Atos 20

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A ma vaheve me vatoeꞌnën pa napan to hik en, ke Pöl vaoe a ma teꞌ va po vaman, kee tönun ee maꞌ manih peꞌ. Keꞌ heꞌ a ma teꞌ va po vaman a soe kikis va pa vaeh o vaman pee. Eꞌ to vahik ko soe vavihvih me raoe ko nö en pa muhin va Mësadoniaꞌ.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 E Pöl to vovos non o vöön eꞌ he pa vavaasis nö a ma napan, me a vaeh o vaman pee pa ma soe vih peꞌ, pareꞌ tavus en pa muhin va Grik.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 E Pöl to teꞌ non manih Grik pa kukön sivö. Pareꞌ vamatop en pa tok po paröꞌ to nö manuh Siriaꞌ, ko Jiuꞌ vanat e ne pa ö nee se ip vamët poë. Ivëh, ke Pöl koman en pa ö neꞌ se hah koe manuh pa muhin va Mësadoniaꞌ.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 E Sopataꞌ sunaiꞌ e Pirus eꞌ a teꞌ va pa vöön va Beriaꞌ, eꞌ to nö vaꞌpeh me e Pöl. Me a poa teꞌ va pa vöön va Tesaronaëkaꞌ, e Aristakus, ke Sekandus, me e Gaëus va Derbeꞌ, ke Timotiꞌ, ke Tikikus, ke Trofimus va pa muhin va Esiaꞌ, ee kurus to nö vaköp me e Pöl, pare vos ee manuh Filipaë pa ö neöꞌ e Luk to teꞌ noꞌ.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Eꞌe a ma teꞌ varih to vovoh ka möm, pare anoeh ne maꞌ pa vöön va Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 O Poen Apuh pa Taëën Hikto Is to oah en, kemöm tok po paröꞌ, ko nö em po tönim poen manih tahiꞌ, pamöm vos manuh pa vöön va Troas, ko ep i raoe ko teꞌ em po pöh nënkikiu nën.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Po poen vamomoaan in o nënkikiu, pa popoen emöm to vatönun pa kon a komonioꞌ. Ke Pöl vavaasis non a ma napan ka muhin topnin poen rakah en. Suk po meoh poen e Pöl se këh en pa napan ko nö pet en.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 A ma ram peo to ësës ne koman a piprom va kin vëh möm to kum nem.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ka pah teꞌ sekaꞌ, a ëhnaneah e Iutikus to ihoꞌ non po uintoꞌ. E Pöl to vavaasis avoeꞌ e non pa napan pa Soe Vih, ke Iutikus pënton non e Pöl pareꞌ mamaasoe rakah en, ko koroh en. Eꞌ to kuꞌ taneꞌ maꞌ po uintoꞌ va pa iuun va kin pa vakön piprom, ko vuꞌ en na po oeh. Kee kunah maꞌ, ko kon ee peꞌ to mët en.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 E Pöl to kunah en maꞌ, pareꞌ pët poan pareꞌ soe, “Koe a koman vakarë, eꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ e non.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Pöl to hah peah en, pareꞌ taneo pa nok a komonioꞌ pee. A komunioꞌ pee vëh, eꞌ to kon a taëën, pareꞌ kökök ke ro teꞌ va po vaman kee ëën pare kaaktön a taëën po voaën. Ee to vavihvih me ee peꞌ. A muhin to maaka en maꞌ eꞌ he vavaasis avoeꞌ e non pa napan, pareꞌ pah këh poꞌ raoe.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 A teꞌ sekaꞌ vëh to toꞌ hah, kee me ee peꞌ manuh iuun. Ee to vaeö vi rakah, suk a teꞌ pamëh to toꞌ hah en.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Emöm to vovoh em to tok po paröꞌ to nö non vöön Asos. Manih Asos emöm se ep in e Pöl to se suk maꞌ a hanan.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 E Pöl to ep ka möm Asos, pareꞌ tok en po paröꞌ nën, kemöm nö em vöön va Mitilini.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Po meoh poen emöm to këh em pa vöön va Mitilini to tok po paröꞌ, ko vos em pa To soneꞌ va Kios. Po meoh poen emöm to vos em vöön va Samos. Ko meoh poen emöm to vos poꞌ em vöön va Maëlitus.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 E Pöl to hikta iu hah koe non pa vöön va Ëfësus, suk eꞌ to hikta iu vaoah poen non manih muhin va Esiaꞌ. Eꞌ to iu vëvëhöꞌ nö non to vos momoaan in o Pëntëkös, eꞌ o Poen Apuh po Jiuꞌ manuh Jerusalëm.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 E Pöl to teꞌ non Maëlitus, pareꞌ vanö a teꞌ me a soe manuh pa nap susunön po rotuꞌ manih Ëfësus, pan eꞌ to iu ep non raoe.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 A nap susunön va po rotuꞌ to nö ee maꞌ, ke Pöl soe ke raoe pan, “Eöm to nat e nem pa ö nöꞌ to nonok voh noꞌ a kiu pe Sunön po vamomoaan pa ö nöꞌ to tavus maꞌ manih muhin va Esiaꞌ, me pa ma poen nöꞌ to vavaasis voh a no neöm, ko okook ka noꞌ na neöm manih pe Sunön.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Eöm to nat e nem, o Jiuꞌ to vanat voh e ne pa ö se vöknah a ma vavaasis peöꞌ, me eöꞌ to kon voh a ma punöꞌ me o punis manih po Jiuꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ to vöknah a ëhnaneoꞌ, paröꞌ tavus a teꞌ kikiu pe Sunön.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Eöm to nat e nem eöꞌ hikta ötöön hah voh ta meh soe pa ö nöꞌ to vavaasis a no neöm koman a ma iuun, me pa ma ö vatötönun peöm.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Eöꞌ to vavatvus tamoaan voh noꞌ a Soe Vih manih po Jiuꞌ, me o upöm teꞌ to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, pan ee se panih a ma taateꞌ hat pee ko heꞌ rea manuh pe Sosoenën ko vaman e Ieesuꞌ e Sunön pea.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ka kuru vëh, eöꞌ to vatet noꞌ a Tuvuh Vasioꞌ, vamanih peöꞌ se nö Jerusalëm, to hikta nat noꞌ na ataeah se tavus a neoꞌ manuh Jerusalëm.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Eöꞌ to nat varoe noꞌ, manih pa ma vöön kurus nöꞌ se vos a Tuvuh Vasioꞌ to sosoe ka non eoꞌ pan, ‘Eën se ho pa iuun nohnoh me a ö sën teꞌ a ma punis peo.’
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ivëhkëk, eöꞌ hikta koman noꞌ a sionin me o toꞌtoꞌ peöꞌ to teꞌ oah non. Ahik, eöꞌ to iu vahik noꞌ a kiu vëh ne Sunön e Ieesuꞌ to heꞌ voh a neoꞌ, ivëh, pa vatvus a Soe Vih va po ururuan pe Sosoenën manih pa ma napan.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Eöꞌ to nönö vah voh noꞌ topnin neöm, paröꞌ vavatvus noꞌ a Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën. Ka kuru vëh eöꞌ to nat e noꞌ, a hikta paeh va peöm se ep amot hah ka neoꞌ.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Ivëh, köꞌ se soe keoꞌ peöm pa soe kuru vëh. Ta paeh va peöm se keh vatösoe non, pareꞌ hikta vaman non e Ieesuꞌ pareꞌ keh ro, eꞌ hikta teꞌ non pan, eöꞌ se teen a tah pamëh.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Suk ataeah, eöꞌ to hikta kokoaan voh noꞌ ta pah soe pe Sosoenën manih peöm.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Eöm se matop ka nem, me o vakum teꞌ va po vaman, a Tuvuh Vasioꞌ to vateꞌ voh a neöm se ut nem raoe. Eöm se ut vavih nem, paröm matop nem a napan va po vaman varih ne Sosoenën to voen hah voh po eraꞌ pe Ieesuꞌ.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Eöꞌ to nat e noꞌ, eöꞌ se keh nö eoꞌ, a ma teꞌ vavaasis piuk se hop topnin neöm vamanih po këh poa pa miröꞌ o vakum teꞌ va po vaman. Ee se punöꞌ e ne pa rëh ke o vaman pa napan varih pa ma vavaasis piuk pee.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 O poen se tavus amot maꞌ no a ma teꞌ va po vakum koman peöm se piuk, ko rëh ke o vaman pa napan pa vatet raoe.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Ivëh, köm se ut vavih nem, paröm kokoman hah na pa ö no a hunun mataneoꞌ to takoꞌ suk voh a neöm pa ö nöꞌ to vavaasis a neöm a Soe Vih pa ma popoen, me pa potan komön o kukön kirismas.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Kuru vëh, eöꞌ to vahoꞌ a neöm pa koren e Apuh vaꞌpeh me o ururuan peꞌ. Eꞌ se vaeh a neöm, pareꞌ heꞌ a neöm a ma tah neꞌ to vamatop anoeh voh a neöm, a ma tah vihvih varih eꞌ se heꞌ a napan neꞌ to vaneah voh, pan ee a napan peꞌ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Eöꞌ hikta manin ro voh ta vös silvaꞌ, vös gol, me to ohop pa ta pah teꞌ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Eöm to nat koman e nem, eöꞌ to vaꞌaus koman hah voh a noꞌ pa kiu me pa kon a ma tah nöꞌ to kökööt voh noꞌ, ko vaꞌaus me voh noꞌ a ma teꞌ varih to kiu vaꞌpeh me voh a no neoꞌ.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Eöꞌ to vataare voh a neöm a ma kiu peöꞌ, köm se nok suk a kiu peöꞌ ivaꞌih, ea se vaꞌaus a ma teꞌ to hikta onöt ne a vaꞌaus hah rea, para koman no a soe voh pe Sunön Ieesuꞌ, neꞌ to soe voh pan, ‘O vaeö pa teꞌ vëh to heꞌ a meh teꞌ a tah, to teꞌ oah rakah e non po vaeö pa teꞌ vëh to öt.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 E Pöl to vahik vaato me ra nap susunön ko vatokon, pareꞌ hin manuh pe Sosoenën vaꞌpeh me raoe.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ee to tamak ko vaokook pa ö nee to vaöt koren me ne Pöl.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Ee to tamak vi rakah ne e Pöl se këh raoe me a soe neꞌ to soe voh pan, “Eöm se hikta ep amot hah ka no neoꞌ.” A napan to me e Pöl manuh po paröꞌ pa aton poë.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.