Atos 18

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Vasuksuk ne Pöl to këh en pa vöön va Atëns, pareꞌ nö pet en pa vöön va Körin.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 Manih Körin, eꞌ to ep in a to Jiuꞌ a ëhnaneah e Akuilaꞌ to koaꞌ manih muhin Pontus, eꞌ to taneꞌ varuꞌ maꞌ po oeh va Italiꞌ pen e köövo peꞌ Prisilaꞌ. Ee to nö voh maꞌ nën, suk a teꞌ sunön va Room, e Sisaꞌ Klödius to taꞌ a ö no Jiuꞌ kurus se këh a vöön apuh va Room. Ivëh, ke Pöl nö en pa ep pee, pareꞌ teꞌ vaꞌpeh me non pee.
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 E Pöl to kiu vaꞌpeh me e non pee pa nok a ma iuun teꞌteꞌ vah, pare vavoen nee. A moniꞌ nee to kon to vaꞌaus non raoe pa voen taëën me a ö kokoroh.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 Pa ma Poen Apaapo manih koman iuun hinhin soneꞌ, e Pöl to vavahutët me non o Jiuꞌ, me o meoh upöm teꞌ va po to Grik, pan ee se panih a ma kokoman pee, ko vaman e Ieesuꞌ pare heꞌ rea manih peꞌ.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 O poen ne Saëlas pen Timotiꞌ to taneꞌ maꞌ pa muhin va Mësadoniaꞌ, ko vos maꞌ, e Pöl to koe en pa kiu moniꞌ peꞌ, pareꞌ teꞌ varoe non pa heꞌ a Soe Vih me a vavaasis, ko vamaaka ke ra ma napan pan, e Ieesuꞌ e Kristo.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ivëhkëk, o Jiuꞌ to vavovoeak e ne pa soe pe Pöl, ko sosoe vahat e ne peꞌ. Ivëh, keꞌ susunuh o kusan vëh to teꞌ non po ohop peꞌ, pareꞌ soe ke raoe pan, “Eꞌ a tah koman peöm, eöm se keh heꞌ tonun a Soe Vih pe Sosoenën, paröm ro em, eꞌ eöm koman. Eöꞌ hikta se teen noꞌ a ro peöm. Taneo non kuru, eöꞌ se nö eoꞌ pa heꞌ a soe manuh po teꞌ varih to hikta teꞌ ne pan ee ro Jiuꞌ.”
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 Ke Pöl tavus këh en maꞌ pa iuun hinhin soneꞌ ko nö, pareꞌ teꞌ e non pa iuun pe Titius Jastus eꞌ a teꞌ to hikta teꞌ non a to Jiuꞌ. Ivëhkëk, eꞌ to vasunön non sih e Sosoenën. A iuun peꞌ to eok non havin a iuun hinhin soneꞌ.
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 E Krispas, eꞌ e susun va pa iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ, eꞌ to vaman non e Sunön, me a tapaiuun peꞌ, me a ma meh teꞌ peo va Körin to pënton a soe ko vaman, kee pupui ee pee.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 Pa pah popoen ne Pöl to tata non e Sunön to sosoe ke non poan pan, “Koe a naöp, parën sun vakis pa vatvus a Soe Vih,
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 suk eöꞌ to teꞌ vaꞌpeh me e noꞌ pën, ka hikta teꞌ se miröꞌ a oah, peꞌ a nap peo va pa vöön vëh se tavus ee a napan peöꞌ.”
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 Ivëh ke Pöl teꞌ en po pöh kirismas me a tönim me a paeh sivö manih vöön Körin pa vavaasis a ma napan pa soe pe Sosoenën.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 O poen ne Galioꞌ to teꞌ non a teꞌ sunön va pa muhin va Grik, Akaëaꞌ, o Jiuꞌ to vatönun ko vaheheve me ne pe Pöl, pare öt poë ko vateꞌ ee peꞌ po vahutët.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 A napan to soe ke Galioꞌ pan, “A teꞌ vëh to punöꞌ non pa panih o kokoman pa napan po vavaasis peꞌ, pan a napan se vaman e Sosoenën pa taateꞌ to kenet e non pa taateꞌ po Jiuꞌ.”
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 E Pöl to iu vaato non, ke Galioꞌ soe ke ro Jiuꞌ pan, “Eöm o Jiuꞌ, a teꞌ vëh se keh kök voh a taateꞌ me a hat apuh taeah neꞌ to nok, a, eöꞌ se pënton eoꞌ pa soe peöm.
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 Ivëhkëk, o vaato vëh to teꞌ koman hah e non peöm, suk a ma ëhnan, me a taateꞌ koman peöm, eöm koman se vahik ko vavihvih hah ëm. Eöꞌ hikta se kiiki noꞌ a tah pamëh.”
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 Ko vahik en pa vaato, pareꞌ veo tavus këh en pee pa iuun pëpënton vahutët.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 A ma napan to heve, ko not ee pe Söstënes, a teꞌ susun va pa iuun hinhin soneꞌ, pare ip poë matan a iuun pëpënton vahutët. Ivëhkëk, e Galioꞌ to hikta koman vi non a ö no a napan to ip e Söstënes.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 E Pöl to teꞌ varë me en po teꞌ va po vaman manih pa vöön va Körin. Moaan voh e Pöl to nok a soe kikis manuh pa matan e Sosoenën, ivëh, keꞌ koe a kui a uvineah. E Pöl, ke Prisilaꞌ, pen Akuilaꞌ to nö ee manuh pa vöön va Sënkriaꞌ. Po poen nee se tok po paröꞌ pa ö se nö Siriaꞌ e Pöl to kui hah a uvineah, suk a soe kikis peꞌ manuh pe Sosoenën neꞌ to vaꞌpuh en. Kee tok po paröꞌ ko nö ee.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 Ee to vos ee pa vöön va Ëfësus, ke Pöl këh en pe Prisilaꞌ pen Akuilaꞌ, pareꞌ ho en pa iuun hinhin soneꞌ po Jiuꞌ, ko vavaato me e non po Jiuꞌ.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 Ko teꞌ va po vaman hi poë pan, “Eën se teꞌ varë me voh a no möm manih,” Ivëhkëk eꞌ to koe en.
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 Eꞌ to piun raoe pa ö neꞌ to nönö non, ko soe pan, “Eöꞌ to vavatet noꞌ o iu pe Sosoenën, eꞌ se keh iu non eöꞌ se hah maꞌ manih peöm.” E Pöl to tok po paröꞌ, ko këh en pa vöön va Ëfësus.
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 E Pöl to kunah këh o paröꞌ manih pa vöön va Sisariaꞌ, pareꞌ nö en Jerusalëm pa ep, ko vaato me o teꞌ va po vaman. Pareꞌ oah pet en pa vöön va Antiök pa muhin va Siriaꞌ.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 E Pöl to hikta teꞌ varë manih pa vöön va Antiök, pareꞌ oah pet en pa ma vöön manih pa muhin va Galesiaꞌ, me Frigiaꞌ, to vavaeh hah nö non o vaman pa ma napan.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 A pah to Jiuꞌ, a ëhnaneah e Apölos, eꞌ a teꞌ va Alëksëndriaꞌ to nö maꞌ manih vöön va Ëfësus. A ö vavaato a peꞌ to paraꞌ vih, eꞌ me a teꞌ nat vi to nat vavih non o Puk Vapenpen.
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 O upöm teꞌ to vaasis e Apölos a Taateꞌ pe Ieesuꞌ, keꞌ vavaasis vakis non, me eꞌ to vavaasis vatotoopin non a ma napan pa ma kiu ne Ieesuꞌ to nonok voh non. Ivëhkëk, eꞌ to nat varoe non a pupui pe Jon Tövapupui.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 Eꞌ to taneo en pa vatvus a ma soe koman iuun hinhin soneꞌ, pareꞌ hikta teꞌ naöp non pa vaato. E Prisilaꞌ pen Akuilaꞌ to tënan poë, pare me ee peꞌ manuh pa iuun pee, pare vamaaka vavih ke poë a Taateꞌ pe Ieesuꞌ neꞌ se vatet non.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 E Apölos to iu nö non pa muhin va Grik, ivëh, ka napan va po vaman to teꞌ ne pa vöön va Ëfësus vaꞌaus ee peꞌ. Ee to kiun vovoh na o kiun manih pa napan va po vaman manuh Grik, pan a napan se anoeh ne maꞌ poë. Po poen neꞌ to vos manuh pa muhin va Grik, eꞌ to pah vaꞌaus vavih en po teꞌ varih no o ururuan pe Sosoenën to vaꞌaus voh raoe, kee tavus a napan va po vaman.
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 A ma vasosoëri peꞌ me ro Jiuꞌ to rëh en pa ma napan, kee vaman ee po vavaasis peꞌ komön o Puk Vapenpen, pareꞌ vamaaka ken po Jiuꞌ, pan e Ieesuꞌ, e Kristo, a teꞌ se hehe a ma napan.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.