Gênesis 29
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ARC
1 Orait Jekop i wokabaut i go na em i kamap long graun bilong ol manmeri bilong hap sankamap.
1 Então, pôs-se Jacó a pé e foi-se à terra dos filhos do Oriente.
2 Em i sanap lukluk nabaut na em i lukim tripela lain sipsip i slip i stap klostu long wanpela hul wara, long wanem, ol lain sipsip bilong dispela hap i save dring long dispela hul wara. Na i gat bikpela ston i pasim maus bilong hul.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Taim olgeta lain sipsip i kam bung pinis, ol wasman bilong sipsip i save rausim ston long maus bilong hul wara, na ol i givim wara long ol sipsip. Ol sipsip i dring pinis, orait ol wasman bilong sipsip i save putim bek ston long maus bilong hul wara.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Orait Jekop i askim ol wasman olsem, “Ol wantok, yupela bilong we?” Na ol i tok olsem, “Mipela i bilong taun Haran.”
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Orait em i askim ol, “Yupela i save long Laban, pikinini bilong Nahor?” Na ol i tok, “Yes, mipela i save long em.”
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Na Jekop i askim ol, “Laban i stap gut?” Na ol i tok, “Em i stap gut. Lukim. Resel, pikinini meri bilong em, i kam nau wantaim lain sipsip bilong Laban.”
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel, sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Na Jekop i tok olsem, “Olsem wanem? Bikpela san i stap yet, na em i no taim bilong putim ol sipsip i go insait long banis. Yupela i no laik givim wara long ol na kisim ol i go bek, bai ol i ken kaikai gras?”
7 E ele disse: Eis que ainda é muito dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide, e apascentai- as.
8 Na ol wasman i tok, “Nogat. Mipela i no ken mekim olsem. Olgeta lain sipsip i mas bung pastaim na bihain mipela i ken rausim ston long maus bilong hul wara na givim wara long ol sipsip.”
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Jekop i toktok yet wantaim ol wasman na Resel i kamap wantaim lain sipsip bilong papa bilong em, long wanem, em i save lukautim ol.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Jekop i lukim Resel wantaim lain sipsip bilong kandere bilong en, Laban, na em i go long hul wara, na i rausim ston na i givim wara long ol sipsip.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço, e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Na Jekop i givim kis long Resel na em i krai.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz, e chorou.
12 Na em i tokim Resel olsem em i pikinini bilong Rebeka, susa bilong papa bilong en. Na Resel i ran i go tokim papa bilong en.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai e que era filho de Rebeca. Então, ela correu e o anunciou a seu pai.
13 Laban i harim dispela tok long pikinini bilong susa bilong en i kam, na em i ran i go long em. Laban i holimpas Jekop na i givim kis long em, na em i bringim em i go long haus. Orait Jekop i stori long Laban long olgeta samting i bin kamap long em.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa. E contou ele a Labão todas estas coisas.
14 Na Laban i tokim em olsem, “Tru tumas, mitupela i wanblut tru.” Na Jekop i stap wantaim em inap wanpela mun olgeta.
14 Então, Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Laban i tokim Jekop olsem, “Yu kandere tru bilong mi, na mi no laik bai yu wok nating. Tokim mi, yu laik kisim hamas pe long wok bilong yu?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Laban i gat tupela pikinini meri. Namba wan em Lea na namba 2 em Resel.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Leia, e o nome da menor, Raquel.
17 Lea i gat ol naispela ai. Tasol Resel i naispela meri tru, na i winim Lea.
17 Leia, porém, tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Jekop i laikim tumas Resel, olsem na em i tokim Laban olsem, “Bai mi wok 7-pela yia long yu, na yu ken larim mi i maritim Resel, dispela yangpela pikinini meri bilong yu.”
18 E Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Orait Laban i tok olsem, “I gutpela sapos mi givim em long yu, na mi no givim em long man bilong narapela lain. Yu stap wantaim mi.”
19 Então, disse Labão: Melhor é que eu ta dê do que a dê a outro varão; fica comigo.
20 Olsem na Jekop i wok 7-pela yia bilong kisim Resel. Na Jekop i pilim olsem dispela 7-pela yia em i samting nating, olsem tripela o 4-pela de tasol, long wanem, em i laikim tumas Resel.
20 Assim, serviu Jacó sete anos por Raquel; e foram aos seus olhos como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Dispela 7-pela yia i pinis, orait Jekop i tokim Laban olsem, “Taim i pinis. Givim mi pikinini bilong yu na bai mi maritim em.”
21 E disse Jacó a Labão: Dá- me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu entre a ela.
22 Orait Laban i wokim bikpela kaikai bilong marit na em i singautim olgeta manmeri bilong dispela ples na ol i kam kaikai.
22 Então, ajuntou Labão todos os varões daquele lugar e fez um banquete.
23 Tasol long dispela nait Laban i bringim Lea i go long ples Jekop i slip long en, na Jekop i slip wantaim em.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Leia, sua filha, e trouxe-lha. E entrou a ela.
24 Na Laban i givim Lea wanpela wokmeri, nem bilong en Silpa.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Leia, sua filha.
25 Long moningtaim Jekop i kirap nogut long lukim dispela meri i slip wantaim em, em i no Resel. Em Lea. Na em i go tokim Laban olsem, “Watpo yu mekim dispela pasin long mi? Mi bin mekim wok bilong yu bilong kisim Resel. Bilong wanem yu trikim mi?”
25 E aconteceu pela manhã ver que era Leia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Orait Laban i tok olsem, “Pasin bilong mipela i olsem. Namba wan pikinini meri i mas marit pastaim, na bihain namba 2 pikinini i ken marit.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Yu wet inap wanpela wik pastaim, inap kaikai bilong marit i pinis, na bai mipela i givim Resel tu long yu. Tasol bai yu mas wok 7-pela yia moa.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos servires comigo.
28 Jekop i orait long dispela tok, na taim kaikai bilong marit i pinis, Laban i givim Resel long Jekop, na Resel i kamap meri bilong en.
28 E Jacó fez assim e cumpriu a semana desta; então, lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Na Laban i givim Resel wanpela wokmeri, nem bilong en Bilha.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Orait Jekop i slip wantaim Resel. Na em i laikim tru Resel, tasol em i no laikim tumas Lea. Na Jekop i wok 7-pela yia moa long Laban.
30 E entrou também a Raquel e amou também a Raquel mais do que a Leia; e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Bikpela i lukim olsem Jekop i no laikim tumas Lea, olsem na em i helpim Lea long kisim bel. Tasol Resel i no gat bel.
31 Vendo, pois, o Senhor que Leia era aborrecida, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Orait bihain Lea i karim wanpela pikinini man. Na Lea i tok olsem, “Bikpela i lukim pinis bel hevi bilong mi, olsem na nau man bilong mi i ken laikim mi.” Orait em i kolim nem bilong pikinini Ruben.
32 E concebeu Leia, e teve um filho, e chamou o seu nome Rúben, dizendo: Porque o Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará o meu marido.
33 Bihain Lea i gat bel gen na i karim narapela pikinini man. Na em i tok olsem, “Bikpela i givim narapela pikinini man long mi, long wanem, em i harim olsem, Jekop i no laikim mi.” Orait em i kolim nem bilong pikinini Simeon.
33 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era aborrecida, me deu também este; e chamou o seu nome Simeão.
34 Na Lea i gat bel gen na i karim narapela pikinini man. Na em i tok olsem, “Nau bai man bilong mi i laikim mi moa na bai em i stap gut wantaim mi, long wanem, mi karim pinis tripela pikinini man bilong em.” Na em i kolim nem bilong pikinini Livai.
34 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Agora, esta vez se ajuntará meu marido comigo, porque três filhos lhe tenho dado; por isso, chamou o seu nome Levi.
35 Na Lea i gat bel gen na i karim narapela pikinini man. Na em i tok olsem, “Dispela taim bai mi litimapim nem bilong Bikpela.” Olsem na Lea i kolim nem bilong pikinini Juda. Bihain Lea i no moa karim pikinini.
35 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor . Por isso, chamou o seu nome Judá; e cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.