Atos 12

SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Manih po poen pamëh e Hëërot a teꞌ susun po Jiuꞌ to vakmis ko miröꞌ a ma pöh teꞌ va po vaman.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Eꞌ to heꞌ a soe, kee ip vamët ee pe Jëmis e kea pe Jon po rapis rë.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 E Hëërot to ep in a tah pamëh no o Jiuꞌ to iu ne, pareꞌ heꞌ en pa soe vaonöt pa öt e Pitaꞌ. A tah vëh to se tanok po Poen Apuh no o Jiuꞌ to ënëën ne a taëën hikto is.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 E Hëërot to öt e Pitaꞌ, ko vanö en peꞌ pa iuun nohnoh, ka taanaꞌ vakum teꞌ utut to teꞌ ne, ka taanaꞌ teꞌ to ut ne poë. Manih komön o pöh poen, nee to vapapanih ne murin a tönim me a paeh aoaꞌ to oah. E Hëërot to koman non a ö neꞌ se vateꞌ e Pitaꞌ po vahutët pa ö no Poen Apuh po Jiuꞌ to ënëën ne a taëën hikta is se hik.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 E Pitaꞌ to teꞌ non pa iuun nohnoh, ko teꞌ utut ut e ne peꞌ nën. Ivëhkëk, a napan va po vaman to hinhin vatëh e ne pe Sosoenën se vaꞌaus e Pitaꞌ.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 O poen momoaan in a ö ne Hëërot a teꞌ sunön po Jiuꞌ se vateꞌ e Pitaꞌ po vahutët, e Pitaꞌ to koroh non topnin in a poa teꞌ utut. Eꞌ to nohtöön non po pöök uris eh, ka ma meh teꞌ utut teꞌ ne po hopaꞌ to ut ne.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ka varuꞌ vakomanih a ankeroꞌ pe Sosoenën to tavus en koman iuun nohnoh, ko ëman kopös en pa ö ne Pitaꞌ to teꞌ non. Ka ankeroꞌ pamëh kunkuin en pe Pitaꞌ, pareꞌ taꞌ poan, “Sun vëvëhöꞌ ah.” Ko uris eh vëh to nohtöön non e Pitaꞌ to taihan këh en pa koren e Pitaꞌ.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Ka ankeroꞌ soe ke Pitaꞌ pan, “Voh o voh parën ohop a suꞌ pën.” Ke Pitaꞌ nok va en nën, keꞌ soe ke poan pan, “Ohop o ohop rë pën ko vatet maꞌ neoꞌ.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ke Pitaꞌ vatet tavus en peꞌ këh a iuun nohnoh to hikta nat non pa tah no a ankeroꞌ to nonok non manih peꞌ, eꞌ teꞌ man e non, keꞌ, ahik. Eꞌ to koman non pan, eꞌ to tata non.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Eꞌ Pitaꞌ pen a ankeroꞌ to oah ee pa poa teꞌ utut to ut ne o hopaꞌ vamomoaan, pare öök ee ko oah ee pa meh poa teꞌ utut to ut ne o vapöök hopaꞌ, ko öök ee po matön hopaꞌ eh vëh to taperet no na pa vöön apuh. Ko hopaꞌ pamëh taperet koman en, kee tavus ee. Ee pon to nönö vaꞌpeh nö e ne hanan, ka ankeroꞌ pamëh këh en pe Pitaꞌ ko nö en.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Ko kokoman pe Pitaꞌ to maaka keꞌ nat hah en pa ma tah to tanok manih peꞌ, keꞌ soe pan, “Eöꞌ to nat rakah eoꞌ, e Sosoenën to vanö vu maꞌ a ankeroꞌ peꞌ keꞌ vatvus hah këh a neoꞌ pa koren e Hëërot, me a ma tah no a napan va Jiutiaꞌ to koman ne a nok manih peöꞌ.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 E Pitaꞌ to maaka en pa ö neꞌ to tavus a maꞌ, ko nö en manuh pa iuun pe Mariaꞌ, e sinan e Jon Mak. A nap peo rakah to teꞌ ne pa iuun pamëh to hinhin ne.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 E Pitaꞌ to tekteok po hopaꞌ, ka pah köövo kikiu nö maꞌ pa peret o hopaꞌ, a ëhnaneah e Rodaꞌ.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Eꞌ to tënan inan maꞌ e Pitaꞌ, pareꞌ vaeö rakah ko hah en pa soe vanat raoe to hikta peret o hopaꞌ. Eꞌ to nö, pareꞌ soe pan, “E Pitaꞌ e vöh mahën.”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ee varuh koman iuun to soe ke poë pan, “Eën to piuk eom.” Ivëhkëk, eꞌ to eh rakah en, pareꞌ soe pan, “Pöh man rakah, e Pitaꞌ e vöh mahën.” Kee soe ke poë pan, “Eꞌ a apen Pitaꞌ nën to ep nom.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ivëhkëk, e Pitaꞌ to tekteok avoeꞌ e no maꞌ po hopaꞌ, ivëh, kee peret ko ep ee pe Pitaꞌ, ko pah vuksean rakah ee.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ke Pitaꞌ vuhvuh maꞌ raoe pa koreneah, pan ee se vatotomin. Ivëh, keꞌ vahutët ken pee pa ö ne Sosoenën to vaꞌaus va in poan, keꞌ tavus këh a iuun nohnoh. E Pitaꞌ to soe ke raoe pan, “Soe ke Jëmis, me a ma meh kea pa tah vaꞌih.” E Pitaꞌ to tavus këh en pee, pareꞌ nö ke en pa meh vöön.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Pa pöstakah po meoh poen o teꞌ utut to vuksean, ko karë rakah ko tok rakah ee pa ö ne Pitaꞌ to koe, pare me vavaiu vah e Pitaꞌ, ko vaiihi e ne pan, “E Pitaꞌ koe nih?”
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 E Hëërot to taꞌ o teꞌ utut pa vaiu e Pitaꞌ, ivëhkëk, ee to hikta ep in e Pitaꞌ. Ivëh, ke Hëërot vateꞌ en po teꞌ utut varih to ut vahat voh ne pe Pitaꞌ po vahutët. Eꞌ to vaonöt en pa ö nee se ip vamët raoe. Vasuksuk e Hëërot to këh en pa muhin Jiutiaꞌ ko nö en pa vöön va Sisariaꞌ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 E Hëërot a teꞌ sunön va pa muhin Jiutiaꞌ to heve rakah non a napan va pa vöön va Taëaꞌ me pa vöön va Saëdon, a poa vöön poë varih ne Hëërot to hikta matop non. Ka napan vatönun, pare nö maꞌ pa vakamöꞌ hah me e Hëërot. Ee to iu vakum me ne e Hëërot. Ivëh, kee nö momoaan ee manuh pe Blastus, a teꞌ to matop non a iuun pe Hëërot, pan eꞌ se vaꞌaus raoe pa vamatop o vaato pee me e Hëërot. Ee to vakamöꞌ hah me e Hëërot, pare taneo ee pa kon hah a taëën manuh pa muhin ne Hëërot to matop non.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ke Hëërot vateꞌ en po pöh poen, po poen pamëh neꞌ to ohop a ma ohop vih pa teꞌ sunön, pareꞌ ihoꞌ koman en pa ö ihihoꞌ peꞌ, peꞌ a teꞌ sunön, ko heꞌ a soe apuh manih pa ma napan.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ka ma napan taoa maꞌ, ko soe maꞌ pan, “Eꞌ hikta teꞌ akuk non ivëh, to vavaato non, ahik, eꞌ a sosoenën.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Ka varuꞌ vakomanih a ankeroꞌ pe Sosoenën to heꞌ mët en pe Hëërot, ka mët hat kon en peꞌ, suk eꞌ to hikta kë non a ëhnan e Sosoenën. Ko ves ëën poë, keꞌ mët en.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ivëh, ka ma napan kon ee pa soe pe Sosoenën pa ma vöön kurus.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 E Banabas pen Söl to vahik a kiu pee manih Jerusalëm, pare hah ee manuh vöön va Antiök. Ee to nö vaꞌpeh me ee pe Jon Mak.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.