Gênesis 43
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs NVT
1 Orait dispela hangre long Kenan i kamap bikpela tru.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Na taim ol famili bilong Jekop, narapela nem bilong en Israel, ol i pinisim pinis ol dispela kaikai ol i bin kisim long Isip, orait Israel i tokim ol pikinini bilong en olsem, “Yupela go bek long Isip gen na baim kaikai bilong yumi.”
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Tasol Juda i tokim papa olsem, “Papa, mipela i tokim yu pinis. Dispela hetman long Isip i givim strongpela tok long mipela. Em i tokim mipela pinis olsem em bai i no inap tru long lukim mipela gen, sapos brata bilong mipela i no go wantaim mipela.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Sapos yu orait long brata bilong mipela i go wantaim mipela, orait bai mipela i go na baim kaikai bilong yu.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Tasol sapos yu no laik, orait mipela bai i no inap i go, long wanem, dispela hetman bilong Isip i tok pinis olsem em bai i no inap tru long lukim mipela gen, sapos brata bilong mipela i no go wantaim mipela.”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Orait Israel i tok olsem, “Bilong wanem yupela i tokim dispela hetman olsem yupela i gat narapela brata i stap? Yupela i givim bikpela hevi tru long mi.”
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Na ol i bekim tok olsem, “Dispela man i askim mipela planti. Em i askim mipela long famili bilong mipela. Em i tok, ‘Papa bilong yupela i stap yet o i dai pinis? Yupela i gat narapela brata i stap, o nogat?’ Em i askim olsem na mipela i tokim em. Mipela i no save olsem em bai i tokim mipela long bringim liklik brata i go.”
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Na Juda i tokim Israel, papa bilong en, olsem, “Larim Benjamin i kam wantaim mi na bai mipela i go. Olsem bai yu na ol pikinini bilong mipela na mipela yet tu, yumi olgeta i no ken i dai long hangre.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Bai mi yet mi lukautim em. Sapos mi no bringim em i kam bek long yu, orait mi mekim bikpela rong long yu, na dispela asua bai i pas i stap long mi oltaim.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Sapos yu no bin pasim mipela, mipela inap i go na kam bek tupela taim pinis.”
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Orait Israel i tokim ol olsem, “Sapos i no gat narapela rot, orait yupela mekim olsem. Kisim ol nambawan kaikai samting bilong dispela graun na pulimapim long ol basket bilong yupela, na yupela karim i go givim long dispela hetman olsem presen. Kisim olgeta kain gutpela samting olsem hani na ol kain kain marasin na sanda ol i wokim long blut bilong diwai na ol dispela kain galip ol i kolim pistasio na amon.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Yupela i mas dabolim ol mani yupela i bin bringim i go bipo, long wanem, yupela i mas bringim bek dispela ol mani ol i bin putim insait long ol bek bilong yupela. Nogut ol i lusim tingting na ol i putim.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Kisim brata bilong yupela, na yupela hariap i go bek long dispela man.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Prea bilong mi i olsem, God I Gat Olgeta Strong i ken helpim tingting bilong dispela man bai em i sori long yupela. Na bai em i ken larim narapela brata bilong yupela i kam bek long mi, na Benjamin tu. Tasol sapos God i laik bai olgeta pikinini bilong mi i lus, orait ol bai i lus.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Orait ol brata i kisim ol presen na ol i dabolim mani ol i bin bringim i go bipo na ol i karim i go wantaim ol. Na ol i kisim Benjamin tu i go. Na ol i kamap long Isip na ol i go lukim Josep.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Taim Josep i lukim Benjamin i kam wantaim ol, em i tokim wokman i save lukautim haus bilong en olsem, “Yu kisim ol dispela man i go long haus bilong mi. Na kilim wanpela bulmakau na kukim. Ol dispela man bai i kaikai wantaim mi long belo.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Orait wokman i mekim olsem Josep i tok, na em i bringim ol i go long haus bilong Josep.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Tasol taim ol i no go insait yet ol brata i pret na ol i tok olsem, “Ating ol i tingting long dispela mani ol i bin putim insait long ol bek bilong yumi taim yumi kam bipo. Long dispela as tasol na ol i bringim yumi i kam long dispela haus. Ol bai i holimpas yumi na mekim yumi i kamap ol wokboi nating bilong ol. Na bai ol i kisim tu ol donki bilong yumi.”
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Ol i lukim dispela wokman i lukautim haus bilong Josep, em i sanap klostu long dua bilong haus, na ol i go tokim em olsem,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Bikman, harim. Wanpela taim bipo mipela i bin kam hia na baim kaikai.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Tasol taim mipela i lusim yupela na mipela i go wokim kem long namba wan nait, mipela i opim ol bek bilong mipela na mipela wan wan i lukim olgeta mani mipela i bin baim kaikai long en, i stap long maus bilong ol bek. Olsem na nau mipela i bringim ol dispela mani i kam bek.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Na mipela i bringim sampela mani moa bilong baim arapela kaikai. Mipela i no save husat i putim dispela mani insait long ol bek bilong mipela.”
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Wokman i harim tok bilong ol na em i bekim tok olsem, “Yupela i no ken wari na yupela i no ken pret. Ating God bilong yupela na bilong papa bilong yupela em yet i bin putim ol dispela mani long ol bek bilong yupela. Tasol dispela mani yupela i bin baim kaikai long en, em mi kisim pinis.” Na em i go kisim Simeon na bringim em i kam long ol.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Na bihain wokman i bringim ol i go insait long haus bilong Josep. Em i givim wara long ol bilong ol i ken wasim lek, na em i givim kaikai long ol donki bilong ol.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Na taim ol brata i harim olsem Josep bai i kam kaikai wantaim ol long belo, ol i redim ol presen bilong givim em.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Orait Josep i kam long haus na ol i bringim ol dispela presen i go givim em. Na ol i brukim skru na daunim het bilong ol long pes bilong Josep.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Na Josep i givim gude long ol, na bihain em i askim ol olsem, “Olsem wanem long lapun papa bilong yupela, bipo yupela i bin tokim mi long en? Em i stap gut yet?”
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Na ol i bekim tok olsem, “Bikman, papa bilong mipela em i stap gut.” Na ol i daunim het long em gen.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Josep i lukim Benjamin, em brata tru bilong em, na em i tok olsem, “Ating dispela man em i yangpela brata tru bilong yupela, em bipo yupela i bin tokim mi, a?” Na em i tokim Benjamin olsem, “Pikinini, God i ken marimari long yu.”
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Na Josep i sori tumas long liklik brata bilong em, na klostu em i laik krai. Olsem na kwiktaim em i lusim ol na i go long narapela rum na em i krai.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Na bihain em i wasim pes bilong en. Em i kisim strong gen na i kam bek long ol na i tokim ol wokboi long sutim kaikai na putim long tebol.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Ol i putim kaikai bilong Josep long narapela tebol na bilong ol brata long narapela tebol. Na ol Isip i stap wantaim Josep ol i kaikai long narapela tebol gen, long wanem, ol Isip i no save kaikai wantaim ol Hibru. Dispela pasin i nogut tru long ai bilong ol.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Josep yet i bin tokim ol wokboi long makim ol sia ol wan wan brata i mas sindaun long en long taim bilong kaikai. Em i laik bai ol i mas sindaun bihainim krismas bilong ol, stat long namba wan brata na i go inap long yangpela tru. Na taim ol brata i lukim ol i sindaun olsem, ol i kirap nogut na i wok long lukluk long ol yet.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Ol wokboi i kisim kaikai bilong ol brata long tebol bilong Josep. Na ol i sutim kaikai bilong ol brata inap long skel bilong ol. Tasol bilong Benjamin ol i sutim bikpela tru, inap long 5-pela man i kaikai. Orait ol i kaikai na dring wantaim Josep na ol i amamas na ol i spak.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.