Atos 22
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVI
1 “Kën kea, me kën taman, pënton a neoꞌ öm. Eöꞌ to iu piun noꞌ a soe peöm.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Ee to pënton ne e Pöl to vaato non po to Hibru, pare vatotomin kurus rakah ee. Ke Pöl soe ke raoe pan,
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Eöꞌ a to Jiuꞌ, e sinaneoꞌ to vahuh a neoꞌ pa vöön va Tasas manih Silisiaꞌ, ivëhkëk, eöꞌ to apuh manih Jerusalëm. Eöꞌ e koaꞌ vavaasis pe Gameliel, eꞌ to vavaasis voh a neoꞌ a ma taateꞌ pa kën sipuura. Ivëh, köꞌ eh rakah noꞌ pa vatet e Sosoenën vamanih pa ö nöm to teꞌ va nem kuru.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Eöꞌ to mimiröꞌ voh noꞌ o voe me ro köövo va po vaman, to vavatet ne a Hanan pe Ieesuꞌ, ko ipip voh noꞌ a ma paeh pee, paröꞌ ötöt voh a ma upöm ko vaho raoe pa nohnoh.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 A Teꞌ Susun po Teꞌ Ësës Heꞌ, me o Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ to nat e ne ko se soe kee peöm pa soe peöꞌ a man. Eöꞌ se voh kon a ma kiun manih pee, paröꞌ teꞌ ke ro Jiuꞌ a kën kea pea varih pa vöön va Damaskas, to vaonöt ka no neoꞌ pa ötöt a ma teꞌ varih to vaman ne e Ieesuꞌ, ko me maꞌ manih Jerusalëm to noh ne po uris eh, ko Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ se vakmis raoe.”
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 E Pöl to soe pan, “Eöꞌ to vovos vatët nö voh noꞌ pa vöön va Damaskas, eꞌ he topnin potan non, ko tëkrea maaka rakah to taneꞌ maꞌ akis kopös a neoꞌ.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Eöꞌ to vuꞌ po oeh, paröꞌ pënton a to, to vavaoe non pan, ‘Söl, Söl, suk ataeah, kën mimiröꞌ a nom neoꞌ?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Köꞌ hi na pan, ‘Eën eteh Sunön?’ Keꞌ soe pan, ‘Eöꞌ e Ieesuꞌ va Nasarët, nën to mimiröꞌ nom.’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 A napan möm to teꞌ vaꞌpeh nem to ep e ne po tëkrea, ee to tënan e ne pa vaoe, ivëhkëk, ee to hikta maaka ne a soe pa teꞌ vëh to vavaato me a non neoꞌ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Köꞌ hi na pan, ‘Sunön, eöꞌ se nok ataeah?’ Ke Sunön soe ka neoꞌ pan, ‘Sun ah, parën vos manuh Damaskas, a teꞌ to teꞌ non nën se soe ka oah a kiu ne Sosoenën to vateꞌ a oah.’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 O tëkrea to parin maaka rakah to vapopoen a mataneoꞌ, köꞌ hikta antoen noꞌ a ep, ka ma teꞌ varih möm to pët teꞌ nem öt pa koreneoꞌ, ko me vos ee peöꞌ Damaskas.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 A pah voe to teꞌ non a ëhnaneah e Ananaës, a teꞌ va po vaman to vavatet non o vavaasis pea to teꞌ non Damaskas no Jiuꞌ to ta ne sih poë.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 E Ananaës to nö vatët maꞌ peöꞌ, pareꞌ soe pan, ‘Kea peöꞌ Söl, a matömah se maaka kën ep hah.’ Varuꞌ rakah vakomanih no a mataneoꞌ to maaka köꞌ ep eoꞌ peꞌ.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Eꞌ to soe ka neoꞌ pan, ‘E Sosoenën pa kën sipuura to vateꞌ a oah se nat rakah o iu peꞌ, ko ep a Teꞌ no a taateꞌ peꞌ to totoopin rakah, parën tënan a soe to taneꞌ koman maꞌ peꞌ.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Eën se vatvus a soe peꞌ, pa ma napan kurus pa ma tah nën to ep me pënton.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Suk ataeah, kën anoeh varë nom? Sun ah, kee pupui a oah, parën vaoe na a ëhnan e Ieesuꞌ, keꞌ se pupui këh a oah pa ma hat pën.’”
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 — ausente —
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 — ausente —
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Köꞌ soe pan, ‘Apuh, a ma teꞌ va po vaman se pënton a neoꞌ, suk ee to nat e ne peöꞌ to oho voh noꞌ a ma iuun hinhin soneꞌ, ko nohnoh voh noꞌ a ma napan, paröꞌ ipip noꞌ a ma teꞌ to vaman ne a oah.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Eöꞌ to teꞌ voh noꞌ pa ö nee to ip vamët e Stivin, a teꞌ to vatvus voh non a soe pën. Eöꞌ to sun vatët voh noꞌ, ko ut noꞌ a ma ohop rë po teꞌ varih to ipip voh ne e Stivin, köꞌ vapöh kokoman me voh noꞌ a ö nee to ip poë.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Ivëhkëk, e Apuh to soe ka neoꞌ pan, ‘Nö ah, eöꞌ se vanö varo a oah manuh pa napan to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ.’”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 O Jiuꞌ to tënan ne e Pöl, keꞌ onöt pa ö neꞌ to soe a ö neꞌ se nö po teꞌ to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, ka napan taoa maꞌ, pare sosoe ne pan, “Me ke öm eah. Ip öm eah, eꞌ to hikta onöt non a ö seꞌ teꞌ toꞌtoꞌ non.”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Ee to tataoa ne ko vataata ne a ma ohop pee, pare kuin o vavoan, keꞌ peah en kin.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Ivëh, ke susun apuh pa nap vëvënsun soe, kee me ee pe Pöl manuh pa koman iuun po teꞌ vëvënsun. Eꞌ to soe ke raoe a ö nee se rëp e Pöl ko nat pataeah no o Jiuꞌ to tataoa vaheve suk ne.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Ee to nohtöön e Pöl po uris eh, ke susun pa nap vëvënsun sun vatët e non, ke Pöl soe ke poan pan, “A taateꞌ pöꞌ to soe vaonöt ke non pea se nok vamanih pa teꞌ va Room? Eöm to hikta vateꞌ a neoꞌ po vahutët, paröm rëprëp e nem peöꞌ, a taateꞌ pamëh vih e non, ha?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 E susun pa nap vëvënsun to tënan a soe pamëh, pareꞌ nö pa teꞌ vëh to matop kurus non raoe ko soe pan, “Eën se nok ataeah? A teꞌ vëh eꞌ a teꞌ va Room.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 E susun apuh to nö manuh pe Pöl, pareꞌ hi poan pan, “Eën se soe ka neoꞌ, eën a teꞌ va Room, ha?” Ke Pöl soe pan, “A.”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Ke susun apuh soe pan, “Eöꞌ to heꞌ voh a moniꞌ apuh, ko tavus a teꞌ va Room.” Ke Pöl soe varuꞌ pan, “Ivëhkëk eöꞌ ahik, e sinaneoꞌ to vahuh voh a neoꞌ, köꞌ tavus eoꞌ a teꞌ va Room.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 A ma teꞌ vëvënsun varih to se hi e Pöl me a rëp poë to tënan pan e Pöl a teꞌ va Room, ee to vahuk hah ee. Ke susun apuh pa nap vëvënsun kurus nat e Pöl a teꞌ va Room, pareꞌ naöp, suk eꞌ to kök a taateꞌ va Room pa ö neꞌ to noh voh e Pöl po uris eh eꞌ he hikta teꞌ po vahutët.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 E susun apuh po teꞌ vëvënsun kurus to iu nat vavih non pataeah ne Pöl to nok vahat, ko Jiuꞌ heve ne poë. Ko meoh poen ne susun apuh to ihan këh en pe Pöl po uris eh, ko vaoe ununun en po Vakum Teꞌ Susunön po Jiuꞌ, me a ma teꞌ sunön ësës heꞌ, kee vatönun ee. Keꞌ me maꞌ e Pöl ko vasun poan pa matëëre.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.