Atos 28

Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Acxni̱ chú̱ pacsá̱ xactacutni̱tancha̱hu c-xquilhtu̱n chúchut, ni̱ xli̱maka̱s cqui̱catzi̱hu pi̱ yama̱ tíyat, usu isla, xuanicán Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Hua̱nti̱ antá̱ xuilakó̱ yama̱ c-isla, lacapala̱ tzucuko̱lh tamacxtumi̱ko̱y; luhua tla̱n xtapa̱xuhua̱ncán xkalhi̱ko̱y, lacapala̱ ma̱macxtumi̱ko̱lh quihui, ma̱lhcuyuko̱lh laqui̱mpi̱ nacskona̱hu sa̱mpi̱ luhua li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ xlonknama.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pablo na̱ quí̱sacli̱ pa̱tzu̱ xascahuahua quihui, hua̱mpi̱ antá̱ xta̱ani̱t tantum lu̱hua, chu̱ la̱ntla̱ xma̱quincapu̱ma̱kó̱ c-lhcúya̱t, cumu xli̱ca̱chichi antá̱ kostaxtuchi, chu̱ li̱tamakásnatli̱ Pablo, chu̱ macáxcalh.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Cha̱nchu̱ ti̱ antá̱ xalaní̱n, acxni̱ ucxilhko̱lh pi̱ Pablo li̱tamakásnatli̱ lu̱hua, chu̱ macáxcalh, chuná̱ tzucuko̱lh huanko̱y: “Hua̱ yuma̱ chixcú, ma̱x makni̱nani̱t, sa̱mpi̱ ma̱squi ni̱ mú̱xtulh c-ta̱kaya̱huaná, hua̱mpi̱ cumu lhu̱hua tala̱kalhí̱n tlahuani̱t, Dios ni̱ ma̱xqui̱y quilhtamacú̱ calatáma̱lh.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Hua̱mpi̱ Pablo lhkan ma̱kósulh yama̱ lu̱hua, chu̱ antá̱ poklh tamacapu̱chá̱ c-lhcúya̱t, pus ni̱ pala tu̱ xpá̱ti̱lh.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Xlacán xkalhkalhi̱ma̱kó̱ pi̱ tla̱n nali̱macacún, chu̱ ni̱ pala xali̱catzí̱n acxni̱ nama̱lakchu̱hui̱y, maktum natama̱ya̱chá̱ xaní̱n. Hua̱mpi̱ cumu maka̱s la̱ntla̱ lacatzá̱lalh quilhtamacú̱, chu̱ ni̱tú̱ xlanima̱, huata chuná̱ tzucupalako̱lh huanko̱y: “¡Tama̱ chixcú̱ ma̱x cha̱tum Dios, sa̱mpi̱ ni̱ pala tzinú̱ tu̱ tlahuánilh xli̱lakni̱n lu̱hua!”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 C-Malta xuí̱ cha̱tum gobernador xuanicán Publio, cumu xlá̱ xkalhi̱y xpu̱cuxtu c-xquilhtu̱n ta̱kaya̱huaná, pus antá̱ chú̱ c-xpú̱cuxtu̱ ctacutcha̱hu. Acxni̱ cátzi̱lh hua̱ntu̱ xquinca̱akspulani̱tán xlá̱ luhua tla̱n quinca̱catzi̱nín, chu̱ aktutu quilhtamacú̱ cmaktahuilaya̱hu c-xchic.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Quinca̱huanicán pi̱ xtla̱t Publio xkalhi̱y palha lhcuya̱t, chu̱ na̱ xkalhni̱stín. Pablo alh lakata̱yay, acxni̱ chú̱ xlá̱ tláhualh xoración, li̱acchípalh xmacán, chu̱ tuncán ma̱pácsalh.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Acxni̱ xli̱pacs tachixcuhuí̱tat catzi̱ko̱lh hua̱ntu̱ xtlahuani̱t Pablo lacapala̱ tzucuko̱lh minko̱y xli̱pacs ta̱tatlaní̱n hua̱nti̱ xuilakó̱ yama̱ ca̱chiquí̱n, chu̱ pacs pacsko̱lh.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Caj xpa̱lacata̱ hua̱ntu̱ xtlahuani̱t Pablo lhu̱hua̱ hua̱nti̱ xpa̱xcatcatzi̱nima̱kó̱, chu̱ acxni̱ chú̱ aya ctaca̱xko̱hu pi̱ nacquilhta̱yapalaya̱hu quintijicán, luhua lhu̱hua̱ hua̱ntu̱ quinca̱ta̱qui̱cán laqui̱mpi̱ ni̱tú̱ naquinca̱tzanka̱niyá̱n c-tiji̱ hasta naccha̱na̱hu anta̱ni̱ xacama̱hu.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Aya xle̱ma̱ xli̱aktutu papá̱ la̱ntla̱ xaclama̱hu c-Malta, chu̱ acxni̱ chu̱ ctaca̱xui, antá̱ ctaju̱hu c-aktum pu̱tacutnu̱ xuanicán Los Gemelos, xala c-Alejandría. Xlá̱ na̱ antá̱ xtamakaxtakni̱t c-Malta xli̱makua ti̱taxtuko̱lh yama̱ xquilhta ca̱lonkni, pus huá̱ chú̱ cpu̱ahu.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Luhua caj lacapala̱ ccha̱hu c-Siracusa, chu̱ antá̱ ctamakaxtakui̱ aktutu quilhtamacú̱.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Acxni̱ chú̱ antá̱ ctaca̱xpalahu cli̱tamakspitui̱ yama̱ tíyat, chu̱ ccha̱hu c-Regio, li̱cha̱lí̱ chú̱ tzucupá̱ u̱nán, hua̱mpi̱ huata caj quinca̱makta̱yán sa̱mpi̱ lacapala̱ tzúculh xuatalé̱n quipu̱tacutnucán, chu̱ caj li̱cha̱lí̱ ccha̱hu c-aktum ca̱chiquí̱n huanicán Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Antá̱ chu̱ c-Puteoli ma̱noklhuko̱hu makapitzi̱n nata̱laní̱n hua̱nti̱ na̱ xli̱pa̱huanko̱y Jesús, xlacán quinca̱huanín pi̱ antá̱ cactamakaxtakui̱ ca̱na̱ caj aktum semana; a̱li̱sta̱lh chú̱ ctaca̱xpalahu, caj ctla̱huaáhu, chu̱ ccha̱hu c-Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Xli̱pacs nata̱laní̱n xala c-Roma, acxni̱ xlacán catzi̱ko̱lh pi̱ aya xaccha̱ma̱hu c-xca̱chiqui̱ncán, pu̱tum minko̱lh quinca̱pa̱xtoká̱n; makapitzí̱n xquinca̱kalhi̱má̱n lacatum anta̱ni̱ huanicán Foro de Apio, chu̱ makapitzí̱n antá̱ chinko̱chá̱ lacatum anta̱ni̱ huanicán Las Tres Tabernas. Acxni̱ Pablo ucxilhko̱lh pi̱ xli̱ca̱na̱ xpa̱xqui̱ko̱y, luhua pa̱xúhualh, chu̱ pa̱xcatcatzí̱nilh Dios caj xpa̱lacata hua̱ntu̱ xlá̱ xtlahuani̱t, chu̱ li̱huacá̱ kálhi̱lh ta̱kpuhuantí̱n.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Acxni̱ chú̱ ccha̱hu c-Roma, capitán Julio macama̱sta̱ko̱lh tachí̱n c-xlacati̱n hua̱nti̱ namaktakalhko̱y, hua̱mpi̱ huata xlá̱ má̱xqui̱lh talacasquín Pablo pi̱ lacatanu̱ xlá̱ catahui̱ anta̱ni̱ ma̱tla̱ni̱y, hua̱mpi̱ ma̱squi chuná̱ ankalhi̱ná̱ xmaktakalhma̱ cha̱tum tropa̱.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Li̱tu̱xama̱ xli̱cha̱ncani̱t Pablo c-Roma, acxni̱ xlá̱ ma̱tasani̱nanko̱lh xanapuxcun judíos antá̱ xalaní̱n c-Roma, chu̱ acxni̱ aya pu̱tum xuilakó̱, Pablo chuná̱ huaniko̱lh:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Acxni̱ yama̱ ma̱paksi̱naní̱n quima̱kalhapali̱ko̱lh, xlacán xquimakaxtakputunko̱y sa̱mpi̱ ni̱ quinta̱ksniko̱lh tala̱kalhí̱n hua̱ntu̱ naquili̱ya̱huako̱y laqui̱mpi̱ naquimakni̱cán.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Hua̱mpi̱ huata xanapuxcun judíos ni̱ lacasquinko̱lh naquimakaxtakcán, pus huá̱ xpa̱lacata cca̱li̱huánilh pi̱ hua̱ quit clacasquín naquima̱kalhapali̱y emperador u̱nú̱ xalá, hua̱mpi̱ ni̱tú̱ napuhuaná̱tit pala caj csi̱tzi̱niko̱y, usu huí̱ tu̱ cli̱ma̱lacapu̱putunko̱y yama̱ hua̱nti̱ quinata̱chiqui̱n judíos.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Pus huá̱ chú̱ xpa̱lacata quit cca̱li̱ma̱tasani̱nán laqui̱mpi̱ huixín naquilakapasá̱tit, chu̱ nacatzi̱yá̱tit pi̱ quit cli̱tachi̱ni̱t caj xpa̱lacata ckalhkalhi̱ma̱, chu̱ cca̱najlay hua̱ntu̱ na̱ xli̱pacs quili̱nata̱lani̱ncan israelitas ca̱najlako̱y pi̱ Dios nama̱lakastakuani̱ko̱y ni̱ní̱n ca̱li̱ní̱n, pus huá̱ chú̱ xpa̱lacata ma̱squi chuná̱ quili̱macachi̱cani̱t cadena.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Yama̱ chixcuhuí̱n chuná̱ huaniko̱lh:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Hua̱mpi̱ quin clacasquina̱hu naquinca̱huaniya̱ xaní̱ huix luhua maktapaksi̱ya, chu̱ xatú̱ talacapa̱stacni̱ huix kalhi̱ya, sa̱mpi̱ quin ccatzi̱ya̱hu pi̱ xli̱pacs hua̱nti̱ li̱pa̱huanko̱y Jesús cani̱huá̱ si̱tzi̱niko̱cán, chu̱ ni̱ ucxilhputunko̱cán.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Xlacán li̱lhca̱niko̱lh aktum quilhtamacú̱ laqui̱mpi̱ nata̱kalhchihui̱nanko̱y. Acxni̱ lákcha̱lh yama̱ quilhtamacú̱ luhua li̱lhu̱hua̱ tamacxtumi̱ko̱lh anta̱ni̱ xuí̱ Pablo. Xlá̱ chunatá̱ la̱ntla̱ tixkákalh hasta tzi̱suanko̱lh xma̱lacatancsanima̱kó̱ la̱ntla̱ Dios xma̱lacatzuqui̱putún xasa̱sti xtapáksi̱t c-xlatama̱tcán, chu̱ na̱ xma̱akpuhuanti̱ni̱ko̱y nali̱pa̱huanko̱y Jesús la̱ xma̱akapu̱taxti̱nacán, chu̱ antá̱ xquilhpa̱qui̱ma̱ c-Li̱kalhtahuaka̱ hua̱ntu̱ xamaka̱n titzokchá̱ Moisés, xa̱hua̱ profetas xpa̱lacata̱ tu̱ natlahuay Jesús.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Lhu̱hua̱ hua̱nti̱ li̱pa̱huanko̱lh Jesús caj xpa̱lacata hua̱ntu̱ xuanima̱kó̱ Pablo, hua̱mpi̱ makapitzí̱n ni̱ ca̱najlako̱lh.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Yama̱ chixcuhuí̱n ni̱ acxtum catzi̱ko̱lh, chu̱ tapa̱pitziko̱lh, tampu̱tuy taxtuko̱lh, chu̱ acxni̱ aya xtaxtuma̱kó̱ laqui̱mpi̱ naanko̱y c-xchiccán, Pablo chuná̱ huaniko̱lh:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Sa̱mpi̱ chuná̱ tili̱ma̱paksi̱ca̱ profeta Isaías:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Sa̱mpi̱ hua̱ minacu̱cán luhua tzaca̱tlani̱t,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Pus na̱ mili̱catzi̱tcán pi̱ yama̱ xlaktaxtut mili̱stacnacán hua̱ntu̱ Dios ma̱lacnu̱y, na̱ nali̱akchihui̱naniko̱cán nama̱catzi̱ni̱ko̱cán cati̱hua̱ ma̱squi hua̱nti̱ ni̱ judío, sa̱mpi̱ xli̱ca̱na̱ pi̱ huá̱ xlacán naca̱najlako̱y, chu̱ nali̱pa̱huanko̱y.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Acxni̱ kaxmatko̱lh yuma̱ tachihuí̱n, yama̱ judíos lacapala̱ taxtuko̱lh, chu̱ li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ xacstucán tzucuko̱lh la̱huaniko̱y lapi̱ xli̱ca̱na̱, usu ni̱ ca̱na̱ hua̱ntu̱ xli̱xakatli̱ko̱ni̱t Pablo.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Hua̱mpi̱ ma̱squi chuná, Pablo luhua aktuy ca̱ta̱ antá̱ latáma̱lh c-Roma, antiyá̱ tamakáxtakli̱ antá̱ c-xchic anta̱ni̱ caj csa̱cuani̱t. Xlá̱ li̱pa̱xuhu xmakamaklhti̱nanko̱y hua̱nti̱ xlá̱ xlakapaxia̱lhnanko̱y.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Chunatiyá̱ la̱ntla̱ xli̱chihui̱nán xtapaksi̱t Dios li̱huana̱ xma̱lacatancsaniko̱y tachixcuhuí̱tat xpa̱lacata Quimpu̱chinacan Jesucristo, chu̱ laktáxtut hua̱ntu̱ milh ma̱sta̱y, chu̱ ni̱ pala tí̱ xuá̱ pala ni̱tlá̱n hua̱ntu̱ xtlahuama̱, usu pala nalactlahuanicán xtascújut.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.