Atos 20
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARC
1 A ma vaheve me vatoeꞌnën pa napan to hik en, ke Pöl vaoe a ma teꞌ va po vaman, kee tönun ee maꞌ manih peꞌ. Keꞌ heꞌ a ma teꞌ va po vaman a soe kikis va pa vaeh o vaman pee. Eꞌ to vahik ko soe vavihvih me raoe ko nö en pa muhin va Mësadoniaꞌ.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 E Pöl to vovos non o vöön eꞌ he pa vavaasis nö a ma napan, me a vaeh o vaman pee pa ma soe vih peꞌ, pareꞌ tavus en pa muhin va Grik.
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 E Pöl to teꞌ non manih Grik pa kukön sivö. Pareꞌ vamatop en pa tok po paröꞌ to nö manuh Siriaꞌ, ko Jiuꞌ vanat e ne pa ö nee se ip vamët poë. Ivëh, ke Pöl koman en pa ö neꞌ se hah koe manuh pa muhin va Mësadoniaꞌ.
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 E Sopataꞌ sunaiꞌ e Pirus eꞌ a teꞌ va pa vöön va Beriaꞌ, eꞌ to nö vaꞌpeh me e Pöl. Me a poa teꞌ va pa vöön va Tesaronaëkaꞌ, e Aristakus, ke Sekandus, me e Gaëus va Derbeꞌ, ke Timotiꞌ, ke Tikikus, ke Trofimus va pa muhin va Esiaꞌ, ee kurus to nö vaköp me e Pöl, pare vos ee manuh Filipaë pa ö neöꞌ e Luk to teꞌ noꞌ.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Eꞌe a ma teꞌ varih to vovoh ka möm, pare anoeh ne maꞌ pa vöön va Troas.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 O Poen Apuh pa Taëën Hikto Is to oah en, kemöm tok po paröꞌ, ko nö em po tönim poen manih tahiꞌ, pamöm vos manuh pa vöön va Troas, ko ep i raoe ko teꞌ em po pöh nënkikiu nën.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Po poen vamomoaan in o nënkikiu, pa popoen emöm to vatönun pa kon a komonioꞌ. Ke Pöl vavaasis non a ma napan ka muhin topnin poen rakah en. Suk po meoh poen e Pöl se këh en pa napan ko nö pet en.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 A ma ram peo to ësës ne koman a piprom va kin vëh möm to kum nem.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Ka pah teꞌ sekaꞌ, a ëhnaneah e Iutikus to ihoꞌ non po uintoꞌ. E Pöl to vavaasis avoeꞌ e non pa napan pa Soe Vih, ke Iutikus pënton non e Pöl pareꞌ mamaasoe rakah en, ko koroh en. Eꞌ to kuꞌ taneꞌ maꞌ po uintoꞌ va pa iuun va kin pa vakön piprom, ko vuꞌ en na po oeh. Kee kunah maꞌ, ko kon ee peꞌ to mët en.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 E Pöl to kunah en maꞌ, pareꞌ pët poan pareꞌ soe, “Koe a koman vakarë, eꞌ to teꞌ toꞌtoꞌ e non.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Pöl to hah peah en, pareꞌ taneo pa nok a komonioꞌ pee. A komunioꞌ pee vëh, eꞌ to kon a taëën, pareꞌ kökök ke ro teꞌ va po vaman kee ëën pare kaaktön a taëën po voaën. Ee to vavihvih me ee peꞌ. A muhin to maaka en maꞌ eꞌ he vavaasis avoeꞌ e non pa napan, pareꞌ pah këh poꞌ raoe.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 A teꞌ sekaꞌ vëh to toꞌ hah, kee me ee peꞌ manuh iuun. Ee to vaeö vi rakah, suk a teꞌ pamëh to toꞌ hah en.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Emöm to vovoh em to tok po paröꞌ to nö non vöön Asos. Manih Asos emöm se ep in e Pöl to se suk maꞌ a hanan.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 E Pöl to ep ka möm Asos, pareꞌ tok en po paröꞌ nën, kemöm nö em vöön va Mitilini.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Po meoh poen emöm to këh em pa vöön va Mitilini to tok po paröꞌ, ko vos em pa To soneꞌ va Kios. Po meoh poen emöm to vos em vöön va Samos. Ko meoh poen emöm to vos poꞌ em vöön va Maëlitus.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 E Pöl to hikta iu hah koe non pa vöön va Ëfësus, suk eꞌ to hikta iu vaoah poen non manih muhin va Esiaꞌ. Eꞌ to iu vëvëhöꞌ nö non to vos momoaan in o Pëntëkös, eꞌ o Poen Apuh po Jiuꞌ manuh Jerusalëm.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 E Pöl to teꞌ non Maëlitus, pareꞌ vanö a teꞌ me a soe manuh pa nap susunön po rotuꞌ manih Ëfësus, pan eꞌ to iu ep non raoe.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 A nap susunön va po rotuꞌ to nö ee maꞌ, ke Pöl soe ke raoe pan, “Eöm to nat e nem pa ö nöꞌ to nonok voh noꞌ a kiu pe Sunön po vamomoaan pa ö nöꞌ to tavus maꞌ manih muhin va Esiaꞌ, me pa ma poen nöꞌ to vavaasis voh a no neöm, ko okook ka noꞌ na neöm manih pe Sunön.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Eöm to nat e nem, o Jiuꞌ to vanat voh e ne pa ö se vöknah a ma vavaasis peöꞌ, me eöꞌ to kon voh a ma punöꞌ me o punis manih po Jiuꞌ. Ivëhkëk, eöꞌ to vöknah a ëhnaneoꞌ, paröꞌ tavus a teꞌ kikiu pe Sunön.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Eöm to nat e nem eöꞌ hikta ötöön hah voh ta meh soe pa ö nöꞌ to vavaasis a no neöm koman a ma iuun, me pa ma ö vatötönun peöm.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Eöꞌ to vavatvus tamoaan voh noꞌ a Soe Vih manih po Jiuꞌ, me o upöm teꞌ to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ, pan ee se panih a ma taateꞌ hat pee ko heꞌ rea manuh pe Sosoenën ko vaman e Ieesuꞌ e Sunön pea.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Ka kuru vëh, eöꞌ to vatet noꞌ a Tuvuh Vasioꞌ, vamanih peöꞌ se nö Jerusalëm, to hikta nat noꞌ na ataeah se tavus a neoꞌ manuh Jerusalëm.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Eöꞌ to nat varoe noꞌ, manih pa ma vöön kurus nöꞌ se vos a Tuvuh Vasioꞌ to sosoe ka non eoꞌ pan, ‘Eën se ho pa iuun nohnoh me a ö sën teꞌ a ma punis peo.’
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Ivëhkëk, eöꞌ hikta koman noꞌ a sionin me o toꞌtoꞌ peöꞌ to teꞌ oah non. Ahik, eöꞌ to iu vahik noꞌ a kiu vëh ne Sunön e Ieesuꞌ to heꞌ voh a neoꞌ, ivëh, pa vatvus a Soe Vih va po ururuan pe Sosoenën manih pa ma napan.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Eöꞌ to nönö vah voh noꞌ topnin neöm, paröꞌ vavatvus noꞌ a Soe Vih va pa Matop Vih pe Sosoenën. Ka kuru vëh eöꞌ to nat e noꞌ, a hikta paeh va peöm se ep amot hah ka neoꞌ.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Ivëh, köꞌ se soe keoꞌ peöm pa soe kuru vëh. Ta paeh va peöm se keh vatösoe non, pareꞌ hikta vaman non e Ieesuꞌ pareꞌ keh ro, eꞌ hikta teꞌ non pan, eöꞌ se teen a tah pamëh.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 Suk ataeah, eöꞌ to hikta kokoaan voh noꞌ ta pah soe pe Sosoenën manih peöm.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Eöm se matop ka nem, me o vakum teꞌ va po vaman, a Tuvuh Vasioꞌ to vateꞌ voh a neöm se ut nem raoe. Eöm se ut vavih nem, paröm matop nem a napan va po vaman varih ne Sosoenën to voen hah voh po eraꞌ pe Ieesuꞌ.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Eöꞌ to nat e noꞌ, eöꞌ se keh nö eoꞌ, a ma teꞌ vavaasis piuk se hop topnin neöm vamanih po këh poa pa miröꞌ o vakum teꞌ va po vaman. Ee se punöꞌ e ne pa rëh ke o vaman pa napan varih pa ma vavaasis piuk pee.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 O poen se tavus amot maꞌ no a ma teꞌ va po vakum koman peöm se piuk, ko rëh ke o vaman pa napan pa vatet raoe.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Ivëh, köm se ut vavih nem, paröm kokoman hah na pa ö no a hunun mataneoꞌ to takoꞌ suk voh a neöm pa ö nöꞌ to vavaasis a neöm a Soe Vih pa ma popoen, me pa potan komön o kukön kirismas.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Kuru vëh, eöꞌ to vahoꞌ a neöm pa koren e Apuh vaꞌpeh me o ururuan peꞌ. Eꞌ se vaeh a neöm, pareꞌ heꞌ a neöm a ma tah neꞌ to vamatop anoeh voh a neöm, a ma tah vihvih varih eꞌ se heꞌ a napan neꞌ to vaneah voh, pan ee a napan peꞌ.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Eöꞌ hikta manin ro voh ta vös silvaꞌ, vös gol, me to ohop pa ta pah teꞌ.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Eöm to nat koman e nem, eöꞌ to vaꞌaus koman hah voh a noꞌ pa kiu me pa kon a ma tah nöꞌ to kökööt voh noꞌ, ko vaꞌaus me voh noꞌ a ma teꞌ varih to kiu vaꞌpeh me voh a no neoꞌ.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Eöꞌ to vataare voh a neöm a ma kiu peöꞌ, köm se nok suk a kiu peöꞌ ivaꞌih, ea se vaꞌaus a ma teꞌ to hikta onöt ne a vaꞌaus hah rea, para koman no a soe voh pe Sunön Ieesuꞌ, neꞌ to soe voh pan, ‘O vaeö pa teꞌ vëh to heꞌ a meh teꞌ a tah, to teꞌ oah rakah e non po vaeö pa teꞌ vëh to öt.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 E Pöl to vahik vaato me ra nap susunön ko vatokon, pareꞌ hin manuh pe Sosoenën vaꞌpeh me raoe.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Ee to tamak ko vaokook pa ö nee to vaöt koren me ne Pöl.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Ee to tamak vi rakah ne e Pöl se këh raoe me a soe neꞌ to soe voh pan, “Eöm se hikta ep amot hah ka no neoꞌ.” A napan to me e Pöl manuh po paröꞌ pa aton poë.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.