Gênesis 47
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs NTLH
1 Orait Josep i go tokim king olsem, “Papa bilong mi wantaim ol brata bilong mi ol i lusim Kenan na ol i kamap pinis. Ol i kisim ol sipsip na bulmakau na olgeta samting bilong ol i kam. Ol i stap nau long distrik Gosen.”
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Na Josep i singautim 5-pela brata bilong en na ol i kam sanap long pes bilong king.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Orait king i askim ol olsem, “Yupela i save mekim wanem kain wok?” Na ol i bekim tok olsem, “Bikman, mipela i save lukautim ol sipsip, olsem ol papa bilong mipela i bin mekim bipo.
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Mipela i laik i stap sotpela taim long dispela kantri, long wanem, taim bilong bikpela hangre i kamap long graun Kenan na i no gat gras bilong ol sipsip bilong mipela i ken kaikai. Olsem na mipela i laik bai yu tok orait long mipela i ken sindaun long distrik Gosen.”
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Orait king i tokim Josep olsem, “Papa bilong yu wantaim ol brata i kamap pinis bilong i stap wantaim yu.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Olsem na yu mas tingim wanpela hap graun i gutpela tru long olgeta hap graun bilong Isip na yu tokim ol long sindaun long en. Sapos yu laik bai ol i sindaun long Gosen, em i orait. Na tu, sapos yu save long sampela man bilong ol i save tumas long lukautim ol bulmakau, orait yu mas givim wok long ol bilong lukautim ol lain bulmakau bilong mi.”
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Orait Josep i bringim papa bilong en Jekop i go long king. Na Jekop i givim gude long king.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Na king i askim em olsem, “Yu gat hamas krismas nau?”
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Na Jekop i bekim tok olsem, “Mi stap long dispela graun inap 130 krismas tasol. Em i no longpela taim tumas, na mi bungim planti hevi tu. Ol tumbuna bilong mi i bin i stap longpela taim tru long dispela graun, na ol krismas bilong ol i winim tru ol krismas bilong mi.”
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Orait Jekop i tok gutbai long king na em i go.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Bihain Josep i mekim olsem king i tok, na i helpim papa bilong em wantaim ol brata bilong em na ol i sindaun long kantri Isip. Em i givim graun long ol long distrik bilong taun Rameses. Dispela hap graun em i gutpela tru na i winim olgeta arapela hap graun bilong Isip.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Josep i save lukautim olgeta lain bilong en long kaikai. Em i save givim kaikai long papa na long ol brata, na long ol meri na pikinini bilong ol tu.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Bikpela hangre tru i kamap na i no gat kaikai long olgeta hap bilong graun. Dispela taim bilong hangre i bagarapim tru kantri Isip na graun Kenan.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Na ol manmeri bilong Isip na Kenan i pinisim olgeta mani bilong ol long baim wit long ol bakstua Josep i bosim. Na Josep i kisim olgeta dispela mani na putim i stap long haus bilong king.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Na taim olgeta mani bilong ol Isip na ol Kenan i pinis, orait olgeta manmeri bilong Isip i go long Josep na ol i tokim em olsem, “Yu mas givim kaikai long mipela. Sapos nogat, hangre bai i bagarapim mipela tru na bai mipela i pundaun na dai long ai bilong yu. Yu mas helpim mipela, long wanem, olgeta mani bilong mipela i pinis.”
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Orait Josep i tok olsem, “Sapos mani bilong yupela i pinis tru, orait yupela i ken bringim ol animal bilong yupela i kam givim mi olsem pe bilong kaikai yupela i laik kisim.”
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Orait ol i bringim ol hos na ol sipsip na meme na ol bulmakau na donki bilong ol i go long Josep, na em i kisim olsem pe bilong kaikai em i givim long ol. Ol i mekim olsem i go inap dispela yia i pinis.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Na long yia bihain ol i go gen long Josep na ol i tok olsem, “Bikman, mipela i no inap haitim hevi bilong mipela long yu. Yu kisim pinis olgeta mani bilong mipela na olgeta sipsip na bulmakau samting bilong mipela. Mipela i no gat wanpela samting moa bilong givim yu. Mipela yet wantaim graun bilong mipela, em tasol i stap.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Yu no ken larim mipela i dai long hangre na graun bilong mipela i bagarap olgeta. Mobeta king yet i lukautim mipela long kaikai, na bai mipela olgeta i kamap wokboi na wokmeri nating bilong en. Na em i ken kisim tu graun bilong mipela. Tasol plis, yu mas givim pikinini kaikai long mipela, na bai mipela i no ken i dai. Nogat. Bai mipela i stap gut na graun bilong mipela i no ken bagarap.”
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Dispela taim bilong bikpela hangre i mekim na olgeta manmeri bilong Isip i salim graun bilong ol long Josep na em i baim. Olsem na olgeta graun bilong Isip i kamap graun bilong king tasol.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Na Josep i mekim olgeta manmeri long olgeta hap bilong Isip i lusim graun bilong ol na i go i stap long ol taun.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Graun bilong ol pris tasol Josep i no baim. King i save givim mani long ol pris na ol i save baim kaikai long en. Olsem na ol i no salim graun bilong ol.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Josep i tokim ol manmeri olsem, “Yupela harim. Nau mi baim pinis yupela wantaim ol graun bilong yupela, na yupela i kamap wokboi na wokmeri nating bilong king. Em hia ol pikinini kaikai bilong yupela. Yupela kisim i go planim long ol gaden.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Na taim kaikai long gaden i redi, orait yupela i mas tilim long 5-pela hap. Yupela i mas givim wanpela hap long king na 4-pela hap i bilong yupela. Yupela i mas putim sampela i stap bilong planim gen. Na hap i stap yet, em yupela wantaim ol famili bilong yupela i ken kaikai.”
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Orait ol manmeri i tok olsem, “Bikman, yu bin helpim mipela tru, na nau mipela olgeta bai i stap gut. Mipela i tenkyu tru long yu larim mipela i kamap wokboi nating bilong king.”
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Orait Josep i putim wanpela lo long Isip olsem, sapos kaikai long gaden i redi, orait olgeta manmeri i mas tilim long 5-pela hap na givim wanpela hap i go long king. Dispela lo i stap olsem yet, i kam inap nau. Graun bilong ol pris tasol i no kamap graun bilong king.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Ol Israel i sindaun long Isip long distrik Gosen, na ol i kisim graun long dispela hap. Na ol i karim planti pikinini moa na ol i kamap bikpela lain tru.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Jekop i sindaun long Isip inap 17 yia, na em i gat 147 krismas olgeta.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Em i save olsem klostu em i laik i dai, olsem na em i singautim pikinini bilong en Josep i kam, na i tokim em olsem, “Sapos yu laikim mi tru, orait putim han bilong yu aninit long lek bilong mi na mekim strongpela promis olsem yu bai mekim gutpela pasin long mi. Bai yu no ken planim mi long Isip.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Taim mi pasim ai na mi go bilong i stap wantaim ol tumbuna bilong mi, mi laik bai yu karim bodi bilong mi i go lusim Isip, na planim mi long matmat bilong ol tumbuna bilong mi.” Na Josep i bekim tok olsem, “Bai mi mekim olsem yu tok.”
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Tasol Jekop i tok gen olsem, “Yu mas mekim tok tru antap olsem bai yu mekim tru dispela samting.” Josep i mekim dispela strongpela promis pinis, orait Jekop i daunim het bilong en i go daun long bet bilong soim olsem em i amamas long Josep.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.