Gênesis 43
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs NTLH
1 Orait dispela hangre long Kenan i kamap bikpela tru.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Na taim ol famili bilong Jekop, narapela nem bilong en Israel, ol i pinisim pinis ol dispela kaikai ol i bin kisim long Isip, orait Israel i tokim ol pikinini bilong en olsem, “Yupela go bek long Isip gen na baim kaikai bilong yumi.”
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Tasol Juda i tokim papa olsem, “Papa, mipela i tokim yu pinis. Dispela hetman long Isip i givim strongpela tok long mipela. Em i tokim mipela pinis olsem em bai i no inap tru long lukim mipela gen, sapos brata bilong mipela i no go wantaim mipela.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Sapos yu orait long brata bilong mipela i go wantaim mipela, orait bai mipela i go na baim kaikai bilong yu.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Tasol sapos yu no laik, orait mipela bai i no inap i go, long wanem, dispela hetman bilong Isip i tok pinis olsem em bai i no inap tru long lukim mipela gen, sapos brata bilong mipela i no go wantaim mipela.”
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Orait Israel i tok olsem, “Bilong wanem yupela i tokim dispela hetman olsem yupela i gat narapela brata i stap? Yupela i givim bikpela hevi tru long mi.”
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Na ol i bekim tok olsem, “Dispela man i askim mipela planti. Em i askim mipela long famili bilong mipela. Em i tok, ‘Papa bilong yupela i stap yet o i dai pinis? Yupela i gat narapela brata i stap, o nogat?’ Em i askim olsem na mipela i tokim em. Mipela i no save olsem em bai i tokim mipela long bringim liklik brata i go.”
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Na Juda i tokim Israel, papa bilong en, olsem, “Larim Benjamin i kam wantaim mi na bai mipela i go. Olsem bai yu na ol pikinini bilong mipela na mipela yet tu, yumi olgeta i no ken i dai long hangre.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Bai mi yet mi lukautim em. Sapos mi no bringim em i kam bek long yu, orait mi mekim bikpela rong long yu, na dispela asua bai i pas i stap long mi oltaim.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Sapos yu no bin pasim mipela, mipela inap i go na kam bek tupela taim pinis.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Orait Israel i tokim ol olsem, “Sapos i no gat narapela rot, orait yupela mekim olsem. Kisim ol nambawan kaikai samting bilong dispela graun na pulimapim long ol basket bilong yupela, na yupela karim i go givim long dispela hetman olsem presen. Kisim olgeta kain gutpela samting olsem hani na ol kain kain marasin na sanda ol i wokim long blut bilong diwai na ol dispela kain galip ol i kolim pistasio na amon.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Yupela i mas dabolim ol mani yupela i bin bringim i go bipo, long wanem, yupela i mas bringim bek dispela ol mani ol i bin putim insait long ol bek bilong yupela. Nogut ol i lusim tingting na ol i putim.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Kisim brata bilong yupela, na yupela hariap i go bek long dispela man.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Prea bilong mi i olsem, God I Gat Olgeta Strong i ken helpim tingting bilong dispela man bai em i sori long yupela. Na bai em i ken larim narapela brata bilong yupela i kam bek long mi, na Benjamin tu. Tasol sapos God i laik bai olgeta pikinini bilong mi i lus, orait ol bai i lus.”
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Orait ol brata i kisim ol presen na ol i dabolim mani ol i bin bringim i go bipo na ol i karim i go wantaim ol. Na ol i kisim Benjamin tu i go. Na ol i kamap long Isip na ol i go lukim Josep.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Taim Josep i lukim Benjamin i kam wantaim ol, em i tokim wokman i save lukautim haus bilong en olsem, “Yu kisim ol dispela man i go long haus bilong mi. Na kilim wanpela bulmakau na kukim. Ol dispela man bai i kaikai wantaim mi long belo.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Orait wokman i mekim olsem Josep i tok, na em i bringim ol i go long haus bilong Josep.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Tasol taim ol i no go insait yet ol brata i pret na ol i tok olsem, “Ating ol i tingting long dispela mani ol i bin putim insait long ol bek bilong yumi taim yumi kam bipo. Long dispela as tasol na ol i bringim yumi i kam long dispela haus. Ol bai i holimpas yumi na mekim yumi i kamap ol wokboi nating bilong ol. Na bai ol i kisim tu ol donki bilong yumi.”
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Ol i lukim dispela wokman i lukautim haus bilong Josep, em i sanap klostu long dua bilong haus, na ol i go tokim em olsem,
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 “Bikman, harim. Wanpela taim bipo mipela i bin kam hia na baim kaikai.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Tasol taim mipela i lusim yupela na mipela i go wokim kem long namba wan nait, mipela i opim ol bek bilong mipela na mipela wan wan i lukim olgeta mani mipela i bin baim kaikai long en, i stap long maus bilong ol bek. Olsem na nau mipela i bringim ol dispela mani i kam bek.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Na mipela i bringim sampela mani moa bilong baim arapela kaikai. Mipela i no save husat i putim dispela mani insait long ol bek bilong mipela.”
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Wokman i harim tok bilong ol na em i bekim tok olsem, “Yupela i no ken wari na yupela i no ken pret. Ating God bilong yupela na bilong papa bilong yupela em yet i bin putim ol dispela mani long ol bek bilong yupela. Tasol dispela mani yupela i bin baim kaikai long en, em mi kisim pinis.” Na em i go kisim Simeon na bringim em i kam long ol.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Na bihain wokman i bringim ol i go insait long haus bilong Josep. Em i givim wara long ol bilong ol i ken wasim lek, na em i givim kaikai long ol donki bilong ol.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Na taim ol brata i harim olsem Josep bai i kam kaikai wantaim ol long belo, ol i redim ol presen bilong givim em.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Orait Josep i kam long haus na ol i bringim ol dispela presen i go givim em. Na ol i brukim skru na daunim het bilong ol long pes bilong Josep.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Na Josep i givim gude long ol, na bihain em i askim ol olsem, “Olsem wanem long lapun papa bilong yupela, bipo yupela i bin tokim mi long en? Em i stap gut yet?”
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Na ol i bekim tok olsem, “Bikman, papa bilong mipela em i stap gut.” Na ol i daunim het long em gen.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Josep i lukim Benjamin, em brata tru bilong em, na em i tok olsem, “Ating dispela man em i yangpela brata tru bilong yupela, em bipo yupela i bin tokim mi, a?” Na em i tokim Benjamin olsem, “Pikinini, God i ken marimari long yu.”
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Na Josep i sori tumas long liklik brata bilong em, na klostu em i laik krai. Olsem na kwiktaim em i lusim ol na i go long narapela rum na em i krai.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Na bihain em i wasim pes bilong en. Em i kisim strong gen na i kam bek long ol na i tokim ol wokboi long sutim kaikai na putim long tebol.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Ol i putim kaikai bilong Josep long narapela tebol na bilong ol brata long narapela tebol. Na ol Isip i stap wantaim Josep ol i kaikai long narapela tebol gen, long wanem, ol Isip i no save kaikai wantaim ol Hibru. Dispela pasin i nogut tru long ai bilong ol.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Josep yet i bin tokim ol wokboi long makim ol sia ol wan wan brata i mas sindaun long en long taim bilong kaikai. Em i laik bai ol i mas sindaun bihainim krismas bilong ol, stat long namba wan brata na i go inap long yangpela tru. Na taim ol brata i lukim ol i sindaun olsem, ol i kirap nogut na i wok long lukluk long ol yet.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Ol wokboi i kisim kaikai bilong ol brata long tebol bilong Josep. Na ol i sutim kaikai bilong ol brata inap long skel bilong ol. Tasol bilong Benjamin ol i sutim bikpela tru, inap long 5-pela man i kaikai. Orait ol i kaikai na dring wantaim Josep na ol i amamas na ol i spak.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.