Lucas 15
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NAA
1 Anta̱ni̱ xakchihui̱nán Jesús, lhu̱hua̱ hua̱nti̱ xminko̱y kaxmatniko̱y xtachihuí̱n, xma̱ta̱ji̱nani̱n impuestos, xa̱hua̱ makapitzi̱n chixcuhuí̱n hua̱nti̱ judíos xpuhuanko̱y pi̱ luhua a̱tzinú̱ makla̱kalhi̱naní̱n xuanko̱ni̱t.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Caj luhua huá̱ xpa̱lacata̱, yama̱ fariseos, chu̱ laktzokni̱naní̱n xli̱aksanko̱y, chu̱ chuná̱ xuanko̱y:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Jesús xcatzi̱y tu̱ xli̱aksama̱kó̱, chu̱ laqui̱mpi̱ naakata̱ksko̱y xatú̱ xpa̱lacata̱ xlá̱ tla̱n xta̱lako̱y yama̱ chixcuhuí̱n, Jesús li̱xakatli̱ko̱lh u̱ma̱ aktum takalhchihuí̱n:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Lapi̱ cha̱tum chixcú̱ kalhi̱y aktum ciento xborrego, na̱ pala xamaktum namakatzanka̱y tantum, ¿xatú cahuá̱ natlahuay? ¿Tú̱ catimakaxtakko̱lh lacatum a̱makapitzi̱n ta̱tipuxamacu̱naja̱tza̱ laqui̱mpi̱ tuncán lacapala̱ naán putzay yama̱ koxuta borrego hua̱nti̱ makatzanka̱ni̱t, chu̱ ni̱ catitáspitli̱ c-xchic hasta ni̱li̱huaya̱ nata̱ksa?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Acxni̱ chú̱ naqui̱ta̱ksa, antá̱ c-xaklhtampixni nahuili̱y, chu̱ cha̱pa̱xuhua̱na̱ nalé̱n.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Cha̱nchu̱ acxni̱ nachá̱n c-xchic pu̱tum nama̱stokko̱y xamigos, chu̱ hua̱nti̱ lacatzú̱ li̱ta̱huilakó̱, chu̱ chuná̱ nahuaniko̱y: ‘Catlahuátit li̱tlá̱n, caquinta̱pa̱xuhuátit la̱nchú̱ pi̱ cta̱ksni̱t quinborrego hua̱nti̱ xtzanka̱ni̱t.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Pus xli̱ca̱na̱ cca̱huaniyá̱n, pi̱ na̱ chuná̱ qui̱taxtuy c-akapú̱n acxni̱ lama̱kó̱ ca̱tuxá̱huat aktum ciento xlakskata̱n Dios, chu̱ pala cha̱tum nachipay hua̱ntu̱ ni̱ xatla̱n tiji anta̱ni̱ nalaktzanka̱y, acxni̱ talakaspitta̱yaniy xtala̱kalhí̱n, chu̱ li̱pa̱huampalay Dios, antá̱ c-akapú̱n luhua lhu̱hua̱ anán tapa̱xuhuá̱n caj xpa̱lacata yuma̱ cha̱tum hua̱nti̱ qui̱táspitli̱ anta̱ni̱ ni̱tlá̱n, ni̱ xahua̱ caj xpa̱lacatacán yama̱ hua̱nti̱ xata̱tipuxamacu̱naja̱tza̱ hua̱nti̱ tla̱ná̱ xtapuhua̱ncán.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Pus na̱ chuna li̱tum acxni̱ cha̱tum pusca̱t kalhi̱y xtapixnu tu̱ li̱tatlahuani̱t okxca̱hu tumi̱n xla plata tu̱ luhua lakcatzán, chu̱ pala namakatzanka̱y okxtum, ¿lá̱ huixín puhuaná̱tit, tú̱ catima̱pási̱lh cahuá̱ xpu̱maksko, chu̱ luhua li̱huana̱ napalhnán, chu̱ naputzay c-xli̱ca̱tlanca chiqui̱ hasta ni̱li̱huaya̱ naqui̱ta̱ksa?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Acxni̱ chú̱ nata̱ksa, pu̱tum nama̱makstoka̱ xamigos hua̱nti̱ lacatzú̱ li̱ta̱huilakó̱, chu̱ chuná̱ nahuaniko̱y: ‘Luhua catlahuátit li̱tlá̱n, caquinta̱pa̱xuhuátit sa̱mpi̱ aya cta̱ksni̱t yama̱ paktum quintumi̱n hua̱ntu̱ xacmakatzanka̱ni̱t.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Pus quit cca̱huaniyá̱n, pi̱ xta̱chuná̱ anán tapa̱xuhuá̱n c-xlacati̱n xangeles Dios xpa̱lacata̱ cha̱tum makla̱kalhi̱ná̱ hua̱nti̱ talakaspitta̱yaniy xtala̱kalhí̱n.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús na̱ li̱xakatli̱palako̱lh yuma̱ aktum takalhchihuí̱n, tihua̱: “Cha̱tum chixcú, xkalhi̱ko̱y cha̱tuy xlakkahuasán.
11 Jesus continuou:
12 Maktum xatajú̱ chuná̱ huánilh xtla̱t: ‘Tla̱ti, huata cumu la̱nchú̱ tla̱ncú̱ lápa̱t, xatlá̱n caquima̱xquitá̱ mimakaaná̱nat hua̱ntu̱ quit quilakchá̱n naquima̱xqui̱ya.’ Yama̱ ko̱lutzí̱n ma̱tlá̱ni̱lh hua̱ntu̱ huánilh, chu̱ ma̱pa̱pitziniko̱lh xlakkahuasán xmakaaná̱nat.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Ni̱ li̱maka̱s quilhtamacu̱ yama̱ xataju xkahuasa̱ sta̱makanko̱lh hua̱ntu̱ xma̱xqui̱cani̱t xmakaaná̱nat, chu̱ yama̱ tumi̱n hua̱ntu̱ xlá̱ makamaklhtí̱nalh, acxni̱ stá̱nalh, alh li̱lacahuantapu̱li̱y mákat a̱lacatanu̱ ca̱chiquí̱n. Antá̱ lactlahuami̱ko̱lh, sa̱mpi̱ luhua caj xali̱xcajnit tapuhuá̱n chípalh.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Acxni̱ aya xlactlahuami̱ko̱ni̱t xtumi̱n, huatiya yama̱ ca̱chiquí̱n anta̱ni̱ xlá̱ xcha̱ni̱t, milh aktum tlihuaka tatzíncstat, chu̱ sputko̱lh hua̱ntu̱ xuacán, chu̱ yama̱ kahuasa na̱ tzúculh pa̱ti̱nán sa̱mpi̱ nia̱lh tú̱ xkalhi̱y hua̱ntu̱ nali̱hua̱yán.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Huata xlá̱ alh putzay tascújut, chu̱ lákcha̱lh cha̱tum chixcú̱ antá̱ xala yama̱ ca̱chiquí̱n, cha̱nchu̱ xlá̱ antá̱ ma̱lakácha̱lh c-xpú̱cuxtu laqui̱mpi̱ namaktakalhniy xpaxni.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Xlá̱ aya xtzincsni̱y, xpuhuán caj u̱cú xli̱kálhkasli̱ talhtzi hua̱ntu̱ xuako̱y paxni̱ hua̱ntu̱ xma̱xqui̱cán, hua̱mpi̱ xlá̱ ni̱ pala huá̱ xma̱xqui̱cán talacasquín nahuay.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Pus yama̱ kahuasa̱ tiakáchilh hua̱ntu̱ xatlá̱n, chu̱ chuná̱ tzúculh lacapa̱staca: ‘Nac xchic quintla̱t lhu̱hua̱ scujní̱n, xlacán pacs kalhi̱ko̱y hua̱ntu̱ nahuako̱y, chu̱ hasta akata̱xtunima̱kó̱, ¡chi̱nchu̱ quit u̱nú, aya cni̱y, ctzincstamakama̱ hasta ni̱tú̱ cuay!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Huata xatlá̱n nactaca̱xta̱qui̱y, nacampalay c-xchic quintla̱t, chu̱ acxni̱ nacchá̱n, chuná̱ nacuaniy: Tla̱ti, luhua lhu̱hua quintala̱kalhí̱n hua̱ntu̱ cli̱makali̱puhuani̱t Dios, chu̱ na̱ chuná̱ huix na̱ cmakali̱puhuani̱tán.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Caj huá̱ xpalacata quit nia̱lh quimini̱niy naquili̱pu̱lhca̱ya̱ la̱ minkahuasa, huata xatlá̱n la̱nchú̱ caquima̱scuju, chu̱ caquili̱pu̱lhca̱ la̱ cha̱tum mintasa̱cua.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Xli̱ca̱na̱ yama̱ kahuasa taca̱xtá̱qui̱lh, chu̱ ampá̱ c-xchic xtlá̱t.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Cha̱nchu̱ xkahuasa huánilh: ‘Tla̱ti, luhua lhu̱hua̱ quintala̱kalhí̱n hua̱ntu̱ cli̱makali̱puhuani̱t Dios, chu̱ na̱ chuná̱ huix na̱ cmakali̱puhuani̱tán; pus quit nia̱lh quimini̱niy naquili̱pu̱lhca̱ya la̱ minkahuasa.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Hua̱mpi̱ yama̱ ko̱lutzí̱n chuná̱ huaniko̱lh cscujní̱n: ‘Lacapala̱ cama̱cutútit a̱tzinu̱ xatla̱n lháka̱t, chu̱ cama̱lhaká̱tit quinkahuasa. Na̱ cama̱makanú̱tit aktum xa̱ni̱yu̱ c-xmacán, chu̱ na̱ cama̱tuhuanú̱tit czapato.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Xa̱huachí̱ lacapala̱ cali̱tántit xakon quintoro̱, camakní̱tit, sa̱mpi̱ la̱nchú̱ nahua̱yana̱hu, chu̱ natlahuaya̱hu tapa̱xuhuá̱n.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Sa̱mpi̱ hua̱ yuma̱ quinkahuasa, quit xacli̱pu̱lhca̱y la̱mpala xni̱ni̱t, chu̱ aya lakastakuanani̱t, chu̱ mimpalani̱t ca̱tuxá̱huat; sa̱mpi̱ xacmakatzanka̱ni̱t, chu̱ la̱nchú̱ aya cta̱ksni̱t.’ Chu̱ ni̱ pala maka̱s tzucuca̱ pa̱xuhuacán c-xchic yama̱ ko̱lutzí̱n.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Hua̱ chú̱ hua̱ xapuxcu xkahuasa, xlá̱ scujma̱chá̱ c-pú̱cuxtu. Acxni̱ aya xtaspitma̱, chu̱ xcha̱ma̱ c-xchic, káxmatli̱ pi̱ luhua li̱pa̱xuhu xtlaknama̱ca̱, chu̱ xtantli̱ma̱ko̱ca̱.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tasánilh cha̱tum tasa̱cua, chu̱ kalhásquilh: ‘¿Tú̱ xpa̱lacata li̱tlahuama̱ca̱ tapa̱xuhuá̱n c-quínchic?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Cha̱nchu̱ xlá̱ huánilh: ‘Huá̱ li̱pa̱scuajnama̱ca̱ sa̱mpi̱ luhua chunatiyá̱ tla̱n qui̱táspitli̱ minta̱lá̱ hua̱nti̱ xaktzanka̱ta̱yani̱t, ni̱tú̱ lanini̱t, chu̱ caj huá̱ xpa̱lacata̱ li̱ma̱paksí̱nalh mintla̱t laqui̱mpi̱ namakni̱cán xakon xtoro.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Hua̱mpi̱ yama̱ xapuxcu kahuasa luhua li̱pe̱cua̱ sí̱tzi̱lh, chu̱ pi̱ ni̱ xtanu̱putún c-xchic, juerza taxtuchi̱ xtla̱t, chu̱ maklhu̱hua̱ huánilh pi̱ catánu̱lh.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Huata yama̱ kahuasa̱ chuná̱ huánilh xtla̱t: ‘Huix stalanca catzi̱ya̱ la̱ntla̱ lhu̱hua ca̱ta̱ xankalhí̱n cta̱scujmá̱n, chu̱ ni̱ pala maktum caj chunatá̱ xackalhakaxmatmakán, hua̱mpi̱ huix ni̱ pala maktum xquima̱xqui̱ ca̱na̱ caj tantum xaskata minborrego laqui̱mpi̱ nacmakni̱y, chu̱ nacta̱li̱ca̱taniko̱y quiamigos.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Hua̱mpi̱ acxni̱ lakchini̱tán hua̱ yuma̱ quintajú̱ hua̱nti̱ ta̱ma̱laksputuko̱ni̱t xaaktzanka̱ta̱yani̱n lacchaján mimakaaná̱nat, ma̱makni̱ni̱nani̱ xakon toro̱, chu̱ tlahuápa̱t tapa̱xuhuá̱n.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Hua̱mpi̱ yama̱ ko̱lutzí̱n chuná̱ huánilh xkahuasa: ‘Tla̱ti, huix ankalhi̱ná̱ u̱nú̱ lacxtum quinta̱huila, chu̱ xli̱pacs hua̱ntu̱ ckalhi̱y na̱ pacs milá.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Hua̱mpi̱ la̱nchú̱ luhua xli̱ca̱na̱ xlacasquinca̱ pi̱ juerza napa̱xuhuaya̱hu, chu̱ naca̱taniya̱hu sa̱mpi̱ tama̱ mintajú̱ qui̱taxtuy xta̱chuná̱ la̱mpala xni̱ni̱t, na̱ lakastakuanampalani̱t; la̱mpala xmakatzanka̱ni̱tahu, hua̱mpi̱ la̱nchú̱ aya ta̱ksni̱tahu.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.