Atos 22

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Ol brata na ol papa, yupela harim. Nau mi laik tokaut klia long yupela long mi no bin mekim wanpela rong.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ol i harim Pol i toktok long tok Hibru, na ol i pasim maus na ol i stap isi tru.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Mi wanpela Juda. Mama bilong mi i bin karim mi long taun Tarsus long distrik Silisia, tasol mi kamap bikpela long dispela taun hia. Mi sumatin bilong Gamaliel, na em i bin skulim mi gut tru long olgeta lo bilong ol tumbuna bilong yumi. Na mi bin wok hat tru long strongim ol pasin God i laikim, wankain olsem yupela i mekim nau.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Mi bin wok long bagarapim ol lain i bilip na i bihainim dispela Rot, em ol man na meri wantaim, na mi laik kilim ol i dai. Mi bin pasim ol long sen na mi bringim ol i go long haus kalabus.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Hetpris wantaim olgeta kaunsil bilong ol hetman ol i save long dispela pasin mi bin mekim, na ol inap tokim yupela long en. Ol i bin givim mi ol pas ol i bin raitim long ol lain bilong yumi i stap long Damaskus. Na mi bin wokabaut i go long Damaskus, bilong kalabusim ol manmeri bilong dispela ples i bilip na i bihainim dispela Rot. Mi laik bringim ol i kam long Jerusalem, bai ol bikman i ken mekim save long ol.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Pol i tok moa olsem, “Mi wokabaut i go na long samting olsem 12 klok belo mi kamap klostu long Damaskus. Na wantu tasol wanpela bikpela lait i kam long heven na i lait tumas long mi.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Na mi pundaun long graun na mi harim maus bilong wanpela man i askim mi olsem, ‘Sol, Sol, bilong wanem yu wok long bagarapim mi?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Na mi tok, ‘Bikpela, yu husat?’ Na em i tok, ‘Mi Jisas bilong Nasaret, yu wok long bagarapim mi.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ol man i stap wantaim mi ol i lukim lait, tasol ol i no harim maus bilong dispela man i givim tok long mi.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Na mi tok, ‘Bikpela, bai mi mekim wanem nau?’ Na Bikpela i tokim mi olsem, ‘Yu kirap na yu go insait long taun Damaskus. Na long dispela hap wanpela man bai i tokim yu long olgeta wok mi bin makim bilong yu.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Dispela lait em i lait moa yet, na mi no inap lukim wanpela samting. Olsem na ol man i stap wantaim mi ol i holim han bilong mi na ol i bringim mi i go long Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “I gat wanpela man i stap long Damaskus, nem bilong en Ananaias. Em i man bilong aninit long God na bihainim lo gut tru. Olgeta Juda i stap long Damaskus ol i save tok, em i gutpela man.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Em i kam sanap klostu long mi na i tokim mi olsem, ‘Brata Sol, ai bilong yu i ken lukluk gen.’ Na long dispela taim stret ai bilong mi i orait gen, na mi lukim em.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Na em i tok, ‘God bilong ol tumbuna bilong yumi em i bin makim yu bai yu ken save long laik bilong em, na yu ken lukim dispela Man bilong mekim stretpela pasin na yu ken harim tok em i mekim long maus bilong em yet.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Yu bai autim tok bilong en na tokim olgeta manmeri long ol samting yu bai lukim na harim.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Orait bilong wanem yu wet moa? Yu kirap na kisim baptais. Yu kolim nem bilong en, na em bai i wasim yu na rausim ol sin bilong yu.’”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Pol i tokim ol manmeri moa olsem, “Bihain mi kam bek long Jerusalem, na mi kam beten i stap insait long tempel, na long samting olsem driman
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 mi lukim Bikpela. Em i tokim mi olsem, ‘Yu mas kirap kwiktaim na lusim Jerusalem na yu go. Sapos yu autim tok bilong mi long dispela taun, ol bai i no inap harim.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Na mi tok, ‘Bikpela, ol yet i save, bipo mi bin i go long olgeta haus lotu na mi kalabusim ol manmeri i bilip long yu, na mi wipim ol.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Na taim ol i kilim i dai Stiven, dispela man bilong autim tok bilong yu, mi bin sanap klostu, na long ai bilong mi dispela pasin ol i mekim em i gutpela. Na mi bin was long ol longpela klos bilong ol man i kilim em i dai.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Tasol Bikpela i tokim mi olsem, ‘Yu go. Bai mi salim yu na yu go long ol manmeri bilong ol arapela lain i stap ol longwe ples.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Taim ol Juda i harim Pol i tok long ol manmeri bilong ol arapela lain, ol i no laik harim tok bilong en moa. Olsem na ol i singaut bikmaus olsem, “Kilim em i dai. Kain man olsem i no ken i stap long graun. Em i no ken i stap laip.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ol i wok long singaut nabaut, na ol i rausim ol saket bilong ol na tromoi nabaut na ol i tromoi das i go antap, bilong soim olsem ol i no laikim tru dispela tok Pol i bin mekim.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Olsem na namba wan ofisa i tok, na ol soldia i bringim Pol i go insait long haus bilong ol. Na namba wan ofisa i tokim ol soldia long wipim em na askim em long as bilong dispela trabel. Em i laik save gut, bilong wanem ol manmeri i belhat na i singaut strong long Pol.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Orait ol i pasim hanlek bilong Pol. Pol i lukim kepten bilong ol i sanap klostu na Pol i askim em olsem, “Ating lo i tok long yupela i ken mekim dispela pasin long man bilong kantri Rom, o nogat? Yupela i wipim mi long taim yupela i no kotim mi yet, ating dispela pasin i orait, a?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Kepten i harim dispela tok, na em i go tokim namba wan ofisa olsem, “Bai yu mekim wanem nau? Dispela man em i man bilong Rom.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Orait namba wan ofisa i kam long Pol na i tokim em, “Yu tokim mi. Yu man bilong Rom, a?” Na Pol i tok, “Yes.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Na namba wan ofisa i tok olsem, “Mi bin autim bikpela mani bilong mi long kamap man bilong Rom.” Na Pol i tok, “Mi nogat. Mama i karim mi na mi stap man bilong kantri Rom.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ol soldia i laik wipim em ol i harim dispela tok, na kwiktaim ol i surik. Na taim namba wan ofisa i save olsem, Pol em i man bilong Rom, orait em tu i pret, long wanem, em i bin tokim ol soldia long pasim em long sen.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Namba wan ofisa i laik save gut, ol Juda i ting Pol i bin mekim wanem rong tru. Olsem na long de bihain em i lusim sen ol i bin pasim Pol long en, na em i salim tok i go long ol bikpris na long olgeta kaunsil bilong ol Juda, long ol i mas kam bung. Na em i bringim Pol i kam daun na i sanapim em long pes bilong ol.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.