Gênesis 29

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Orait Jekop i wokabaut i go na em i kamap long graun bilong ol manmeri bilong hap sankamap.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Em i sanap lukluk nabaut na em i lukim tripela lain sipsip i slip i stap klostu long wanpela hul wara, long wanem, ol lain sipsip bilong dispela hap i save dring long dispela hul wara. Na i gat bikpela ston i pasim maus bilong hul.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Taim olgeta lain sipsip i kam bung pinis, ol wasman bilong sipsip i save rausim ston long maus bilong hul wara, na ol i givim wara long ol sipsip. Ol sipsip i dring pinis, orait ol wasman bilong sipsip i save putim bek ston long maus bilong hul wara.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Orait Jekop i askim ol wasman olsem, “Ol wantok, yupela bilong we?” Na ol i tok olsem, “Mipela i bilong taun Haran.”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Orait em i askim ol, “Yupela i save long Laban, pikinini bilong Nahor?” Na ol i tok, “Yes, mipela i save long em.”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Na Jekop i askim ol, “Laban i stap gut?” Na ol i tok, “Em i stap gut. Lukim. Resel, pikinini meri bilong em, i kam nau wantaim lain sipsip bilong Laban.”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Na Jekop i tok olsem, “Olsem wanem? Bikpela san i stap yet, na em i no taim bilong putim ol sipsip i go insait long banis. Yupela i no laik givim wara long ol na kisim ol i go bek, bai ol i ken kaikai gras?”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Na ol wasman i tok, “Nogat. Mipela i no ken mekim olsem. Olgeta lain sipsip i mas bung pastaim na bihain mipela i ken rausim ston long maus bilong hul wara na givim wara long ol sipsip.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Jekop i toktok yet wantaim ol wasman na Resel i kamap wantaim lain sipsip bilong papa bilong em, long wanem, em i save lukautim ol.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Jekop i lukim Resel wantaim lain sipsip bilong kandere bilong en, Laban, na em i go long hul wara, na i rausim ston na i givim wara long ol sipsip.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Na Jekop i givim kis long Resel na em i krai.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Na em i tokim Resel olsem em i pikinini bilong Rebeka, susa bilong papa bilong en. Na Resel i ran i go tokim papa bilong en.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Laban i harim dispela tok long pikinini bilong susa bilong en i kam, na em i ran i go long em. Laban i holimpas Jekop na i givim kis long em, na em i bringim em i go long haus. Orait Jekop i stori long Laban long olgeta samting i bin kamap long em.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Na Laban i tokim em olsem, “Tru tumas, mitupela i wanblut tru.” Na Jekop i stap wantaim em inap wanpela mun olgeta.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Laban i tokim Jekop olsem, “Yu kandere tru bilong mi, na mi no laik bai yu wok nating. Tokim mi, yu laik kisim hamas pe long wok bilong yu?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban i gat tupela pikinini meri. Namba wan em Lea na namba 2 em Resel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Lea i gat ol naispela ai. Tasol Resel i naispela meri tru, na i winim Lea.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Jekop i laikim tumas Resel, olsem na em i tokim Laban olsem, “Bai mi wok 7-pela yia long yu, na yu ken larim mi i maritim Resel, dispela yangpela pikinini meri bilong yu.”
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Orait Laban i tok olsem, “I gutpela sapos mi givim em long yu, na mi no givim em long man bilong narapela lain. Yu stap wantaim mi.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Olsem na Jekop i wok 7-pela yia bilong kisim Resel. Na Jekop i pilim olsem dispela 7-pela yia em i samting nating, olsem tripela o 4-pela de tasol, long wanem, em i laikim tumas Resel.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Dispela 7-pela yia i pinis, orait Jekop i tokim Laban olsem, “Taim i pinis. Givim mi pikinini bilong yu na bai mi maritim em.”
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Orait Laban i wokim bikpela kaikai bilong marit na em i singautim olgeta manmeri bilong dispela ples na ol i kam kaikai.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Tasol long dispela nait Laban i bringim Lea i go long ples Jekop i slip long en, na Jekop i slip wantaim em.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Na Laban i givim Lea wanpela wokmeri, nem bilong en Silpa.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Long moningtaim Jekop i kirap nogut long lukim dispela meri i slip wantaim em, em i no Resel. Em Lea. Na em i go tokim Laban olsem, “Watpo yu mekim dispela pasin long mi? Mi bin mekim wok bilong yu bilong kisim Resel. Bilong wanem yu trikim mi?”
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Orait Laban i tok olsem, “Pasin bilong mipela i olsem. Namba wan pikinini meri i mas marit pastaim, na bihain namba 2 pikinini i ken marit.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Yu wet inap wanpela wik pastaim, inap kaikai bilong marit i pinis, na bai mipela i givim Resel tu long yu. Tasol bai yu mas wok 7-pela yia moa.”
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Jekop i orait long dispela tok, na taim kaikai bilong marit i pinis, Laban i givim Resel long Jekop, na Resel i kamap meri bilong en.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Na Laban i givim Resel wanpela wokmeri, nem bilong en Bilha.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Orait Jekop i slip wantaim Resel. Na em i laikim tru Resel, tasol em i no laikim tumas Lea. Na Jekop i wok 7-pela yia moa long Laban.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Bikpela i lukim olsem Jekop i no laikim tumas Lea, olsem na em i helpim Lea long kisim bel. Tasol Resel i no gat bel.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Orait bihain Lea i karim wanpela pikinini man. Na Lea i tok olsem, “Bikpela i lukim pinis bel hevi bilong mi, olsem na nau man bilong mi i ken laikim mi.” Orait em i kolim nem bilong pikinini Ruben.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Bihain Lea i gat bel gen na i karim narapela pikinini man. Na em i tok olsem, “Bikpela i givim narapela pikinini man long mi, long wanem, em i harim olsem, Jekop i no laikim mi.” Orait em i kolim nem bilong pikinini Simeon.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Na Lea i gat bel gen na i karim narapela pikinini man. Na em i tok olsem, “Nau bai man bilong mi i laikim mi moa na bai em i stap gut wantaim mi, long wanem, mi karim pinis tripela pikinini man bilong em.” Na em i kolim nem bilong pikinini Livai.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Na Lea i gat bel gen na i karim narapela pikinini man. Na em i tok olsem, “Dispela taim bai mi litimapim nem bilong Bikpela.” Olsem na Lea i kolim nem bilong pikinini Juda. Bihain Lea i no moa karim pikinini.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.