1 Crônicas 21
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs BKJ
1 Satan i laik givim hevi long ol Israel, olsem na em i givim tingting long Devit long kaunim ol manmeri bilong Israel.
1 E Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a enumerar Israel.
2 Orait na Devit i tokim Joap na ol arapela ofisa bilong ami olsem, “Yupela go kaunim ol manmeri bilong Israel. Yupela i mas i go long olgeta hap bilong kantri, inap long taun Berseba long hap saut, na long taun Dan long hap not. Na yupela i mas wokim ripot na bringim long mi, olsem bai mi ken save long namba bilong ol manmeri.”
2 E Davi disse a Joabe e aos governantes do povo: Ide, enumerai Israel desde Berseba até Dã; e trazei o número deles para mim, para que eu possa sabê-lo.
3 Tasol Joap i bekim tok long king olsem, “King, mi laik bai Bikpela i ken mekim namba bilong ol manmeri i go antap tru, na bai ol i kamap planti manmeri moa. Yu save, olgeta Israel i stap aninit long yu, na yu tasol i king bilong ol. Olsem na bilong wanem yu laik mekim dispela pasin nogut na mekim olgeta manmeri i gat asua?”
3 E Joabe respondeu: O SENHOR faça o seu povo uma centena de vezes maior do que ele é; mas, meu senhor e rei, não são todos servos do meu senhor? Por que então o meu senhor requer esta coisa? Por que será ele causa de transgressão para Israel?
4 Tasol king i strong long Joap i mas bihainim dispela tok. Olsem na Joap i lusim king na i go nabaut long olgeta hap bilong Israel, bilong kaunim ol manmeri. Na bihain, em i kam bek long Jerusalem.
4 Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que Joabe partiu, e foi por todo o Israel, e voltou para Jerusalém.
5 Orait Joap i go ripot long Devit olsem, Israel i gat 1,100,000 man inap long mekim wok soldia, na Juda i gat 470,000.
5 E Joabe deu a soma do número do povo a Davi. E todos os de Israel eram um milhão e cem mil homens que empunhavam a espada; e Judá era quatrocentos e setenta mil homens que empunhavam espada.
6 Tasol Joap i no laikim tru dispela wok king i bin givim em, olsem na em i no bin kaunim namba bilong ol lain Livai na ol lain Benjamin.
6 Porém, Levi e Benjamim ele não contou entre eles; porque a palavra do rei foi abominável para Joabe.
7 God i no amamas long ol i kaunim ol manmeri bilong Israel, olsem na em i mekim save long ol Israel.
7 Isso desagradou a Deus, portanto ele feriu Israel.
8 Na Devit i beten long God olsem, “Mi longlong tru na mi kaunim ol man. Na long dispela pasin mi mekim bikpela rong. Tasol plis, mi askim yu long lusim dispela sin mi bin mekim.”
8 E Davi disse a Deus: Pequei grandemente em fazer isso; mas, agora, imploro-te, remove a iniquidade do teu servo; por eu ter feito mui tolamente.
9 — ausente —
9 E o SENHOR falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 — ausente —
10 Vai e conta a Davi, dizendo: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe para ti uma delas, para que eu possa fazê-la a ti.
11 Orait Gat i go lukim Devit, na tokim em olsem, “Bikpela i tok long yu mas makim wanpela bilong ol dispela tripela samting.
11 Assim, Gade veio até Davi, e disse a ele: Assim diz o SENHOR: Escolhe para ti:
12 Yu laik bai bikpela hangre i kamap na i stap inap tripela yia olgeta? O yu laik bai ol birua i kam bagarapim yupela, na bai yupela i ranawe long ol inap tripela mun? O yu laik bai Bikpela i bagarapim yupela na mekim sik nogut i kamap long ol manmeri bilong kantri bilong yu inap tripela de, na ensel bilong Bikpela bai i mekim save long ol manmeri long olgeta hap bilong Israel? Nau mi laik yu tingting, na tokim mi long laik bilong yu na mi ken kisim dispela tok i go bek long Bikpela.”
12 ou três anos de fome; ou três meses para seres destruído diante dos teus inimigos, enquanto a espada dos teus inimigos te supere; ou, ainda, três dias da espada do SENHOR; a saber, a peste na terra, e o anjo do SENHOR destruindo ao longo de toda costa de Israel. Agora, portanto, aconselha-te de qual palavra trarei de volta àquele que me enviou.
13 Orait na Devit i tokim Gat olsem, “Mi pilim hevi tru long ol dispela tok yu mekim long mi. Olsem na larim Bikpela yet i mekim wanem samting em i laik mekim long mi, long wanem, em i God bilong marimari oltaim. Tasol mi no laik bai ol man i bagarapim mipela.”
13 E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia na mão de homem.
14 Olsem na Bikpela i salim sik nogut long ol Israel, na 70,000 manmeri i dai.
14 Assim, o SENHOR enviou peste sobre Israel; e ali caíram de Israel setenta mil homens.
15 Na God i salim ensel i go long bagarapim Jerusalem. Tasol Bikpela i lukim dispela ensel i laik bagarapim Jerusalem, na em i sori long dispela samting nogut i wok long kamap long ol manmeri. Na em i senisim tingting bilong en na i tokim dispela ensel olsem, “Lusim nau. Em inap.”
15 E Deus enviou um anjo a Jerusalém para destruí-la; e enquanto ele a estava destruindo, o SENHOR olhou, e se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía: Basta, detém agora a tua mão. E o anjo do SENHOR se pôs de pé junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Na Devit wantaim ol hetman bilong Israel i bin putim ol klos bilong sori. Na Devit i apim ai bilong en na i lukim ensel bilong Bikpela i sanap i stap namel long skai na graun na i holim bainat long han bilong en na i redi long bagarapim Jerusalem. Na Devit wantaim ol hetman i pundaun na putim pes i go daun long graun.
16 E Davi ergueu os seus olhos, e viu o anjo do SENHOR de pé entre a terra e o céu, tendo a espada desembainhada na sua mão estendida sobre Jerusalém. Então, Davi e os anciãos de Israel, que estavam vestidos de pano de saco, caíram sobre as suas faces.
17 Na Devit i beten long God olsem, “Mi yet mi bin tok na ol i kaunim ol manmeri. Mi tasol mi bin mekim sin, na mi gat bikpela asua. Tasol tarangu ol dispela manmeri, ol i bin mekim wanem rong na yu mekim save long ol? God, Bikpela bilong mi, yu ken mekim save long mi wantaim ol famili bilong mi tasol, na yu no ken larim dispela sik nogut i bagarapim ol manmeri bilong yu.”
17 E Davi disse a Deus: Não sou eu quem ordenou que o povo fosse enumerado? Eu mesmo que pequei e fiz muito mal; mas quanto a estas ovelhas, o que elas fizeram? Que a tua mão, suplico-te, ó SENHOR meu Deus, esteja sobre mim, e sobre a casa do meu pai; mas não sobre o teu povo, para que sejam atormentados.
18 Orait ensel bilong Bikpela i tokim Gat long em i mas i go tokim Devit olsem, “Yu mas go antap long dispela maunten, long ples we Arauna bilong lain Jebus i save kisim kaikai bilong wit, na yu mas wokim wanpela alta bilong Bikpela.”
18 Então, o anjo do SENHOR mandou Gade dizer a Davi, que Davi deveria subir à eira de Ornã, o jebuseu, e erguer um altar ao SENHOR.
19 Orait na Devit i bihainim tok bilong Bikpela, olsem Gat i bin tokim em, na em i wokabaut i go long dispela ples bilong kisim kaikai bilong wit.
19 E Davi subiu, diante da palavra de Gade, a qual ele falou em nome do SENHOR.
20 Na Arauna wantaim ol 4-pela pikinini man bilong en i wok long kisim kaikai bilong wit i stap. Na taim ol i lukim ensel, ol pikinini i ran i go hait.
20 E Ornã volveu-se, e viu o anjo; e ele com seus quatro filhos se esconderam. Ora, Ornã estava joeirando trigo.
21 Orait Arauna i lukluk i go na i lukim Devit i wokabaut i kam long em. Olsem na em i go bungim Devit na i brukim skru klostu long em. Na em i daunim het, bilong givim biknem long Devit.
21 E enquanto Davi vinha até Ornã, Ornã olhou e viu Davi, e saiu da eira, e se prostrou diante de Davi com a sua face no chão.
22 Na Devit i tokim Arauna olsem, “Givim mi dispela ples nau yu wok long en bilong kisim kaikai bilong wit. Na bai mi baim yu long pe stret bilong dispela graun. Mi laik wokim alta bilong Bikpela long dispela hap, na bai dispela bikpela sik i kamap long ol manmeri, em i ken pinis.”
22 Então, Davi disse a Ornã: Concede-me o lugar desta eira para que nela eu possa edificar um altar ao SENHOR; tu me concederás pelo preço cheio, para que a praga possa ser detida do povo.
23 Orait Arauna i tokim Devit olsem, “King, maski, mi no laik bai yu baim dispela graun bilong mi. Kisim tasol. Na kisim tu wanem ol arapela samting yu laik mekim ofa long en. Mi givim yu ol dispela bulmakau, bilong yu ken mekim ofa bilong paia i kukim olgeta. Na mi givim yu ol plang bilong rausim ol lip samting bilong wit, bilong yu ken wokim paia na kukim ofa. Na tu, mi givim yu ol dispela wit, bilong yu ken mekim ofa bilong kukim wit. King, dispela olgeta samting mi givim long yu.”
23 E Ornã disse a Davi: Toma-a para ti, e que o meu senhor, o rei, faça aquilo que é bom aos seus olhos; eis que te dou também os bois por ofertas queimadas, e os instrumentos da eira por lenha, e o trigo por oferta de alimentos; tudo te dou.
24 Tasol King Devit i tokim Arauna olsem, “Mi no ken kisim nating ol samting bilong yu na givim long Bikpela. Mi no ken kisim wanpela samting i no kamap long hatwok bilong mi yet na mekim ofa long en. Nogat. Mi mas baim ol dispela samting long yu, long pe bilong en stret.”
24 E o rei Davi disse a Ornã: Não; mas, verdadeiramente, comprá-la-ei pelo preço cheio; porque não tomarei aquilo que é teu para o SENHOR, tampouco oferecerei ofertas queimadas sem custo.
25 Orait na Devit i givim Arauna 7 kilogram gol, bilong baim dispela graun.
25 Assim, Davi deu a Ornã, pelo lugar o peso de seiscentos shekels de ouro.
26 Na Devit i wokim wanpela alta bilong Bikpela long dispela ples, na em i mekim ol ofa bilong paia i kukim olgeta na ol ofa bilong kamap wanbel wantaim God. Na Devit i beten long Bikpela, na Bikpela i harim beten bilong en na i salim paia bilong heven i kam daun na kukim ol ofa i stap long dispela alta.
26 E Davi edificou ali um altar ao SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz, e clamou ao SENHOR; e ele lhe respondeu do céu com fogo sobre o altar da oferta queimada.
27 Na Bikpela i tok, na ensel i putim bainat i go bek long ples bilong en.
27 E o SENHOR ordenou ao anjo, e ele voltou a pôr a espada na sua bainha.
28 Devit i stap long graun bilong Arauna, na em i lukim olsem Bikpela i bin harim beten bilong en. Olsem na Devit i mekim ol ofa long Bikpela long dispela ples.
28 Naquele momento, quando Davi viu que o SENHOR havia lhe respondido na eira de Ornã, o jebuseu; ofereceu ali sacrifícios.
29 Long dispela taim, haus sel bilong Bikpela na alta bilong kukim ol ofa long en, i stap long ples bilong lotu long taun Gibeon. Bipo Moses i bin wokim dispela haus sel long taim ol Israel i stap long ples drai.
29 Porque o tabernáculo do SENHOR, o qual Moisés fez no deserto, e o altar da oferta queimada, estavam naquele tempo no lugar alto de Gibeão.
30 Tasol long dispela taim Devit i no inap i go long Gibeon bilong painimaut laik bilong Bikpela, long wanem, em i pret long bainat bilong ensel bilong Bikpela.
30 Porém, Davi não conseguiu ir diante dele para indagar a Deus; porque ele estava atemorizado por causa da espada do anjo do SENHOR.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.