Romanos 9

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Quit xli̱ca̱na̱ cli̱pa̱huán Jesús, chu̱ huá̱ catzi̱y pi̱ ni̱ caksani̱nama̱ na̱ xa̱hua̱ Espíritu Santo hua̱nti̱ lama̱ c-quilatáma̱t tla̱n ma̱luloka̱ pi̱ xli̱ca̱na̱ hua̱ntu̱ cca̱huaniyá̱n.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Quit ckalhi̱y aktum tlanca tali̱puhuá̱n c-quilatáma̱t, hasta chá̱n c-quinacú̱ xli̱catzán ankalhí̱n,
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 caj xpa̱lacatacán quili̱nata̱chiqui̱n judíos, sa̱mpi̱ xlacán luhua quili̱nata̱lán, chu̱ xta̱chuná̱ la̱ quinata̱lán cli̱ma̱xtuko̱y. Hasta quit pacs tla̱n xactláhualh ma̱squi xacalh pa̱ti̱nán ca̱li̱ní̱n, usu xquilakmákalh Cristo pala chuná̱ tla̱n xlaktaxtuko̱lh xli̱stacnacán.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Xlacán li̱tapa̱cuhui̱ko̱y israelitas sa̱mpi̱ huá̱ tima̱lacatzuqui̱ko̱chá̱ yama̱ maka̱n tali̱pa̱hu chixcu xuanicán Israel, ma̱n Dios xlacsacko̱ni̱t laqui̱mpi̱ nali̱ma̱xtuko̱y la̱ntla̱ hua̱nti̱ luhua xlakskatá̱n, chu̱ lacatancs ma̱lacnu̱niko̱lh pi̱ niucxni̱ lhtuj namakaxtakko̱y. Cha̱nchu̱, xamaka̱n quilhtamacú̱, laqui̱mpi̱ nacatzi̱ko̱y pi̱ xlá̱ ankalhí̱n xta̱lama̱kó̱, ma̱ucxilhni̱ko̱lh tlanca xca̱cni̱ xta̱chuná̱ la̱ xkakánat hua̱ntu̱ napu̱lale̱nko̱y cani̱huá̱ anta̱ni̱ xlacán xlatapu̱li̱ko̱y c-desierto. Cha̱nchu̱ cumu xlacasquín pi̱ aksti̱tum nalakataquilhpu̱tako̱y naca̱cni̱naniko̱y huá̱ xpa̱lacata li̱ma̱xqui̱ko̱lh xatatzokni xli̱ma̱paksí̱n, chu̱ lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ ma̱lacnu̱niko̱lh nama̱xqui̱ko̱y pala xlacán xli̱pacs xnacu̱cán nali̱pa̱huanko̱y.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Quin judíos sa̱mpi̱ hua̱ xakasiya̱ quinquilhtzucutcán yama̱ xalactali̱pa̱hu xalakmaka̱n ko̱lutzi̱nní̱n Abraham, Isaac, chu̱ Jacob; chu̱ acxni̱ quima̱akapu̱taxti̱nacan Jesús qui̱lacachinchi̱ u̱nú̱ ca̱tuxá̱huat, na̱ pacs judíos xli̱nata̱lán qui̱táxtulh, ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ na̱ luhua hua̱ Dios xlá, chu̱ huá̱ ma̱paksi̱ko̱y xli̱pacs hua̱ntu̱ anán, chu̱ luhua mini̱niy nama̱xqui̱cán pa̱xcatcatzí̱nit caxani̱li̱huayaj xtihua̱. Chuná calalh, amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Acxni̱ chuná̱ cli̱chihui̱nanko̱y israelitas, xamaktum huí̱ ti̱ napuhuán pi̱ cuaniputún pi̱ ni̱ xli̱ca̱na̱ ma̱kantáxti̱lh Dios hua̱ntu̱ tima̱lacnu̱niko̱lh xamaka̱n quinquilhtzucutcán. Huata huá̱ chuná̱ li̱tasiyuy sa̱mpi̱ ni̱ xli̱pacs israelitas hua̱ntu̱ xquilhtzucutcan yama̱ kolutzi̱n Israel mini̱niko̱y li̱tapa̱cuhui̱ko̱y luhua xaxli̱ca̱na̱ israelitas.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Na̱ chuna li̱tum, Dios ni̱ li̱ma̱xtuko̱y pacs xlakskatá̱n hua̱nti̱ xquilhtzucut yama̱ xamaka̱n Abraham, sa̱mpi̱ Dios chuná̱ tihuánilh: “Caj xma̱n hua̱nti̱ nalacachinko̱y xquilhtzucut minkahuasa Isaac hua̱nti̱ nalakcha̱nko̱y talakalhamá̱n hua̱ntu̱ tama̱lacnu̱nini̱ta̱ huix, chu̱ minquilhtzúcut.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Antá̱ u̱nú̱ luhua lacatancs quinca̱ma̱catzi̱ni̱yá̱n pi̱ ni̱ lay li̱taxtuya̱hu xlakskata̱n Dios caj xpa̱lacata pala huá̱ quinquilhtzucutcán Abraham, huata Dios xma̱n huá̱ li̱ucxilhko̱y xlakskata̱n Abraham yama̱ xquilhtzúcut ti̱ nalacachinko̱y hua̱nti̱ xta̱chuná̱ naca̱najlako̱y tu̱ ma̱lacnú̱nilh Abraham la̱ntla̱ xlá̱ ca̱nájlalh.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Acxni̱ ni̱ xa̱lacachín Isaac Dios ta̱chihuí̱nalh Abraham, chu̱ ma̱lacnú̱nilh hua̱ntu̱ natlahuay, chuná̱ huánilh: “Ná̱ chú̱ a̱ca̱ta̱ acxni̱ nacmimpalay, tama̱ mimpusca̱t Sara, xlá̱ huij nahuán actzu̱ cskata.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Na̱ ni̱ xma̱n hua̱ yumá̱ ma̱luloka̱ tu̱ cca̱huaniputuná̱n, hua̱mpi̱ na̱ calacapa̱stáctit tu̱ akspúlalh c-xlatama̱tcán yama̱ stiyu̱n lakkahuasán hua̱nti̱ xcaman Rebeca, chu̱ hua̱ xtla̱tcán xuani̱t yama̱ xamaka̱n quintla̱tcán xuanicán Isaac.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Quit ni̱tú̱ cma̱li̱huaqui̱ma̱ quintachihuí̱n sa̱mpi̱ antá̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ chuná̱ huan: “Hua̱ Jacob cpá̱xqui̱lh, hua̱mpi̱ hua̱ Esaú clakmákalh.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Xamaktum pala huixín napuhuaná̱tit: “¿Pi̱ huix chuná̱ huaniputuna̱ pi̱ Dios ni̱ xtalulóktat tu̱ tlahuay pi̱ ni̱ acxtum lacsaca̱ ti̱ nalakalhamanko̱y?” ¡Ni̱ pala lay!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Sa̱mpi̱ maktum quilhtamacú̱ Dios chuná̱ huánilh Moisés: “Quit naclakalhamán hua̱nti̱ chuná̱ naclakalhamamputún, chu̱ nacpa̱xqui̱y hua̱nti̱ quit chuná̱ nacpuhuaniy.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Chuná̱ pi̱ ni̱ antá̱ huí̱ xquilhtzúcut pala tu̱ nalacasquín cha̱tum, usu pala tu̱ fuerza̱ natlahuay pi̱ Dios nalacsaca, hua̱mpi̱ antá̱ huí̱ xquilhtzúcut c-xtalakalhamá̱n Dios.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Sa̱mpi̱ antá̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ tatzoktahuilani̱t pi̱ Dios chuná̱ huánilh rey Faraón xala c-Egipto: “Quit cli̱ma̱xtún la̱ ma̱paksi̱ná̱ laqui̱mpi̱ c-milatáma̱t nacma̱siyuy tlanca quili̱tlihuaka̱ hua̱ntu̱ ckalhi̱y, chu̱ na̱ chuná̱ laqui̱mpi̱ c-xli̱ca̱tlanca ca̱tuxá̱huat naquilakapascán xatí̱ quit.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Yuma̱ tachihuí̱n hua̱ntu̱ li̱kalhtahuakahu quinca̱ma̱catzi̱ni̱yá̱n pi̱ Dios lakalhamán hua̱nti̱ chuná̱ puhuaniy, hua̱mpi̱ na̱ tla̱n tlahuay, pala chuná̱ lacasquín, pi̱ cha̱tum luhua xatzáca̱t cali̱táxtulh.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Xamaktum huí̱ ti̱ napuhuán, usu hasta naquinta̱la̱huaniputún: “¿Tú̱huan chá̱ naquinca̱li̱ma̱xoko̱ni̱putuná̱n Dios acxni̱ tlahuaya̱hu tala̱kalhí̱n pala luhua chuná̱ xlá̱ lhca̱huili̱ni̱t namina̱hu latama̱ya̱hu, chu̱ xa̱huachí̱ cumu ni̱ pala cha̱tum lay kalhakaxmatmakán hua̱ntu̱ aya lhca̱huili̱ni̱t?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ¡Ni̱ chuná̱ cahuanti! Sa̱mpi̱ huá̱ chuná̱ cli̱huaniyá̱n, ¿xatú̱ huix milakasi, usuchí̱ ma̱ta̱xtuca̱ xtalacapa̱stacni Dios laqui̱mpi̱ puhuana̱ pi̱ tla̱n nali̱huaniya̱ hua̱ntu̱ xlá̱ tlahuama̱? ¿Pi̱ tla̱n pa̱tum tláminc chuná̱ nahuaniy lhtamaná̱ hua̱nti̱ tláhualh: “¿Tú̱huan chuná̱ na̱má̱ quintlahuani̱ta?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Huá̱ chuná̱ cca̱li̱huaniyá̱n sa̱mpi̱ cha̱tum xtlahuana xa̱lu̱, xli̱ca̱na̱ pi̱ huatiya pu̱lactuma tíyat tla̱n li̱tlahuay pa̱tum li̱lakati̱t tláminc laqui̱mpi̱ nakalhi̱y xlakasi, hua̱mpi̱ na̱ tla̱n li̱tlahuay paktum tlanca li̱lakaputza tláminc laqui̱mpi̱ ni̱ luhua nakalhi̱y xlakasi.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Antá̱ chú̱ luhua li̱huana̱ li̱akata̱ksa̱hu pi̱ Dios na̱ chuná̱ tlahuani̱t c-xlatama̱tcán tachixcuhuí̱tat acxni̱ ni̱ maktum tuncán ma̱xoko̱ni̱ko̱lh xtala̱kalhi̱ncán hua̱nti̱ tlahuako̱lh ni̱tlá̱n, sa̱mpi̱ lakalhamanko̱lh, hua̱mpi̱ na̱ akata̱kspalaya̱hu pi̱ xlá̱ na̱ tla̱n ma̱síyulh yama̱ tlanca xli̱makatlihuaka c-xlatama̱tcán hua̱nti̱ ni̱ xta̱pa̱ti̱putunko̱y xtala̱kalhí̱n acxni̱ chuná̱ lacásquilh.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Hua̱mpi̱ chú̱ c-quilatama̱tcán li̱ma̱siyuputún yama̱ li̱ca̱cni tlanca xtalakalhamá̱n tu̱ kalhi̱y, chu̱ la̱ntla̱ luhua tla̱n catzi̱y, sa̱mpi̱ li̱pe̱cua̱ quinca̱lakalhamani̱tán, chu̱ quinca̱lakpali̱nini̱tán quilatama̱tcán laqui̱mpi̱ aktum quilhtamacú̱ quin tla̱n nali̱pa̱xuhuaya̱hu yama̱ li̱ca̱cni̱ hua̱ntu̱ lhca̱huili̱ni̱t nata̱kalhi̱ya̱cha̱hu.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Lhu̱hua̱ quin hua̱nti̱ Dios quinca̱lacsacni̱tán, makapitzi̱n judíos, chu̱ makapitzi̱n ni̱ judíos.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Sampi̱ hasta antá̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ profeta Oseas tzokli̱ hua̱ntu̱ huánilh Dios xpa̱lacata, chuná̱ huan:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Xa̱huachí̱ antiyá̱ yama̱ c-tíyat anta̱ni̱ quit ctihuaniko̱lh yama̱ hua̱nti̱ ni̱ judíos: ‘Huixín ni̱ quilakskatá̱n’,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Na̱ calacapa̱stáctit la̱ntla̱ tzokli̱ profeta Isaías acxni̱ xli̱chihui̱nanko̱y yama̱ hua̱nti̱ judíos: “Xli̱ca̱na̱ pi̱ ma̱squi lhu̱hua millones nahuanko̱y hua̱nti̱ nalacachinko̱y xquilhtzúcut Israel, quit tancs cca̱huaniyá̱n pi̱ caj tzinú̱ la̱ntla̱ xli̱lhu̱huacán ti̱ nalakma̱xtuko̱y xli̱stacnacán.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Pus mili̱catzi̱tcán pi̱ Quimpu̱chinacán ni̱ namakapalay la̱ntla̱ nama̱kantaxti̱y xtachihuí̱n acxni̱ huá̱ pi̱ nama̱xoko̱ni̱ko̱y pacs xala ca̱tuxá̱huat xpa̱lacata xtala̱kalhi̱ncán, na̱ li̱huana̱ aksti̱tum natlahuay xtascújut.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Xa̱huachí̱ anta li̱tum c-Li̱kalhtahuaka̱ chuná̱ titzokpá̱ Isaías:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Bueno, ¿tú̱ chi̱nchu̱ quinca̱ma̱siyuniyá̱n yuma̱ takalhchihuí̱n? Pus quinca̱ma̱siyuniyá̱n pi̱ yamá̱ hua̱nti̱ ni̱ judíos, caj xpa̱lacata li̱pa̱huanko̱lh hua̱ntu̱ Dios ma̱lacnu̱y, xlá̱ maklhti̱nanko̱lh xta̱chuná̱ la̱ xalaktaxtun chixcuhuí̱n hua̱nti̱ nia̱lh tú̱ le̱nko̱y xtala̱kalhi̱ncán tu̱ nali̱makstuntlahuako̱cán, ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ xapu̱lana̱ xlacán ni̱ huá̱ xputzama̱kó̱ yuma̱ laktáxtut.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Chi̱nchu̱ yama̱ judíos hua̱nti̱ xli̱ca̱na̱ xli̱tzaksama̱kó̱ nama̱kantaxti̱ko̱y xli̱ma̱paksi̱n Dios sa̱mpi̱ xpuhuanko̱y pi̱ chuná̱ nali̱laktaxtuko̱y xpa̱lacata xtala̱kalhi̱ncán, ma̱squi tzaksako̱lh, ni̱ ma̱tla̱ni̱ko̱lh.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Lá̱ntla̱ chuná̱ li̱akspulako̱lh? Hua̱ chuná̱ li̱akspulako̱lh lhu̱hua judíos sa̱mpi̱ caj xacstucán luhua lacuan chixcuhuí̱n xli̱taxtuputunko̱y, usu xli̱ma̱siyuputunko̱y c-xlatama̱tcán, hua̱mpi̱ ni̱ ma̱tla̱ni̱ko̱lh naca̱najlako̱y pi̱ Cristo nama̱xqui̱ko̱y yuma̱ laktáxtut. Huá̱ xpa̱lacata li̱laclata̱yako̱lh, chu̱ huá̱ li̱akchakxko̱lh yama̱ “tlanca chíhuix hua̱ntu̱ li̱akchakxnancán”.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Chu̱ na̱ antiyá̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ chuná̱ tatzoktahuilani̱t: “Antá̱ c-xaca̱chiqui̱n Sión quit nacmacamín cha̱tum hua̱nti̱ nali̱taxtuy la̱ aktum tlanca chíhuix, hua̱mpi̱ lhu̱hua̱ nali̱akchakxnanta̱yako̱y, chu̱ lhu̱hua̱ natali̱ca̱talako̱y ca̱tiyatna. Hua̱mpi̱ hua̱nti̱ nali̱pa̱huanko̱y xli̱ca̱na̱ pi̱ ni̱ caj catili̱tama̱ma̱xani̱ko̱lh a̱li̱sta̱lh.”
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.