman non o Jiuꞌ se iu ne poë, ivëh, keꞌ hi e Pöl pan, “Eën to iu pöꞌ e nom pa nö Jerusalëm, köꞌ se tënan o vahutët pën nën, ha?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Ivëhkëk, e Pöl to soe vamanih pan, “Eöꞌ to iu rakah noꞌ pa nö ko sun pa iuun pëpënton vahutët pe Sisaꞌ manuh Room, ivëh, ke Sisaꞌ koman se pënton o vahutët peöꞌ. Eöꞌ to hikta nok tah hat manih po Jiuꞌ, eën to nat koman e nom.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Eöꞌ se voh keh nok eoꞌ tah hat, to onöt non a ö söꞌ mët, eꞌ to vih e non. Ivëhkëk, eꞌ se keh hikta teꞌ man non pa soe vëh nee to siröꞌ suk a neoꞌ, a hikta teꞌ se vateꞌ a neoꞌ pa koreere. Eöꞌ to iu noꞌ e Sisaꞌ se pënton o vahutët peöꞌ.”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Ke Festus vaato vamomoaan me o teꞌ varih to nat rakah ne pa ma taateꞌ va Room, pareꞌ soe ke Pöl pan, “Eën to iu nom e Sisaꞌ se pënton o vahutët pën, ha? Ivëh, kën se nö eom manuh pa ep pe Sisaꞌ.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 A ma poen to oah ee, ka teꞌ sunön e Agripaꞌ pën e vameneah Bernaësiꞌ to nö ee maꞌ Sisariaꞌ pa ep e Festus pa vavaeö vaꞌpeh me poë.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ee to teꞌ varë ee, ke Festus soe vamaaka ken pe Agripaꞌ po vöhioꞌ pe Pöl. Eꞌ to soe pan, “A pah teꞌ to teꞌ non manih ne Feliks to vanö voh pa nohnoh, keꞌ teꞌ e non kuru vëh.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Po poen nöꞌ to teꞌ voh noꞌ maꞌ Jerusalëm ko teꞌ susunön ësës heꞌ, me a nap susunön po Jiuꞌ to vateen poë pa ma hat, pare hin vakis a neoꞌ pa vateen eah pa hat.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Ivëhkëk, eöꞌ to piun raoe pan, ‘Emöm a napan va Room to hikta teꞌ nem a taateꞌ va pa noh a teꞌ po uris eh eꞌ he hikta teꞌ po vahutët. A teꞌ to teꞌ po vahutët se sun matan a napan varih to vateꞌ poë po vahutët, keꞌ se vaꞌaus hah ea pa vaato suk a hat vëh nee to vateen poë.’
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Ivëh, ko poen nöꞌ to taneꞌ maꞌ Sisariaꞌ, eöꞌ to hikta vaoah ta ma poen peo, ahik, po meoh poen eöꞌ to ihoꞌ koman a iuun kiiki vahutët, paröꞌ taꞌ raoe a me maꞌ a teꞌ pamëh.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Ka ma napan varih to vateꞌ poë po vahutët sun, pare hikta soe a ma hat neꞌ to nok vamanih pa ö nöꞌ to koman va noꞌ.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ee to vaato vaheve koman me ne pe Pöl, suk o vaman koman pee, me o vavaasis va pe Ieesuꞌ vëh to mët voh en. Ivëhkëk, e Pöl to sosoe ke non raoe a ö neꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ e non.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Eöꞌ to iu vaiu voh noꞌ a pusun in a soe pamëh, ivëhkëk, eöꞌ to hikta onöt voh noꞌ, ivëh, köꞌ hi voh e Pöl a nö manuh Jerusalëm, köꞌ se tënan o vahutët peꞌ nën pa ma hat nee to vateen poë.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Ivëhkëk, e Pöl to soe a ö neꞌ to iu teꞌ non pa nohnoh, ko anoeh non a ö nöꞌ se vaiu ta hanan ko vanö eah pa teꞌ sunön e Sisaꞌ, keꞌ tënan o vöhioꞌ peꞌ.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 E Agripaꞌ to tënan a soe pe Festus, pareꞌ soe pan, “Eöꞌ to iu tënan koman e noꞌ po vöhioꞌ peꞌ.” Ke Festus piun poan pan, “Eën se tënan eah sinup, eꞌ se vahutët ka oah.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Po meoh poen, a ma teꞌ to heꞌ vaeö e Agripaꞌ pen e Bernaësiꞌ pa ö nee to pipiu nö ne a ma tah, me a ö nee to pipinoꞌ vovoh nö ne. E Agripaꞌ pen e Bernaësiꞌ to ohop a ma ohop vihvih pee, pare ho ee pa iuun pëpënton vahutët vaꞌpeh me o teꞌ susun va pa nap vëvënsun me a nap susunön va pa vöön pamëh. Ke Festus taꞌ o teꞌ vëvënsun, kee me ho ee maꞌ pe Pöl.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Ke Festus soe pan, “Teꞌ Sunön Agripaꞌ, me a ma vu susunön to teꞌ vaꞌpeh me a no möm, eöm to ep e nem pa teꞌ vëh. O Jiuꞌ varih Jerusalëm, me a ma teꞌ to ihoꞌ nem manih, to vateen voh a teꞌ vëh a ma hat. Ee to taoa ee, pare hin vakis voh a neoꞌ a ö no a teꞌ vëh se mët, eꞌ hikta se teꞌ toꞌtoꞌ non.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Ivëhkëk, eöꞌ to hikta taum tah pah hat to onöt non a ö neꞌ se mët. Eꞌ to iu ep koman non e Sisaꞌ, ke Sisaꞌ se tënan o vahutët peꞌ. Ivëh, köꞌ vaonöt noꞌ eah pa ep e Sisaꞌ.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ivëhkëk, eöꞌ to hikta maaka noꞌ a soe taeah to onöt non a ö nöꞌ se kiun to kiun, ko vanö ke a teꞌ sunön pea. Keꞌ se nat non, suk ataeah kee vateꞌ a teꞌ vëh po vahutët. Ivëh, köꞌ me maꞌ eah manih pën a Teꞌ Sunön Agripaꞌ, me eöm a napan varih. Ea se pënton vavih a soe peꞌ köꞌ se taum tah soe nöꞌ se kiun.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Eꞌ to hikta teꞌ totoopin non pa ö söꞌ vanö a teꞌ nohnoh, eöꞌ he hikta soe vamaaka na a hat taeah nee to vateꞌ suk poë po vahutët.
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.