Gênesis 47

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Orait Josep i go tokim king olsem, “Papa bilong mi wantaim ol brata bilong mi ol i lusim Kenan na ol i kamap pinis. Ol i kisim ol sipsip na bulmakau na olgeta samting bilong ol i kam. Ol i stap nau long distrik Gosen.”
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Na Josep i singautim 5-pela brata bilong en na ol i kam sanap long pes bilong king.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Orait king i askim ol olsem, “Yupela i save mekim wanem kain wok?” Na ol i bekim tok olsem, “Bikman, mipela i save lukautim ol sipsip, olsem ol papa bilong mipela i bin mekim bipo.
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Mipela i laik i stap sotpela taim long dispela kantri, long wanem, taim bilong bikpela hangre i kamap long graun Kenan na i no gat gras bilong ol sipsip bilong mipela i ken kaikai. Olsem na mipela i laik bai yu tok orait long mipela i ken sindaun long distrik Gosen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Orait king i tokim Josep olsem, “Papa bilong yu wantaim ol brata i kamap pinis bilong i stap wantaim yu.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Olsem na yu mas tingim wanpela hap graun i gutpela tru long olgeta hap graun bilong Isip na yu tokim ol long sindaun long en. Sapos yu laik bai ol i sindaun long Gosen, em i orait. Na tu, sapos yu save long sampela man bilong ol i save tumas long lukautim ol bulmakau, orait yu mas givim wok long ol bilong lukautim ol lain bulmakau bilong mi.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Orait Josep i bringim papa bilong en Jekop i go long king. Na Jekop i givim gude long king.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Na king i askim em olsem, “Yu gat hamas krismas nau?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Na Jekop i bekim tok olsem, “Mi stap long dispela graun inap 130 krismas tasol. Em i no longpela taim tumas, na mi bungim planti hevi tu. Ol tumbuna bilong mi i bin i stap longpela taim tru long dispela graun, na ol krismas bilong ol i winim tru ol krismas bilong mi.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Orait Jekop i tok gutbai long king na em i go.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Bihain Josep i mekim olsem king i tok, na i helpim papa bilong em wantaim ol brata bilong em na ol i sindaun long kantri Isip. Em i givim graun long ol long distrik bilong taun Rameses. Dispela hap graun em i gutpela tru na i winim olgeta arapela hap graun bilong Isip.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Josep i save lukautim olgeta lain bilong en long kaikai. Em i save givim kaikai long papa na long ol brata, na long ol meri na pikinini bilong ol tu.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Bikpela hangre tru i kamap na i no gat kaikai long olgeta hap bilong graun. Dispela taim bilong hangre i bagarapim tru kantri Isip na graun Kenan.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Na ol manmeri bilong Isip na Kenan i pinisim olgeta mani bilong ol long baim wit long ol bakstua Josep i bosim. Na Josep i kisim olgeta dispela mani na putim i stap long haus bilong king.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Na taim olgeta mani bilong ol Isip na ol Kenan i pinis, orait olgeta manmeri bilong Isip i go long Josep na ol i tokim em olsem, “Yu mas givim kaikai long mipela. Sapos nogat, hangre bai i bagarapim mipela tru na bai mipela i pundaun na dai long ai bilong yu. Yu mas helpim mipela, long wanem, olgeta mani bilong mipela i pinis.”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Orait Josep i tok olsem, “Sapos mani bilong yupela i pinis tru, orait yupela i ken bringim ol animal bilong yupela i kam givim mi olsem pe bilong kaikai yupela i laik kisim.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Orait ol i bringim ol hos na ol sipsip na meme na ol bulmakau na donki bilong ol i go long Josep, na em i kisim olsem pe bilong kaikai em i givim long ol. Ol i mekim olsem i go inap dispela yia i pinis.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Na long yia bihain ol i go gen long Josep na ol i tok olsem, “Bikman, mipela i no inap haitim hevi bilong mipela long yu. Yu kisim pinis olgeta mani bilong mipela na olgeta sipsip na bulmakau samting bilong mipela. Mipela i no gat wanpela samting moa bilong givim yu. Mipela yet wantaim graun bilong mipela, em tasol i stap.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Yu no ken larim mipela i dai long hangre na graun bilong mipela i bagarap olgeta. Mobeta king yet i lukautim mipela long kaikai, na bai mipela olgeta i kamap wokboi na wokmeri nating bilong en. Na em i ken kisim tu graun bilong mipela. Tasol plis, yu mas givim pikinini kaikai long mipela, na bai mipela i no ken i dai. Nogat. Bai mipela i stap gut na graun bilong mipela i no ken bagarap.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Dispela taim bilong bikpela hangre i mekim na olgeta manmeri bilong Isip i salim graun bilong ol long Josep na em i baim. Olsem na olgeta graun bilong Isip i kamap graun bilong king tasol.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Na Josep i mekim olgeta manmeri long olgeta hap bilong Isip i lusim graun bilong ol na i go i stap long ol taun.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Graun bilong ol pris tasol Josep i no baim. King i save givim mani long ol pris na ol i save baim kaikai long en. Olsem na ol i no salim graun bilong ol.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Josep i tokim ol manmeri olsem, “Yupela harim. Nau mi baim pinis yupela wantaim ol graun bilong yupela, na yupela i kamap wokboi na wokmeri nating bilong king. Em hia ol pikinini kaikai bilong yupela. Yupela kisim i go planim long ol gaden.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Na taim kaikai long gaden i redi, orait yupela i mas tilim long 5-pela hap. Yupela i mas givim wanpela hap long king na 4-pela hap i bilong yupela. Yupela i mas putim sampela i stap bilong planim gen. Na hap i stap yet, em yupela wantaim ol famili bilong yupela i ken kaikai.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Orait ol manmeri i tok olsem, “Bikman, yu bin helpim mipela tru, na nau mipela olgeta bai i stap gut. Mipela i tenkyu tru long yu larim mipela i kamap wokboi nating bilong king.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Orait Josep i putim wanpela lo long Isip olsem, sapos kaikai long gaden i redi, orait olgeta manmeri i mas tilim long 5-pela hap na givim wanpela hap i go long king. Dispela lo i stap olsem yet, i kam inap nau. Graun bilong ol pris tasol i no kamap graun bilong king.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Ol Israel i sindaun long Isip long distrik Gosen, na ol i kisim graun long dispela hap. Na ol i karim planti pikinini moa na ol i kamap bikpela lain tru.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Jekop i sindaun long Isip inap 17 yia, na em i gat 147 krismas olgeta.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Em i save olsem klostu em i laik i dai, olsem na em i singautim pikinini bilong en Josep i kam, na i tokim em olsem, “Sapos yu laikim mi tru, orait putim han bilong yu aninit long lek bilong mi na mekim strongpela promis olsem yu bai mekim gutpela pasin long mi. Bai yu no ken planim mi long Isip.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Taim mi pasim ai na mi go bilong i stap wantaim ol tumbuna bilong mi, mi laik bai yu karim bodi bilong mi i go lusim Isip, na planim mi long matmat bilong ol tumbuna bilong mi.” Na Josep i bekim tok olsem, “Bai mi mekim olsem yu tok.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Tasol Jekop i tok gen olsem, “Yu mas mekim tok tru antap olsem bai yu mekim tru dispela samting.” Josep i mekim dispela strongpela promis pinis, orait Jekop i daunim het bilong en i go daun long bet bilong soim olsem em i amamas long Josep.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.