João 4
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NAA
1 Acxni̱ Jesús cátzi̱lh pi̱ fariseos kaxmatko̱ni̱t pi̱ tlak lhu̱hua̱ csta̱lanima̱kó̱ Jesús, xa̱huachí̱ tlak lhu̱hua̱ xakmunu̱nama̱kó̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t ni̱ xahua̱ Juan,
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (ma̱squi xli̱ca̱na̱ pi̱ ni̱ hua̱ Jesús xakmunuko̱y, pus huata xli̱ma̱kalhtahuáka̱t xakmunu̱nanko̱y).
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Acxni̱ Jesús cátzi̱lh yumá̱, huata xatlá̱n táca̱xli̱ c-xatiyat Judea laqui̱mpi̱ naampalay c-Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Hua̱mpi̱ yama̱ tiji̱ ni̱ma̱ chípalh xti̱taxtuy c-aktum tíyat huanicán Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 La̱ntla̱ xtla̱huama̱ Jesús cha̱lh c-aktum actzu̱ ca̱chiquí̱n tu̱ xma̱paksi̱y Samaria huanicán Sicar, lacatzú̱ c-pú̱cuxtu̱ hua̱ntu̱ xma̱paksi̱y xamaka̱n ko̱lutzi̱n Jacob hua̱ntu̱ xakata̱xtunini̱t xkahuasa José.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Na̱ antá̱ yuma̱ c-pú̱cuxtu̱ xuí̱ pu̱lhma̱n chuchut taxtunú̱ tu̱ tipu̱huaxácxtulh tama̱ xamaka̱n ko̱lutzi̱n Jacob. Ma̱x pala tastúnut xuani̱t, chu̱ pi̱ luhua xchichinama̱, Jesús xmakatlakuani̱ttá̱ tiji, pus huata xlá̱ antá̱ tahui̱ c-xquilhpa̱n pozo xacstu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Hua̱mpi̱ yama̱ pusca̱t samaritana chuná̱ kálhti̱lh:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jesús chuná̱ kálhti̱lh:
10 Jesus respondeu:
11 Yama̱ pusca̱t chuná̱ huánilh:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Yuma̱ pu̱lhma̱n chúchut hua̱ntu̱ taju̱ma̱ u̱nú̱ c-pozo xli̱ca̱na̱ pi̱ luhua tla̱n sa̱mpi̱ hua̱ xamaka̱n quintla̱tcan Jacob hua̱nti̱ quinca̱makaxtaknini̱tán. Antá̱ xlá̱ xkotnán, xa̱hua̱ xli̱pacs xcamán, chu̱ xli̱pacs xtakalhí̱n antá̱ xma̱kotni̱ko̱y. Chi̱nchu̱ huix, ¿pi̱ a̱tzinú̱ luhua tlak tali̱pa̱hu li̱taxtuputuna̱ ni̱ xahua̱ xlá?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jesús chuná̱ kálhti̱lh:
13 Jesus respondeu:
14 hua̱mpi̱ hua̱nti̱ nali̱kotnán yuma̱ chúchut hua̱ntu̱ quit cma̱sta̱y xli̱pa̱án nia̱lh catikalhpu̱ti̱ko̱lh. Hua̱mpi̱ hua̱ chúchut hua̱ntu̱ quit cma̱sta̱y, antá̱ c-xnacú̱ natapalhi̱niy xta̱chuná̱ chuchut taxtunú̱ hua̱ la̱ntla̱ panktaxtuma̱ nahuán laqui̱mpi̱ chuná̱ nakalhi̱y aktum xasa̱sti latáma̱t hua̱ntu̱ niucxnicú̱ nalaksputa.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Yamá̱ pusca̱t chuná̱ huánilh:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesús chuná̱ huanipá̱:
16 Jesus disse:
17 Cha̱nchu̱ yama̱ pusca̱t chuná̱ huánilh:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 sa̱mpi̱ aya kalhaquitzis chixcuhuí̱n hua̱nti̱ huix ta̱tahuilakó, chu̱ hua̱nti̱ ta̱huilán la̱nchiyú̱ na̱ ni̱ ta̱tapu̱chuhua, hua̱ yumá̱ luhua talulóktat hua̱ntu̱ chihui̱nani̱ta.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Acxni̱ yama̱ pusca̱t káxmatli̱ yuma̱ tachihuí̱n, chuná̱ huánilh:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Pus xtlahua̱ li̱tlá̱n xquihuani̱ aktum tachihuí̱n hua̱ntu̱ quit ccatzi̱putún: xalakmaka̱n quinatla̱tnacán quin samaritanos xminko̱y lakataquilhpu̱tako̱y Dios antá̱ u̱nú̱ c-ka̱stí̱n, hua̱mpi̱ huixin judíos huaná̱tit pi̱ xma̱n huá̱ mini̱niy pi̱ antá̱ c-Jerusalén nalakataquilhpu̱taya̱hu Dios.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús kálhti̱lh:
21 Jesus respondeu:
22 Huixín samaritanos ni̱ pala tzinú̱ catzi̱yá̱tit xtapuhuá̱n hua̱nti̱ lakataquilhpu̱tayá̱tit, sa̱mpi̱ xma̱n hua̱ quin judíos ccatzi̱ya̱hu la̱ntla̱ puhuani̱t Dios nalakma̱xtuko̱y xli̱stacnacan tachixcuhuí̱tat.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Hua̱mpi̱ hua̱ quilhtamacú̱ nalakchá̱n, chu̱ la̱nchiyú̱ huá̱ aya lakcha̱ni̱t, acxni̱ hua̱nti̱ xli̱ca̱na̱ lakataquilhpu̱taputunko̱y Dios, tla̱n cani̱huá̱ natlahuako̱y, hua̱mpi̱ luhua xli̱ca̱na̱ aksti̱tum xta̱chuná̱ la̱ nama̱lacapa̱stacni̱ko̱y Espíritu Santo, sa̱mpi̱ Dios putzama̱kó̱ hua̱nti̱ nalakataquilhpu̱tako̱y la̱ntla̱ cuanimá̱n.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dios huá̱ xlakli̱ma̱n spíritu, chu̱ ni̱ caj lacatum huí̱ la̱ntla̱ huixín puhuaná̱tit, huá̱ xpa̱lacata, xma̱n hua̱ la̱ntla̱ ma̱n cspiritu Dios nama̱siyuniyá̱n la̱ntla̱ xlá̱ xli̱ca̱na̱ lacasquín tla̱n aksti̱tum nalakataquilhpu̱taya̱.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Yama̱ pusca̱t chuná̱ huánilh:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesús huanipi̱ yama̱ pusca̱t:
26 Então Jesus disse:
27 Hua̱mpi̱ acxnitiyá̱ chuná̱ xchihui̱nama̱ko̱lh chinko̱lh xli̱ma̱kalhtahuáka̱t, chu̱ xlacán cacs tilacahuanko̱lh acxni̱ ucxilhko̱lh Jesús pi̱ xta̱chihui̱nama̱ yama̱ pusca̱t samaritana. Hua̱mpi̱ ni̱ pala cha̱tum xkalhásquilh xatú̱ xlacasquín, usuchí̱ xatú̱ xli̱chihui̱nama̱kó̱.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Cha̱nchu̱ pusca̱t, antá̱ akxtakuíli̱lh xaksá̱huat, chu̱ lacapala̱ alh c-xca̱chiquí̱n, chu̱ antá̱ chuná̱ huaniko̱lh xnata̱chiquí̱n:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Catántit ucxilhá̱tit cha̱tum chixcú, xlá̱ luhua lacatancs quihuanini̱t xli̱pacs tu̱ ctlahuani̱ttá̱ c-quilatáma̱t. ¿Chá̱ huixín, la̱ huaná̱tit, ni̱ hua cahuá̱ Cristo hua̱nti̱ namín quinca̱lakma̱xtuyá̱n?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Puschí̱ yama̱ chixcuhuí̱n lacapala̱ minko̱chá̱ ca̱chiquí̱n, chu̱ anko̱lh anta̱ni̱ xuilachá̱ Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Cha̱nchu̱ antá̱ c-pozo li̱ma̱kalhtahuaka̱t tzucuko̱lh li̱ma̱akatzanka̱ko̱y Jesús pi̱ nahua̱yán, chu̱ chuná̱ xuanima̱kó̱:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Hua̱mpi̱ xlá̱ chuná̱ kalhti̱ko̱lh:
32 Mas ele lhes disse:
33 Cha̱nchu̱ xli̱ma̱kalhtahuáka̱t xacstucán chuná̱ tzucuko̱lh la̱huaniko̱y:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Hua̱mpi̱ Jesús huaniko̱lh:
34 Jesus lhes declarou:
35 Acxni̱ huixín ucxilhá̱tit xatahuacat tachaná̱n, huaná̱tit: ‘Ma̱squi ni̱ luhua calacapalahu sa̱mpi̱ tzanka̱ycú̱ akta̱ti papi̱ la̱ntla̱ tla̱n naxka̱nancán’; hua̱mpi̱ quit cca̱huaniyá̱n pi̱ calacapítit, chu̱ na̱ caucxilhkó̱tit anta̱ni̱ huilakó̱ a̱tanu̱ tachaná̱n, antá̱ aya lhmucucuma̱kó̱, chu̱ tla̱ná̱ natzucuyá̱tit xka̱naná̱tit.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Pus huixín hua̱nti̱ namakxka̱naná̱tit na̱ naca̱ma̱skahui̱caná̱tit, chu̱ yamá̱ hua̱ntu̱ nama̱macxtupi̱yá̱tit huá̱ xli̱stacnacán hua̱nti̱ caxani̱li̱huayá̱ kalhi̱ma̱ nahuán li̱pa̱xuhu latáma̱t c-akapú̱n. Tanu̱ huilakó̱ hua̱nti̱ chanko̱ni̱t yuma̱ tachaná̱n, chu̱ huixín chú̱ nama̱macxtupi̱yá̱tit laqui̱mpi̱ huixín chu̱ xlacán acxtum nali̱pa̱xuhuayá̱tit.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Chu̱ luhua lacatancs chuná̱ ca̱qui̱taxtunimá̱n yama̱ tachihuí̱n hua̱ntu̱ chuná̱ huan: ‘Tanu̱ chixcú̱ hua̱nti̱ chana̱nán, chu̱ tanu̱ hua̱nti̱ xka̱nán.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Quit cca̱ma̱lakacha̱má̱n huixín laqui̱mpi̱ nama̱macxtupi̱yá̱tit xatahuácat yama̱ tachaná̱n hua̱ntu̱ tichanko̱lh yuma̱ a̱tanu̱ chixcuhuí̱n, pus tanu̱ hua̱nti̱ li̱scujko̱ni̱t, chi̱nchu̱ huixín ca̱ta caj ma̱macxtupi̱yá̱tit hua̱ntu̱ xlacán li̱scujko̱ni̱t.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Puschí̱ lhu̱hua̱ samaritanos hua̱nti̱ antá̱ xuilakó̱ c-xaca̱chiquí̱n Sicar na̱ tzucuko̱lh ca̱najlaniko̱y Jesús pi̱ xli̱ca̱na̱ xlá̱ yama̱ Cristo hua̱nti̱ xkalhkalhi̱ma̱kó̱ caj xpa̱lacata̱ hua̱ntu̱ xuanini̱t yama̱ pusca̱t acxni̱ xlá̱ huaniko̱lh pi̱ xuanini̱t xli̱pacs hua̱ntu̱ xlá̱ xtlahuani̱ttá̱ c-xlatáma̱t.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Chuná̱ pi̱ a̱li̱sta̱lh yama̱ samaritanos lakchinko̱lh Jesús, ta̱chihui̱nanko̱lh, chu̱ huaniko̱lh pi̱ catamakáxtakli̱ c-xca̱chiqui̱ncán. Xlá̱ ma̱tlá̱ni̱lh, chu̱ ta̱tamakaxtakko̱lh aktuy quilhtamacú̱.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Cha̱nchu̱ na̱ tlak lhu̱hua̱ antá̱ tica̱najlaniko̱lh xpa̱lacata̱ hua̱ntu̱ luhua xtachihui̱n Cristo.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 A̱li̱sta̱lh chuná̱ huaniko̱lh yama̱ pusca̱t:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Acxni̱ a̱li̱aktuy quilhtamacú̱, titaca̱xchá̱ antá, chu̱ quilhta̱yapi̱ xtiji̱ laqui̱mpi̱ nachá̱n c-xatiyat Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Ma̱squi xapu̱lana̱ chuná̱ tihua̱ Jesús pi̱ cha̱tum profeta ni̱ li̱pa̱huancán hua̱ntu̱ li̱chihui̱nán c-xca̱chiquí̱n anta̱ni̱ stacni̱t
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 hua̱mpi̱ ni̱ ankalhí̱n chuná̱ qui̱táxtulh sa̱mpi̱ acxni̱ cha̱mpi̱ c-lactzu̱ ca̱chiquí̱n hua̱ntu̱ xca̱ma̱paksi̱y Galilea cani̱huá̱ luhua li̱pa̱xuhu makamaklhti̱nanko̱lh ti̱ antá̱ xalaní̱n, sa̱mpi̱ lhu̱hua̱ xlacán na̱ xqui̱lako̱ni̱t c-xapa̱scua ta̱kspuntza̱lí̱n c-Jerusalén, chu̱ xlacán pacs xucxilhko̱ni̱t hua̱ntu̱ antá̱ Jesús xtlahuani̱t lactlanca li̱ca̱cni tascújut.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 La̱ntla̱ xtiji̱tla̱huama̱ Jesús timimpi̱ ca̱chiquí̱n huanicán Caná tu̱ ma̱paksi̱y Galilea, anta̱ni̱ maktum caj chúchut tilakpáli̱lh luhua xatla̱n vino titláhualh. Antá̱ xlama̱chá̱ cha̱tum luhua tali̱pa̱hu chixcú̱ hua̱nti̱ na̱ luhua lacxtum xta̱ma̱paksi̱nán Rey, xlá̱ antá̱ xuilachá̱ c-Capernaum, chu̱ xkalhi̱y cha̱tum xkahuasa hua̱nti̱ luhua xta̱tatlay.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Hua̱ xlá̱ acxni̱ cátzi̱lh pi̱ Jesús xmini̱tanchá̱ c-Judea, chu̱ xchini̱t c-Galilea, lacapala̱ alh squiniy li̱tlá̱n pi̱ catá̱alh c-xchic, chu̱ cama̱pácsalh xkahuasa sa̱mpi̱ a̱tzinú̱ cstacnama̱, aya xni̱ma̱.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesús chuná̱ huánilh:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Hua̱mpi̱ yama̱ tali̱pa̱hu cscujni gobierno chuná̱ huánilh:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Hua̱mpi̱ huata Jesús huánilh:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Acxni̱ aya xcha̱ma̱ c-xchic lacapala̱ minko̱lh pa̱xtokko̱y makapitzí̱n cscujní̱n, chu̱ chuná̱ huaniko̱lh:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Xlá̱ kalhasquinko̱lh xatú̱ hora tzucuni̱t tatla̱ni̱y xkahuasa. Xlacán chuná̱ huaniko̱lh:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Pus lacapá̱stacli̱ xtla̱t pi̱ huatiya̱ yuma̱ hora acxni̱ Jesús huánilh: “Minkahuasa̱ aya tatla̱ni̱ni̱t”; chu̱ yuma̱ chixcú̱ li̱pa̱hua̱ Jesús xa̱hua̱ xli̱pu̱tum hua̱nti̱ xala c-xchic na̱ li̱ca̱najlánilh caj xpa̱lacata li̱ca̱cni hua̱ntu̱ tláhualh.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Pus huá̱ chú̱ yuma̱ xli̱aktuy lactlanca li̱ca̱cni xtatlahu hua̱ntu̱ tláhualh Jesús acxni̱ qui̱talákspitli c-Judea, chu̱ chimpi̱ c-Galilea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.