Lucas 15
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs ARIB
1 Anta̱ni̱ xakchihui̱nán Jesús, lhu̱hua̱ hua̱nti̱ xminko̱y kaxmatniko̱y xtachihuí̱n, xma̱ta̱ji̱nani̱n impuestos, xa̱hua̱ makapitzi̱n chixcuhuí̱n hua̱nti̱ judíos xpuhuanko̱y pi̱ luhua a̱tzinú̱ makla̱kalhi̱naní̱n xuanko̱ni̱t.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Caj luhua huá̱ xpa̱lacata̱, yama̱ fariseos, chu̱ laktzokni̱naní̱n xli̱aksanko̱y, chu̱ chuná̱ xuanko̱y:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Jesús xcatzi̱y tu̱ xli̱aksama̱kó̱, chu̱ laqui̱mpi̱ naakata̱ksko̱y xatú̱ xpa̱lacata̱ xlá̱ tla̱n xta̱lako̱y yama̱ chixcuhuí̱n, Jesús li̱xakatli̱ko̱lh u̱ma̱ aktum takalhchihuí̱n:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Lapi̱ cha̱tum chixcú̱ kalhi̱y aktum ciento xborrego, na̱ pala xamaktum namakatzanka̱y tantum, ¿xatú cahuá̱ natlahuay? ¿Tú̱ catimakaxtakko̱lh lacatum a̱makapitzi̱n ta̱tipuxamacu̱naja̱tza̱ laqui̱mpi̱ tuncán lacapala̱ naán putzay yama̱ koxuta borrego hua̱nti̱ makatzanka̱ni̱t, chu̱ ni̱ catitáspitli̱ c-xchic hasta ni̱li̱huaya̱ nata̱ksa?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Acxni̱ chú̱ naqui̱ta̱ksa, antá̱ c-xaklhtampixni nahuili̱y, chu̱ cha̱pa̱xuhua̱na̱ nalé̱n.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Cha̱nchu̱ acxni̱ nachá̱n c-xchic pu̱tum nama̱stokko̱y xamigos, chu̱ hua̱nti̱ lacatzú̱ li̱ta̱huilakó̱, chu̱ chuná̱ nahuaniko̱y: ‘Catlahuátit li̱tlá̱n, caquinta̱pa̱xuhuátit la̱nchú̱ pi̱ cta̱ksni̱t quinborrego hua̱nti̱ xtzanka̱ni̱t.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Pus xli̱ca̱na̱ cca̱huaniyá̱n, pi̱ na̱ chuná̱ qui̱taxtuy c-akapú̱n acxni̱ lama̱kó̱ ca̱tuxá̱huat aktum ciento xlakskata̱n Dios, chu̱ pala cha̱tum nachipay hua̱ntu̱ ni̱ xatla̱n tiji anta̱ni̱ nalaktzanka̱y, acxni̱ talakaspitta̱yaniy xtala̱kalhí̱n, chu̱ li̱pa̱huampalay Dios, antá̱ c-akapú̱n luhua lhu̱hua̱ anán tapa̱xuhuá̱n caj xpa̱lacata yuma̱ cha̱tum hua̱nti̱ qui̱táspitli̱ anta̱ni̱ ni̱tlá̱n, ni̱ xahua̱ caj xpa̱lacatacán yama̱ hua̱nti̱ xata̱tipuxamacu̱naja̱tza̱ hua̱nti̱ tla̱ná̱ xtapuhua̱ncán.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Pus na̱ chuna li̱tum acxni̱ cha̱tum pusca̱t kalhi̱y xtapixnu tu̱ li̱tatlahuani̱t okxca̱hu tumi̱n xla plata tu̱ luhua lakcatzán, chu̱ pala namakatzanka̱y okxtum, ¿lá̱ huixín puhuaná̱tit, tú̱ catima̱pási̱lh cahuá̱ xpu̱maksko, chu̱ luhua li̱huana̱ napalhnán, chu̱ naputzay c-xli̱ca̱tlanca chiqui̱ hasta ni̱li̱huaya̱ naqui̱ta̱ksa?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Acxni̱ chú̱ nata̱ksa, pu̱tum nama̱makstoka̱ xamigos hua̱nti̱ lacatzú̱ li̱ta̱huilakó̱, chu̱ chuná̱ nahuaniko̱y: ‘Luhua catlahuátit li̱tlá̱n, caquinta̱pa̱xuhuátit sa̱mpi̱ aya cta̱ksni̱t yama̱ paktum quintumi̱n hua̱ntu̱ xacmakatzanka̱ni̱t.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Pus quit cca̱huaniyá̱n, pi̱ xta̱chuná̱ anán tapa̱xuhuá̱n c-xlacati̱n xangeles Dios xpa̱lacata̱ cha̱tum makla̱kalhi̱ná̱ hua̱nti̱ talakaspitta̱yaniy xtala̱kalhí̱n.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús na̱ li̱xakatli̱palako̱lh yuma̱ aktum takalhchihuí̱n, tihua̱: “Cha̱tum chixcú, xkalhi̱ko̱y cha̱tuy xlakkahuasán.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Maktum xatajú̱ chuná̱ huánilh xtla̱t: ‘Tla̱ti, huata cumu la̱nchú̱ tla̱ncú̱ lápa̱t, xatlá̱n caquima̱xquitá̱ mimakaaná̱nat hua̱ntu̱ quit quilakchá̱n naquima̱xqui̱ya.’ Yama̱ ko̱lutzí̱n ma̱tlá̱ni̱lh hua̱ntu̱ huánilh, chu̱ ma̱pa̱pitziniko̱lh xlakkahuasán xmakaaná̱nat.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ni̱ li̱maka̱s quilhtamacu̱ yama̱ xataju xkahuasa̱ sta̱makanko̱lh hua̱ntu̱ xma̱xqui̱cani̱t xmakaaná̱nat, chu̱ yama̱ tumi̱n hua̱ntu̱ xlá̱ makamaklhtí̱nalh, acxni̱ stá̱nalh, alh li̱lacahuantapu̱li̱y mákat a̱lacatanu̱ ca̱chiquí̱n. Antá̱ lactlahuami̱ko̱lh, sa̱mpi̱ luhua caj xali̱xcajnit tapuhuá̱n chípalh.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Acxni̱ aya xlactlahuami̱ko̱ni̱t xtumi̱n, huatiya yama̱ ca̱chiquí̱n anta̱ni̱ xlá̱ xcha̱ni̱t, milh aktum tlihuaka tatzíncstat, chu̱ sputko̱lh hua̱ntu̱ xuacán, chu̱ yama̱ kahuasa na̱ tzúculh pa̱ti̱nán sa̱mpi̱ nia̱lh tú̱ xkalhi̱y hua̱ntu̱ nali̱hua̱yán.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Huata xlá̱ alh putzay tascújut, chu̱ lákcha̱lh cha̱tum chixcú̱ antá̱ xala yama̱ ca̱chiquí̱n, cha̱nchu̱ xlá̱ antá̱ ma̱lakácha̱lh c-xpú̱cuxtu laqui̱mpi̱ namaktakalhniy xpaxni.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Xlá̱ aya xtzincsni̱y, xpuhuán caj u̱cú xli̱kálhkasli̱ talhtzi hua̱ntu̱ xuako̱y paxni̱ hua̱ntu̱ xma̱xqui̱cán, hua̱mpi̱ xlá̱ ni̱ pala huá̱ xma̱xqui̱cán talacasquín nahuay.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Pus yama̱ kahuasa̱ tiakáchilh hua̱ntu̱ xatlá̱n, chu̱ chuná̱ tzúculh lacapa̱staca: ‘Nac xchic quintla̱t lhu̱hua̱ scujní̱n, xlacán pacs kalhi̱ko̱y hua̱ntu̱ nahuako̱y, chu̱ hasta akata̱xtunima̱kó̱, ¡chi̱nchu̱ quit u̱nú, aya cni̱y, ctzincstamakama̱ hasta ni̱tú̱ cuay!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Huata xatlá̱n nactaca̱xta̱qui̱y, nacampalay c-xchic quintla̱t, chu̱ acxni̱ nacchá̱n, chuná̱ nacuaniy: Tla̱ti, luhua lhu̱hua quintala̱kalhí̱n hua̱ntu̱ cli̱makali̱puhuani̱t Dios, chu̱ na̱ chuná̱ huix na̱ cmakali̱puhuani̱tán.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Caj huá̱ xpalacata quit nia̱lh quimini̱niy naquili̱pu̱lhca̱ya̱ la̱ minkahuasa, huata xatlá̱n la̱nchú̱ caquima̱scuju, chu̱ caquili̱pu̱lhca̱ la̱ cha̱tum mintasa̱cua.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Xli̱ca̱na̱ yama̱ kahuasa taca̱xtá̱qui̱lh, chu̱ ampá̱ c-xchic xtlá̱t.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Cha̱nchu̱ xkahuasa huánilh: ‘Tla̱ti, luhua lhu̱hua̱ quintala̱kalhí̱n hua̱ntu̱ cli̱makali̱puhuani̱t Dios, chu̱ na̱ chuná̱ huix na̱ cmakali̱puhuani̱tán; pus quit nia̱lh quimini̱niy naquili̱pu̱lhca̱ya la̱ minkahuasa.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Hua̱mpi̱ yama̱ ko̱lutzí̱n chuná̱ huaniko̱lh cscujní̱n: ‘Lacapala̱ cama̱cutútit a̱tzinu̱ xatla̱n lháka̱t, chu̱ cama̱lhaká̱tit quinkahuasa. Na̱ cama̱makanú̱tit aktum xa̱ni̱yu̱ c-xmacán, chu̱ na̱ cama̱tuhuanú̱tit czapato.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Xa̱huachí̱ lacapala̱ cali̱tántit xakon quintoro̱, camakní̱tit, sa̱mpi̱ la̱nchú̱ nahua̱yana̱hu, chu̱ natlahuaya̱hu tapa̱xuhuá̱n.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Sa̱mpi̱ hua̱ yuma̱ quinkahuasa, quit xacli̱pu̱lhca̱y la̱mpala xni̱ni̱t, chu̱ aya lakastakuanani̱t, chu̱ mimpalani̱t ca̱tuxá̱huat; sa̱mpi̱ xacmakatzanka̱ni̱t, chu̱ la̱nchú̱ aya cta̱ksni̱t.’ Chu̱ ni̱ pala maka̱s tzucuca̱ pa̱xuhuacán c-xchic yama̱ ko̱lutzí̱n.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Hua̱ chú̱ hua̱ xapuxcu xkahuasa, xlá̱ scujma̱chá̱ c-pú̱cuxtu. Acxni̱ aya xtaspitma̱, chu̱ xcha̱ma̱ c-xchic, káxmatli̱ pi̱ luhua li̱pa̱xuhu xtlaknama̱ca̱, chu̱ xtantli̱ma̱ko̱ca̱.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Tasánilh cha̱tum tasa̱cua, chu̱ kalhásquilh: ‘¿Tú̱ xpa̱lacata li̱tlahuama̱ca̱ tapa̱xuhuá̱n c-quínchic?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Cha̱nchu̱ xlá̱ huánilh: ‘Huá̱ li̱pa̱scuajnama̱ca̱ sa̱mpi̱ luhua chunatiyá̱ tla̱n qui̱táspitli̱ minta̱lá̱ hua̱nti̱ xaktzanka̱ta̱yani̱t, ni̱tú̱ lanini̱t, chu̱ caj huá̱ xpa̱lacata̱ li̱ma̱paksí̱nalh mintla̱t laqui̱mpi̱ namakni̱cán xakon xtoro.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Hua̱mpi̱ yama̱ xapuxcu kahuasa luhua li̱pe̱cua̱ sí̱tzi̱lh, chu̱ pi̱ ni̱ xtanu̱putún c-xchic, juerza taxtuchi̱ xtla̱t, chu̱ maklhu̱hua̱ huánilh pi̱ catánu̱lh.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Huata yama̱ kahuasa̱ chuná̱ huánilh xtla̱t: ‘Huix stalanca catzi̱ya̱ la̱ntla̱ lhu̱hua ca̱ta̱ xankalhí̱n cta̱scujmá̱n, chu̱ ni̱ pala maktum caj chunatá̱ xackalhakaxmatmakán, hua̱mpi̱ huix ni̱ pala maktum xquima̱xqui̱ ca̱na̱ caj tantum xaskata minborrego laqui̱mpi̱ nacmakni̱y, chu̱ nacta̱li̱ca̱taniko̱y quiamigos.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Hua̱mpi̱ acxni̱ lakchini̱tán hua̱ yuma̱ quintajú̱ hua̱nti̱ ta̱ma̱laksputuko̱ni̱t xaaktzanka̱ta̱yani̱n lacchaján mimakaaná̱nat, ma̱makni̱ni̱nani̱ xakon toro̱, chu̱ tlahuápa̱t tapa̱xuhuá̱n.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Hua̱mpi̱ yama̱ ko̱lutzí̱n chuná̱ huánilh xkahuasa: ‘Tla̱ti, huix ankalhi̱ná̱ u̱nú̱ lacxtum quinta̱huila, chu̱ xli̱pacs hua̱ntu̱ ckalhi̱y na̱ pacs milá.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Hua̱mpi̱ la̱nchú̱ luhua xli̱ca̱na̱ xlacasquinca̱ pi̱ juerza napa̱xuhuaya̱hu, chu̱ naca̱taniya̱hu sa̱mpi̱ tama̱ mintajú̱ qui̱taxtuy xta̱chuná̱ la̱mpala xni̱ni̱t, na̱ lakastakuanampalani̱t; la̱mpala xmakatzanka̱ni̱tahu, hua̱mpi̱ la̱nchú̱ aya ta̱ksni̱tahu.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.