Romanos 9
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs ACF
1 Quit xli̱ca̱na̱ cli̱pa̱huán Jesús, chu̱ huá̱ catzi̱y pi̱ ni̱ caksani̱nama̱ na̱ xa̱hua̱ Espíritu Santo hua̱nti̱ lama̱ c-quilatáma̱t tla̱n ma̱luloka̱ pi̱ xli̱ca̱na̱ hua̱ntu̱ cca̱huaniyá̱n.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Quit ckalhi̱y aktum tlanca tali̱puhuá̱n c-quilatáma̱t, hasta chá̱n c-quinacú̱ xli̱catzán ankalhí̱n,
2 Que tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 caj xpa̱lacatacán quili̱nata̱chiqui̱n judíos, sa̱mpi̱ xlacán luhua quili̱nata̱lán, chu̱ xta̱chuná̱ la̱ quinata̱lán cli̱ma̱xtuko̱y. Hasta quit pacs tla̱n xactláhualh ma̱squi xacalh pa̱ti̱nán ca̱li̱ní̱n, usu xquilakmákalh Cristo pala chuná̱ tla̱n xlaktaxtuko̱lh xli̱stacnacán.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser anátema de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Xlacán li̱tapa̱cuhui̱ko̱y israelitas sa̱mpi̱ huá̱ tima̱lacatzuqui̱ko̱chá̱ yama̱ maka̱n tali̱pa̱hu chixcu xuanicán Israel, ma̱n Dios xlacsacko̱ni̱t laqui̱mpi̱ nali̱ma̱xtuko̱y la̱ntla̱ hua̱nti̱ luhua xlakskatá̱n, chu̱ lacatancs ma̱lacnu̱niko̱lh pi̱ niucxni̱ lhtuj namakaxtakko̱y. Cha̱nchu̱, xamaka̱n quilhtamacú̱, laqui̱mpi̱ nacatzi̱ko̱y pi̱ xlá̱ ankalhí̱n xta̱lama̱kó̱, ma̱ucxilhni̱ko̱lh tlanca xca̱cni̱ xta̱chuná̱ la̱ xkakánat hua̱ntu̱ napu̱lale̱nko̱y cani̱huá̱ anta̱ni̱ xlacán xlatapu̱li̱ko̱y c-desierto. Cha̱nchu̱ cumu xlacasquín pi̱ aksti̱tum nalakataquilhpu̱tako̱y naca̱cni̱naniko̱y huá̱ xpa̱lacata li̱ma̱xqui̱ko̱lh xatatzokni xli̱ma̱paksí̱n, chu̱ lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ ma̱lacnu̱niko̱lh nama̱xqui̱ko̱y pala xlacán xli̱pacs xnacu̱cán nali̱pa̱huanko̱y.
4 Que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e as alianças, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Quin judíos sa̱mpi̱ hua̱ xakasiya̱ quinquilhtzucutcán yama̱ xalactali̱pa̱hu xalakmaka̱n ko̱lutzi̱nní̱n Abraham, Isaac, chu̱ Jacob; chu̱ acxni̱ quima̱akapu̱taxti̱nacan Jesús qui̱lacachinchi̱ u̱nú̱ ca̱tuxá̱huat, na̱ pacs judíos xli̱nata̱lán qui̱táxtulh, ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ na̱ luhua hua̱ Dios xlá, chu̱ huá̱ ma̱paksi̱ko̱y xli̱pacs hua̱ntu̱ anán, chu̱ luhua mini̱niy nama̱xqui̱cán pa̱xcatcatzí̱nit caxani̱li̱huayaj xtihua̱. Chuná calalh, amén.
5 Dos quais são os pais, e dos quais é Cristo segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Acxni̱ chuná̱ cli̱chihui̱nanko̱y israelitas, xamaktum huí̱ ti̱ napuhuán pi̱ cuaniputún pi̱ ni̱ xli̱ca̱na̱ ma̱kantáxti̱lh Dios hua̱ntu̱ tima̱lacnu̱niko̱lh xamaka̱n quinquilhtzucutcán. Huata huá̱ chuná̱ li̱tasiyuy sa̱mpi̱ ni̱ xli̱pacs israelitas hua̱ntu̱ xquilhtzucutcan yama̱ kolutzi̱n Israel mini̱niko̱y li̱tapa̱cuhui̱ko̱y luhua xaxli̱ca̱na̱ israelitas.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Na̱ chuna li̱tum, Dios ni̱ li̱ma̱xtuko̱y pacs xlakskatá̱n hua̱nti̱ xquilhtzucut yama̱ xamaka̱n Abraham, sa̱mpi̱ Dios chuná̱ tihuánilh: “Caj xma̱n hua̱nti̱ nalacachinko̱y xquilhtzucut minkahuasa Isaac hua̱nti̱ nalakcha̱nko̱y talakalhamá̱n hua̱ntu̱ tama̱lacnu̱nini̱ta̱ huix, chu̱ minquilhtzúcut.”
7 Nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Antá̱ u̱nú̱ luhua lacatancs quinca̱ma̱catzi̱ni̱yá̱n pi̱ ni̱ lay li̱taxtuya̱hu xlakskata̱n Dios caj xpa̱lacata pala huá̱ quinquilhtzucutcán Abraham, huata Dios xma̱n huá̱ li̱ucxilhko̱y xlakskata̱n Abraham yama̱ xquilhtzúcut ti̱ nalacachinko̱y hua̱nti̱ xta̱chuná̱ naca̱najlako̱y tu̱ ma̱lacnú̱nilh Abraham la̱ntla̱ xlá̱ ca̱nájlalh.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Acxni̱ ni̱ xa̱lacachín Isaac Dios ta̱chihuí̱nalh Abraham, chu̱ ma̱lacnú̱nilh hua̱ntu̱ natlahuay, chuná̱ huánilh: “Ná̱ chú̱ a̱ca̱ta̱ acxni̱ nacmimpalay, tama̱ mimpusca̱t Sara, xlá̱ huij nahuán actzu̱ cskata.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Na̱ ni̱ xma̱n hua̱ yumá̱ ma̱luloka̱ tu̱ cca̱huaniputuná̱n, hua̱mpi̱ na̱ calacapa̱stáctit tu̱ akspúlalh c-xlatama̱tcán yama̱ stiyu̱n lakkahuasán hua̱nti̱ xcaman Rebeca, chu̱ hua̱ xtla̱tcán xuani̱t yama̱ xamaka̱n quintla̱tcán xuanicán Isaac.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 Porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 Foi-lhe dito a ela: O maior servirá ao menor.
13 Quit ni̱tú̱ cma̱li̱huaqui̱ma̱ quintachihuí̱n sa̱mpi̱ antá̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ chuná̱ huan: “Hua̱ Jacob cpá̱xqui̱lh, hua̱mpi̱ hua̱ Esaú clakmákalh.”
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e odiei a Esaú.
14 Xamaktum pala huixín napuhuaná̱tit: “¿Pi̱ huix chuná̱ huaniputuna̱ pi̱ Dios ni̱ xtalulóktat tu̱ tlahuay pi̱ ni̱ acxtum lacsaca̱ ti̱ nalakalhamanko̱y?” ¡Ni̱ pala lay!
14 Que diremos pois? que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma.
15 Sa̱mpi̱ maktum quilhtamacú̱ Dios chuná̱ huánilh Moisés: “Quit naclakalhamán hua̱nti̱ chuná̱ naclakalhamamputún, chu̱ nacpa̱xqui̱y hua̱nti̱ quit chuná̱ nacpuhuaniy.”
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer, e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Chuná̱ pi̱ ni̱ antá̱ huí̱ xquilhtzúcut pala tu̱ nalacasquín cha̱tum, usu pala tu̱ fuerza̱ natlahuay pi̱ Dios nalacsaca, hua̱mpi̱ antá̱ huí̱ xquilhtzúcut c-xtalakalhamá̱n Dios.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Sa̱mpi̱ antá̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ tatzoktahuilani̱t pi̱ Dios chuná̱ huánilh rey Faraón xala c-Egipto: “Quit cli̱ma̱xtún la̱ ma̱paksi̱ná̱ laqui̱mpi̱ c-milatáma̱t nacma̱siyuy tlanca quili̱tlihuaka̱ hua̱ntu̱ ckalhi̱y, chu̱ na̱ chuná̱ laqui̱mpi̱ c-xli̱ca̱tlanca ca̱tuxá̱huat naquilakapascán xatí̱ quit.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei; para em ti mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Yuma̱ tachihuí̱n hua̱ntu̱ li̱kalhtahuakahu quinca̱ma̱catzi̱ni̱yá̱n pi̱ Dios lakalhamán hua̱nti̱ chuná̱ puhuaniy, hua̱mpi̱ na̱ tla̱n tlahuay, pala chuná̱ lacasquín, pi̱ cha̱tum luhua xatzáca̱t cali̱táxtulh.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Xamaktum huí̱ ti̱ napuhuán, usu hasta naquinta̱la̱huaniputún: “¿Tú̱huan chá̱ naquinca̱li̱ma̱xoko̱ni̱putuná̱n Dios acxni̱ tlahuaya̱hu tala̱kalhí̱n pala luhua chuná̱ xlá̱ lhca̱huili̱ni̱t namina̱hu latama̱ya̱hu, chu̱ xa̱huachí̱ cumu ni̱ pala cha̱tum lay kalhakaxmatmakán hua̱ntu̱ aya lhca̱huili̱ni̱t?”
19 Dir-me-ás então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem tem resistido à sua vontade?
20 ¡Ni̱ chuná̱ cahuanti! Sa̱mpi̱ huá̱ chuná̱ cli̱huaniyá̱n, ¿xatú̱ huix milakasi, usuchí̱ ma̱ta̱xtuca̱ xtalacapa̱stacni Dios laqui̱mpi̱ puhuana̱ pi̱ tla̱n nali̱huaniya̱ hua̱ntu̱ xlá̱ tlahuama̱? ¿Pi̱ tla̱n pa̱tum tláminc chuná̱ nahuaniy lhtamaná̱ hua̱nti̱ tláhualh: “¿Tú̱huan chuná̱ na̱má̱ quintlahuani̱ta?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Huá̱ chuná̱ cca̱li̱huaniyá̱n sa̱mpi̱ cha̱tum xtlahuana xa̱lu̱, xli̱ca̱na̱ pi̱ huatiya pu̱lactuma tíyat tla̱n li̱tlahuay pa̱tum li̱lakati̱t tláminc laqui̱mpi̱ nakalhi̱y xlakasi, hua̱mpi̱ na̱ tla̱n li̱tlahuay paktum tlanca li̱lakaputza tláminc laqui̱mpi̱ ni̱ luhua nakalhi̱y xlakasi.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Antá̱ chú̱ luhua li̱huana̱ li̱akata̱ksa̱hu pi̱ Dios na̱ chuná̱ tlahuani̱t c-xlatama̱tcán tachixcuhuí̱tat acxni̱ ni̱ maktum tuncán ma̱xoko̱ni̱ko̱lh xtala̱kalhi̱ncán hua̱nti̱ tlahuako̱lh ni̱tlá̱n, sa̱mpi̱ lakalhamanko̱lh, hua̱mpi̱ na̱ akata̱kspalaya̱hu pi̱ xlá̱ na̱ tla̱n ma̱síyulh yama̱ tlanca xli̱makatlihuaka c-xlatama̱tcán hua̱nti̱ ni̱ xta̱pa̱ti̱putunko̱y xtala̱kalhí̱n acxni̱ chuná̱ lacásquilh.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Hua̱mpi̱ chú̱ c-quilatama̱tcán li̱ma̱siyuputún yama̱ li̱ca̱cni tlanca xtalakalhamá̱n tu̱ kalhi̱y, chu̱ la̱ntla̱ luhua tla̱n catzi̱y, sa̱mpi̱ li̱pe̱cua̱ quinca̱lakalhamani̱tán, chu̱ quinca̱lakpali̱nini̱tán quilatama̱tcán laqui̱mpi̱ aktum quilhtamacú̱ quin tla̱n nali̱pa̱xuhuaya̱hu yama̱ li̱ca̱cni̱ hua̱ntu̱ lhca̱huili̱ni̱t nata̱kalhi̱ya̱cha̱hu.
23 Para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Lhu̱hua̱ quin hua̱nti̱ Dios quinca̱lacsacni̱tán, makapitzi̱n judíos, chu̱ makapitzi̱n ni̱ judíos.
24 Os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Sampi̱ hasta antá̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ profeta Oseas tzokli̱ hua̱ntu̱ huánilh Dios xpa̱lacata, chuná̱ huan:
25 Como também diz em Oséias:Chamarei meu povo ao que não era meu povo;E amada à que não era amada.
26 Xa̱huachí̱ antiyá̱ yama̱ c-tíyat anta̱ni̱ quit ctihuaniko̱lh yama̱ hua̱nti̱ ni̱ judíos: ‘Huixín ni̱ quilakskatá̱n’,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito:Vós não sois meu povo;Aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Na̱ calacapa̱stáctit la̱ntla̱ tzokli̱ profeta Isaías acxni̱ xli̱chihui̱nanko̱y yama̱ hua̱nti̱ judíos: “Xli̱ca̱na̱ pi̱ ma̱squi lhu̱hua millones nahuanko̱y hua̱nti̱ nalacachinko̱y xquilhtzúcut Israel, quit tancs cca̱huaniyá̱n pi̱ caj tzinú̱ la̱ntla̱ xli̱lhu̱huacán ti̱ nalakma̱xtuko̱y xli̱stacnacán.
27 Também Isaías clama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Pus mili̱catzi̱tcán pi̱ Quimpu̱chinacán ni̱ namakapalay la̱ntla̱ nama̱kantaxti̱y xtachihuí̱n acxni̱ huá̱ pi̱ nama̱xoko̱ni̱ko̱y pacs xala ca̱tuxá̱huat xpa̱lacata xtala̱kalhi̱ncán, na̱ li̱huana̱ aksti̱tum natlahuay xtascújut.”
28 Porque ele completará a obra e abreviá-la-á em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Xa̱huachí̱ anta li̱tum c-Li̱kalhtahuaka̱ chuná̱ titzokpá̱ Isaías:
29 E como antes disse Isaías:Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência,Teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos como Gomorra.
30 Bueno, ¿tú̱ chi̱nchu̱ quinca̱ma̱siyuniyá̱n yuma̱ takalhchihuí̱n? Pus quinca̱ma̱siyuniyá̱n pi̱ yamá̱ hua̱nti̱ ni̱ judíos, caj xpa̱lacata li̱pa̱huanko̱lh hua̱ntu̱ Dios ma̱lacnu̱y, xlá̱ maklhti̱nanko̱lh xta̱chuná̱ la̱ xalaktaxtun chixcuhuí̱n hua̱nti̱ nia̱lh tú̱ le̱nko̱y xtala̱kalhi̱ncán tu̱ nali̱makstuntlahuako̱cán, ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ xapu̱lana̱ xlacán ni̱ huá̱ xputzama̱kó̱ yuma̱ laktáxtut.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Chi̱nchu̱ yama̱ judíos hua̱nti̱ xli̱ca̱na̱ xli̱tzaksama̱kó̱ nama̱kantaxti̱ko̱y xli̱ma̱paksi̱n Dios sa̱mpi̱ xpuhuanko̱y pi̱ chuná̱ nali̱laktaxtuko̱y xpa̱lacata xtala̱kalhi̱ncán, ma̱squi tzaksako̱lh, ni̱ ma̱tla̱ni̱ko̱lh.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 ¿Lá̱ntla̱ chuná̱ li̱akspulako̱lh? Hua̱ chuná̱ li̱akspulako̱lh lhu̱hua judíos sa̱mpi̱ caj xacstucán luhua lacuan chixcuhuí̱n xli̱taxtuputunko̱y, usu xli̱ma̱siyuputunko̱y c-xlatama̱tcán, hua̱mpi̱ ni̱ ma̱tla̱ni̱ko̱lh naca̱najlako̱y pi̱ Cristo nama̱xqui̱ko̱y yuma̱ laktáxtut. Huá̱ xpa̱lacata li̱laclata̱yako̱lh, chu̱ huá̱ li̱akchakxko̱lh yama̱ “tlanca chíhuix hua̱ntu̱ li̱akchakxnancán”.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Chu̱ na̱ antiyá̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ chuná̱ tatzoktahuilani̱t: “Antá̱ c-xaca̱chiqui̱n Sión quit nacmacamín cha̱tum hua̱nti̱ nali̱taxtuy la̱ aktum tlanca chíhuix, hua̱mpi̱ lhu̱hua̱ nali̱akchakxnanta̱yako̱y, chu̱ lhu̱hua̱ natali̱ca̱talako̱y ca̱tiyatna. Hua̱mpi̱ hua̱nti̱ nali̱pa̱huanko̱y xli̱ca̱na̱ pi̱ ni̱ caj catili̱tama̱ma̱xani̱ko̱lh a̱li̱sta̱lh.”
33 Como está escrito:Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de escândalo;E todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.