Jonas 1

El libro de Jonas en Me'phaa Xma'iin (Teocuitlapa) (TPX) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ni̱ꞌkha̱ ajŋgóo Anulúꞌ Mekhuíí náa inuu Jonáa, aꞌdióo xa̱bu̱ mbiꞌyuu Amitáí, kamí xígi̱ niꞌthúun:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 «Araxuun ri̱, kamí ayuꞌ náa xojin Nínibe̱, xojin ndíi ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán mba̱a̱, kamí arathúún ndíi ma̱ni̱gámbáa̱laꞌ. Numuu ndíi áꞌkhóón nitsimuu a̱jndu̱ náa inuꞌ ikhúún».
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 A̱ꞌkhui̱nꞌ Jonáa ni̱tu̱xu̱u̱ mundíi ma̱ga̱yúu náa inuu Anulúꞌ Mekhuíí, xígi̱í ni̱jke̱ náa xojin ndíi mbiꞌyuu Társí. A̱ꞌkhui̱nꞌ ni̱ka̱jtaa náa xojin ndíi mbiꞌyuu Jópé, ikhí nixkamaa mbá ixi̱ ruwaꞌ ndíi mba̱a̱ ndíi na̱jka̱khruámuuꞌ náa inuu iyaꞌ ndíi na̱jka̱ náa Társí. A̱ꞌkhui̱nꞌ ni̱ꞌninumuu kamí ni̱jka̱ gajmíin xa̱bu̱ wi̱ nagúún ikhí. Ni̱khu̱mu̱u̱ ndíi ma̱ga̱yúu mitsíŋguánꞌ náa inuu Anulúꞌ Mekhuíí.
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Múú Anulúꞌ Mekhuíí ni̱ꞌni ndíi maxnúu mbá i̱ŋámbíꞌ náa inuu iya-a̱pha̱ kamí ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán ni̱mbu̱xu̱u̱ iyaꞌ, a̱jndu̱ ni̱khu̱mu̱ún ndíi ma̱mbáa̱laꞌ ixi̱ ruwaꞌ ndíi nagúún ga̱jma̱a̱.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Ikhú nimíñúún xa̱bu̱ wi̱ nagúún náa ixi̱ ruwaꞌ ndíi mba̱a̱ ruꞌkhuíin kamí mámbáa eꞌthúun wi̱ náa wíji̱ a̱jkiu̱u̱n. A̱ꞌkhui̱nꞌ ni̱da̱ma̱ꞌa̱n náa aúun iyaꞌ ndíi kajti náa aúun ixi̱ ruwaꞌ ndíi mba̱a̱ ndíi nagúún ga̱jma̱a̱, mundíi xáꞌni mi̱khie̱u̱n. Múú Jonáa nijŋgúun máꞌ wapháá náa mi̱jnu̱ꞌ aúun ixi̱ ruwaꞌ kamí ikhí nibóoꞌ niꞌgu.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Ikhú xa̱bu̱ wi̱ na̱jka̱kayóo ixi̱ ruwaꞌ ndíi na̱jka̱khruámuuꞌ náa inuu iyaꞌ, ni̱jka̱nu gáꞌyoo Jonáa, kamí niꞌthúun: «Ndíí ethani̱ ján rúꞌ, xa̱bu̱ xtáninuꞌ. ¡Araxuun ri̱, kamí aratháán anaaꞌ wi̱ nambáyáaꞌ ikháán! Ma̱ꞌni múndíi ikhaa ma̱gawíinꞌ a̱jkiu̱u̱n khaꞌyolúꞌ mundíi xákháñunlúꞌ».
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 A̱ꞌkhui̱nꞌ nithanmíjná khi̱níkheén wi̱ nagúún náa aúun iyaꞌ: «A̱waꞌ kamí mu̱ra̱xi̱, mbu̱ꞌyáá tsáá gíꞌdoo áꞌkhóon ndíi ni̱ꞌkha̱ ndíi mixkawiꞌ ndíi mu̱gíꞌníínlúꞌ rígi̱». Ikhú niraxi̱, a̱ꞌkhui̱nꞌ ndiyáá ndíi Jonáa expátríya̱a̱ꞌ.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ikhú xuꞌkhuíin niraxi̱i̱ ikheen:
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 A̱ꞌkhui̱nꞌ niríꞌña̱a̱ Jonáa:
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 Ikhú xa̱bu̱ u̱ꞌkhui̱nꞌ ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán nimíñúún, a̱ꞌkhui̱nꞌ nitháán Jonáa:
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Ikhú nitháán:
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 A̱ꞌkhui̱nꞌ Jonáa niꞌthúún:
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Múú xa̱bu̱ u̱ꞌkhui̱nꞌ, ga̱jma̱a̱ mbá xógíꞌ tsi̱ki̱ñu̱únꞌ, nini̱ mu̱ri̱yááꞌlaꞌ ixi̱ ruwaꞌ ndíi nagúún ga̱jma̱a̱ náa rauunꞌ iyaꞌ, kamí na̱ŋguá ni̱ꞌŋgo̱o̱n, numuu ndíi iyaꞌ ni̱jka̱rawaŋguuꞌ i̱tháán kamí i̱tháán náa inúún ikheen.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 A̱ꞌkhui̱nꞌ nithankhañíí Ana̱ wi̱ xtáa Mekhuíí, xígi̱ nitháán: «Nu̱tha̱nkháñaaꞌxu̱ꞌ Ana̱ wi̱ xtaa Mekhuíí, ndíi xáradiáa̱nꞌxu̱ꞌ ga̱jma̱a̱ numuu xa̱bu̱ bi̱gi̱i̱, xuꞌkhuíin máꞌ xáta̱rígu tsu̱du̱xu̱ꞌ ga̱jma̱a̱ numuu ndíi ma̱kha̱ñúu múndíi nda̱a̱ ndíi áꞌkhóon. Numuu ndíi ikháán, Ana̱ Mekhuíí, nithani̱ xóo ndíi na̱ꞌni a̱jkia̱a̱nꞌ».
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 A̱ꞌkhui̱nꞌ ni̱ra̱jtuwiin Jonáa kamí ni̱xpa̱tua̱ꞌa̱a̱n náa aúun iyaꞌ, ikhú xuꞌkhuíin nibáa̱ꞌlaꞌ, náŋguá niwaŋguuꞌ i̱tháán.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Ikhú ra̱ꞌkháaꞌ muu wáá nimíñúún xa̱bu̱ u̱ꞌkhui̱nꞌ khuyáá Anulúꞌ Mekhuíí. Kamí ni̱xu̱da̱ꞌ tsiŋgejñaꞌ náa inuu, xuꞌkhuíin máꞌ ni̱xu̱da̱mi̱jna̱ ndíi muni̱mba̱a̱.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 Kamí Anulúꞌ Mekhuíí, wapháá niꞌnii máꞌ xawiiꞌ mbáa e̱gi̱ꞌ ra̱ꞌkháaꞌ muu tháán mba̱a̱, ikhaa nirájŋgiúun Jonáa. Ikhí nixtáa Jonáa ajtsú mbiꞌi kamí ajtsú mbroꞌon náa aúun e̱gi̱ꞌ.
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.