Apocalipse 6
SOE A TOꞌTOꞌ (TPZ) vs ARIB
1 Eöꞌ to ep hah, ko ep in a Soneꞌ Sipsip to öt non o miu pëpaꞌ vëh to teꞌ non o tönim me o pöök vaꞌtop töön, ko kap en pa vaꞌtop töön vamomoaan. Eöꞌ to tënan a paeh va pa taanaꞌ tah toꞌtoꞌ to vaato vaꞌpuh no maꞌ, vamanih pa kara to kon ko soe maꞌ pan, “Nö mah!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Eöꞌ to ep in a hös kakaare no a pah teꞌ to tok non, pareꞌ öt non a vuhun, kee heꞌ poë o uvan pa teꞌ sunön to onoah o vapus. A teꞌ pamëh se onoah a ma vapus peo.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ka Soneꞌ Sipsip kap en po vapöök kok in o këntör vëh to vaꞌtop töön non o miu pëpaꞌ, köꞌ tënan a vapöök tah toꞌtoꞌ to soe pan, “Nö mah!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Köꞌ nö eoꞌ, paröꞌ ep a hös ereraꞌ to nö en maꞌ. E Sosoenën to soe vaonöt ke a teꞌ pamëh pa miröꞌ, ko kon ke o vakamöꞌ vih pa napan varih po oeh kee se ip vamët o upöm teꞌ. A ankeroꞌ to heꞌ poan o rapis rë marën a nok a kiu pamëh.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ka Soneꞌ Sipsip kap en po vakön kok in o këntör vëh to vaꞌtop töön non o miu pëpaꞌ, köꞌ tënan a vakön tah toꞌtoꞌ to soe pan, “Nö mah!” Köꞌ nö eoꞌ, paröꞌ ep in a hös pö. A teꞌ to tok non peꞌ to öt non a sike.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Eöꞌ to tënan a tah to teꞌ va non manih pa teꞌ to vaato taneꞌ no maꞌ pa taanaꞌ tah toꞌtoꞌ. Eꞌ to soe vamanih pan, “O voen va po pöh poen no a teꞌ to kon eꞌ to antoen e non peꞌ pa voen a paeh sospen taëën vuit, keꞌ, a kukön sospen taëën baliꞌ. Ke eën se nat nom miröꞌ këh raoe o hunun in o naon öliv me o voaën!”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ka Soneꞌ Sipsip kap en po vataanaꞌ kok in o këntör vëh to vaꞌtop töön non o miu pëpaꞌ. Köꞌ tënan a vataanaꞌ tah toꞌtoꞌ to soe maꞌ pan, “Nö mah!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Köꞌ nö eöꞌ, ko ep in a hös totomoen. A teꞌ to tok non peꞌ, a ëhnaneah e Mët. Ka vöön pa nap mët, eꞌ to vavatet vatët nö e non maꞌ pa teꞌ vëh a ëhnaneah e Mët. Ee to heꞌ kikis raoe pon pa kiiki a ma napan po taanaꞌ vuteꞌ va po oeh avoes, me a ö nee se ip vamët o pöh vuteꞌ va po taanaꞌ vuteꞌ poë varih. O teꞌ poë varih se mët koe ke manih po rapis rë, me o maë apuh, me a ma vu mët, me a ma tah poa va muhin.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ka Soneꞌ Sipsip kap en po vatönim kok in o këntör vëh to vaꞌtop töön non po miu pëpaꞌ, köꞌ ep in a apen a ma napan varih to mët voh ee to teꞌ ne paan a pok pe Sosoenën. A napan poë varih to öt vakis voh ne o vavaasis me a soe pe Sosoenën, ko vataare voh ne manih po toꞌtoꞌ pee. Ivëh, ka ma teꞌ varih to vakihat me ne raoe, ip vamët voh ee pee.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 A ma apen a nap mët poë varih to soe vakis maꞌ pan, “Teꞌ Sunön va pa ma moeh tah kurus, eën a vasioꞌ, a ma taateꞌ pën to man rakah! O poen poanheh nën se vateen a hat manih pa ma napan varih po oeh? Parën piun o eraꞌ va pa ö nee to ip vavoh ka möm?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ee to heꞌ papaeh raoe a ma ohop kakaare, kee soe ke raoe pan, “Eöm se vanot nem a siꞌ tëëm kökööt, keꞌ onöt a ö no a napan varih to vakihat me a neöm se ip vamët a ma kea peöm varih, o teꞌ va po vaman, me o teꞌ kikiu vamanih pa ö nee to ip vamët vavoh ka neöm. E Sosoenën to vateꞌ voh en pa tovih teꞌ nee se ip vamët. Po poen no o tövakihat to ip vamët vahik ee pa ma napan poë varih. Ke Sosoenën se piun a hat nee to nok voh manih peöm.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ka Soneꞌ Sipsip kap en po vatönim me o paeh kok in o këntör vëh to vaꞌtop töön non po miu pëpaꞌ. Köꞌ haraꞌ a rikrik apuh to tavus manih po oeh. A potan to popoen en vamanih po rara pö, ka sivö tavus ereraꞌ va en manih po eraꞌ.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ko vesun varih akis vuꞌvuꞌ ee maꞌ manih po oeh vamanih pa ma voaꞌ naon pereꞌ, no a tuvuh apuh to kö, kee vuꞌ maꞌ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ka akis to tamiu en, vamanih po pan nee to miu, ka ma tope me a ma to kurus vahuk këh ee pa ma ö teꞌteꞌ pee.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ka ma teꞌ sunön to teꞌ me ne o ëhnan manih po oeh, me a ma susun pa nap vëvënsun, me a ma teꞌ ötöt ö, me a ma teꞌ eh, me a ma teꞌ kikiu akuk, me a ma teꞌ taihan. Ee kurus to vakoaan po vëvë me o vösvös to teꞌ ne manih pa ma moeh totope, suk ee to hikta vavatet ne a soe pe Sunön.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ee kurus to soe ke a ma totope me o vösvös vamanih pan, “Tahoe mah, ko ip vamët a möm kemöm mët këh a matan e Sosoenën to ihoꞌ non pa ö ihihoꞌ pa teꞌ sunön, me o vakmis pa Soneꞌ Sipsip.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Suk ataeah, o poen Apuh, pe Sosoenën me a Soneꞌ Sipsip pa piun a ma taateꞌ hat no a ma napan to nonok voh ne to tavus en. Ivëh, kee hikta teꞌ onöt ne a sun vakis, pare onoah a tah pamëh.”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.